مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1382 3 1 gregorian 2003 6 1 3 1 online 1 fulltext

fa استفاده از بحث مورد برای آموزش دستياران پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> علی‌رغم مطالعات بسيار پيرامون روش‌های نوين آموزش در مورد دانشجويان پزشکی، آموزش دستياران چندان مورد کنکاش و بررسی قرار نگرفته است. معرفی مورد معمولا وسيله‌ای مناسب برای آموزش علمی- بالينی است و طراحی با استفاده از روش‌های طب مستند (Evidence-Based) يک شيوه مناسب برای معرفی موارد بر پايه يافتن علت بالينی خواهد بود. بدين منظور، مطالعه‌ای با هدف تعيين نظرات دستياران در مورد مقايسه روش‌های آموزشی سنتی و بحث عميق در نحوه فراگيری آنان انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه پيش تجربی (pre experimental) يک گروهی، يک مرحله‌ای (پس آزمون) جلسات آموزشی بحث موردی (case discussion) خاص به صورت ماهيانه، ويژه دستياران داخلی، طراحی و با استفاده از يک پرسشنامه، ‌اين شيوه با شيوه آموزش سنتی مقايسه شد. هر مورد با يک مسأله آغاز شده، سپس علائم بالينی، نشانه‌های معاينه و آزمايشگاهی به ترتيب ارائه می‌گرديد. در انتها يک سوال مشخص بالينی طرح می‌گرديد. در مواردی که يافته جديد، راديولوژيک يا هيستولوژيک بود، سعی شد تا نمای ظاهری واقعی يافته ارائه شود. پس از برگزاری ششمين جلسه آموزشی، تعداد 50 پرسشنامه بطور غيرتصادفی بين دستياران داخلی شرکت‌کننده توزيع شد که تعداد 31 پرسشنامه تکميل گرديد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS-11 به صورت توزيع فراوانی نظرات و آزمون کروسکال واليس (Kruskal Wallis) تجزيه و تحليل گرديد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> شرکت‌کنندگان در همه موارد تاثير جلسات آموزشی بحث عميق (Hard Talk) را مثبت ارزيابی کرده‌اند بطوری که در مورد امکان پـرسش از سخـنران و ايجاد چـالش علـمی 8/54 درصد، در مورد يادگيری مطالب در طی جلـسه 6/80 درصد، در مورد تطـابق محتوا با نيازهای واقـعی محيط کار 4/77 درصد، در مورد امکان استفاده از تـجربيات اساتيد 2/77 درصد و در مورد ميزان حجـم و انتقال دانش در زمان محدود 7/67 درصد شرکت‌کنندگان در مطالعه جلسات بحث عميق را نسبت به سخنرانی سنتی بهتر ارزيابی کرده‌اند.</ br><strong>بحث</strong> </ br> در مجموع، اين مطالعه نتايج يک تجربه نسبتا موفق را در شرايط محدود برای آموزش دستياران نشان داد و با توجه به کمبود آموزش‌های مدون برای دستياران و بخصوص کمبود استفاده از شيوه‌های نو در اين زمينه، می‌تواند راهگشای ساير پژوهش‌های مشابه باشد. Introduction. Despite growing evidence in the field of undergraduate medical education, there is not much data on resident training. Case presentation is a useful tool for scientific clinical education which along with evidence based medicine will become an interactive training method. So, the goal of this study was to compare traditional educational methods with hard talk and their role in learning process, based on residents' viewpoints. Methods. In a pre-experimental study, special monthly case discussion sessions (named "Hard talks on gastroenterology") were designed for internal medicine residents of Shaheed Beheshti University of Medical Sciences. Then the data were collected using an attitude measurement questionnaire. Each educational case was started with a title followed by history, physical examination data, as well as paraclinical lab results, respectively. The scenario ended with a definite clinical question about next needed test, diagnosis or treatment. After the sixth session, questionnaires were distributed non-randomly among 50 participants and 31 questionnaires were completed. The data were analyzed by SPSS 11 using frequency distribution and Kruskal Wallis. Results. Residents were more positive toward Hard talks. They evaluated the possibility of challenge with speakers 54.8%, learning the presented subject during the session 80.6%, the compatibility of the subject with residents' real needs 77.4%, the possibility of using the attending physician experiences 77.2%, volume of knowledge transfer in a session 67.7%. The participants considered the Hard talks better than traditional methods. Conclusion. In general, this study showed a relatively successful experience in resident training. Due to the lack of new methodologies in resident education this can be used as a guide for designing new interventions in the field. دستيار، آموزش بالينی، بحث مورد، طب مستند Resident, Clinical Education, Case discussion, Evidence Based Medicine 5 13 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-173&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa peyman Adibi پيمان اديبی 700031947532846003744 No بيمارستان آيت اله طالقانی، خيابان پروانه، خيابان تابناک، جنب پمپ بنزين ولنجک، بزرگ‌راه شهيد چمران، تهران Bita Nik-kholgh بيتا نيک خلق 700031947532846003745 Yes بيمارستان آيت اله طالقانی، خيابان پروانه، خيابان تابناک، جنب پمپ بنزين ولنجک، بزرگ‌راه شهيد چمران، تهران Abbas Esmaeeli عباس اسماعيلی 700031947532846003746 No Hamid Reza Sima حميدرضا سيما 700031947532846003747 No Mohammad reza Zali محمدرضا زالی 700031947532846003748 No

fa ويژگی ها و ساختار پايان نامه های مقاطع تحصيلات تکميلی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در دهه 78-1368 پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> پايان‌نامه‌ها، يکی از منابع مهم و با ارزش اطلاعات می‌باشند که بويژه برای استفاده در کتابخانه‌های دانشگاهی از اهميت خاصی برخوردارند. پايان‌نامه در واقع تصويری است از قالب مورد پذيرش دانشگاه در ارايه نتايج يک پژوهش. بررسی موضوعات پايان‌نامه در يک مقطع زمانی بيانگر خط سير پژوهش دانشگاهی در همان مقطع می‌باشد. بنابراين، مطالعه‌ای با هدف تعيين ويژگی‌ها و ساختار پايان‌نامه‌های مقاطع تحصيلات تکميلی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در پژوهش حاضر، کليه پايان‌نامه‌های مقاطع تحصيلات تکميلی در دهه 78-1368 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از لحاظ ساختار پايان‌نامه (در بر داشتن مقدمه، روش‌ها، نتايج و بحث) و نوع پژوهش (بنيادی، کاربردی- ‌بنيادی و کاربردی)، تجربی، نيمه تجربی و مشاهده‌ای مورد ‌بررسی قرار گرفت و چک‌ليست مربوط به آن تکميل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> از پايان‌نامه‌های مورد بررسی، 9/83 درصد مربوط به دکترای عمومی، 9/8 درصد مقطع دکترا Ph.D.، 3.6 درصد کارشناسی ارشد و 9/0 درصد مربوط به دکترای تخصصی بود. نتايج اين مطالعه نشان داد که 96.6 درصد کل پايان‌نامه‌های مقاطع تحصيلات تکميلی، کاربردی و 4/3 درصد بنيادی- کاربردی بوده‌اند که نسبت آن در دانشکده‌های مختلف متفاوت بوده است. همچنين 7/47 درصد پايان‌نامه‌ها توصيفی، 22 درصد توصيفی- تحليلی، 6/0 درصد تحليلی، ‌6/3 درصد نيمه تجربی و 26 درصد تجربی بودند. از لحاظ ساختار پايان‌نامه، تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای بين دانشکده‌های مختلف وجود داشت.</ br><strong>بحث</strong> </ br> نتايج اين مطالعه ضرورت سوق دادن هر چه بيشتر موضوعات پايان‌نامه‌ها به سمت موضوعات بنيادی و تحليلی را نشان می‌دهد. همچنين اين نتايج می‌تواند به عنوان راهنمايی برای استراتژی تدوين موضوعات پايان‌نامه‌ها مورد استفاده قرار گيرد. تفاوت‌های مشاهده شده در ساختار پايان‌نامه در دانشکده‌های مختلف، ضرورت تدوين الگويی جامع را برای تدوين و نگارش پايان‌نامه در کل دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که از آن تبعيت شود، مطرح می‌سازد. Introduction. Dissertation is one of the important and valuable information resources especially in libraries. In fact, dissertation reflects the accepted university pattern for research presentation. Evaluation of dissertation subjects during a special period presents the university research strategy. This study was performed to determine the structure and charachteristics of postgraduate dissertations of Isfahan University of Medical Sciences. Methods. All postgraduate dissertations of IUMS during 1989-1999 were evaluated using a checklist for their structure (i.e. introduction, methods, results, discussion) and type of study (Basic, Applied, Experimental-Devolopment), Experimental, Quasi experimental and Observational. Results. 83.9% of dissertations were for either MD, pharm D or DD 8.9% for PhD, 6.3% for MS and 0.9% for Medical specialty degree. The results showed that 96.6% of these dissertations were applied and 34% basic- applied and, their distribution varied among different schools (School of Dentistry had the most applied dissertations). 47.7% of dissertations were descriptive, 22% descriptive-analytical, 0.6% analytical, 0.6% quasi-experimental and 26% experimental research. There was a great variaton in dissertation structure among different schools. Conclusion. The results of this study indicated the importance of shifting thesis subjects to basic and analytical researches. Also, it could be used as a guide for planning dissertation subjects. Structural differences of thesis among different schools reveal the need for designing an “acceptable unique pattern of thesis writing” in the whole university. ساختار، پايان‌نامه، تحصيلات تکميلی، پژوهش بينادی، پژوهش کاربردی Dissertation, Structure, Postgraduate study, Basic research, Applied research. 15 22 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-174&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Fariba Jaefari فريبا جعفری 700031947532846003749 Yes گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی استان اصفهان، اصفهان Foruzan Tabibian فروزان طبيبيان 700031947532846003750 No Tayebeh Fatemi طيبه فاطمی 700031947532846003751 No

fa ديدگاه اساتيد راهنما در مورد مشکلات روند اجرای پايان نامه تحصيلی پزشکی عمومی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> شناخت ديدگاه اساتيد راهنمای دانشکده پزشکی در مورد اهداف درس پايان‌نامه پزشکی، روش‌های تسهيل فراگيری و عقايد آنها در مورد مشکلات روند اجرايی و همچنين اثربخشی و بهره‌وری اين واحد درسی می‌تواند برنامه‌ريزان را با نقاط ضعف و قوت شرايط موجود آشنا و امکان اصلاح آن را فراهم سازد. بنابراين، مطالعه‌ای با هدف تعيين ديدگاه اساتيد راهنما در مورد مشکلات و روند اجرای پايان‌نامه‌های تحصيلی پزشکی عمومی ‌در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در مطالعه‌ای توصيفی- مقطعی، 131 نفر از اساتيد راهنمای دانشکده پزشکی مورد پرسش قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه خودايفا بود که روايی و پايايی آن تاييد گرديده بود. پرسشنامه‌ها در محل دانشکده يا مطب‌ها توزيع و جمع‌آوری گرديد. نتايج با نرم‌افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌های پژوهش به صورت توزيع فراوانی نسبی و انجام آزمون t و ANOVA تحليل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> يافته‌های پژوهش نشان داد مهمترين مشکلات روند اجرای پايان‌نامه از ديدگاه اساتيد راهنما، تأمين بودجه مناسب طرح، تصويب پيش‌نويس پايان‌نامه در شورای گروه و شورای پژوهشی دانشکده و همچنين آموزش دانشجو برای مرور متون و مقاله‌نويسی و همچنين آگاهی از اولويت‌های تحقيقاتی کشور بوده است. اساتيد راهنما، هدف پايان‌نامه را بطور عمده آموزش روش تحقيق می‌دانستند. اکثريت اساتيد راهنما انجام پايان‌نامه را برای دوره عمومی ‌پزشکی لازم می‌دانستند ولی معتقد بودند دانشجويان وقت کافی برای گذراندن آن ندارند. به نظر آنها اختياری کردن پايان‌نامه موجب ارتقای کيفيت تحقيقات در آموزش پزشکی خواهد شد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> اجرای پايان‌نامه‌های تحصيلی پزشکی دارای مشکلاتی است. به نظر می‌رسد زمان طی شده برای انجام و هدايت پايان‌نامه‌های تحصيلی پزشکی عمومی‌محدود باشد و لازمست تسهيلاتی در فرايند تصويب پايان‌نامه فراهم گردد. به علاوه، درگير کردن دانشجويان در بخشی از تحقيقات مدون، ارتقای دانش اساتيد راهنما در زمينه روش تحقيق و آمار، در دسترس قرار دادن اولويت‌های تحقيقاتی و بازنگری در برنامه‌ريزی درسی اين واحد درسی می‌تواند در بهبود کيفيت ارايه آن ثمربخش باشد. Introduction. To improve the quality of dissertations (as a mandatory course) in general medicine (MD) program, it is useful to know the viewpoints of supervisors about different issues and problems in their supervision process, i.e. the objectives of the course, facilitation methods for learning, problems of the practical phase, and their ideas about the course efficacy. This study explores supervisors' views concerning the thesis process and its related problems in Isfahan University of Medical Sciences. Methods. 106 supervisors from Medical School participated in this cross sectional descriptive study. A self-administered questionnaire, which proved to be valid and reliable was used for data collection. The questionnaires were completed individually in the participants' office or School. SPSS software was used for data analysis. Results were analyzed according to the frequency distribution of variables and compared by t- test and ANOVA. Results. According to the supervisors, the most important problems were allocating appropriate budget, approving the research proposal by the department and school councils, instructing students about literature review and article writing, and not being informed about national research priorities. They considered "learning research methodology" as the main objective of dissertation. Most of them agreed on it as a necessary course for MD program, but believed that students usually faced shortage of time. They claimed that offering thesis as an elective course would improve the quality of the projects. Conclusion. Dissertations in general medicine program are facing some problems. It seems that shortage of time brings about limitations in doing and supervising the projects. It is recommended to revise the approval process of thesis proposals. Moreover, involving students in the preplanned researches, improving the supervisors knowledge in research methodology and statistical analysis, announcing research priorities, and revising the course plan may improve the quality of dissertations. پايان نامه، آموزش پزشکی، دانشجوی پزشکی، اساتيد راهنما، تحقيق Thesis project, Medical education, Medical student, Supervisors. 23 33 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-175&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Tahereh Changiz طاهره چنگيز 700031947532846003752 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی استان اصفهان، اصفهان Peyman Adibi پيمان اديبی 700031947532846003753 No Mohsen Hosseini محسن حسينی 700031947532846003754 No Mina Tootoonchi مينا توتونچی 700031947532846003755 No

fa مقايسه تاثير دو روش آموزش متداول و تلفيقی بر ميزان يادگيری مهارت دارو‌ دادن توسط دانشجويان سال اول دانشکده پرستاری حضرت فاطمه (س) دانشگاه علوم پزشکی شيراز پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> يکی از مهمترين اصول آموزش مفاهيم يا ايجاد مهارت در فراگيران حرفه پرستاری، استفاده از روش‌های مناسب آموزش مبتنی بر هدف می‌باشد. مهارت دارو دادن به بيمار از نظر ايمنی سلامت بيمار دارای اهميت ويژه‌ای است. شناسايی بهترين روش آموزش مهارت دارو دادن به دانشجويان پرستاری می‌تواند مشکلات موجود آموزشی را برطرف سازد. به همين منظور مطالعه‌ای با هدف مقايسه تاثير دو روش آموزش متداول و تلفيقی بر يادگيری ذهنی و روانی حرکتی دانشجويان پرستاری انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين پژوهش يک مطالعه تجربی است و نمونه‌های آن را 80 نفر از دانشجويان سال اول پرستاری تشکيل دادند که به روش نمونه‌گيری تصادفی به دو گروه آزمايش (41 نفر) و شاهد (39 نفر) تقسيم شدند، مهارت دادن دارو به دو روش تلفيقی و متداول تدريس گرديد. روش گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای شامل 3 بخش مهارت‌های ذهنی، مهارت‌های روانی- حرکتی و نظرات دانشجويان در مورد اثربخشی روش آموزش بود. پرسشنامه در دو مرحله بلافاصله پس از پايان تدريس و يک ماه پس از آن تکميل و جمع‌آوری گرديد. همچنين نظرات نمونه‌های مورد پژوهش در خصوص تاثير روش‌های آموزشی اعمال شده بررسی گرديد. يافته‌ها با استفاده از آمار توصيفی و استنباطی با آزمون t و مجذور کای مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> يافته‌های حاصل از پژوهش نشان داد که در زمينه مهارت روانی- حرکتی، دادن دارو تفاوت معنی‌داری بين گروه آزمايش و گروه شاهد در مرحله اول وجود نداشت ولی در ارتباط با يادگيری ذهنی، گروه آزمايش تفاوت معنی‌داری را نسبت به گروه شاهد نشان داد. يک ماه پس از آموزش مهارت دادن دارو نيز تفاوت معنی‌داری بين مهارت ذهنی، روانی- حرکتی دو گروه حاصل نشد ولی مقايسه نظرات دو گروه پيرامون تاثير روش‌های آموزشی مويد اين نکته بود که اکثريت واحدهای مورد پژوهش در گروه آزمايش روش تلفيقی را به صورت معنی‌داری موثرتر از روش متداول می‌دانستند.</ br><strong>بحث</strong> </ br> با اينکه مهارت روانی- حرکتی دو گروه در مهارت دادن دارو تفاوتی نداشت ولی با توجه به تاکيد اثربخشی روش تلفيقی توسط دانشجويان، پيشنهاد می‌شود در آموزش مهارت‌های پرستاری روش آموزش تلفيقی مورد استفاده قرار گيرد. Introduction. One of the most important principles of educationg concepts and establishing skills in nursing students is the use of proper gool-based educational methods. Special attention has to be paid to medication administration skills, in order to provide patients’ health. Identifying the best educational ways for administrating medication by nursing students can solve some of the existing educational problems. This experimental study was conducted to compare the impact of traditional and multimedia independent teaching method on cognitive knowledge and psychomotor skills of first year nursing students. Methods. In an experimental study 80 first year nursing students participated and were randomly divided into experimental and control groups. The control group was taught by the traditional method and the experimental group by multimedia independent teaching method. The initial and retention of cognitive knowledge and psychomotor skills were measured by a post-test and standard checklist right after the instruction and one month later. Also, the students’ opinion on applied strategies was asked by a separate questionnaire. The results were analyzed by descriptive statistics and using t-test and Chi2. Results. Based on the results no significant difference in administrating medication skills was observed between the case and experimental groups in the first stage. But there was a significant difference in initial cognitive knowledge between the two groups. Analysis of data indicated that neither cognitive nor psychomotor skills were statistically different one month after the education. Both methods, however, were found to be effective. Most participants preferred multimedia teaching method to traditional method. Conclusion. Although there was no difference in psychomotor skills of the two groups, due to the students’ emphasis on multimedia independent teaching, it is recommended to use this method in nursing education. روش آموزش، يادگيری، مهارت، دارو دادن، دانشجوی پرستاری Educational method, Learning, Skill, Administrating medication, Nursing student 35 43 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-176&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Khadijeh Ranjbar خديجه رنجبر 700031947532846003770 Yes دانشکده پرستاری و مامايی حضرت فاطمه (س)، ميدان نمازی، شيراز Fahimeh Soltani فهيمه سلطانی 700031947532846003771 No Masoud Mousavi nassab مسعود موسوی نسب 700031947532846003772 No Akbar Masoudi اکبر مسعودی 700031947532846003773 No Sayed Alireza Ayatollahi سيدعليرضا آيت الهی 700031947532846003774 No

fa اعضای هيات علمی بالينی درباره آموزش مهارت های ارتباطی به دانشجو چگونه فکر می‌کنند؟ پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> شايستگی بالينی پزشک، بيشتر بر اساس مهارت‌های ارتباطی وی مورد قضاوت قرار می گيرد. آموزش مهارت‌های ارتباطی، يکی از مباحث مهم آموزش پزشکی است در حالی که آموزش اين مهارت‌هادر برنامه رسمی آموزش پزشکی کشور گنجانده نشده است. ديدگاه اساتيد بالينی، به عنوان آموزش دهندگان و معتبرترين رده‌های درگير در آموزش پزشکی، از اهميت بالايی برخوردار است. هدف از اين مطالعه تعيين ديدگاه اساتيد بالينی نسبت به آموزش مهارت‌های ارتباطی به دانشجويان پزشکی است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه توصيفی- تحليلی، از بين اعضای هيأت علمی 17 گروه بالينی دانشکده پزشکی اصفهان، تعداد 142 نفر به روش نمونه‌گيری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه خود ساخته‌ای شامل سه بخش دموگرافی، نگرش و سؤالات باز بود. روايی نگرش با استفاده از نظر کارشناسان برآورد و پايايی کل پرسشنامه با روش دو نيم کردن تعيين شد. داده‌ها به صورت توزيع فراوانی و محاسبه ميانگين امتياز و آزمون‌های من ويتنی (Mann Whitney)، کروسکال واليس (Kruskal Wallis)، ANOVA و توکی (Tukey) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> هشتاد و پنج درصد از اساتيد نسبت به آموزش مهارت‌های ارتباطی به دانشجويان نگرش عالی داشتند. نگرش استادان زن و مرد تفاوتی نداشت. اساتيد جوانتر درگروه سنی 40-30 سال و سابقه تدريس 10- 5 سال نگرش بهتری نسبت به ساير گروه‌ها داشتند. نگرش اساتيد در رشته‌های تخصصی با يکديگر تفاوتی نداشت.</ br><strong>بحث</strong> </ br> ديدگاه کليه اساتيد صرفنظر از جنس، سن، رشته تخصصی و سابقه تدريس نسبت به آموزش مهارت‌های ارتباطی مثبت است. بنابراين، آموزش اين مهارت‌ها به دانشجويان به عنوان يکی از دروس رسمی، ضروری به نظر می‌رسد. Introduction. The clinical competencies of a physician is usually judged based on his(her) communication skills. Teaching communication skills is one of the important subjects in medical education, whereas it has not been considered in medical education curriculum of the country. Due to the involvement of the faculty members in medical education system, their viewpoints concerning educational matters is of special importance. This study was performed to determine the faculty members' viewpoints in regard to teaching communication skills to medical students. Methods. In this descriptive-analytic study 142 faculty members from 17 departments in Medical School of Isfahan were selected by simple random sampling method. The data collection tool was a questionnaire consisted of three parts: demographic, attitude and open questions. The validity of the questionnaire was confirmed by experts and its reliability by split-half method. The data were analyzed according to the frequency distribution and the mean of the scores, and compared by t-test, Mann Whitny, Kruskal Wallis, ANOVA and Tokey. Results. 85% of the faculty members had a very positive attitude toward teaching communication skills to medical students. There was no difference in the attitude according to the sex of the faculty members. The younger faculties, aged between 30 and 40 years with 5 to 10 years of teaching experience, had a better attitude compared to other groups. The specialty field had no role in their attitude toward the subject. Conclusion. The views of all the faculty members about teaching communication skills regardless of their sex, age, specialty field and teaching experience was positive. Thus, teaching these skills to students as one of the formal subjects seems necessary. اعضای هيات علمی، مهارت های ارتباطی، آموزش پزشکی، دانشجويان پزشکی Faculty member, Communication skills, Medical education, Medical student 45 51 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-177&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ahmadreza Zamani احمدرضا زمانی 700031947532846003784 Yes گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی استان اصفهان، اصفهان Behzad Shams بهزاد شمس 700031947532846003785 No Ziba Farajzadegan زيبا فرج زادگان 700031947532846003786 No Sayedeh maryam Tabaeian سيده مريم طبائيان 700031947532846003787 No

fa سرنوشت شغلی دانش آموختگان دانشکده پرستاری سمنان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> يکی از رسالت‌های مهم دانشگاه‌ها، تربيت نيروهای متخصص مورد نياز جامعه است. مراکز آموزش عالی مايلند بدانند دانش‌آموختگان آنها بعد از فراغت از تحصيل با چه سرنوشتی مواجه‌اند و از تخصص خود چگونه بهره می‌گيرند. اين تحقيق با هدف تعيين سرنوشت شغلی دانش‌آموختگان رشته پرستاری دانشکده پرستاری سمنان انجام شده است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه توصيفی- مقطعی، کليه دانش‌آموختگان کارشناسی پيوسته پرستاری (174 نفر) که در فاصله سال‌های 78-71 فارغ‌التحصيل شده‌اند و آدرس آنها در دسترس بود، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه با 10 سوال بود که برای نمونه پست شد. در مجموع 93 پرسشنامه برگشت داده شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS مورد پردازش قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده‌ها با تعيين ميانگين و انحراف معيار و محاسبه فراوانی مطلق و نسبی و آزمون مجذور کای انجام گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> 22/60 درصد نمونه‌ها را زنان تشکيل داده و 12/30 درصد در وضعيت استخدام رسمی آزمايشی بسر می‌برند. اکثراً در بيمارستان‌ها مشغول به کار بودند و 01/43 درصد در مشاغلی غير از پرستاری به کار گرفته شده‌اند. فقط 2/17 درصد کمتر از شش ماه مشغول به کار بوده و بقيه در فاصله زمانی شش ماه تا بيش از سه سال بيکار بوده‌اند. در عين حال، که 2/17 درصد نيز در حال حاضر بيکارند. اکثرا (21/60 درصد) ادامه تحصيل نداده و 61/2 درصد در رشته‌های غير پرستاری ادامه تحصيل داشته‌اند و 45/6 درصد نيز تغيير رشته و شغل داده‌اند. 64/80 درصد نمونه‌ها با دانشگاه محل تحصيل ارتباط نداشته و فقط 2/17 درصد در استخدام بيمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی سمنان هستند. آزمون مجذور کای رابطه معنی‌دار بين جنس و مدت بيکاری نشان داد. در ساير موارد رابطه معنی‌دار مشاهده نشد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> نتايج پژوهش بيانگر بی‌کار ماندن طولانی پرستاران پس از فارغ‌التحصيلی، وضعيت نامشخص استخدامی و کثرت اشتغال در رشته‌های غير تخصصی است. پيشنهاد می‌گردد پذيرش پرستاران با توجه به نياز جامعه و علايق انجام گيرد و به مشکل استخدامی آنها توجه شود. Introduction. One of the main missions of universities is to train skillful manpower for the society. The higher education institutions try to find out what their graduates will face in the society and if they have a chance to use their specialty. This research was performed to determine the job future of the graduates in Semnan. Methods. In a cross-sectional study, all nursing graduates (B.S.) who had been graduated during 1992-1999 were studied (N=174). 93 persons participated in the survey by completing a questionnaire containing 10 questions. The data were analyzed by SPSS software. Frequency distribution, standard deviation and the mean of all questions were calculated and also Chi2 test was used. Results. 60.22% of the participants were female. 30.12% of them were hired as permanent employees. Most of them worked at the hospitals and 43.1% were employed in non-nursing positions. Only 17.2% were employed within less than 6 months and the rest were unemployed in a period of 6 months to 3 years after graduation. Also, 17.2% were unemployed at the time of this study. Most of them (60.21%) had not entered postgraduate studies and 2.61% had continued their studies for non-nursing majors. 6.45% had changed their major of study and also their jobs. 80.64% of the participants did not have any contacts with their schools. And only 17.2% were employed in hospitals affiliated to Semnan University of Medical Sciences. Chi2 – test showed a significant relationship between gender and the period of unemployment. Conclusion. The results revealed the long period of unemployment of nursing graduates, the undetermined hiring situation and employment in fields other than nursing. It is recommended to consider society's needs and students' interests at the time of admission to the university and take some measures concerning employment problems. سرنوشت شغلی، استخدام، دانش آموختگان، دانشکده پرستاری Job Future, Graduates, Nursing School 53 59 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-178&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa massoumeh Saberian معصومه صابريان 700031947532846003788 Yes Saeed Haji Aghajani سعيد حاجی آقاجانی 700031947532846003789 No

fa تاثير آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد مدرسان پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز در زمينه رفتارهای اثربخش آموزش بالينی پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> يادگيری و کسب مهارت در بالين يکی از مطلوبترين روش‌های آموزشی است که ارتباط مستقيمی با ويژگی‌های مدرسان بالينی دارد. به نظر می‌رسد اجرای فرايند ياددهی- يادگيری از طريق مربيان لايق و کارآمد می‌تواند دانشجويان را قادر سازد تا حداکثر استفاده مطلوب را از توانايی‌های خود ببرند. بدين منظور مطالعه‌ای با هدف تأثير آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد مدرسان پرستاری و مامايی در زمينه رفتارهای اثربخش آموزشی انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين پژوهش يک مطالعه نيمه تجربی است که جامعه مورد بررسی را کليه مربيان پرستاری و مامايی (25 نفر) تشکيل می‌داد. روش انجام پژوهش طرحی يک گروهی و دو مرحله‌ای بود که به آگاهی، نگرش و عملکرد مدرسان را قبل و دو ماه بعد از اجرای برنامه آموزشی (کارگاه آموزشی دو روزه) بررسی می‌نمود. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای شامل چهار بخش بود. برای تعيين اعتبار علمی از روش روايی محتوا و برای مشخص نمودن پايايی ابزار نيز از روش دو نيمه کردن آزمون استفاده شد. بخش چهارم پرسشنامه (بيانيه‌های عملکرد) علاوه بر مدرسان توسط گروهی از دانشجويان که تحت سرپرستی بالينی هر يک از مربيان مورد مطالعه آموزش ديده بودند نيز قبل و دو ماه بعد از برگزاری کارگاه تکميل گرديد. نتايج با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-9 و از طريق محاسبه فراوانی مطلق و نسبی، ميانگين و انحراف معيار وآزمون‌ t زوج، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> شرکت مربيان در کارگاه آموزشی تاثير مثبت در افزايش آگاهی و نگرش آنها در زمينه رفتارهای اثربخش آموزش بالينی داشته است. بعد از آموزش, نمره عملکرد نيز از ديدگاه مدرسان و دانشجويان افزايش يافته، اما اختلاف معنی‌دار آماری بين ميانگين نمرات عملکرد در قبل و بعد از آموزش در مدرسان مشاهده نشد و تنها از ديدگاه دانشجويان در حيطه ارزشيابی عملکرد مدرسان اختلاف معنی‌دار داشت.</ br><strong>بحث</strong> </ br> با توجه به اينکه آموزش تاثير مثبتی بر ميزان آگاهی و نحوه نگرش مدرسان در زمينه رفتارهای اثربخش بالينی داشته است، به نظر می‌رسد‌ آموزش و فراهم نمودن بستر مناسب در محيط‌‌های بالينی برای بکارگيری رفتارهای اثربخش ضروری است. نتايج اين پژوهش می‌تواند در طراحی ابزار ارزشيابی معتبر برای بررسی اثربخشی آموزش بالينی و انجام ارزيابی عملکرد آموزشی کارکنان بالينی مفيد واقع شود. Introduction. Learning clinical skills at the bedside is one of the best educational methods which mainly depends on clinical instructors’ characteristics. It seems that teaching by qualified and competent instructors can enable students to reach their maximum capability. This research was designed to study the effect of teaching on knowledge, attitude and practice of nursing and midwifery instructors concerning effective behaviors at clinical teaching. Methods. This was a quasi-experimental research which studied all nursing and midwifery instructors (N=25) at Tabriz University. The research was designed as one group and two stages which assessed knowledge, attitude and practice of instructors before and two months after running the educational program (two days workshop). The data collecting tool was a questionnaire including four sections. The scientific validity of the questionnaire was confirmed by content validity and its reliability was evaluation by split-half method. In addition to instructors, the forth section of the questionnaire concerning performance, was also completed by the students who were under the supervision of trained instructors before and two months after the workshop. The results were analyzed by SPSS 9 software and using paired t-test, relative frequency, mean and standard deviation. Results. According to the results, participation of instructors in educational workshops had a positive effect on increasing knowledge and improving their attitude toward clinical teaching behaviors. Moreover, according to the viewpoints of instructors and students, their performance scores increased after education. But, no significant difference between the mean of performance score of instructors before and after workshop was observed. Based on students' viewpoints, instructors' performance in assessing students showed a significant difference. Conclusion. Considering the positive effects of education on knowledge and attitude of the instructors, providing education and an appropriate background in clinical environment for employing effective behaviors seems necessary. The results of this research can be used in designing a valid evaluation tool for assessing the effectiveness of clinical education and the educational performance of clinical instructors آموزش، آگاهی، نگرش، عملکرد، مدرسان پرستاری، رفتارهای اثربخش، آموزش بالينی Knowledge, Attitude, Performance, Nursing instructors, Effective behaviors, Clinical Education 61 69 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-179&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Batool Mohammadi بتول محمدی 700031947532846003797 Yes بيمارستان رسول اکرم (ص)، خيابان نيايش، خيابان ستارخان، شهرآرا Susan Valizadeh سوسن ولی زاده 700031947532846003798 No Sima Lak Dizeji سيما لک ديزجی 700031947532846003799 No

fa مديران و کارشناسان بهداشتی و الگوهای مناسب نيازسنجی پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> نيازسنجی جزو جدايی‌ناپذير برنامه‌ريزی آموزشی و نظام به‌سازی منابع انسانی محسوب می‌شود. اين مطالعه به منظور بررسی ويژگی‌های يک الگوی نيازسنجی مطلوب و نيز مناسبترين شرايط اجرايی، زمانی، مکانی و کاربردی‌ترين الگوهای نيازسنجی از نظر مديران و کارشناسان در سيستم بهداشت و درمان انجام شده است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين پژوهش يک مطالعه توصيفی- پيمايشی است که در آن 63 نفر که شامل 32 نفر مديران و معاونان شبکه‌ها و 31 نفر کارشناسان ستادی و بهداشتی شبکه‌های بهداشتی و درمانی در سطح استان اصفهان در سال 1381 به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات از طريق پرسشنامه‌ای که روايی آن از طريق روايی محتوی و پايايی آن با روش آزمون مجدد تأييد شده بود، جمع‌آوری گرديد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و با روش‌های آماری به صورت توزيع فراوانی و آزمون مجذور کای مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> برای نيازسنجی خواسته‌های بهداشتی جمعيت تحت پوشش، الگوهايی مناسب هستند که دارای اين ويژگی‌ها باشند: مفهوم نياز را به عنوان فاصله بين وضع موجود و مطلوب و نيز به عنوان برداشت ترکيبی بسنجد؛ منابع تعيين نياز جامعه، اهداف و ارزش‌هايشان باشند؛ از ابزارهايی نظير مشاهده مستقيم و پرسشنامه استفاده شود؛ شناسايی نيازها در سطح شهرستان انجام شود، ملاک تعيين الگوها ميزان مشارکت جمعيت باشد؛ مناسبترين شرايط زمانی نيازسنجی در چند مرحله و مناسبترين شرايط مکانی تجمع نمايندگان مردم در يک مکان خاص باشد؛ مناسب ترين شرايط اجرايی تجمع نمايندگان در يک مکان خاص و تکنيک دلفی و کاربردی‌ترين الگوها، الگوهای ترکيبی و الگوهای هدف- محور باشد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> نيازسنجی آموزشی، اولين و اساسی‌ترين گام در برنامه‌ريزی آموزشی سيستم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است و تعيين نيازها بر اساس الگوها و تکنيک‌های دقيق، می‌تواند اثربخشی و کارايی برنامه‌ريزی اين سيستم را افزايش دهد. بنابراين، پيشنهاد می‌شود الگوهای مناسب نيازسنجی به مديران و کارشناسان بهداشتی آموزش داده شود. Introduction. Need Assessment is an inseparable element of educational planning and optimization of human resources. Identifying educational needs can increase the efficacy of educational plans. The goal of this research was to investigate the characteristics of an appropriate need assessment model and also determine the most applicable need assessment models according to the viewpoints of health directors and experts in Isfahan University of Medical Sciences and Health services. Methods. In this descriptive-qualitative research 32 health directors and their assistants and 31 staff experts of Health Networks in Isfahan were studied. The data were collected through a questionnaire whose validity was confirmed by content validity and its reliability by test-re-test. Then the data were analyzed by SPSS software using frequency distribution and Ch2 test. Results. The proper patterns for need assessment of the understudy population have the following characteristics: They define need as the distance between existing and desired situation, consider society, goals and its values as need assessment sources, use direct observation and questionnaire as need assessment tools, recognize need in municipality, consider the participation rate of the population as the criterion for determination of the model, apply need assessment timing in several steps, gather people representatives at special places as the most suitable location, use Delphi method as the most suitable executive method, apply purpose axis patterns and compositional patterns as the most applicable models. Conclusion. Educational need assessment is the first and most essential step in educational planning for medical education, and health and therapeutic system. Determining the needs based on precise patterns and techniques can increase the effectiveness and quality of planning in this system. It is recommended to train health directors and experts regarding suitable need assessment models. الگوهای نيازسنجی، نياز، نيازسنجی آموزشی، ملاک، ابزار، تکنيک Need assessment models, Need, Educational need assessment, Tool, Technique, Criterion 71 79 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-180&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad hossein Yar Mohammadian محمدحسين يارمحمديان 700031947532846003800 Yes گروه مديريت خدمات بهداشتی، دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی استان اصفهان، اصفهان Susan Bahrami سوسن بهرامی 700031947532846003801 No Ahmad Ali Forughi Abari احمدعلی فروغی ابری 700031947532846003802 No

fa واژه شناسی توصيفی آموزش واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary آزمون های تشخيصی(Diagnostic Test)آزمون های تشخيصی نوعی از آزمون های پيشرفت تحصيلی محسوب می شوند که معمولا در ابتدا و در طول دوره تحصيلی و فبل ار برگزاری آزمون نهايی، انجام می گيرند. هدف اين آزمون ها، تعيين سطح توانايی فراگيران در بدو ورود به دوره و شناسايی قوت ها و ضعف های فراگيران و نيز کسب اطلاع استادان از مطالبی است که به درستی ياد گرفته نشده اند. از اين رو، گسترش آزمون های تشخيصی، ابزارهای بسيار مناسبی در اختيار استادان و نظام آموزشی قرار می دهد تا با نقاط ضعف ها بپردازند و نقاط قوت را تقويت کنند. نتايج اين آزمون ها بيشتر برای کسب اطلاع استادان و نظام آموزشی و فراگيران از چگونگی پيشرفت فراگيران است. معمولا کمتر از نتايج اين آزمون ها برای داوری نهايی درباره فراگيران استفاده می شود ... 81 82 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-172&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Alireza Yousefi عليرضا يوسفی 700031947532846003278 Yes مرکز مطالعات و توسعه آمورش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان