مقدمه به منظور شناخت وضعيت آموزشی در واحدهای مختلف و نيل به ارتقاء کيفيت آموزشی، بررسی نظرات فراگيران اهميت ويژه ای دارد. اين مطالعه به بررسی رضايتمندی کارآموزان و کارورزان پزشکی در جنبه های مختلف آموزشی، عملکرد اساتيد، تجهيزات پزشکی، شيوه های آموزشی، تنوع و تعداد بيماران، فضای فيزيکی و امکانات رفاهی در جايگاه های آموزشی (بخشهای بستری، اورژانس، واحدهای سرپايی بيمارستان و واحدهای سرپايی درون جامعه) می پردازد.روشها. ابزار جمع آوری اطلاعات در اين مطالعه توصيفی، پرسشنامه ای با 29 سوالی بسته بود که توسط 400 کارآموز و کارورز پزشکی در نيمه اول سال تحصيلی 79-78 تکميل شد.نتايج يافته ها نشان می دهد که: بالاترين ميزان رضايتمندی از آموزش سرپايی درون جامعه (مراکز بهداشتی-درمانی) از ابعاد عملکرد استاد، شيوه آموزشی، تعداد و تنوع بيماران بوده است در حالی که اين واحدها از نظر تجهيزات پزشکی و امکانات رفاهی، پايين ترين ميزان رضايتمندی را دارند. بخشهای بستری، از عملکرد استاد، شيوه آموزشی و تنوع بيماران کمترين ميزان رضايتمندی را داشته ولی از نظر فضای فيزيکی و تجهيزات پزشکی و امکانات جنبی در حد متوسط بوده اند. واحدهای اورژانس از نظر تجهيزات پزشکی و فضای فيزيکی خوب و از نظر عملکرد استاد و شيوه آموزشی در حد متوسط بودند.بحث برای ارتقاء کيفيت آموزشی کارآموزان و کارورزان پزشکی دستورالعمل های وزارت متبوع، بررسی نظرات فراگيرندگان اهميت ويژه دارد. با توجه به نتايج به دست آمده از مراکز سرپايی درون جامعه می توان در برنامه ريزيهای آموزشی، بر اين آموزشها و افزايش سهم آن در آموزش بالينی تاکيد داشت.
مرتضوی سيدعلی اکبر، رزم آرا اصغر، بررسی رضايت مندی کارآموزان و کارورزان بالينی رشته پزشکی از آموزش بخش ها، اورژانس، مراکز سرپايی داخل بيمارستان و مراکز سرپايی درون جامعه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، 1380; 1 (3) :51-54
![[English Abstract]](templates/tmpl_ijme/images/en.gif)
