به واسطه کوتاه شدن دوره بستری در بيمارستانها، کاهش تخت های بستری و افزايش مراقبت بيماران در جامعه، اغلب افراد بستری در بيمارستان موقعيت مناسبی را برای يادگيری مهارتهای بالينی پايه دانشجويان پزشکی فراهم نمی کنند. از سوی ديگر، با توجه به محدوديتهای يادگيری بر بالين بيمار و مورد توجه قرار گرفتن حقوق بيماران، امروزه تاکيد بر آموزش مهارتهای بالينی و ارتباطی و ايجاد نگرش در دانشجويان بسيار مورد توجه قرار گرفته است.مرکز يادگيری مهارتهای بالينی (CSLC) در پاسخ به تغييرات ايجاد شده در نحوه آموزش، فرصتی را فراهم می آورد تا دانشجويان پزشکی با استفاده از انواع وسايل کمک آموزشی، مدلها و مانکن ها بتوانند مهارتهای بالينی و ارتباطی خود را در محيطی آرام و کنترل شده افزايش دهند. در بررسی که بر روی 20 مرکز مهارتهای بالينی در نقاط مختلف دنيا از طريق اينترنت، همراه با مرور مقالات مربوط به CLSC به عمل آمد، مشخص شد که CLSC توانسته است پيوندی بين مطالب تئوری و مهارتهای عملی ايجاد کرده، استرس دانشجويان را در برخورد اوليه با بيمار کاهش داده و مهارتهای ارتباطی را در کنار مهارتهای عملی در برخورد بهتر با بيماران، به آنها آموزش دهد. يک CLSC موفق بايد قابل انعطاف در برنامه ريزی، صحيح و بدون نقص در برنامه آموزشی و مطابق با اهداف آموزشی دانشگاه باشد و برای رسيدن به اين منظور، نيازمند به برنامه ريزی و سازماندهی می باشد. اين مقاله سعی دارد با کنار هم قرار دادن و مقايسه کردن مراکز مهارتهای بالينی در دانشگاههای مختلف دنيا يک نمای کلی از CLSC و کاربردهايش ارايه دهد.