مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی ايران
مقدمه. دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی کشور با هدف تربيت و توسعه نيروی انسانی لازم و کارآمد درزمينه علوم پزشکی به منظور اعتلای سلامت جامعه ايجاد شدهاند. افراد يک جامعه دارای مشکلات مشترک و بالطبع نيازهای مشترکی هستند. وجود دانشگاههای علوم پزشکی در منطقه ميتواند در تشخيص و تأمين نيازهای بهداشتی و توسعه خدمات بهداشتی و درمانی بسيار مؤثر باشد. چراکه دانشگاه میکوشد تا فعاليتهای آموزشی سازمان را در انطباق با اهداف و نيازهای جامعه همسو نموده، نيروهای خود را در جهت گسترش مشارکت افراد جامعه برای توسعه خدمات بهداشتی بسيج نمايد. ارزيابی تأثير وجود دانشگاه بر ارائه خدمات بهداشتی موجب شناخت نقاط قوت و ضعف برنامههای آموزش پزشکی شده و زمينههای مساعدی را برای استفاده مطلوب از فرصتها جهت دستيابی به اهداف دانشگاه فراهم می آورد. تعيين تأثير دانشگاههای علوم پزشکی بر ارائه خدمات بهداشتی از ديدگاه مسئولين دانشگاه.
روشها. اين پژوهش از نوع توصيفی بود که تعداد 12 دانشگاه علوم پزشکی بطور تصادفی طبقهای از مناطق تعيين شده از سوی وزارت متبوع انتخاب شدند به نحوی که از هر طبقه حداقل دو نمونه در مطالعه شرکت نمايند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بود که برای تعيين چگونگی تأثير ارائه خدمات بهداشتی پاسخ ها بر اساس طبقه بندی ليکرت در چهار معيار «خيلی زياد»، «زياد»، «تاحدي»، «اصلاًً» در نظرگرفتهشد.
يافتهها. به طور کلی تأثير دانشگاه بر ارائه خدمات بهداشتی 07/28 درصد«خيلی زياد»،35/40 ذرصد«زياد» و 07/28 درصد «تا حدودي» بوده و فقط 75/1 درصد اصلا بر ارائه خدمات بهداشتی تأثير نداشته اند. از لحاظ دسترسی به تيم سلامت 50 درصد پرستار و 20 درصد پزشک و ساير کارکنان 25 درصد «خيلی زياد» بوده است. از نظر دسترسی به خدمات بهداشتی اوليه کاهش سوء تغذيه در منطقه 25 درصد «خيلی زياد» و دسترسی به آب آشاميدنی 50 درصد «زياد» و ارتقاء بهداشت مادر کودک 33/33 درصد «خيلی زياد » و افزايش توجه به آموزش بهداشت برای عموم 50 درصد «خيلی زياد» بوده است. از نظر دسترسی به خدمات پزشکی يافتهها نشان میدهند که افزايش دسترسی به خدمات اساسی پزشکی 60درصد «زياد» و 40 درصد «تا حدي» بوده است. همچنين ارتقاء کيفيت ارائه مراقبت در بيمارستانهای محلی 20درصد«خيلی زياد» و 60 درصد «زياد» بوده است.و افزايش دسترسی به خدمات تخصصی 40% خيلی زياد و 60% زياد بود.
نتيجه. افزايش دسترسی به خدمات بهداشتی اوليه در منطقه از جمله افزايش توجه به آموزش بهداشت برای عموم به ميزان 50 درصد در سطح «خيلی زياد» نشان دهنده اينست که بسياری از دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات درمانی توانايی ها و تعهدات خود را در ميان خيال جامعه توسعه داده اند و فعاليت های آنان در عرصه خدمات تنها به خدمات تحقيقی ويا تأمين خدمات وسيع در سطح دوم و سوم معطوف نبوده است. لذا به منظور توسعه اجتماعی اقتصادی و بهداشتی، همکاریهای بين بخشی سايرنهادها وزارتخانه های ذيربط با دانشگاه پيشنهاد میگردد.
آدرس. دانشکده پرستاری و مامايی, دانشگاه علوم پزشکی ايران, تهران.
Yadavar Nikravesh Mansoureh, Biabangardi Zeinab, The effect of Medical Sciences Universities on the health care delivery, the point of view of authorities of universities Iranian Journal of Medical Education, 2002; 2 (0) :57-57 URL http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-304&slc_lang=fa&sid=1
يادآور نيک روش منصوره، بيابانگردی زينب، بررسی تأثير دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی بر ارائه خدمات بهداشتی از ديدگاه مسئولين دانشگاه. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، 1381; 2 (0) :57-57