مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1385 3 1 gregorian 2006 6 1 6 1 online 1 fulltext

fa آموزش هماهنگ معاينه فيزيکی و آناتومی تنه به دانشجويان پزشکی سال دوم پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> امروزه، رويکردی جهانی در زمينه آموزش همزمان آناتومی و مهارت‌های بالينی در دوره آموزش پزشکی وجود دارد. اين طرح با هدف اثر آموزش درس آناتومی تنه همزمان با معاينات فيزيکی بر دانش آناتومی و نگرش دانشجويان سال دوم نسبت به اين نوع فراگيری آناتومی طراحی شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> يک مطالعه نيمه تجربی روی 39 نفر دانشجويان پزشکی سال دوم در نيم ‌سال تحصيلی 84-83 در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان صورت گرفت. دانشجويان علاقه ‌مند به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (آموزش معاينه فيزيکی) و شاهد (جلسات بحث مورد) تقسيم‌بندی شدند. آموزش در هر دو گروه در قالب گروه‌های کوچک توسط پزشک عمومی انجام می ‌گرفت. اثر دوره بر نگرش دانشجويان گروه تجربی توسط پرسشنامه پايا و روا ارزيابی شد. دو گروه از نظر نمرات تئوری و عملی آناتومی ‌تنه به وسيله آزمون t-student مقايسه شدند. </ br><strong>نتايج</strong> </ br> سی و هفت نفر (95 درصد) تا پايان دوره حضور داشتند. ميانگين و انحراف معيار نمره آناتومی نظری دانشجويان گروه تجربی 46.6±6.3 و در گروه شاهد 41.4±1از کل نمره 65 بود. تفاوت معنی‌داری بين نمره آناتومی عملی دو گروه يافت نشد. آلفای کرونباخ پرسشنامه نگرش‌سنج 94/0 و ميانگين و انحراف معيار نمره نگرش کل دانشجويان گروه تجربی 3.48±0.8 از نمره 5 بود. هشتاد و يک و سه دهم درصد از شرکت‌کنندگان اعتقاد داشتند که اين دوره باعث شد در مطالعه آناتومی به کاربرد بالينی مطالب بيشتر دقت کنند، 75 درصد معتقد بودند يادآوری مطالب در اين روش، آسان‌تر از روش معمول تدريس آناتومی است.نتيجه ‌گيری: آموزش همزمان مهارت‌های معاينه فيزيکی همراه با درس آناتومی، يادگيری آن را تسهيل می ‌کند. از طرفی، علاقه‌ مندی دانشجويان به يادگيری آناتومی را افزايش می ‌دهد. Abstract Introduction: Today, there is a global tendency to teaching anatomy courses at the same time with clinical skills during medical education period. This project was designed to determine the effect of an integrated course of physical examination and trunk anatomy on second year medical students' knowledge of anatomy and their attitude towards this method of learning anatomy. Methods: A quasi-experimental study was performed on 39 second year medical students in Isfahan University of Medical Sciences in the year 2004-2005. The volunteer students were assigned randomly into two experiment (physical examination) and control (case discussion) groups. Both groups were taught by general physicians in small groups. The effect of the new course on the attitude of the experiment group was assessed by a valid and reliable questionnaire. The theoretical and practical scores of anatomy in both groups were compared by t-test. Results: Thirty seven students (95%) attended the whole program. The mean and standard deviation of theoretical anatomy score in the experiment and control groups were 46.66.3 and 41.46.0 out of the total score 65, respectively. There was no significant difference between practical anatomy scores of the two groups. The Cronbach`s alpha for the attitude questionnaire was 0.94. The mean and standard deviation of the attitude score in the experiment group were 3.48±0.8 out of 5. Eighty one point 3 percent of students believed that the course made them focus on clinical aspects of anatomy in their current studies. Seventy five percent revealed that recalling anatomy subjects was more effective and easier in this method compared with traditional lectures. Conclusion: Teaching physical examination at the same time with anatomy course facilitates learning anatomy. On the other hand, it can motivate students and increase their interest in anatomy. Key words: Anatomy, Physical examination, Education, Attitude, Medical students 7 14 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-133&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Iman Adibi اديبی ايمان 7000319475328460016783 Yes کميته پژوهش‌های دانشجويی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان Nasibe Hasani حسنی نسيبه 7000319475328460016784 No Shohreh Sadre Arhami صدرارحامی شهره 7000319475328460016785 No Vahid Ashourioun عشوريون وحيد 7000319475328460016786 No Alireza Monajemi منجمی عليرضا 7000319475328460016787 No

fa اثرات راند بر بالين بخش داخلی از ديدگاه بيماران پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: بحث و تبادل نظر پيرامون بيماری توسط اساتيد و دانشجويان بر بالين بيمار، ممکن است موجب نارضايتی بيماران شود. اين مطالعه با هدف تعيين ديدگاه بيماران در مورد راند بر بالين بخش داخلی در بيمارستان الزهراء (س) دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی بر روی 110 نفر از بيماران بستری در بخش‌های داخلی بيمارستان الزهرا (س) اصفهان در مهر و آبان 1384 توسط پرسشنامه‌ای پايا و روا شامل سه گروه سؤال در مورد «نگرش نسبت به اتفاقات حين راند باليني»، «سياهه اتفاقاتی که بيمار حين بستری تجربه می‌کند» و «نگرش بيماران به روند راند باليني» بود. اين پرسشنامه همچنين وضعيت دموگرافيک بيماران و وجود همراه در طی زمان بستری را نيز ارزيابی می‌نمود. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS به صورت توزيع فراوانی و محاسبه ميانگين و انحراف استاندارد تجزيه و تحليل شدند. نتايج: پرسشنامه 100 بيمار کامل بود که در آن، اکثر سؤالات نگرش نسبت به اتفاقات حين راند، ديدگاه مثبت بيماران بيش از ديدگاه منفی آنان بود. اکثر بيماران اتفاقات حين راند بالينی مانند ويزيت و معاينه توسط پزشک را تجربه نموده بودند. در مورد روند راند بالينی، بيماران با موارد نياز به صحبت با پزشک اصلی، کاهش تعداد دانشجويان در ويزيت، لزوم تغيير عمده در روش آموزش موافقت بيشتری داشتند. نتيجه‌گيری: رضايت‌مندی بيشتر بيماران را می‌توان به اين وسيله توجيه کرد که با افزايش تعداد دفعات ويزيت شدن يا مدت زمان ويزيت، اين احساس در بيمار ايجاد می‌شود که پزشک توجه بيشتری به وی دارد. بطور کلی برگزاری راند بر بالين اثرات منفی بارزی ندارد و با اصلاح مواردی چند، می‌توان بدون لطمه وارد کردن به آموزش بالينی، باعث ايجاد ديدگاه مثبت‌تر بيماران شد. <p> <strong> <font face="arial,helvetica,sans-serif">Introduction: </font></strong><i><font face="arial,helvetica,sans-serif">Patients my feel uncomfortable toward discussing their diseases on their bedsides which is usually done by faculty members and students during clinical rounds. This study aimed to determine the viewpoints of internal ward patients about clinical rounds on their bedside in Alzahra hospital of Isfahan University of Medical Sciences. </font></i></p><p><font face="arial,helvetica,sans-serif"> <strong> Methods: </strong><i>This descriptive study was performed on 110 patients hospitalized in internal wards of Alzahra hospital during September and October 2005. A valid and reliable questionnaire including 3 groups of questions about “attitude towards the events during the round”, “the list of events, patient experience during hospitalization” and “attitude towards the process of clinical round”. This questionnaire also asked about demographic characteristics and having a family caregiver during being hospitalized. The data was analyzed by SPSS software using frequency distribution, mean and standard deviation. </i></font></p><p><font face="arial,helvetica,sans-serif"> <strong> Results: </strong><i>The questionnaires of 100 patients were complete. Most questions showed a positive attitude towards “the events during the round”. Most patients had experienced some events during the clinical rounds such as patient visit, and examination by a physician. Considering the process of clinical rounds, patients had more agreement on “the need to speak with the main physician”, “reducing the number of students” , and “the need to a change in educational method”. </i></font></p><p><font face="arial,helvetica,sans-serif"> <strong> Conclusion: </strong></font><i><font face="arial,helvetica,sans-serif">Patients’ satisfaction can be provided by increasing the number of visits or the duration of visits, meaning more attention to patients. In total, clinical rounds on bedside do not have a significant negative effect, and by making some improvements, they can lead to a more positive view in patients without damaging clinical rounds.</font> </i></p> : راند بالينی، بيماران، بخش داخلی، ديدگاه Clinical round, Patients, Internal ward, Viewpoint 15 21 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-182&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa peyman Adibi پيمان اديبی 7000319475328460016791 Yes mohammadreza Anjevian محمدرضا انجويان 7000319475328460016792 No

fa نظرات اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نسبت به فرايند ارزشيابی استاد پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: مطالعات انجام گرفته در مورد فرايند ارزشيابی استاد محدود است. هدف از اين مطالعه تعيين نظرات اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در مورد فرايند اجرای ارزشيابی استاد و ارتباط آن با مشخصات اعضای هيأت علمی بوده است. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی از نوع پيمايشی، 185 نفر از اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با روش نمونه‌گيری طبقه‌ای تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. روش گردآوری اطلاعات استفاده از پرسشنامه‌ای پايا و روا بود که مشخصات دموگرافيک اساتيد و نظر ايشان را در مورد فرايند اجرای ارزشيابی را با مقياس 5 نقطه‌ای ليکرت مورد پرسش قرار می‌داد. تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و مقايسه گروه‌ها با آزمون‌های t و ANOVA وهمبستگی پيرسون انجام گرفت. نتايج: ميانگين و انحراف معيار نمرات داده شده در فرايند اجرای ارزشيابی 45/0±6/2 از نمره 5 بود. مثبت‌ترين نظرات در مورد انجام ارزشيابی حداقل ساليانه يک بار و منفی‌ترين نظرات در مورد عدم توجه به تفاوت ماهيت درس و عدم توجه به فعاليت‌های جنبی استاد در ارزشيابی بود. اعضای هيأت علمی نسبت به محتوای فرم‌های ارزشيابی و رويه اجرای آن نظری منفی داشتند. نظرات اعضای هيأت علمی با تعداد واحدهای ارائه شده، سابقه کار، نوع رضايت از ارزشيابی و عادلانه دانستن ارزشيابی ارتباط معنی‌دار آماری داشت. نتيجه‌گيری: اعضای هيأت علمی از فرم‌های ارزشيابی ارائه شده و مراحل اجرای ارزشيابی استاد چندان خرسند نبوده و نسبت به فرايند ارزشيابی استاد نظری منفی داشتند. تهيه و تدوين ابزارهايی روا و پايا برای کليه حيطه‌های آموزشی و در سطوح مختلف تحصيلی، نظارت دقيق بر انجام ارزشيابی، به کار بردن روش‌های ارزشيابی همتايان پيشنهاد می‌گردد. Introduction: There are limited studies regarding teacher evaluation process. The goal of this study was to determine faculty members’ viewpoints regarding teacher evaluation process and its relationship with their characteristics in Isfahan University of Medical Sciences. Methods: In a descriptive study, 185 faculty members were selected by stratified random sampling method. The data collection tool was a valid and reliable questionnaire which asked faculty members’ demographic characteristics and their viewpoints about evaluation process using a 5 point Likert scale. The data was analyzed by SPSS software using t-test, ANOVA and Pearson Correlation Coefficient. Results: The mean and standard deviation of the given scores to evaluation process were 2.6±.45 out of the total score 5. The most positive view was about performing the evaluation at least once a year, and the most negative view was about not paying attention to the nature of the courses and also to other activities of faculty members during the evaluation process. Faculty members had a negative view towards the content of evaluation forms and the evaluation process. The viewpoints of faculty members had a significant relationship with the number of course units, work experience, satisfaction from evaluation and fairness of evaluation. Conclusion: Faculty members were not so satisfied from evaluation forms and evaluation process. Preparing valid and reliable tools which includes all educational fields and apply to different levels of students, close supervision on evaluation process and using peer evaluation method are suggested. ارزشيابی،اعضای هيأت علمی،فرايند اجرايی، نظارت. Evaluation, Faculty members, Evaluation process, Viewpoints 23 31 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-183&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mina Tootoonchi مينا توتونچی 7000319475328460016793 Yes Tahereh Changiz طاهره چنگيز 7000319475328460016794 No Lili Alipour ليلی عاليپور 7000319475328460016795 No Nikoo Yamani نيکو يمانی 7000319475328460016796 No

fa کيفيت کتابچه‌های آموزش به بيمار تهيه شده توسط دانشجويان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی سمنان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: آموزش به بيمار، يکی از عملکردهای مهم پرستاران است. پمفلت‌های آموزش بيماران در مطالعات کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌اند. برای ارزشيابی عملکرد دانشجويان پرستاری برای تهيه کتابچه‌های آموزشی بيماران، مطالعه‌ای با هدف تعيين کيفيت کتابچه‌های آموزشی تهيه شده توسط دانشجويان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی سمنان برای بيماران مزمن انجام شد. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی، 120 پمفلت تهيه شده توسط دانشجويان پرستاری جمع‌آوری و با استفاده از چک‌ليست پژوهشگرساخته روا و پايای مشتمل بر سه بخش محتوی پيام، نحوه ساخت پمفلت و سازماندهی مطالب، و ظاهر و جاذبه‌های بصری، مورد ارزيابی و برای تعيين سطح دشواری قرائت آنها، از فرم قابليت خواندن SMOG Readability Formula (Simplified Measure Gobbledygook) استفاده شد. نتايج: بيشترين موضوع انتخابی برای آموزش به بيمار، عناوين مرتبط با سيستم آندوکرين (8/15 درصد) و مراقبت از خود (93/21 درصد) بود. متوسط سطح سواد مورد نياز برای خواندن پمفلت‌ها در حد کلاس 74/11 و متوسط سواد بيماران پايان دوره ابتدايی بود. نتيجه‌گيری: مطالب آموزشی تهيه شده، فراتر از سطح سواد بيماران نوشته می‌شوند. به منظور بهره‌مندی بيماران از مطالب ارائه شده، لازم است اين مطالب ساده‌تر و قابل فهم‌تر تهيه شوند و به ساير جنبه‌های لازم نيز توجه شود. Introduction: Educating patients is one of the nurses’ main duties. The educational pamphlets for patients have been less studied. In order to evaluate the students’ performance in preparing educational pamphlets for patients, this study was designed with the aim to determine the quality of these pamphlets designed for patients with chronic diseases in Semnan University of Medical Sciences. Methods: In a descriptive study, 120 pamphlets made by nursing students were gathered and evaluated using a self-made checklist including three parts of message content, organization of the content, and appearance and appeal of the pamphlets. The SMOG (Simplified Measure of Gobbledygook) readability formula was used for determining literacy level needed for reading this pamphlets. Results: The most selected subject for patient education, chosen by students was related to endocrine system, (15.8%) and the main item discussed in these pamphlets was about self-care actions ( 21.93%). The average literacy level needed for reading these pamphlets was at the level of 11/74th grade, while the average literacy level of patients was at the level of 5th grade. Conclusion: The prepared educational materials were written above patients’ literacy level. It is necessary to provide these materials more simple and understandable, and pay attention to other important aspects, in order to make them more usable for patients. آموزش به بيمار، کتابچه‌های آموزشی، بيماری‌های مزمن، دانشجويان پرستاری. Patient education, Educational pamphlet, Chronic diseases, Nursing students 33 41 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-184&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Nayereh Raeis Dana نيره رئيس دانا 7000319475328460016797 Yes

fa ارتباط دانشجويان پرستاری با بيماران در بيمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> برقراری ارتباط دانشجويان پرستاری با بيماران می‌تواند نشان‌دهنده تعامل آنان در آينده باشد. پژوهش حاضر به منظور تعيين چگونگی برقراری ارتباط دانشجويان پرستاری با بيماران بستری در بيمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان صورت گرفت.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه توصيفی در نيم‌سال دوم سال 84-83، تعداد 175 دانشجو که واحد کارآموزی داخلی جراحی را انتخاب کرده بودند، به صورت سرشماری انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات با چک‌ليستی 29 گزينه‌ای انجام گرديد. رفتار هر دانشجو با بيمار سه بار توسط مربی و در حين برقراری ارتباط مشاهده و نتيجه آن ثبت شد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از توزيع فراوانی، ميانگين و انحراف معيار استفاده و مقايسه ميانگين‌ها با آزمون‌های آماری t و آناليز واريانس و آزمون توکی و با نرم‌افزار SPSS انجام شد. </ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميانگين و انحراف معيار نمرات دانشجويان پرستاری در برقراری ارتباط با بيماران 58.98±13.76 از نمره کل 87 بود. عملکرد دانشجويان در شروع مصاحبه و مهارت‌های تعاملی نسبتا مطلوب، در پيگيری مشکل و توصيف بيماری فعلی نيمه مطلوب، و در مورد پايان بخشيدن به مصاحبه، نامطلوب بود. ميانگين نمرات دانشجويان در مقاطع سنی مختلف، ترم و مقطع تحصيلی و نوع بخش تفاوت معنی ‌داری داشت.نتيجه‌گيری: با اينکه مهارت برقراری ارتباط دانشجويان قابل قبول است، ولی بازنگری برنامه آموزشی و اصلاح روش‌های تدريس به منظور ارتقای مهارت‌های ارتباطی دانشجويان، مفيد به نظر می‌رسد. آموزش تئوری مطالب مربوطه، بويژه همراه با تمرين در محيط‌های بالينی با تأکيد بيشتر در دانشجويان ناپيوسته توصيه می‌شود. Abstract Introduction: The way nursing students communicate with patients can show their actual performance in the future. This research was performed to determine how nursing students communicate with hospitalized patients in hospitals affiliated to Kerman University of Medical Sciences in. Methods: In a descriptive study, 175 students who had medical surgical unit, were selected by census sampling method in the year 2005. Data gathering was done by a 29 item checklist. While interacting with patients, each student was observed by a trainer three times in the ward, and the results were recorded. Data analysis was done by SPSS software using mean, and standard deviation, and the comparisons were made by t-test, ANOVA and Tukey. Results: The mean and standard deviation of nursing students’ scores in communicating with patients were 58.98±13.76 out of 87. The students’ performance was desirable at the beginning of interview and in interaction skills, semi-desirable in problem follow up and disease description, and undesirable at the end of interview. There was no significant difference between the mean scores, according to different age groups, semester of study, year of the study and the type of ward they were attending. Conclusion: Although students’ communication skills are in a desirable level, revising educational programs and improving teaching methods with focus on communication skills are recommended. Teaching theoretical base of the related subjects at the same time with practice in clinical settings is also suggested. ارتباط، مهارت‌های ارتباطی، دانشجوی پرستاری، بيمار Key words: Communication, Communication skills, Nursing student, Patient. 43 49 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-137&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sekineh Sabzevari سبزواری سکينه 7000319475328460016798 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، بلوار جمهوری اسلامی، کرمان Kamran Soltani Arabshahi سلطانی کامران 7000319475328460016799 No Robabeh Shekarabi شکرابی ربابه 7000319475328460016800 No Jalil Koohpayehzadeh کوهپايه زاده جليل 7000319475328460016801 No

fa ارتباط بين نمره ارزشيابی استاد با معدل تحصيلی دانشجويان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> شناخت عوامل موثر در ارزشيابی استاد توسط دانشجويان می‌تواند دست‌اندرکاران امر آموزش را با نقاط قوت و ضعف اين روش ارزشيابی آشنا، و امکان برنامه‌ريزی صحيح و کسب نتايج واقعی از عملکرد آموزشی اساتيد را فراهم آورد. بدين منظور، اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط بين نمره ارزشيابی استاد با معدل تحصيلی دانشجويان در دانشگاه علوم پزشکی جندی ‌شاپور اهواز انجام شد.روش‌ ها: در اين مطالعه همبستگی، تمامی دانشجويان دانشکده پرستاری آبادان که همگی دختر بودند به تعداد 124 مورد وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ارزشيابی استاد پايا و روا مشتمل بر 16 سوال بود. پرسشنامه‌ها در جلسات پايانی کلاس توزيع و جمع ‌آوری گرديد و بطور همزمان معدل تحصيلی دانشجويان روی آن ثبت شد. نتايج با نرم‌افزار SPSS و آزمون ضريب همبستگی پيرسون، آزمون t و ANOVA يک‌طرفه و عاملی تحليل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> بين نمره ارزشيابی اساتيد و معدل تحصيلی دانشجويان ضريب همبستگی ضعيف معنی‌دار در حد 091/0- وجود داشت. يعنی، هرچه معدل تحصيلی دانشجو بالاتر بود، نمره ارزشيابی استاد پايين‌تر است.نتيجه‌ گيری: با توجه به ضريب همبستگی بسيار پايين بين نمره ارزشيابی استاد و معدل تحصيلی دانشجويان، به نظر می‌ رسد اين همبستگی بسيار ضعيف عملا نمی‌تواند در ارزشيابی اساتيد تاثير چندانی داشته باشد. بدين‌ لحاظ اين متغير نبايد به عنوان يک عامل سوگيری در ارزشيابی استاد قلمداد شود. Abstract Introduction: Recognizing effective factors in student evaluation of teaching can reveal the strengths and weaknesses of this method of teacher evaluation and provide the possibility for better planning and obtaining authentic results. This study was carried out to determine the correlation between teacher evaluation results and students’ Grade Point Average (GPA) in Jundi-shapoor University of Medical Sciences in Ahvaz. Methods: All nursing students in Abadan Nursing School who were all female (124) participated in this correlational study. The data collection tool was a valid and reliable questionnaire containing 16 questions. The questionnaires were distributed at the final classes of the semester and the students’ GPAs were recorded on the questionnaires. The data was analyzed by SPSS, and Pearson Correlation Coefficient, t-test and ANOVA were used. Results: A negative weak relationship was demonstrated between teachers’ evaluation scores and students’ average grades (r= -0.091) meaning that the more students’ average grades were, lower teacher evaluation scores were observed. Conclusion: Considering the low correlation between teacher evaluation scores and students’ GPAs, it seems that students’ average scores do not have an effect on evaluation scores. So, this factor cannot be referred to as a bias in teacher evaluation process. ارزشياب استاد، معدل تحصيلی، دانشجويان. Key words: Teacher evaluation, Grade Point Average, Students 51 58 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-138&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Abdolhosein Shakurnia شکورنيا عبدالحسين 7000319475328460016841 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور، بلوار گلستان، اهواز Ali reza Malayeri ملايری عليرضا 7000319475328460016842 No Masoud Torabpour تراب پور مسعود 7000319475328460016843 No Hossein Elhampour الهام پور حسين 7000319475328460016844 No

fa مقايسه تأثير تدريس به روش سخنرانی و مباحثه بر ميزان يادگيری و رضايت دانشجويان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: لزوم تجديد نظر در روش‌های سنتی تدريس و استفاده از روش‌های نوين و فعال يادگيری، از سوی سيستم‌های آموزشی احساس شده و کاربرد اين روش‌ها در علوم مختلف متداول شده است. پژوهش حاضر، به منظور مقايسه تأثير دو روش سخنرانی و مباحثه بر ميزان يادگيری و رضايت دانشجويان طراحی و اجرا گرديد. روش‌ها: اين پژوهش نيمه تجربی بر روی کليه دانشجويان ترم سوم کارشناسی (22 نفر) دانشکده پرستاری و مامايی ياسوج در نيم‌سال اول سال تحصيلی 1383 اجرا شد. دو واحد از درس بهداشت مادر و نوزاد (1) براساس عناوين آموزشی در 16 جلسه 2 ساعته در طول ترم برنامه‌ريزی شد. برای تدريس، 8 جلسه اول از روش سخنرانی و 8 جلسه دوم از روش مباحثه استفاده گرديد. بعد از پايان هر روش، آزمون چهار گزينه‌ای از دانشجويان به عمل آمد. ابزار سنجش ميزان رضايت دانشجويان، پرسشنامه‌ای پايا و روا در مقياس ليکرت بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون آماری t و دقيق فيشر صورت گرفت. نتايج: ميانگين نمره آزمون از روش سخنرانی با اختلاف معنی‌داری از نمره آزمون روش مباحثه کمتر بود. ميانگين نمره رضايت کلی دانشجويان از روش سخنرانی و مباحثه اختلاف آماری معنی‌داری نداشت. ميزان رضايت دانشجويان از دو روش تدريس در حيطه آزمون و ارزشيابی از مطالب درسی، اختلاف آماری معنی‌داری را نشان داد. نتيجه‌گيری: ميزان يادگيری دانشجويان در روش مباحثه افزايش داشت. پيشنهاد می‌شود با بکارگيری روش‌های آموزشی فعال، باعث مشارکت بيشتر دانشجويان با موضوعات آموزشی شده تا زمينه برای يادگيری بيشتر آنان فراهم شود Introduction: Revising traditional methods of teaching and using new and active learning methods have been felt as a need by educational systems. The goal of the present study was to compare the effect of lecture and discussion methods on students’ learning and satisfaction. Methods: All nursing and midwifery bachelor students (n=22) who were in their third semester participated in this quasi-experimental study which was performed in Yasouj University of Medical Sciences in 2004. A two credit maternal and neonatal nursing course was planned according to the course outline in 16 sessions during the semester, each session lasting for 2 hours. The students received lecture as the teaching method for the first 8 sessions of the course and in the latter 8 sessions, they participated in group discussions. They took a multiple choice question test after each method of learning. Also, a 23 item valid and reliable questionnaire using Likert scale was applied for measuring students’ satisfaction. Data was analyzed using t-test and Fisher exact test by SPSS software. Results: The students’ mean test score in lecture method was significantly lower than discussion method. There was no significant difference between students’ overall satisfaction scores in lecture and discussion methods. Students’ satisfaction from exam and course evaluations showed a significant difference between the two methods. Conclusion: Students’ learning increased during discussion method. It is recommended to increase students’ participation by applying active teaching methods which can provide the opportunity for more learning. روش تدريس، سخنرانی، مباحثه، رضايت،‌ يادگيری Teaching method, Lecture, Discussion, Satisfaction, Learning 59 64 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-185&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mitra Safari ميترا صفری* 7000319475328460016802 Yes Behrouz Yazdanpanah بهروز يزدان پناه 7000319475328460016803 No Hamid Reza Ghafarian حميد رضا غفوريان شيرازی 7000319475328460016804 No Shahrzad Yazdanpanah شهرزاد يزدان پناه 7000319475328460016805 No

fa نيازهای همراهان بيماران سالمند بستری در بيمارستان: زيربنايی برای آموزش پرستاری پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> به منظور شفاف‌نمودن نيازهای آموزشی پرستاران در زمينه حمايت از اعضای خانواده بيماران سالمند بستری، اين مطالعه با هدف به دست آوردن درک و تفسير نيازهای تجربه شده همراهان بيماران سالمند برای تحکيم ساختار و نيازهای آموزشی پرستاران انجام گرديد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک پژوهش کيفی به روش پديده‌شناسی که در سال 1383 انجام شد، همراهان بيماران سالمند بستری در يکی از بيمارستان ‌های علوم پزشکی اصفهان با روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف مورد مطالعه قرار گرفتند. پس از اشباع اطلاعات تعداد شرکت ‌کنندگان به 12 نفر رسيد. جمع‌آوری اطلاعات با استفاده از مصاحبه عميق و تجزيه و تحليل به روش پارسی انجام شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br>نيازهای همراهان و پاسخ‌های محيط به اين نيازها و درحقيقت زمينه‌های لازم برای آموزش پرستاران را در پنج مفهوم محوری، همدلی و حمايت عاطفی، اطلاعات و آموزش، مشارکت در تصميم‌گيری، دريافت کمک در مراقبت داوطلبانه از بيمار و امکانات رفاهی نشان داد.نتيجه‌گيری: پرستاران روابط حرفه‌ای و انسانی مناسبی با همراهان بيماران سالمند برقرار نمی‌کنند، در حالی که در موقعيت خوبی برای رفع نيازهای اعضای خانواده بيمـاران بستـری قرار دارند. قصور و نقص در پرستاری خانواده مشهـود است. اين تحقيق ضرورت آموزش تيم مراقبت و به خصوص پرستاران را بر اساس نيازهای همراهان مورد تأکيد قرار می‌دهد و چارچوبی برای آموزش مهارت‌های لازم، به خصوص توانايی برقراری ارتباط مراقبتی برای پاسخ‌گويی به اين نيازها را در دانشجويان و دانش‌آموختگان پرستاری ارائه می‌نمايد. Abstract Introduction: In order to determine nurses’ educational needs in supporting family members of hospitalized elderly patients’, the needs of these care givers should be recognized. This study was performed with the goal to obtain and understand the lived experience of patients’ family caregivers regarding their needs. Methods: In a qualitative study with phenomenological method, the care givers of elderly patients hospitalized in one of the hospitals affiliated to Isfahan Medical University were selected by purposive sampling in the year 2004. By reaching data saturation the number of participant was 12. Data were gathered through in-depth interviews and analyzed by “Parse” method. Results: The care givers’ needs and the responses of environment to these needs showed the educational needs of nurses in five core concepts including empathy and emotional support, information and education, participation in decision making, receiving help in voluntary care, and welfare facilities. Conclusion: Although hospital staffs, especially nurses, are often in the best position to meet families’ needs, these needs are not always met. This study confirms the importance of educating health care team, especially nurses based on family caregivers’ needs. It also proposes a framework for teaching necessary skills, especially caring communication in response to care givers’ needs, to nurses and nursing students. آموزش پرستـاری، نياز آموزشی،‌بيمـار سالمنـد، پديدارشنـاسی Key words: Nursing education, Educational need, Elderly patient, Phenomenology. 65 73 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-140&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Heydar ali Abedi عابدی حيدرعلی 7000319475328460016806 Yes مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان Moghgan Khademi خادمی مژگان 7000319475328460016807 No Reza Daryabeigi دريابيگی رضا 7000319475328460016808 No Nasrolah Alimohammadi عليمحمدی نصرالله 7000319475328460016809 No

fa ديدگاه کارورزان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی لرستان پيرامون درس تغذيه پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: تغييرات علم و تکنولوژی و شرايط جمعيتی و نقش عمده رژيم غذايی در پاتوژنز بيماری‌های مزمن، ضرورت توجه و سازماندهی مجدد محتوا و سرفصل‌های درس تغذيه رشته پزشکی را مطرح نموده است. هدف از اين تحقيق، بررسی ديدگاه کارورزان پزشکی عمومی‌دانشگاه علوم پزشکی لرستان در سال 1383 در مورد سرفصل‌های فعلی درس تغذيه و موضوعات پيشنهادی برای اضافه شدن به آموزش تغذيه در رشته پزشکی است. روش‌ها: اين تحقيق به روش توصيفی انجام گرديد و اطلاعات از طريق پرسشنامه پايا و روا گردآوری شد. پرسشنامه براساس سرفصل‌های موجود، وقت اختصاص يافته و ضرورت يادگيری آن، به علاوه، موضوعاتی که پزشکان بيشترين مواجهه را با آنها دارند ولی در درس فعلی وجود ندارد، طراحی گرديد. اين پرسشنامه برای 56 نفر از کارورزان دانشگاه ارسال و به صورت خودايفا تکميل شد. اطلاعات جمع‌آوری شده مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: بر اساس نظرات شرکت‌کنندگان در مطالعه سرفصل‌های موجود، درس تغذيه رشته پزشکی عمومی بايد تفکيک و در سه مرحله علوم پايه، فيزيوپاتولوژی، و کارآموزی تدريس شود. لزوم وجود موضوعات ديگری از قبيل رژيم‌های بيمارستانی، تغذيه با لوله و تغذيه وريدی، تغذيه و رژيم‌درمانی در بيماری‌های مختلف مثل ديابت و... را در قالب آموزش تغذيه در دانشکده‌های پزشکی پيشنهاد نمودند و در مجموع، درس فعلی تغذيه را تا حدود 9/55 درصد کاربردی و متناسب با نيازهای حرفه‌ای خود ‌دانستند. نتيجه‌گيری: درس اصول کلی تغذيه که هم اکنون در دانشکده‌های پزشکی سطح کشور تدريس می‌شود، کارآيی لازم را برای يک پزشک ندارد و بايد دراين زمينه اصلاحاتی صورت گيرد که شامل اضافه نمودن موضوعات جديد به درس، ارائه مباحث در مرحله مناسب دوره پزشکی عمومی و افزودن تعداد واحد مربوط به بحث تغذيه و رژيم درمانی در دوره پزشکی عمومی است. Introduction: Changes in science, technology and life style, and the role of nutrition in the pathogenesis of chronic diseases have propounded the need to revise the outline and content of nutrition course in medical education. The objective was to determine the opinion of medical students in Lorestan University of Medical Sciences (LUMS) about the outline of nutrition course and obtain their suggestions concerning adding new topics to this course in 2004. Methods: In this descriptive study, a valid and reliable questionnaire which asked about the current outline of this course, the time specified for it, and the necessity for learning nutrition, was designed. Also, the topics physicians faced the most but not considered in the course, were put in the questionnaire. The questionnaires were sent to 56 interns and filled by them. The statistical analysis was performed by SPSS softwere. Results: The respondents believed that the nutrition course outline should be divided and presented in three stages of basic sciences, introduction to clinical medicine, and clerkship. They also suggested new nutrition topics such as hospital diets, tube feeding, total parenteral nutrition, and diet and diabetes for the medical education curriculum. In total, they considered 55.9% of the nutrition course, applied and in accordance with their professional needs. Conclusion: This study suggested that the current nutrition course which is taught in Iranian medical schools does not have the required application for a physician and should be revised. These revisions include, adding new topics, presenting the course in an appropriate stage of studying medicine, and adding the number of credits concerning nutrition and diet therapy. تغذيه، کارورزان، برنامه‌ريزی درسی،‌ سرفصل دروس، رشته پزشکی. Nutrition, Interns, Medicine, Curriculum planning, Educational outline. 75 82 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-186&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ebrahim Fallahi ابراهيم فلاحی 7000319475328460016810 Yes گروه تغذيه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد Mohammad hossein Kaveh محمدحسين کاوه 7000319475328460016811 No

fa نظرات دانشجويان دکتری پرستاری در مورد برنامه آموزشی دوره تحصيلی خود پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: بررسی برنامه‌های آموزشی درهر مقطع و رشته تحصيلی، يکی از راهکارهای ارتقا و توسعه برنامه‌های آموزشی بوده و موجب افزايش کارآيی و اثربخشی برنامه‌ها می‌شود. اين مطالعه با هدف تعيين نظرات دانشجويان دکتری پرستاری در مورد برنامه درسی آنان انجام شد. روش‌ها: يک مطالعه توصيفی بر روی 20 نفر از دانشجويان دوره دکتری پرستاری با انتخاب تصادفی از دانشگاه‌های مختلف ايران در سال 1383 انجام شد. روش گرد‌آوری اطلاعات، مصاحبه نيمه ساختاردار بود. داده‌ها طبقه‌بندی و با آمار توصيفی به صورت توزيع فراوانی ارائه شدند. نتايج: واحدهای مورد پژوهش اعلام نمودند که اين دوره توانسته است ديد کلی و جامع‌نگری آنها را نسبت به مددجويان جامع‌تر نمايد، 95 درصد افزايش تعداد واحدهای دروس اصول فلسفه و نظريه‌پردازی را خواستار بودند و افزايش واحد درسی نقد و بررسی پژوهش‌های پرستاری را ضروری دانستند، 75 درصد معتقد بودند روش‌های مختلف آزمون و ارزيابی آن، اصول و روش‌های ارزشيابی و روان‌شناسی و تئوری‌های يادگيری با دروس دوره کارشناسی ارشد آنان همپوشانی دارد، 90 درصد ارائه درس زبان انگليسی را در اين دوره ضروری دانستند، 55 درصد اعلام نمودند مباحث ارائه شده در واحد کامپيوتر نتوانسته توانمندی آنان را در زمينه اهداف مورد نظر اين واحد افزايش بدهد. نتيجه‌گيری: محتوی تدوين‌شده در برنامه دکتری پرستاری ايران انعطاف‌پذير نبوده، دروس بطورکلی اجباری هستند و محتوی بعضی دروس مرحله آموزشی با دروس دوره کارشناسی ارشد تکراری هستند. بازنگری برنامه آموزشی و برنامه‌ريزی آن براساس نياز جامعه و حرفه می‌تواند در اعتلای آن مؤثر باشد. Introduction: Program evaluation is one of the strategies for developing and improving educational programs in every discipline and level of study. It also helps to improve the program effectiveness and efficacy. The aim of this study was to determine the doctoral nursing students’ viewpoints about the nursing PhD curriculum. Methods: A descriptive study was performed on 20 randomly selected doctoral nursing students from different universities of Iran in 2004. The data was collected using semi-structured interviews. Then, data was categorized and presented as frequency distribution. Results: The participants mentioned that the courses of PhD program could make their views towards patients more holistic. Ninety five percent of the participants requested an increase in the credit hours of “Nursing theory”, “Nursing research methods” and, “Philosophy” courses. Seventy five percent of them mentioned that “Testing and evaluation methods”, “Evaluation principles”, and “Psychology and Learning theories” courses had overlap with some courses in master program. Ninety percent emphasized on the importance of English course in PhD curriculum. Fifty five percent mentioned that the content of computer courses could not increase students’ capabilities in regard to the course objectives. Conclusion: The content of nursing PhD program is not flexible, the courses are mandatory, and the content of some courses have overlap with some courses in master program. Revising and planning educational programs according to society’s needs, can help to promote this profession. برنامه آموزشی، دکتری پرستاری، دانشجو. Curriculum, Nursing PhD, Student. 83 92 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-187&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mansoureh Farahani منصوره فراهانی 7000319475328460016812 Yes گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تقاطع بزرگراه چمران و جلال آل‌احمد، تهران. Fazloallah Ahmadi فضل الله احمدی 7000319475328460016813 No

fa خودارزيابی دانش‌آموختگان جديد پرستاری از کسب مهارت‌های بالينی در بخش‌های داخلی- جراحی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: به منظور داشتن حداکثر کارآيی، دانشجويان پرستاری بايد دانش و مهارت لازم را برای حرفه آينده خود کسب نمايند. اين پژوهش با هدف تعيين کسب مهارت‌های بالينی در بخش‌های داخلی و جراحی، از طريق خودارزيابی دانش‌آموختگان پرستاری انجام گرفت. روش‌ها: در اين مطالعه پيمايشی، ‌50 نفر از دانش‌آموختگان جديد پرستاری شاغل در بخش‌های داخلی- جراحی بيمارستان‌های دولتی شهر يزد در سال 84-1383 به روش ‌سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، ‌پرسشنامه‌ای پايا و روا مشتمل بر مشخصات دموگرافيک و 190 گزينه در مورد مهارت‌های داخلی- جراحی با مقياس رتبه‌ای بود که به روش خودايفا تکميل می‌شد. داده‌ها با نرم‌افزار آماری SPSS به صورت آمار توصيفی و آزمون‌های t مستقل و آناليز واريانس يک‌طرفه تجزيه و تحليل شد. نتايج: ميانگين و انحراف معيار نمره کل مهارت 05/42±02/294 از نمره 570 و در سطح خوب بود. هشت درصد دانشجويان مهارت‌های کسب شده را ضعيف، 34 درصد متوسط و 58 درصد خوب گزارش نمودند و هيچ کدام در سطح عالی ارزيابی نکردند. مهارت‌های بررسی و مراقبت از بيماران مبتلا به بيماری‌های شايع، بررسی و مديريت درد، نمونه‌گيری در تست‌های آزمايشگاهی، مراقبت‌های قبل و بعد از روش‌های تشخيصی و انجام پروتکل‌های مراقبتی، مراقبت در دارودرمانی در سطح متوسط، گزارش‌نويسی در سطح عالی و استفاده از تجهيزات درمانی در سطح ضعيف بود. ميانگين نمره مهارت دانش‌آموختگان دو جنس و همچنين دوره‌های شبانه با روزانه اختلاف معنی‌داری داشت. نتيجه‌گيری: دانش‌آموختگان پرستاری در زمينه مهارت‌های بررسی شده در سطح متوسط يا خوب بودند. به نظر می‌رسد برنامه‌های آموزشی رايج فرصت کافی برای ارتقا و بهبود آگاهی و مهارت دانش‌آموختگان را تا حدی فراهم می‌سازد ولی کامل نيست. فراهم‌سازی فرصتی برای تمرين مهارت‌های مورد نياز قبل از دانش‌آموختگی، برگزاری امتحان بالينی دقيق از عملکرد دانش‌آموختگان درپايان دوره تحصيلی پيشنهاد می‌گردد. Introduction: In order to have the most efficiency, nursing students should acquire the knowledge and skills needed for their future profession. This study was done with the goal to determine acquiring clinical skills in medical-surgical wards, through nursing graduates’ self-assessment. Methods: In this survey 50 new graduated nurses, employed in medical-surgical wards of governmental hospitals of Yazd were selected through census sampling method in 2004-2005. Data collection tool was a valid and reliable questionnaire composed of demographic characteristics and 190 items about clinical skills which used ordinal scale and was filled as self-administered. The data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics, t-test, and ANOVA. Results: The mean and standard deviation of clinical skills were 294.02±42.05 out of 570 which was good. Eight percent of students evaluated their acquired skills poor, 34% intermediate, 58% good, and none of them evaluated their skills excellent. Assessment and care of patients suffering from common diseases, pain management, sampling for laboratory tests, pre and post care in diagnostic tests, performing caring protocols, and caring during medical treatment were assessed in an intermediate level recording reports in an excellent level, and using medical equipment in a weak level. The mean scores for graduates’ skills showed a significant difference between male and female graduates and also based on having daily or night courses. Conclusion: Graduated nurses’ skills were at an intermediate or good level. It seems that although nursing educational programs provide some opportunities for promoting students’ knowledge and skills, they are not sufficient. It is recommended to provide enough time for practicing skills before graduation, and take more precise clinical exams at the end of their course. مهارت بالينی، داخلی- جراحی، دانش‌آموختگان، پرستاری، خودارزيابی. Clinical skills, Medical-surgical, Graduates, Nursing, Self-assessment. 93 100 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-188&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Khadijeh Nasiriani خديجه نصيريانی 7000319475328460016814 Yes گروه آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی، يزد. Farahnaz Farnia فرحناز فرنيا 7000319475328460016815 No Tahereh Salimi طاهره سليمی 7000319475328460016816 No Leili Shahbazi ليلی شهبازی 7000319475328460016817 No Monireh Motavasselian منيره متوسليان 7000319475328460016818 No

fa مهارت ها و عادات مطالعه دانشجويان پزشکی زنجان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> دانشجويان پزشکی در طول تحصيل با حجم بسيار متنوعی از مطالب درسی روبرو هستند که مطالعه آنها نيازمند صرف زمان و داشتن برنامه درسی منظم می‌باشد. هدف اين پژوهش، تعيين وضعيت عادات و مهارت‌های مطالعه‌ای دانشجويان پزشکی زنجان بود.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، کليه دانشجويان رشته پزشکی زنجان (220 نفر) در تمامی مقاطع در سال 1383 انتخاب شدند. پرسشنامه‌ای پايا و روا شامل مشخصات دموگرافيک و 24 سوال با مقياس ليکرت 5 نقطه‌ای از کاملاموافقم تا کاملا مخالفم، به صورت جمع‌ايفا توزيع گرديد. نمره کمتر نشان‌دهنده مهارت و عادت مطالعه مناسب‌تر بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS به صورت محاسبه ميانه و آزمون‌های من- ويتنی و کروسکال واليس انجام شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميانه نمرات کسب شده برای هر يک از مهارت‌ها و عادات مطالعه در زمينه مديريت زمان 75/2، تمرکز حين مطالعه 25/2، سرعت مطالعه 2، يادداشت‌برداری مطالعه 75/1، عادات مطالعه 75/1 و درک مطلب 5/1 از حداکثر 4 بود. دانشجويان پسر در تمرکز حين مطالعه، مديريت زمان و درک مطلب بطور معنی‌داری وضعيت بهتری نسبت به دانشجويان دختر داشتند. در مديريت زمان دانشجويان مقطع کارورزی وضعيت بهتری نسبت به ساير مقاطع داشتند. ميانه نمرات مهارت‌ها و عادات مطالعه در وضعيت‌های مختلف با محل سکونت اختلاف معنی‌دار نداشت.نتيجه‌گيری: دانشجويان پزشکی در زمينه‌های عادات مطالعه، درک مطلب و يادداشت‌برداری وضعيت مناسب‌تری داشتند و در بعضی مهارت‌ها، وضعيت دانشجويان پسر بهتر بود. آموزش مهارت‌ها و عادات مطالعه به صورت واحد درسی و يا برگزاری کارگاه می‌تواند در يادگيری بهتر متون درسی دانشجويان کمک نمايد. Abstract Introduction: During their long period of study, medical students face a large variety of texts and contents which require adequate time and an organized plan to study. This study was performed to determine medical students’ study skills and habits in Zanjan Medical University. Methods: In this cross-sectional descriptive study, all medical students in different years of study (n=220) were selected in 2004. A valid and reliable questionnaire including demographic characteristics and 24 questions with 5 point Likert scale ranging from completely agree to completely disagree was distributed as group administered. Lower scores indicated more appropriate study skills and habits. Data analysis was done by SPSS software through calculating Median, and performing Mann Whitney U test and Kruskal Wallis. Results: The median scores for the skills of time management, concentration, reading speed, note taking, study habits and comprehension were 2.75, 2.25, 2, 1.75, 1.75, and 1.5 out of 4, respectively. Male students had significantly better concentration, time management and comprehension than female students. Interns had better condition in time management compared with other students. There was no significant difference between the median scores according to different living places. Conclusion: Medical students had better situation in study habits, comprehension and note taking. Regarding gender, male students had better condition in some skills compared to female students. Teaching study skills as workshop or course credit, can help medical students in better learning and understanding. مهارت‌های مطالعه، عادات مطالعه، مديريت زمان، سرعت مطالعه، تمرکز حين مطالعه، دانشجويان پزشکی Key words: Study skills, Study habits, Time management, Reading speed, Concentration, Medical students. 101 107 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-144&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Abass ali Nourian عباس علی نوريان 7000319475328460016819 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، بلوار آزادی، زنجان Nouredin Mousavinasab نورالدين موسوی نسب 7000319475328460016820 No Arezoo Fahri آرزو فهری 7000319475328460016821 No Akbar Mohammadzadeh اکبر محمدزاده 7000319475328460016822 No

fa انگيزه های ورود به رشته دندان ‌پزشکی در دانشجويان دانشکده دندان‌پزشکی کرمان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> انتخاب شغل به عنوان يکی از مهم‌ترين تصميمات هر فرد در طول زندگی‌اش مطرح بوده است. انتخاب رشته دندان‌پزشکی بايد با دقت و تامل بيشتری صورت‌پذيرد، زيرا معمولا تغيير حرفه در رشته دندان‌پزشکی به ندرت امکان‌پذير می‌باشد. اين مطالعه با هدف تعيين عوامل موثر در انتخاب اين رشته در ميان دانشجويان دندان‌پزشکی سال اول و دوم کرمان در سال 1384 انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> کليه دانشجويان سال اول و دوم دانشکده دندان‌پزشکی کرمان (52 نفر) در اين مطالعه توصيفی شرکت داده شدند. پرسشنامه‌ای پايا و روا شامل اطلاعات فردی و سوالاتی در مورد انگيزه‌های ورود به رشته دندان‌پزشکی به صورت جمع ايفا در اختيار دانشجويان قرار گرفت و داده‌ها با آمار توصيفی و استفاده از آزمون من- وينتی و برنامه SPSS-11.5 تحليل شدند.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ارتباط با مردم، مهم‌ترين انگيزه انتخاب دندان ‌پزشکی بود، اگرچه امکان کار با دست کمترين تاثير را در انتخاب رشته دندان‌پزشکی داشت. مقايسه ميان دو جنس نشان داد که دانشجويان پسر بيش از دانشجويان دختر به عامل درآمد و دختران بيش از پسران توصيه‌های خانواده را در انتخاب رشته خود دخالت داده‌اند.نتيجه‌گيری: عواملی که سبب انتخاب رشته دندان‌پزشکی در کرمان شده بود متفاوت از ساير نقاط دنيا نمی‌باشد و با بسياری از مطالعات انجام شده در سطح جهانی مطابقت دارد. Abstract Introduction: Career choice is one of the most important decisions every individual makes in his life. Meanwhile, choosing dentistry as a job should be accomplished with more precise considerations because changing this job is rarely possible. Thereby, this study was done to determine important factors in choosing dentistry among first and second year dentistry students in Kerman University of Medical Sciences in 2005. Methods: All first and second year dentistry students from Kerman School of Dentistry (n=52) participated in this descriptive study. A valid and reliable questionnaire asking about students’ demographic characteristics and their motivations for entering dentistry was distributed as group administered. The result was analyzed by Mann-Whitney U test along using SPSS 11.5. Results: The most important motivation for choosing dentistry was “relationship with people”, whereas manual working was the least important motive. Male students were more likely to be motivated by income while female students were more likely to be influenced by their parents' advice. Conclusion: Relationship with people has a high position in dentistry profession. Therefore, dentistry is considered as a social job. Since, income is an important factor for male students compared to females, this factor can be used for encouraging male students to choose dentistry as their profession. دانشجويان دندانپزشکی، انگيزه، انتخاب رشته. Dental students, Motivation, Career choice. 109 115 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-145&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Maryam Hashemipour مريم السادات هاشمی پور 7000319475328460016823 Yes گروه بيماری‌های دهان، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، انتهای خيابان شفا، بلوار جمهوری اسلامی، کرمان

fa آيا موضوعات پژوهشی پايان نامه های کارشناسی ارشد پرستاری با شاخص بار بيماری های منطقه به صورت سال های تعديل شده عمر بر حسب ناتوانی مطابقت دارد؟ پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> تحقيق، اساس کار پرستاری است و بايد تحقيقات با نيازهای بهداشتی جامعه هماهنگ شود. اين مطالعه با هدف تعيين مطابقت موضوعات پژوهشی پايان‌نامه‌های کارشناسی ارشد پرستاری با شاخص بار بيماری‌ها به صورت سال‌های عمر تعديل شده بر حسب ناتوانی انجام گرفته است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در اين مطالعه تطبيقی، 373 تحقيق ثبت شده در ليست کتابخانه‌های دانشکده‌ای و يا پايگاه ‌های اينترنتی دانشگاه‌ها در قالب پايان‌نامه‌های کارشناسی ارشد پرستاری بين سال‌های 84ـ79 از نظر موضوع مورد بررسی قرار گرفت و با علت بار بيماری به صورت سال‌های عمر تعديل شده بر حسب ناتوانی منطقه مديترانه شرقی منتشر شده در گزارش جهانی سلامت 2003 مقايسه گرديد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> موضوعات پايان‌نامه‌ها در مقايسه با علت‌های بار بيماری به صورت سال‌های عمر تعديل شده بر حسب ناتوانی در موارد حوادث و سوانح عمدی و غير عمدی، اختلالات اعضای حسی، آنومالی‌های مادرزادی، بيماری‌های تنفسی و گوارشی و دندان، کمبودهای تغذيه‌ای، اختلالات تغذيه‌ای و غدد درون‌ريز کمتر از حد مطلوب بود. در خصوص بيماری‌های قلبی- عروقی، تناسلی- ادراری، پوستی، عضلانی- اسکلتی، ديابت شيرين، نئوپلاسم‌ها و وضعيت مادری و حول و حوش زايمان، بيشتر از حد مطلوب و در مورد بيماری‌های عصبی- روانی در حد مطلوب بود.نتيجه‌گيری: اکثر موضوعات پايان‌نامه‌های کارشناسی ارشد با اين شاخص بهداشتی مطابقت داشت. با عنايت به آمار بالای پايان‌نامه‌ها در خصوص وضعيت مادری و حول و حوش زايمان و دستگاه تناسلی- ادراری پيشنهاد می‌شود از پرداختن بيش از حد به اين موضوعات پرهيز گردد و تحقيقات بيشتری در زمينه سوانح و مشکلات ناشی از آن انجام شود. Abstract Introduction: Research is the basis of nursing and should be in accordance with society’s health needs. The purpose of this study was to determine whether the master theses’ subjects in nursing conform to the burden of diseases as Disability Adjusted Life Years (DALYs). Methods: In this comparative study, 373 researches registered in the lists of school libraries or university web sites as master degree theses in nursing during 2000-2005, were investigated. Then, their subjects were compared with the etiology of burden of diseases as Disability Adjusted Life Years in Eastern Mediterranean Region published in World Health Organization Report in 2003. Results: The proportion of theses’ topics and the etiology of burden of diseases, including intentional and unintentional accidents, sensory disorders, congenital anomalies, gastrointestinal and dental diseases, respiratory diseases , nutritional deficiencies and endocrine disorders was less than optimum. In contrast, the proportion of theses’ topics on cardiovascular, genitourinary, dermatology and musculoskeletal diseases, diabetes mellitus, neoplasms and maternal and antenatal problems was more than the related DALYs. In addition it was optimum for neuropsychological disorders. Conclusion: Most theses’ topics were in accordance with this health index. Considering the high number of theses concerning maternal situation, specially ante-natal problems and also, urogenital tract, it is suggested to avoid this over attention and consider other topics such as accidents and their burden more, in doing research and thesis. پژوهش، پرستاری، پايان‌نامه‌، کارشناسی ارشد، بار بيماری، سال‌های عمر تعديل شده بر حسب ناتوانی Key words: Research, Nursing, Thesis, Master degree, Burden of Disease, DALYs. 117 124 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-146&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Khadijeh Heravi Karimooi مجيده هروی کريموی 7000319475328460016824 No گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تقاطع بزرگ‌راه چمران و جلال آل‌احمد، تهران Fereshteh Aein فرشته آيين 7000319475328460016825 Yes گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تقاطع بزرگ‌راه چمران و جلال آل‌احمد، تهران Fazloallah Ahmadi فضل اله احمدی 7000319475328460016826 No Mina Tootoonchi مينا توتونچی 7000319475328460016827 No

fa ارزيابی درونی گروه های آموزشی دانشکده مديريت و اطلاع ‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> اعتبارسنجی در آموزش عالی به منظور بهبود کيفيت آموزشی، با ارزيابی درونی گروه‌های آموزشی توسط اعضای هيات علمی آغاز می‌گردد. هدف پژوهش حاضر، تعيين وضعيت آموزشی و پژوهشی گروه‌های آموزشی دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1383-1382 از طريق ارزيابی درونی به عنوان اولين مرحله از فرايند اعتبارسنجی بود.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين مطالعه توصيفی در دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و از طريق بکارگيری مراحل اجرايی فرايند ارزيابی درونی انجام گرفت. گردآوری داده‌ها با دو پرسشنامه پايا و روا با مقياس رتبه‌ای پنج درجه‌ای برای دانشجويان و اعضای هيات علمی، و فرم مصاحبه مديران گروه و چک‌ليست امکانات و تجهيزات آموزشی و پژوهشی انجام شد. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آماره‌های توصيفی استفاده گرديده است.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> گروه مديريت خدمات بهداشتی- درمانی در همه مولفه‌ها به جز مولفه دانشجويان نسبتا مطلوب بود. گروه کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی در مولفه‌های اهداف و رسالت و فرايند ياددهی- يادگيری، مطلوب و در دانشجويان نامطلوب و در بقيه نسبتا مطلوب بود. گروه مدارک پزشکی در مولفه‌های رسالت و اهداف و فرايند ياددهی- يادگيری و ساختارسازمانی و مديريت مطلوب، درپژوهش نامطلوب و بقيه نسبتا مطلوب بود.نتيجه‌گيری: ساختار علمی و آکادميک نقش اساسی در اعتلای کيفيت آموزشی داشته است. در مجموع، نقش مولفه دانشجويان در برنامه‌های گروه‌های مختلف کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پيشنهاد می‌شود مسوولين و مديران گروه‌ها، ارتباط خود را بطور رسمی با دانشجويان بيشتر کنند و نقش آنان را در ارتقای کيفيت آموزشی و پژوهشی مورد توجه قرار دهند. Abstract Introduction: In higher education, accreditation begins with internal evaluation of the educational departments carried out by the faculty members in order to improve the educational quality. The purpose of this study was to determine the situation of education and research in the departments of School of Management and Medical informatics in Isfahan University of Medical Sciences in 2003-2004 by applying internal evaluation as the first step of accreditation process. Methods: This descriptive study was performed through applying the process of internal evaluation in the School of Management and Medical informatics. Data collection was done by two valid and reliable questionnaires with five-point ordinal scale for students and faculty members, interview forms for the heads of the departments, and checklists of facilities and educational equipments. The collected data was analyzed by descriptive statistics. Results: The department of health services management was partially desirable in all areas except “students”. In the department of library and medical information, the areas of “mission and objectives” and “teaching-learning process” were desirable, whereas the area of “students” was undesirable and the other areas were partially desirable. The department of medical records, was desirable in the areas of “mission and objectives”, “teaching-learning process”, “organizational structure and administration”, undesirable in the area of “research” and partially desirable in other areas. Conclusion: The scientific and academic structure has had an essential role in the promotion of educational quality in the school of management and medical informatics. In general, the role of students was less considered in the programs of different departments. It is recommended that the heads of the departments increase their communication with students formally and give more consideration to their role in enhancing the educational and research quality. کيفيت آموزشی، اعتبارسنجی، ارزيابی درونی مديريت، اطلاع ‌رسانی پزشکی Key words: Educational quality, Accreditation, Internal evaluation, Management, Medical Informatics. 125 134 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-147&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad hossein Yarmohammadian محمدحسين يارمحمديان 7000319475328460016828 No مرکز راهنمايی فرزانگان امين، کوی بکتاش، خيابان استانداری، اصفهان Afsaneh Kalbasi افسانه کلباسی 7000319475328460016829 Yes مرکز راهنمايی فرزانگان امين، کوی بکتاش، خيابان استانداری، اصفهان

fa علل عدم موفقيت تحصيلی در دانشجويان رشته پيراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کاشان مقاله کوتاه Short article <strong>مقدمه</strong> </ br> عدم کنترل افت تحصيلی دانشجويان رشته پيراپزشکی، به پايين آمدن سطح علمی و کارآمدی پرسنل پيراپزشکی منجر می‌گردد. اين مطالعه با هدف تعيين علل عدم موفقيت تحصيلی در دانشجويان دانشکده پيراپزشکی کاشان انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، 242 نفر دانشجوی ورودی سال‌های 83-1382 رشته‌های پيراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کاشان انتخاب شدند. با پرسشنامه‌ای پايا و روا، اطلاعات دموگرافيک و تحصيلی دانشجويان جمع‌آوری گرديد. دانشجويان دارای معدل 14 به بالا و غير مشروطی در گروه موفق، دانشجويان دارای معدل پايين‌تر از 14 و يا معدل بالاتر از 16 و دارای حداقل يک ترم مشروطی در گروه دانشجويان ناموفق قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های مجذور کای و تست دقيق فيشر و محاسبه نسبت شانس تحليل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> افت تحصيلی 6/1 در صد (4 نفر از 166 مورد) تعيين گرديد. از 242 دانشجوی مورد مطالعه، 94 نفر (8/38 درصد) موفق و 148 نفر (2/61 درصد) ناموفق بودند. نسبت شانس عدم موفقيت تحصيلی در دانشجويان با کمتر از دو سال فاصله ورود به دانشگاه 34/4، معدل ديپلم کمتر از شانزده 6/2، و تمرکز کم در کلاس 3، انجام مطالعه بدون برنامه‌ريزی قبلی 66/3، ميزان مطالعه کمتر از دو ساعت در روز 93/1، بومی‌بودن 31/2 و در تمام موارد معنی‌دار بود. بقيه عوامل در دانشجويان موفق و غيرموفق تفاوتی نداشت.نتيجه ‌گيری: اغلب افت تحصيلی مربوط به شيوه‌های يادگيری و مطالعه بود. معدل پايين ديپلم، فاصله زمانی برای ورود به دانشگاه و بومی نبودن به عنوان مهم‌ترين عوامل عدم موفقيت تحصيلی دانشجويان اين دانشکده شناخته شد. نحوه پذيرش دانشجو بر اساس معدل ديپلم، بهبود کيفيت آموزش، بهبود امکانات رفاهی، استفاده از مشاوره تحصيلی و ارائه کارگاه‌های آموزشی برنامه‌ريزی مطالعه، شيوه صحيح مطالعه و يادگيری توصيه می ‌گردد. Abstract Introduction: The problem of educational failure in paramedical students is an important concern in medical education which can lead to a low efficacy in paramedical staff in the future. This study was performed to determine the reasons of paramedical students’ educational failure in paramedical school of Kashan University of Medical Sciences. Methods: This cross-sectional descriptive study was carried out on 242 paramedical students admitted to Kashan University of Medical Sciences in 2003-2004. The students’ demographic characteristics and study information were collected by a valid and reliable questionnaire. The students with the average score of 14 and more, without any failure were classified in the successful group, the students with the average score lower than 14, or more than16 with at least one term failure were classified in the unsuccessful group. The data analysis was performed with Chi-square, Fischer exact test and Odds Ratio. Results: The overall rate of failure was 1.6% (4 out of 166). From 242 students in this study, 94 (38.8 %) were classified in the successful group, and 148 (61.2%) in the unsuccessful group. The Odds Ratio of educational failure was 3.34 in “entering the university in more than one year after high school graduation”, 2.6 in “average score of diploma less than 16”, 3 in “low concentration in class”, 3.66 in “studying without preplanning”, 1.93 in “study duration less than 2 hours per day”, and 2.31 in “not being native”, which all were significant. The rest of factors had no difference in successful and unsuccessful students. Conclusion: The educational failure was mostly concerned with learning and study methods. The low average score of high school diploma, the duration before entering the university and not being native were recognized as the most important factors for educational failure in this faculty. Changing the method of acceptance according to the average score of diploma, improving the quality of teaching and welfare facilities, using educational counseling, and participation in educational workshops focused on learning methods and study skills are recommended. آموزش پزشکی، افت تحصيلی، موفقيت تحصيلی دانشجويان Key words: Medical education, Educational failure, Educational success, Students. 135 140 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-148&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Rezvan Moniri رضوان منيری 7000319475328460016830 Yes گروه ميکروب‌شناسی و ايمنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان Hashemiyeh Ghalebtarash هاشميه قالب تراش 7000319475328460016831 No Gholam abass Mussavi غلام عباس موسوی 7000319475328460016832 No

fa يک روش جديد در آموزش قوس‌های حلقی جنينی نامه علمی Short Communication آناتومی يکی از مشکلترين دروس علوم پايه پزشکی است، زيرا موضوع اين درس، ساختمان بدن انسان می‌باشد و حاوی اطلاعات پيچيده‌ای از عناصر تشريحی سه بعدی و متراکم در فضای نسبتاً کوچک است که با اسامی لاتين و نامأنوس بايد بخاطر سپرده شوند. قدرت تجسم فضايی قوی، و داشتن اطلس و مدل‌های با مهارت تهيه شده، در تسهيل يادگيری و يادآوری، اهميت فراوانی دارند. درس جنين‌شناسی، به عنوان شاخه‌ای از علم آناتومی که خود نقش کليدی در درک ساختمان نهايی دستگاه‌های بدن (کالبد شناسی) دارد، نيازمند تدابيری خاص آموزشی برای تسهيل يادگيری و بخاطرسپاری می‌باشد. از مهم‌ترين وقايعی که در طی هفته‌های چهارم و پنجم جنينی اتفاق می‌افتد، رشد و تکامل قوس‌های حلقی برای تکامل سرو گردن است(1و2). اين قوس‌ها به همراه شکاف‌ها و بن‌بست‌هايی که در مجاورت آنها قرار دارند، در تکامل بخش‌های مهمی از سروگردن، شامل عناصر اسکلتی و عضلانی صورت، دهان، کام، بينی، حلق و حنجره، گوش ميانی و خارجی و همچنين تکامل ساختمان‌هايی از قبيل: زبان، لوزه، غدد پاراتيروئيد، غده تيروئيد و تيموس شرکت دارند(3). چون تکامل قوس‌های حلقی، يکی از مباحث مشکل جنين‌شناسی است(4)، در نوشته حاضر سعی شده بحث تکامل سروگردن با استفاده از يک روش کاملاً ساده و جالب ارائه گردد بطوری که هم فهم و درک مطلب تسهيل شود شکل 1. نمايش تکامل قوس‌های حلقی در جنين‌شناسي و هم در زمان طولانی‌تری در ذهن ماندگار گردد و بالاخره، اين بحث در هر جا و در هر مکان و فقط با استفاده از انگشتان دست، قابل تکرار و بازسازی باشد. سطح کف دستی انگشتان هر دو دست را روی صورت و جلو گردن يک داوطلب، قرار می‌دهيم به نحوی که انگشتان بطور قرينه در طرفين خط وسط قرار گيرند. انگشت شست نمايانگر بخش ماگزيلاری (Maxillary) از قوس اول، انگشت اشاره بيانگر زائده مانديبولار (Mandibullar)‌ از قوس اول و انگشت ميانی معادل دو قوس دوم و سوم می‌باشد. انگشت چهارم که نمايشگر قوس چهارم است بر روی غضروف تيروئيد قرار داشته، انگشت کوچک بيانگر قوس ششم می‌باشد (شکل 1). اين انگشتان نشان‌دهنده قوس‌های حلقی می‌باشند و فواصل بين انگشتی، شکاف‌ها و بن بست های حلقی (Pharnygeal clefts pouch) را به ترتيب در سطوح پشت‌دستی و کف‌دستی نشان می‌دهند. بدين ترتيب، در يک شبيه‌سازی منطقی، اطلاعات مربوط به تکامل قوس‌های حلقی به انگشتان دست منتقل می‌شود تا يک پديده ذهنی مشکل و ديرفهم را به يک پديده عينی و ساده غير قابل فراموش شدن بدل سازد. اين روش جديد آموزشی، راهکاری را نشان می‌دهد که هر دانشجويی با استفاده از انگشتان خود و قراردادن آن بر روی صورت و گردن خود و يا افراد داو طلب، براحتی می‌تواند اطلاعات قوس‌ها و عناصری را که از آنها به وجود می‌آيند در ذهن خويش تجديد نمايد. 141 142 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-189&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa E Esfandiari ابراهيم اسفندياری 7000319475328460016833 Yes گروه آناتومی،دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی H Bahramian حميد بهراميان 7000319475328460016834 No M Mardani محمد مردانی 7000319475328460016835 No S Javanmardi ستاره جوانمردی 7000319475328460016836 No

fa نگرش دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد نسبت به رشته روان‌پزشکی نامه علمی Short Communication در جهان پيشرفته امروزی، جذب دانشجويان پزشکی به سمت تخصص روان‌پزشکی، به عنوان يک مشکل مطرح می‌باشد(1تا3). صاحبان امر عقيده دارند وقتی دانشجويان پزشکی وارد دانشکده می‌شوند، با يک نگرش منفی نسبت به اين رشته مواجه‌اند و اين نگرش منفی روز به روز افزايش می‌يابد، اين در حالی است که بسياری از دانشجويان، استعداد ويژه‌ای در اين رشته دارند(2). بنابراين، بررسی نگرش دانشجويان پزشکی از آن جهت که بر انتخاب روان‌پزشکی به عنوان تخصص مؤثر است، اهميت زيادی دارد(4). دانشجويان پزشکی در سه مرحله علوم پايه، پيش‌بالينی و بالينی، به نحوی با دروس مربوط به روان‌پزشکی و بيماران مربوطه سروکار دارند. با در نظر گرفتن پيشينه تحقيق، نمونه‌گيری اين مطالعه توصيفی- مقطعی بر روی 128 نفر از دانشجويان پزشکی سال‌های اول، چهارم و هفتم در سال 1384 انجام گرفت. بدين صورت که از بين هر يک از دوره‌های علوم پايه، پيش‌بالينی و بالينی، ورودی يک سال تحصيلی بطور تصادفی انتخاب و کليه دانشجويان آن سال مورد سرشماری قرار گرفتند. اطلاعات مورد نياز از طريق پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته مشتمل بر مشخصات دموگرافيک، اولويت‌های شغلی، نظرسنجی نحوه تدريس روان‌پزشکی و عواملی که ممکن است در انتخاب روان‌پزشکی مؤثر باشند، جمع‌آوری شد. روايی محتوی پرسشنامه توسط متخصصين تأييد و با مطالعه مقدماتی بر روی 10 نفر از دانشجويان پزشکی، و پايايی آن از طريق آلفای کرونباخ به ميزان 8/0α= قابل قبول بود. پرسشنامه از 15 عبارت تشکيل شده بود که برای نمرده‌دهی به نگرش دانشجويان نسبت به رشته روان‌پزشکی (Attitude Toward Psychiatry-ATP) از مقياس رتبه‌ای چهار درجه‌ای خيلی کم تا خيلی زياد و با نمره‌گذاری يک تا پنج استفاده شد. ميانگين و انحراف معيار امتياز نگرش دانشجويان شرکت‌کننده در اين مطالعه، 5/7± 86/32 به دست آمد (از مجموع 60 نمره). در آناليز رگرسيون، يک رابطه خطی منفی بين سال تحصيلی و نمره نگرش با 124/0-r= و 003/0P= به دست آمد، بدين معنی که با بالا رفتن سال‌های تحصيلی، نمره نگرش دانشجويان به رشته روان‌پزشکی کاهش می‌يابد. اين يافته با بعضی مطالعات در اين خصوص مطابقت دارد(1و5). اکثر دانشجويان عواملی مانند سروکار داشتن با متون روان‌پزشکی، ‌ارتباط نزديک با يک بيمار روانی، بازديد از بخش روانی يک مؤسسه يا بيمارستان، وجود مشکلات خانوادگی مهم و ارتباط با فرد معتاد به دارو يا الکل را بر نگرش خود نسبت به انتخاب روان‌پزشکی به عنوان يک تخصص، مؤثر می‌دانستند. اين فاکتورها با مطالعه احمدالانصار (Ahmed Al-Ansar) در بحرين يکسان می‌باشد(1). چهار و شانزده صدم دانشجويان قصد داشتند روان‌پزشکی را به عنوان يکی از سه شغل (تخصص) برتر خود انتخاب کنند. اين فراوانی بيشتر از گزارشات حاصل از عربستان، آمريکا و انگلستان می‌باشد(1و5). مطالعه انجام شده در ترکيه نتيجه متفاوتی را گزارش کرده است بطوری که 8/29 درصد از دانشجويان، روان‌پزشکی را به عنوان يکی از پنج شغل برتر خود انتخاب کرده بودند(6). رشته‌های پوست، جراحی و اطفال به ترتيب سه رشته‌ای بودند که بيشترين ميزان علاقه را به خود اختصاص دادند، که در مقايسه با مطالعه انجام شده در آمريکا نتايج مشابهی نشان می‌دهد(5). در مقابل، پزشکی اجتماعی، پزشکی عمومی، ‌روان‌پزشکی و پاتولوژی کمترين رتبه‌ها را به دست آوردند. از بين 14 رشته مورد بررسی، روان‌پزشکی رتبه دهم را کسب کرد. شصت و هشت درصد دانشجويان علاقه کم تا بسيار کم و 32 درصد علاقه زياد تا بسيار زيادی را نسبت به رشته روان‌پزشکی اعلام کردند. پنجاه و يک و پنجاه و يک صدم دانشجويان دوره بالينی، آموزش در اين مرحله را ناچيز و غير قابل قبول توصيف کرده‌اند. هر چند که دلايل کم بودن علاقه نسبت به روان‌پزشکی و بالا بودن ميزان علاقه به ديگر تخصص‌ها نياز به مطالعات و پژوهش‌های بيشتری دارد، ولی به نظر می‌رسد بايد در ارائه اين درس با بکارگيری روش‌های تدريس متنوع، علاوه بر ارتقای شناخت دانشجويان، انگيزش تحصيلی آنها را نيز افزايش داد. تشخيص و شناسايی تصورات غلط و شايع در بين دانشجويان پزشکی نسبت به اين رشته، ارتقای نگرش فردی آنها و همچنين ايجاد تغييراتی در نحوه آموزش طی دوره‌های مختلف تحصيلی، مخصوصاً دوره‌های بعد از علوم پايه پيشنهاد می‌گردد. 143 144 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-190&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S Mazloomy Mahmoudabad سعيد مظلومی‌محمودآباد* 7000319475328460016837 Yes M Havazy محمدعلی حرازی 7000319475328460016838 No SH Eslami شهين اسلامی 7000319475328460016839 No

fa تربيت (آموزش) مبتنی بر شايستگی (2) واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary 145 146 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-191&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A Yousefi عليرضا يوسفی* 7000319475328460016840 Yes