مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1383 3 1 gregorian 2004 6 1 4 1 online 1 fulltext

fa ارزيابی برخی شاخص های کارآيی درونی آموزش رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> دانشگاه‌های ايران، فاقد يک نظام ارزشيابی مدون، علمی و نهادينه شده برای ارزشيابی کيفيت و مشروعيت‌بخشی به اهداف و عملکردهای خود می‌باشند. پاسخگويی به مواردی از قبيل: نرخ ترک تحصيل، ميزان اتلاف، نرخ ماندگاری، متوسط طول تحصيل و نرخ مردودی، با بررسی کارآيی درونی نظام آموزشی امکان‌پذير است. اين مطالعه در پی تعيين برخی شاخص‌های کارآيی درونی نظام آموزشی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه توصيفی، برای تشخيص کارآيی درونی به محاسبه شاخص‌های کارکرد تحصيلی، تعداد 101 دانشجوی پزشکی ورودی 1372 از زمان ثبت نام تا مرحله دانش‌آموختگی مورد بررسی قرار گرفتند. با مراجعه به پرونده تحصيلی دانشجويان، داده‌های لازم جمع‌آوری گرديد. اطلاعات و داده‌های مربوط به هر دانشجو با استفاده از نرم‌افزار SPSS داده‌پردازی و تحليل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميزان اتلاف دانشجويان مذکر 4.4 درصد، دانشجويان مؤنث 7/0 درصد، دانشجويان بدون سهميه 2/2 درصد و دانشجويان با سهميه 5/6 درصد بوده است. با احتساب نيم‌سال تابستانی، به طور متوسط، دانشجويان مذکر 63/17، دانشجويان مؤنث 56/17، دانشجويان بدون سهميه 31/17، دانشجويان با سهميه 41/18 نيم‌سال مشغول به تحصيل بوده‌اند. بيشترين نرخ مردودی در نيم‌سال اول 1373 و بيشترين نرخ شکست در دروس پايه و تخصصی با 6/5 درصد ديده شده است.</ br><strong>بحث</strong> </ br> تفاوت بارز ميان دانشجويان سهميه و دانشجويان بدون سهميه در کارآيی، بيانگر اين است که تنها اعطای سهميه‌ای از ظرفيت دانشگاه‌ها به نهادها کافی نيست، بلکه لازم است در جهت استيفای اين حق نيز، گام‌هايی برداشت. احتمالاً با اجرای برنامه‌هايی مثل: برنامه آشنايی با دانشگاه، برنامه تعيين فعاليت‌های آموزشی و درسی و برنامه مشاوره و راهنمايی و تقويت پايه تحصيلی، می‌توان برخی کمک‌ها را به اين گروه دانشجويان ارايه کرد. Introduction. Iran's universities don't have a compiled, scientific and internalized evaluation system to evaluate their quality and make their goals and performances recognized. Being accountable to items such as, drop out rate, waste rate, survival rate, average study rate and rejection rate is possible by assessment of internal efficiency of educational system. This study tried to determine some of the internal efficiency indicators for medical education system in Kerman University of Medical Sciences Methods. Through a cross-sectional descriptive study, in order to identify internal efficiency indicators, 101 medical students (accepted in 1993) were investigated from their registration up to their graduation time in the year 1993. The needed information was collected from their educational files, then the data were analyzed by SPSS software. Results. The waste rate of students was 4.4%, 0.7%, 2.2% and 6.5% for male, female, non-quota and quota students, respectively. On average, male, female, non-quota and quota students had been studying for 17.63, 17.56, 17.31, and 18.41 semesters, respectively. The maximum rejection rate was in the first semester of 1993 and the maximum failure rate was for basic sciences and specialized courses with 5.6% of rate. Conclusion. The significant difference in efficiency between quota students and non-quota students shows that, giving just some quota to organizations is not enough and some measures must also be taken. It is recommended to provide them with some programs and facilities such as, orientation sessions, educational counseling and complementary educational programs. ارزيابی، کارآيی درونی، رشته پزشکی، ارزشيابی آموزشی، کارآيی، آموزش پزشکی Evaluation, Internal efficiency, Medicine, Educational evaluation, Efficiency, Medical education 3 13 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-684-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Zahra Hosseini Nejad زهرا حسينی نژاد 7000319475328460016335 Yes بخش بيوشيمی دانشکده پزشکی افضلی‌پور، مجتمع دانشگاهی شهيد باهنر، انتهای بلوار 22 بهمن، کرمان Nematollah Mousapour نعمت اله موسی پور 7000319475328460016336 No

fa آموزش مهارت های ارتباطی به پزشکان به عنوان راهکاری برای افزايش رضايت بيماران: الگويی برای آموزش مداوم پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> چگونگی ارتباط پزشک و بيمار، نقش موثری در رضايتمندی بيمار و نتايج درمان دارد. شواهد حاکی از آن است که مهارت‌های ارتباطی در برنامه رسمی آموزش پزشکی ايران گنجانده نشده، پزشکان بطور مؤثری ارتباط برقرار نمی‌کنند و نيازمند آموزش مداوم اين مهارت‌ها هستند. در اين مطالعه، پس از طراحی يک دوره آموزش مهارت‌های ارتباطی برای پزشکان عمومی، تأثير آن در رضايتمندی بيمارانشان مورد بررسی قرار گرفت.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين پژوهش، مطالعه‌ای نيمه تجربی با طراحی دو گروهی قبل وبعد از مداخله است. نمونه‌های مورد مطالعه پزشکان شاغل در شهر اصفهان و بيماران آنها بودند که شامل دو گروه 16 نفری پزشک (مجموعا 32 نفر) و 153 بيمار، 72 بيمار در گروه تجربی و 81 بيمار در گروه شاهد) می‌شدند. مهارت‌های عمومی ارتباط با بيمار با استفاده از روش‌های نوين آموزشی در ترکيب با روش‌های متداول آموزش اين مهارت‌ها در قالب کارگاه سه روزه به پزشکان گروه تجربی آموزش داده شد. گروه شاهد برنامه آموزشی دريافت ننمودند. با کمک پرسشنامه روا و پايا، ميانگين نمره رضايت بيماران پزشکان دوره ديده درمقايسه با رضايت بيماران پزشکان دوره نديده با آزمون T در نرم افزار SPSS مورد مقايسه قرارگرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميانگين و انحراف معيار نمره به دست آمده از پرسشنامه رضايت بيماران پزشکان دوره ديده برابر 3/10±2/86 بود که در مقايسه با پزشکان دوره نديده 58/9±5/81 بطور معنی‌داری بيشتر بود. رضايت بيماران پزشکان دوره ديده از مهارت‌های کلی ارتباطی، شروع و ختم جلسه ملاقات با پزشکشان بيش از بيماران مراجعه‌کننده به پزشکان دوره نديده بود.</ br><strong>بحث</strong> </ br> آموزش مهارت‌های ارتباطی به پزشکان عمومی به رضايت بيشتر بيمارانشان انجاميد و با توجه به عدم ارائه اين آموزش‌ها قبل از دانش‌آموختگی، توصيه می‌شود به عنوان جزيی موثر و کاربردی در فرايند آموزش مداوم پزشکان عمومی وآموزش‌های دوره تحصيلی لحاظ شود. Introduction. The quality of doctor-patient relationship has a significant impact on patient satisfaction and medical outcomes. Communication skills training is not formally included in medical education curriculum in Iran and as a result physicians can not communicate properly with their patients and need to receive training in this regard. In this study a communication skills training program for general practitioners was designed and its effect on their patients’ satisfaction was evaluated. Methods. In a quasi- experimental two group post-test design study, a communication skills training program was designed and implemented as a three days workshop. The study sample included 32 employed physicians (16 physicians in each experimental and control groups) and 153 patients (72 patients in experimental group and 81 in control group). The physicians in the experimental group participated in the workshop and received training using new instructional methods combined with routine communication skills teaching methods. A valid and reliable questionnaire was used to measure patients’ satisfaction. Then, patients’ satisfaction from trained physicians was compared with the satisfaction in the control group by t-test using SPSS software. Results. The mean score of patients’ satisfaction from trained physicians was 86.2 with the standard deviation of 10.3 which was significantly higher than the mean score for control group (81.5±9.58). Patients’ satisfaction from their physicians’ general communication skills, at the beginning and end of session was greater for trained physicians compared with the ones who didn’t receive any training. Conclusion. Since, communication skills training for general practitioners increased patients’ satisfaction, and considering the fact that this kind of training is not included in medical education curriculum, it is recommended to consider it as an efficient and useful component in continuing medical education programs as well as undergraduate medical education. مهارت های ارتباطی، رابطه بيمار،پزشک، رضايت بيمار، آموزش مداوم، طراحی آموزشی . Communication skills, Patient-doctor relationship, Patient’s satisfaction, Continuing education, Instructional design 15 22 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-6&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ahmadreza Zamani احمدرضا زمانی 7000319475328460016337 Yes دانشکده پزشکی دا نشگاه علوم پزشکی اصفهان Behzad Shams بهزاد شمس 7000319475328460016338 No Elham Moazzam الهام معظم 7000319475328460016339 No

fa يادگيری دانشجويان پرستاری از اصول کنترل عفونت: آموزش برنامه ای يا سخنراني؟ پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> مطالعاتی در زمينه مقايسه روش آموزش برنامه‌ای و سخنرانی در دنيا انجام گرفته، ليکن با توجه به شرايط خاص آموزش در حرفه پرستاری، اثرات بکارگيری اين دو روش در اين محيط، کمتر بررسی شده است. مطالعه‌ای به منظور مقايسه اين دو روش بر ميزان يادگيری دانشجويان پرستاری از اصول کنترل عفونت انجام گرديد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> دراين مطالعه نيمه تجربی، تعداد 103 نفر از دانشجويان سال دوم پرستاری با روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه تجربی (52 نفر) و کنترل (51 نفر) تقسيم گرديده و با دو روش مختلف ولی محتوايی کاملا يکسان، تحت تعليم قرار گرفتند. گروه تجربی، تحت آزمون مقدماتی، مطالعه خودآموزها و پس‌آزمون قرار گرفته و فرم نظرخواهی از آموزش برنامه‌ای را تکميل کردند. گروه کنترل (سخنرانی) تحت آزمون مقدماتی، تدريس به روش سخنرانی با همان محتوا و پس‌آزمون قرار گرفتند. پس از دو هفته يک آزمون تاخيری مجدد، بدون اطلاع قبلی، برای دو گروه، برای تعيين دوام يادگيری برگزار شد. داده‌های حاصل با استفاده از نرم‌افزار SPSS به صورت فراوانی، ميانگين و انحراف معيار و آزمون‌های T، T زوج، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> نتايج مطالعه اختلاف معنی‌داری را بين ميانگين نمرات پيش‌آزمون و پس‌آزمون دو گروه نشان داد. همچنين مقايسه ميانگين نمرات پس‌آزمون دانشجويان در دو گروه تجربی و کنترل نشان داد دانشجويانی که در گروه آموزش برنامه‌ای بوده‌اند، در پس‌آزمون، نمرات بالاتری نسبت به گروه کنترل کسب کرده‌اند. ميانگين نمرات پس‌آزمون و آزمون يادداری در گروه تجربی تفاوت معنی‌داری داشت ولی در گروه کنترل، اين تفاوت معنی‌دار نبود. ميانگين زمان لازم برای مطالعه گروه خودآموز 6/35 دقيقه کمتر از گروه ارايه سخنرانی بود و 4/85 درصد دانشجويان از روش آموزش برنامه‌ای رضايت داشتند.</ br><strong>بحث</strong> </ br> اين مطالعه نشان داد که يادگيری به روش آموزش برنامه‌ای، يک روش قابل قبول برای آموزش اصول اساسی کنترل عفونت به دانشجويان پرستاری بوده است و پيشنهاد می‌شود از اين روش، بيشتر در آموزش دانشجويان استفاده گردد. Introduction. Programmed instruction (PI) and lecture based learning have been compared in previous studies in the world, but due to special condition of education in nursing, the effects of these two methods have been less investigated in Iranian universities. This study attempts to compare the effect of these two educational methods on nursing students' learning about the basic principles of infection control. Methods. In this quasi-experimental study, 103 second-year baccalaureate (B.S) nursing students were selected by purposive sampling and then were randomly assigned to two groups (52 in experimental using self-learning method and 51 in control group taught by lecture method). Both groups were tested by similar pre and post tests and the content of teaching was the same for both of them but with different teaching methods. The experimental group was also given an opinionnaire about the programmed instruction at the end. Two weeks after the post-test, an unannounced test (delay test) was administered to both groups. The data were analyzed by SPSS software using frequency distribution, mean and standard deviation, t-test and paired t-test. Results. There was a significant difference between the pretest and posttest scores in both groups. Also, nursing students who completed an infection control programmed instruction, scored higher on post-test than those who attended the lecture method class. The difference between the mean scores of post and delay tests was significant in experimental group but it didn't show a significant difference in the control group. The mean of the necessary time for studying modules was 35.6 minutes less than lecture presentation, and 85.4% of students preferred PI method and found the content meaningful. Conclusion. This study showed that self-managed learning in the form of PI is an acceptable method for teaching the basic principles of infection control to nursing students. It is recommended to use this method more in education. آموزش برنامه ای، سخنرانی، يادگيری، کنترل عفونت، دانشجويان پرستاری Programmed Instruction, Lecture method, Learning, infection control, Nursing students. 23 30 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-7&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sekineh Shahsavari سکينه شهسواری اصفهانی* 7000319475328460016340 Yes دانشکده علوم پزشکی جهرم Parvin Beigi Marvast پروين بيگی مروستی 7000319475328460016341 No Nouredin Behinaaine نورالدين بهين آيين 7000319475328460016342 No Sayyed Alireza Ayatollahi سيدعليرضا آيت الهی 7000319475328460016343 No

fa نيازهای آموزشی جراحان عمومی ‌در برنامه های آموزش مداوم دانشگاه علوم پزشکی تهران از ديدگاه شرکت کنندگان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> در سيستم آموزشی کنونی، در نظر گرفتن جنبه‌های اقتصادی و استفاده منطقی از نيروی انسانی، يک ضرورت است و در اين راستا شناسايی نيازهای آموزشی و معيـن نمـودن اولويـت‌ها و روش‌های مناسـب و نويـن آموزشی در برنامه‌های آموزش مداوم، امکان استفاده بهينه از منابع محدود و در دسترس را فراهم می‌کند. هدف از اين مطالعه، تعيين اولويت‌های آموزشی مورد نياز و روش‌های مؤثر آموزشی متخصصين جراحی عمومی با استفاده از نظرات آنان بود.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين مطالعه از نوع پيمايشی- مقطعـی و ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه معتبر (اعتبار محتوی) و پايا (آزمون مجدد) و خود اجرا بوده است. نمونه‌ها 143 نفر از جراحان عمومی‌بوده‌اند که در هنگام شرکت در برنامـه‌های مـدون و دريافـت گواهـی نهايـی آموزش مداوم از دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1380، در اين مطالعه شرکت کرده‌اند. روش نمونه‌گيری سرشماری و از نرم‌افزار SPSS-9 برای تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده شد. يافته‌ها به صورت توزيع فراوانی ارايه گرديده‌اند.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> مهمترين اولويت آموزشی مورد درخواست جراحان عمومی، روش‌های جديد جراحی (17/25 درصد) و پر‌اهميت‌ترين روش آموزشی مورد درخواست، سخنرانی همراه با پرسش و پاسخ (3/57 درصد) بوده است. اکثر پزشکان جراح (5/61 درصد) ترجيح می‌دادند که مدت اجرای برنامه کمتر از 3 روز باشد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> روش‌های جديد جراحی به عنوان اولين اولويت آموزشی با نيازهای شغلی جراحان مطابقت دارد. آموزش به روش سخنرانی همراه با پرسش و پاسخ ممکن است در نتيجه فقدان دانش لازم در رابطه با ساير روش‌ها باشد. پيشنهاد می‌گـردد در برنامه‌های آتـی آموزش مداوم، با توجه به ماهيت رشته , از ساير روش‌های آموزش بهره‌گيری و برنامه‌های مدون نيز، در مقايسه با ساير برنامه‌ها، بيشتر اجرا شود. Introduction. In the current educational system, considering the economic aspects and rational utilization of manpower is essential. In this respect, identifying educational needs, determining priorities and latest educational methods in Continuing Medical Education (CME) programs can provide the opportunity for optimum use of limited available resources. The aim of this study was to determine the educational priorities, effective educational methods and appropriate type of CME activities for general surgeons with respect to their viewpoints in Tehran University of Medical Sciences in the year 2002. Methods. A cross-sectional survey was carried out. The data collection tool was a self administered questionnaire whose validity was confirmed through content validity and its reliability by test-retest. Using census sampling method, 143 surgeons who had participated in CME Programs and received the final certificate, filled the questionnaires. The data analysis was performed by SPSS-9 software using frequency distribution. Results. The most important educational priority was new methods of surgery (25.4%), and the most preferred educational method was lecture accompanied by question and answer (57.3%). Most surgeons preferred the length of the program to be less than three days (61.5%). Conclusion. The new methods of surgery which was mentioned as the first educational priority, is related to their job requirement. Lecture accompanied with question and answer was determined as their preferred educational method which could be due to insufficient knowledge about other educational methods. Therefore, it is recommended to use other educational methods in future CME programs and perform more composed programs compared to other educational programs. نيازسنجی، متخصصين جراحی عمومی، آموزش مداوم Needs assessment, General surgeon, Continuing Medical Education. 31 36 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-8&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mandana Shirazi ماندانا شيرازی 7000319475328460016344 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی تهران، خيابان نصرت، تهران Ali Akbar Zeinalou علی اکبر زينالو 7000319475328460016345 No Farshid Alaeddini فرشيد علاالدينی 7000319475328460016346 No

fa مقايسه ويژگی های مدرسين بالينی اثربخش از ديدگاه مدرسين و دانشجويان پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> تدريس بالينی، يکی از مهمترين بخش‌های فرايند آموزش پرستاری و مامايی است، زيرا، قسمت اعظم يادگيری‌های حرفه‌ای در بالين تکميل می‌گردد. بدين لحاظ، اثربخشی تدريس بالينی و ويژگی‌های مدرس اثربخش مورد توجه بسياری از محققين پرستاری و مامايی در دنيا بوده است. اين مطالعه به منظور تعيين و مقايسه ويژگی‌های مدرسين بالينی اثربخش از ديدگاه مدرسين و دانشجويان پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان صورت گرفته است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه ترکيبی، به صورت کيفی و کمی، در دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، 93 مدرس و 475 دانشجو در سال1381مورد بررسی قرار گرفتند. در مرحله اول با روش دلفی و با استفاده از مصاحبه با دانشجويان و مدرسين، ديدگاه‌ها درمورد ويژگی‌ها تعيين و سپس پرسشنامه‌ای با 56 سؤال و در پنج حيطه شامل: ويژگی‌های حرفه‌ای، شخصی، ارتباطی، تدريس و ارزشيابی با مقياس رتبه‌بندی 1 تا 7 تدوين گرديد. در مرحله دوم، با استفاذه از پرسشنامه تدوين شده، نظرات دانشجويان و مدرسين تعيين شد. نتايج با نرم‌افزار SPSS به صورت ميانگين و انحراف معيار و با آزمون T مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميانگين امتيازات دانشجويان برای ويژگی‌های مدرسين بالينی اثربخش 98/0±15/6 و ميانگين امتيازات مدرسين برای اين ويژگی‌ها 48/0±19/6 که تفاوت آنها از لحاظ آماری معنی‌دار بود. مهمترين ويژگی از نظر دانشجويان و مدرسين، مسووليت‌پذيری در مقابل اعمال خود و کمترين امتياز، برای ويژگی آموزش به کارکنان بخش بود.</ br><strong>بحث</strong> </ br> کليه ويژگی‌های مطرح شده در پرسشنامه مورد تاييد دانشجويان و مدرسين قرار گرفت. به علاوه، ميانگين امتيازات از نظر مدرسين بيشتر از دانشجويان بود. توصيه می‌شود اين ويژگی‌ها بيشتر مورد توجه مدرسين قرار گرفته و ارزشيابی مدرسين نيز با استفاده از اين ويژگی‌ها صورت گيرد. ِIntroduction. Since the major part of professional nursing education takes place in clinics, clinical teaching is considered one of the most important parts of nursing education process. Accordingly, clinical teaching effectiveness and the characteristics of an effective teaching have overshadowed a good number of nursing and midwifery research studies. This study was performed to determine and compare the teachers' and students' perspectives regarding the characteristics of effective clinical teachers in Isfahan University of Medical Sciences in the year 2002. Methods. In a triangulation study using both qualitative and quantitative methods, 93 teachers and 475 students in the school of nursing and midwifery were investigated. During the first stage, the Delphi method was used and the teachers and students were interviewed regarding the characteristics of effective clinical teacher. Then a 56- item questionnaire was designed with the five domain of "professional", ''personal", ''communicative", ''teaching methods" and "evaluation" using 1 to 7 Likert scale. In the second stage, through survey method and using the designed questionnaire, the students and teachers' perspectives were determined. The data were analyzed by SPSS software using mean, standard deviation and t-test. Results. The mean of Students' and teachers' scores for effective clinical teachers characteristics were 6.15±0.98 and 6.19 ± 0.48, respectively which showed a statistically significant difference between them. Based on the viewpoints of students and teachers, the most important characteristic of effective clinical teachers was responsibility for one's own action and the lowest score belonged to educating clinical ward's staff. Conclusion. All the characteristics mentioned in the questionnaire were approved by the teachers and students. Moreover, the mean of the scores given by teachers was higher than the one given by the students. It is recommended that teacher evaluation be performed using these characteristics and teachers pay more attention to them. مدرس بالينی، آموزش، تدريس، دانشجو، پرستاری، مامايی Clinical teacher, Education, Teaching, Student, Nursing, Midwifery. 37 44 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-9&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Shayesteh Salehi شايسته صالحی 7000319475328460016347 Yes دانشکده پرستاری ومامائی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Roshanak Hassan Zahrayi روشنک حسن زهرايی 7000319475328460016348 No Zohreh Ghazavi زهره قضاوی 7000319475328460016349 No Parvaneh Amini پروانه امينی 7000319475328460016350 No Shohreh Ziaei شهره ضيائی 7000319475328460016351 No

fa آگاهی پزشکان و بيماران نسبت به حقوق بيمار و رعايت آن در بيمارستان شهيد بهشتی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> رضايتمندی بيماران، يکی از مشخصه‌های اثربخشی خدمات بيمارستان محسوب می‌شود. لازمه دستيابی به رضايتمندی بيماران، رعايت حقوق آنها است. اين پژوهش با هدف بررسی ميزان آگاهی بيماران و پزشکان نسبت به حقوق بيمار و ميزان رعايت اين حقوق در بيمارستان شهيد بهشتی اصفهان در سال 1382 انجام شده است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه توصيفی، پرسشنامه‌ای که با روايی صوری و محتوا و پايايی آزمون مجدد تاييد شده بود، بين 160 بيمار (تصادفی منظم) بيمارستان شهيد بهشتی اصفهان و کليه پزشکان شاغل اين بيمارستان (30 نفر) توزيع و توسط آنان تکميل شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS به صورت ميانگين و انحراف معيار، توزيع فراوانی و با بکارگيری آزمون‌های T و مجذور کای و همبستگی پيرسون تجزيه و تحليل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميزان آگاهی بيماران از حقوق خود 0.32±0.17 از يک امتياز (در حد ضعيف)، ميزان آگاهی پزشکان از حقوق بيمار 12/0±90/0 از يک امتياز (در حد عالی) و ميزان رعايت اين حقوق در بيمارستان 1/0±33/0 از يک امتياز (در حد ضعيف) بود.</ br><strong>بحث</strong> </ br> بيماران نسبت به حقوق خود آگاهی نداشته و نيازمند آموزش می‌باشند. با اينکه آگاهی پزشکان از حقوق بيمار در سطح خيلی عالی بود ولی کلا در بيمارستان حقوق بيمار در سطح ضعيف رعايت می‌شود. ضرورت آشنا نمودن بيمار با حقوق خود و اصلاح و ارتقای شرايط رعايت حقوق بيمار در بيمارستان وجود دارد. Introduction. Patient's satisfaction is considered as one of the hospital effectiveness indicators which has an important role in hospital productivity. Respecting patients' rights is necessary for gaining their satisfaction. The objective of this survey was to investigate the patients and physicians' awareness about patients’ rights and its implementation in Beheshti hospital in 2003. Methods. This cross-sectional survey was carried out using a questionnaire whose face and content validity was confirmed by experts and its reliability by test-retest, as the data collection tool. All physicians employed in Beheshti hospital (n=30) and 160 patients, selected through systematic random sampling, filled the questionnaires. The data analysis was done using t-test, frequency distribution, mean, standard deviation and Pearson Correlation Coefficient by SPSS 11 software. Results. Physicians and patients' knowledge about patients’ rights was 0.90±0.12 (excellent) and 0.32±0.17 (weak), out of 1, respectively. They scored implementation of patients' rights in the hospital as 0.33±0.1 (weak) out of 1. Conclusion. Patients are not aware of their own rights and need education in this regard. Although, physicians' information about patients' rights was in excellent level, the patients' rights was respected very little at the hospital. It is necessary to inform patients about their rights which in turn can improve hospital effectiveness and productivity. حقوق بيمار، آگاهی، بيمار، پزشک Patient\'s right, Awareness, Patient, Physician. 45 54 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-10&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ali Mohammd Mossadegh Rad علی محمد مصدق راد 7000319475328460016352 Yes گروه مديريت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی استان اصفهان، اصفهان Parto Esna Ashari پرتو اثنی عشری 7000319475328460016353 No

fa تاثير روش های آموزش سخنرانی و تفحص گروهی بر ميزان يادگيری دانشجويان پرستاری در درس بهداشت جامعه (1) پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> در کشور ما روش‌های نوين تدريس در دانشجويان پرستاری کمتر مورد توجه واقع شده است. با توجه به اهميت ارتقای آموزش پرستاری و استفاده موفقيت آميز از روش‌های نوين تدريس، بخصوص تفحص گروهی، اين تحقيق به منظور تعيين مقايسه‌ای تاثير روش‌های آموزش سخنرانی و تفحص گروهی بر ميزان يادگيری دانشجويان پرستاری در درس بهداشت جامعه (يک) در دانشگاه شاهد سال 81-1380 انجام گرفت.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين پژوهش، مطالعه نيمه تجربی است که به صورت سرشماری بر روی 49 دانشجوی پرستاری دريافت‌کننده واحد بهداشت جامعه (يک) در سال 1380 انجام گرفت. پس از همسانی متغيرهای: سن، جنس، معدل ترم گذشته و استفاده از خوابگاه، به صورت تصادفی در دو گروه: 24 نفر تدريس به شيوه تفحص گروهی و 25 نفر تدريس به شيوه سخنرانی قرار گرفتند. يک مدرس در ساعت صبح در طی 16 جلسه 105 دقيقه‌ای به آنها آموزش داد. ابزار گردآوری داده‌ها فرم اطلاعات دموگرافيک و آزمون بهداشت جامعه به صورت چهار گزينه‌ای بود که در اولين جلسه درس فرم اطلاعات و پيش‌آزمون و در جلسه نهايی پس‌آزمون از دانشجويان به عمل آمد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS-9.5 و نتايج به صورت توزيع فراوانی، ميانگين و انحراف معيار و مقايسه گروه‌ها با آزمون من‌ويتنی (Mann Withney) و ساين (Sign) انجام شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميزان يادگيری در هر دو گروه تدريس به شيوه سخنرانی و تفحص گروهی افزايش معنی‌داری يافته بود ولی ميزان يادگيری در گروه تفحص گروهی از گروه تدريس به روش سخنرانی بطور معنی‌داری بيشتر بود. معدل ترم گذشته در گروه تدريس به شيوه سخنرانی با ميزان يادگيری همبستگی متوسط مثبت داشت.</ br><strong>بحث</strong> </ br> شيوه تفحص گروهی با توجه به فعال کردن دانشجو در يادگيری، رشد مهارت‌های اجتماعی، برقراری ارتباط در فراگيران می‌تواند جايگزين شيوه آموزشی به روش سخنرانی شود. به مدرسان و برنامه‌ريزان آموزش پرستاری پيشنهاد می‌شود که در آموزش دانشجويان، آن را بکار گرفته و برای شناخت نقاط ضعف و قوت آن مطالعات بيشتری انجام شود. Introduction. New methods of teaching in nursing education has not been extensively investigated in Iran. Considering the importance of nursing education promotion and successful application of new methods of teaching, especially focus group method, this study was conducted to determine and compare the effect of lecture, and focus group teaching methods on nursing students' learning in community health course (1) at Shahed University in the year 2002-2003. Methods. A semi-experimental study was conducted on 49 nursing students who had community health course (through census sampling method). After matching the variables of sex, gender, mean grade of previous semester and the use of students' dormitory, 24 students were selected for focus group and 25 students for lecture group, randomly. A teacher taught them using the two methods, during the morning for one hour, 45 minutes, and for 16 sessions. The data colleting tool was a demographic data sheet and community health test in the form of multiple choice questions. Both groups took the pretest and demographic data sheet at the first day of the course and post-test at the last day. The data were analyzed by SPSS 9.5 using frequency distribution, mean, standard deviation, Mann Whitney and Sign test. Results. The learning rate increased significantly in both focus group method and lecture method groups. But, in the group taught by focus group method, the learning rate was significantly higher than lecture group method. The mean grade of previous semester in lecture method group showed a positive moderate correlation with their learning rate. Conclusion. Considering the role of focus group method in making the students active in learning, developing their social skills and improving their communication skills, it can replace lecture teaching method. It is suggested that teachers and educational planners apply this method in students' education. More studies are recommended to investigate the weaknesses and strengths of this method. روش تدريس، تفحص گروهی، سخنرانی، يادگيری، دانشجو، پرستاری، بهداشت جامعه Teaching method, Focus group, Lecture, Learning, Nursing student, Community health. 55 60 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-11&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Majideh Heravi مجيده هروی کريموی * 7000319475328460016321 Yes دانشکده پرستای و مامايی شاهد، جنب بيمارستان مصطفی خمينی، خيابان ايتاليا، تهران Maryam Jadid Milani مريم جديدميلانی 7000319475328460016322 No Nahid Rejeh ناهيد رژه 7000319475328460016323 No

fa آشنايی با آموزش الکترونيکی به عنوان فناوری جديد آموزشی و ادغام آن در برنامه های آموزش پزشکی مروری Review article گسترش روز‌افزون دسترسی به سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای مناسب برای آموزش الکترونيکی، بخصوص توسعه شبکه جهان‌گستر وب، افق جديدی را پيش روی مؤسسات آموزشی نهاده است. به نظر می‌رسد استفاده از اين امکانات برای آموزش، به تحقق برخی از آرمان‌هايی که به عنوان ملاک‌های کيفيت آموزش از آن نام برده می‌شود، از جمله: فراگيرمحوری، يادگيری مادام‌العمر، يادگيری فعال، تعامل در يادگيری و چند رسانه‌ای بودن، کمک کند. هرچند برخی از موسسات آموزشی، در سال‌های اخير، نسبت به ارايه کامل دوره‌های آموزشی به صورت الکترونيک اقدام نموده‌اند، اما هنوز شواهد زيادی در مورد نتايج ارزشيابی اين برنامه‌ها منتشر نشده است. با توجه به مزايای عمومی آموزش الکترونيکی و قابليت‌های ويژه آن در آموزش پزشکی، به نظر می‌رسد ادغام آن در برنامه‌های جاری آموزشی دانشگاه‌ها، به طوری که آموزش متداول به شکل تلفيقی از آموزش سنتی و آموزش الکترونيک ارائه شود، اجتناب‌ناپذير باشد. اين امر، بخصوص در مورد آموزش مداوم جامعه پزشکی، که مخاطبين فراوان و با تنوع گسترده علائق، تجارب، و نيازهای آموزشی دارد، بيشتر محسوس است. اهميت تغيير در آموزش دانشگاهی، همراه با پر هزينه بودن تهيه زير ساخت‌های آموزش الکترونيکی، بويژه نرم‌افزارهای لازم، ضرورت رويکرد برنامه‌ای و دراز مدت را در ادغام آموزش الکترونيک در نظام جاری آموزش پزشکی کشور، بيش از پيش نشان می‌دهد. در اين راستا، استفاده از تجارب ساير دانشگاه‌ها و سازمان‌د‌‌هی امکانات و فعاليت‌ها و بکارگيری توانمندی‌های موجود در هر دو بخش دولتی و خصوصی، الزامی است. لازمه اين رويکرد، ايجاد بينش علمی نسبت به جنبه‌های مختلف انواع آموزش الکترونيک و طراحی فرايند تغيير بر اساس شرايط موجود و آرمان‌های منطقی در آموزش پزشکی است. چنان که اين بينش با عزم جدی مسوولين و سياستگزاران آموزش پزشکی کشور همراه گردد، اميد می‌رود در آينده‌ای نه چندان دور، بتوان گام‌های ارزشمندی برای بهبود کيفيت آموزش پزشکی و بهره‌وری بيشتر آن برداشت. Increasing access to the softwares and hardwares for electronic learning (e-learning), especially World Wide Web (WWW), has opened a new horizon to educational institutions. It seems that using these facilities helps to attain several goals as educational quality indicators, including student-centeredness, life-long learning, active and interactive learning, and using multimedia in learning. Although some educational institutions have provided all their courses electronically, only little evidence has been published indicating the evaluation results of such programs. Considering the general advantages of e-learning and its specific potentials in medical education, its integration into current university curricula seems to be inevitable, in a way that current curricula contain a blend of traditional and electronic learning situations. This is more demanding for continuing medical education programs, which face a huge number of learners with a vast diversity in learning needs, expertise, and interests. The importance of change in university programs, as well as high expenses for preparing e-learning infrastructures, especially soft wares, necessitates a long term programmed approach to the integration of e-learning in traditional curricula. To do this, using the experiences of other universities, organizing resources and activities, and using the existing capabilities in the public and private sectors is essential. This approach requires a scientific insight about different aspects of e-learning as well as a change plan according to the present situation and justified goals in medical education. If it is complemented with a serious intention on the policymakers' side, it will be expected to accomplish valuable steps towards quality improvement and efficiency of medical education in the near future. آموزش الکترونيکی، فناوری، آموزش پزشکی . E-learning, Technology, Medical Education. 61 70 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-12&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sassan Zandi ساسان زندی 7000319475328460016324 Yes مرکز مطالعات و توسعه آمورش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Daryoush Abedi داريوش عابدی 7000319475328460016325 No Tahereh Changiz طاهره چنگيز 7000319475328460016326 No Alireza Yousefi عليرضا يوسفی 7000319475328460016327 No Nikoo Yamani نيکو يمانی 7000319475328460016328 No Payam Kabiri پيام کبيری 7000319475328460016329 No

fa وضعيت اشتغال دانش آموختگان مامايی دانشگاه علوم پزشکی بابل مقاله کوتاه Short article <strong>مقدمه</strong> </ br> مساله اشتغال دانش‌آموختگان آموزش عالی، يکی از مسايل مهم اقتصادی و اجتماعی کشور است و برای پيش‌بينی برنامه‌های آينده ضروری می‌باشد. اين مطالعه، با هدف تعيين وضعيت اشتغال بکار دانش‌آموختگان مامايی دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، برای کليه دانش‌آموختگان مامايی (120 نفر) ورودی سال‌های 1371 تا 76 دانشگاه، پرسشنامه‌ای ارسال گرديد که 82 پرسشنامه بازگشت داده شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS-10 به صورت توزيع فراوانی و مقايسه وضعيت اشتغال گروه‌ها با آزمون مجذور کای تجزيه و تحليل گرديد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> پنجاه و يک و سه دهم درصد از واحدهای پژوهشی شاغل بودند که نيمی ‌از اين شاغلين را طرحی‌ها تشکيل می‌دادند. آزمون آماری بين سال فراغت از تحصيل با اشتغال به کار واحدهای پژوهشی ارتباط معنی‌داری نشان داد. بيست و دو و نيم درصد از شاغلين در مشاغل غير مرتبط با مامايی مشغول به کار بودند، 2/89 درصد از دانش‌آموختگان شاغل در بخش دولتی و 1/17 درصد در بخش خصوصی جذب شده بودند و 9/75 درصد دانش‌آموختگان دفتر کار نداشتند. آزمون آماری نشان داد بين سهميه پذيرش با فراوانی تمايل به کار در مناطق محروم ارتباط معنی‌داری وجود دارد. اکثريت ماماها تمايل به کار در مناطق محروم نداشتند و در صورت امکان انتخاب مجدد، اين رشته را انتخاب نمی‌نمودند.</ br><strong>بحث</strong> </ br> آمار بی‌کاری در بين دانش‌آموختگان مامايی دانشگاه علوم پزشکی بابل نسبتا بالا و از مهارت آنان استفاده مطلوب نمی‌شود. لازمست زمينه‌های مناسب اشتغال، و بخصوص امکان بکارگيری نيروهای جوان در کلينيک‌های مشاوره‌ای بهداشت زنان و مادران، انجام گيرد. Introduction. One of the important economical and social problems of our society is employment situation of higher education graduates which is necessary to consider for the development of future plans. This study aims to determine the employment situation of midwifery graduates in Babol University of Medical Sciences. Methods. In this cross-sectional survey, a questionnaire was sent to all midwifery graduates who had entered the university between 1992-1997 (n=120). A total number of 82 filled questionnaires were returned. The data analysis was done with SPSS-10 software using frequency distribution and Chi2 test. Results. Based on the results, 51.3% of subjects were employed which nearly half of them were spending their mandatory services. Statistical data revealed a significant relationship between the year of graduation and being employed. Twenty two point five percent of employed graduates worked in jobs other than midwifery. Eighty two point nine percent of them were employed at government section, 17.1% at private section and 75.9% of them did not have any office. There was a significant relationship between quota of acceptance to the university and the desire to work in deprived areas. Most midwives did not have any desire to work in the deprived areas, and in the case of having the opportunity to choose again, they would not choose midwifery as their future career. Conclusion. The unemployment rate between midwifery graduates of Babol medical university is high. So, it is recommended to provide them with appropriate job opportunities, and employ young graduates in counseling clinics for maternity care اشتغال، دانش‌آموختگان، مامايی Employment, Graduates, Midwifery. 71 75 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-13&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Shabnam Omidvar شبنم اميدوار 7000319475328460016330 Yes . شبنم اميدوار (عضو هيأت علمی) ، گروه مامايی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل. Moloud Aghajani Delavar مولود آقاجانی دلاور 7000319475328460016331 No

fa نگرش دانشجويان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نسبت به رشته تحصيلی و آينده شغلی خود مقاله کوتاه Short article <strong>مقدمه</strong> </ br> افزايش ناموزون و بی‌رويه تعداد پزشکان عمومی ‌در کشور، يکی از مسايل حاد و مشکل‌آفرين جامعه ما است. نگرانی در مورد رشته تحصيلی و آينده شغلی از معضلات دانشجويان پزشکی می‌باشد. اين مطالعه با هدف تعيين نگرش دانشجويان پزشکی نسبت به رشته تحصيلی و آينده شغلی خود در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد تا برنامه‌ريزان آموزشی و بهداشتی را نسبت به آن آگاه سازد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در يک مطالعه پيمايشی- مقطعی، دانشجويان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در حال تحصيل در چهار مقطع علوم پايه، فيزيوپاتولوژی، بالينی و کارورزی در سال 82-1381 مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه 321 نفر بود که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. روش گردآوری داده‌ها، پرسشنامه معتبر حاوی 42 سؤال براساس طيف ليکرت بود. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و به صورت توزيع فراوانی، ميانگين و انحراف معيار آزمون T و همبستگی پيرسون ارايه گرديد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميانگين و انحراف معيار نمره نگرش دانشجويان پزشکی نسبت به آينده شغلی خود 1/6±2/65 به دست آمد. هشتاد و نه درصد دانشجويان، تحصيل در رشته پزشکی را به ديگران توصيه می‌کنند، 2/74 درصد آنها به هيچ وجه تمايل به انصراف از رشته تحصيلی خود ندارد، 8/78 درصد از دانشجويان رشته پزشکی را انتخاب اول خود در آزمون سراسری معرفی کردند و 71 درصد دانشجويان در صورت شرکت مجدد در آزمون سراسری، مجددا پزشکی را به عنوان انتخاب اول خود برمی‌گزيدند.</ br><strong>بحث</strong> </ br> نتايج حاصل حاکی از نگرش منفی دانشجويان رشته پزشکی نسبت به آينده شغلی خود بود در حالی که اکثر دانشجويان نگرش در حد مطلوب نسبت به رشته تحصيلی خود داشتند. تعديل ظرفيت پذيرش دانشجويان پزشکی، توزيع مناسب نيروی انسانی، آشنايی کامل‌تر دانش‌آموزان با رشته‌های تحصيلی دانشگاهی قبل از شرکت در آزمون سراسری، حمايت مالی پزشکان جوان و ايجاد مراکز مشاوره و حمايت از دانشجويان می‌تواند در بهبود نگرش آنها مفيد واقع شود. Introduction. The inappropriate increase in the number of general physicians in Iran is one of the critical and problematic issues of our society which leads to a big concern for medical students regarding their field of study and future career. This research aims to determine the attitude of medical students towards their own future career and field of study in Isfahan University of Medical Sciences in the year 2003 in order to inform educational planners about this issue. Methods. In a cross sectional survey, medical students in four levels of study including basic sciences, physiopathology, clerkship and internship were studied in the year 2002 – 2003. 321 students were selected by simple random sampling. The data gathering tool was a valid and reliable questionnaire including 42 attitude questions based on Likert scale. The data were analyzed by SPSS software using frequency distribution, mean and standard deviation, t-test and Pearson Correlation Coefficient. Results. The mean score of the medical students’ attitude towards their future career was 65.2 ± 6.1. Also, 80.9 percent of the students recommended studying medicine to others, 74.2 percent of them did not intend to quit their study, 78.8 percent chose medicine as their first selection in the national entrance examination for the universities, and 71 percent of the students would choose medicine as their first selection if they took the entrance examination again. Conclusion. The results showed the negative attitude of medical students towards their own future career, while the attitude of the majority of them towards their field of study was at an optimal level. Adjusting the number of students accepted for medicine, proper distribution of human resources, informing students about university disciplines before they take the entrance examination, providing financial support for young physicians, and establishing counseling and supporting centers for students is recommended to improve their attitudes. نگرش، دانشجويان پزشکی، آينده شغلی، رشته تحصيلی Attitude, Medical students, Future career, Field of study. 76 81 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-14&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Nafiseh Sadr Arhami نفيسه صدرارحامی * 7000319475328460016332 Yes گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پيام نور، ميدان شهدا، شهرضا Samad Kalantari صمد کلانتری 7000319475328460016333 No Sohrab Atarod سهراب عطارد 7000319475328460016334 No

fa آيا نمرات‌ دروس‌ مقطع‌ علوم‌پايه‌ با نمرات‌ همين‌ دروس‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ ارتباط‌ دارد؟ نامه به سردبیر Letter to Editor بببببببببببببببببب چندی‌ پيش،‌ در يک‌ بحث‌ آموزشی‌، سؤالی‌ مطرح‌ شد که‌ ارتباط‌ نمره‌ کسب‌ شده‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ کشوری‌ با دروسی‌ که‌ دانشجويان‌ در مقطع‌ علوم‌‌پايه‌ می‌گذراند، چيست‌؟ و آيا تفاوتی‌ در اين‌ نمرات‌ وجود دارد يا خير؟ اين‌ مطلب‌ از جنبه‌های‌ متفاوتی‌ قابل‌ بررسی‌ است‌، اما آنچه‌ که‌ بيشتر مد نظر می‌باشد،‌ تطابق‌ نمرات‌ کسب‌ شده‌ در اين‌ دو قسمت‌ است‌. بنابراين، مطالب‌ زير به‌ عنوان‌ يک‌ مطالعه‌ مقدماتی‌ به‌ استحضار می‌رسد. امتحان‌ ابزاری‌ است‌ برای‌ ارزشيابی‌ دانشجو و برای‌ مطالبی‌ که‌ به‌ عنوان‌ يک‌ درس‌ فرا می‌گيرد. هر چند روش‌های‌ ارزيابی‌ متفاوت‌ است،‌ اما در دروس‌ نظری،‌ امتحان‌ کتبی‌ و خصوصاً به‌ صورت‌ چهار گزينه‌ای،‌ از بقيه‌ روش‌ها متداول‌تر می‌باشد‌. دانشجويان‌ رشته‌ پزشکی‌ در مقطع‌ علوم‌پايه،‌ حدود 90 واحد را، که‌ عمدتاً نظری‌ است،‌ می‌گذرانند که‌ اگر از دروس‌ عمومی ‌صرف‌ نظر کنيم‌، 68 واحد درسی‌ پايه‌ پزشکی،‌ بايد در اين‌ دوره‌ توسط‌ دانشجو گذرانده‌ شود. در پايان‌ اين‌ مقطع‌، امتحانی‌ به‌ نام‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌‌پايه‌ وجود دارد که‌ به‌ صورت‌ متمرکز تعيين‌ سؤال‌ می‌شود و پيش‌‌نياز ورود دانشجو به‌ مقطع‌ بالاتر (فيزيوپاتولوژی‌) است‌. امتحان‌ مذکور نيز به‌ صورت‌ چهار گزينه‌ای‌ انجام‌ می‌شود و حد نصاب‌ قبولی‌ اين‌ آزمون،‌ بستگی‌ به‌ نمرات‌ پنج درصد افرادی‌ است‌ که‌ بالاترين‌ نمره‌ را کسب‌ می‌نمايند و معمولاً حداقل‌ نصاب‌ برابر با 70 درصد ميانگين‌ نمرات‌ پنج درصد فوق‌ قرار داده‌ می‌شود. امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ به‌ صورت‌ تراکمی‌ است،‌ اما، دروس‌ مقطع‌ علوم‌پايه‌ به‌ صورت‌ مرحله‌ای‌ ارزيابی‌ می‌شود. اين‌ روشی‌ است‌ که‌ از دانشگاه‌های‌ ديگر نيز گزارش‌ شده‌ است‌(1). با توجه‌ به اينکه‌ مباحث‌ تحت‌ ارزشيابی‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه،‌ همان‌ مباحثی‌ است‌ که‌ دانشجو قبلاً در مقطع‌ علوم‌پايه‌ عنوان‌ درسی‌ آن را گذرانده‌ و نمره‌ای‌ اخذ نموده‌ است‌، مقايسه‌ و ارتباط‌ اين‌ دو نمره‌ بايد حائز اهميت‌ باشد. در دانشگاه‌ علوم ‌پزشکی‌ زاهدان،‌ نقش‌ عوامل‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ بررسی‌ شده و نتايج‌ حاکی‌ از آن‌ است‌ که‌ دروس‌ ميکروب‌شناسی‌، فيزيولوژی‌ دو، بافت‌شناسی‌ و جنين‌شناسی‌ همبستگی‌ مستقيم‌ و درس‌ روانشناسی‌ همبستگی‌ معکوس‌ با نمره‌ امتحانی‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ دارد(2). در بعضی‌ از مطالعات‌، ميانگين‌ موفقيت‌ دانشجويان‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ بررسی‌ و گزارش‌ شده‌ است‌(3) اما اشاره‌ای‌ به‌ سابقه‌ نمرات‌ دانشجويان‌ در دروس‌ مقطع‌ علوم‌پايه‌ ننموده‌‌اند. هر چند روند وضعيت‌ تحصيلی‌ دانشجويان‌ در سال‌های‌ گوناگون‌ ممکن‌ است‌ متفاوت‌ باشد، بطوری که‌ در مطالعه‌ای‌ در دانشگاه‌ علوم پزشکی‌ همدان،‌ وضعيت‌ تحصيلی‌ ورودی‌های‌ 70-68 در دروس‌ پايه‌ بهتر از ورودی‌های‌ 73-71 گزارش‌ شده‌‌(4)، اما آنچه‌ که‌ معيار اصلی‌ خواهد بود، تطابقی‌ است‌ که‌ بايد بين‌ دروس‌ علوم‌پايه‌ و امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ پزشکی‌ کشور باشد. چنان که‌ غير از اين‌ باشد، بايد عوامل‌ مؤثر بر اين‌ عدم‌ تطابق،‌ در هر دانشگاهی،‌ با توجه‌ به‌ شرايط‌ آن،‌ شناسايی‌ و اصلاح‌ گردد. برای‌ پاسخ‌ به اين‌ سؤال‌ و به‌ عنوان‌ يک‌ مطالعه‌ اوليه،‌ نمرات‌ مباحث‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ پزشکی‌ در شهريور ماه‌ 82 و دروس‌ مشابه‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ برای‌ همان‌ دانشجويان‌، در دانشگاه‌ علوم‌پزشکی‌ اصفهان‌ مقايسه‌ شد. با يک‌ مطالعه‌ توصيفی‌- تحليلی،‌ 120 نفر از دانشجويان‌ رشته‌ پزشکی‌ که‌ برای‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ شهريور ماه‌ ثبت‌ نام‌ نموده‌ بودند، مورد بررسی‌ قرار گرفتند. با هماهنگی‌ حوزه‌ معاونت‌ آموزشی‌ دانشگاه‌، کليه‌ نمرات‌ دروس‌ بيوشيمی‌، روانشناسی‌، ژنتيک‌، تغذيه‌، تشريح‌، جنين‌شناسی‌، بافت‌شناسی‌، قارچ‌ و انگل‌شناسی‌، فيزيک‌ پزشکی‌، ايمنی‌شناسی‌، ويروس‌شناسی‌، باکتری‌شناسی‌ فيزيولوژی‌، بهداشت‌ و زبان‌ خارجی‌ مقطع‌ علوم‌پايه اين‌ دانشجويان‌، اخذ و آخرين‌ نمره‌ ثبت‌ شده‌ از هر درس‌ در کارنامه‌ دانشجو استخراج‌ گرديد. بعضی‌ از عناوين‌ فوق،‌ در قالب‌ بيشتر از يک‌ درس‌ ارائه‌ می‌گردند، مثل‌: بيوشيمی‌، فيزيولوژی‌، زبان‌ و بهداشت‌ که‌ برای‌ اين‌ دروس‌، به‌ دليل‌ اينکه‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ تحت‌ يک‌ عنوان‌ قرار می‌گيرد، ميانگين‌ نمره‌ اخذ شده‌ ملاک‌ عمل‌ قرار گرفت‌. از طريق‌ دانشگاه‌ و دبيرخانه‌ علوم‌پايه‌ پزشکی‌ وزارت‌ بهداشت،‌ درمان‌ و آموزش‌ پزشکی،‌ نمرات‌ نهايی‌ علوم‌پايه اين‌ دانشجويان‌ و همچنين‌ نمره‌ کسب‌ شده‌ برای‌ هر عنوان‌ يا هر بخش‌ تهيه‌ گرديد. در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه،‌ کلاً 19 عنوان‌ مورد آزمون‌ قرار می‌گيرد که‌ در اين‌ مطالعه،‌ عنوان‌ معارف‌ اسلامی با 10 سؤال‌، به دليل‌ اينکه‌ هدف‌ دروس‌ تخصصی‌ و پايه‌ پزشکی نبود، مورد بررسی‌ قرار نگرفت‌ و عناوين‌ قارچ‌شناسی‌ و انگل‌شناسی‌ در هم‌ ادغام‌ و تحت‌ نام‌ «قارچ‌ و انگل‌شناسي»‌ ملاک‌ عمل‌ قرار گرفت. عنوان‌ حشره‌شناسی،‌ به دليل‌ اينکه‌ فقط‌ دو سؤال‌ بيشتر نبود، حذف‌ گرديد. نمره‌ هر عنوان‌ از امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ بر اساس‌ تعداد سؤال‌ آن‌ عنوان‌، بر پايه‌ 20 محاسبه‌ گرديد. مثلا:ً عنوان‌ آسيب‌شناسی‌ 15 سؤال‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ داشته‌ است‌ که‌ برای‌ دانشجويی‌ که‌ 9 سؤال‌ آن‌ را صحيح‌ جواب‌ داده‌ است،‌ نمره‌ 12 قلمداد می‌شد. از 120 نفر دانشجوی‌ ثبت‌نام‌ شده‌ برای‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه،‌ 18 نفر به‌ دلايل‌ آموزشی‌ و غير آموزشی‌ موفق‌ به‌ شرکت‌ در امتحان‌ نشدند و دو نفر نيز به عنوان‌ ميهمان‌ از دانشگاه‌های‌ ديگر ثبت‌نام‌ کرده‌ بود که‌ جملگی‌ از مطالعه‌ حذف‌ گرديد و حجم‌ نمونه‌ به‌ 100 نفر رسيد. از 100 نفر دانشجوی‌ شرکت‌کننده‌ در آزمون‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ کشوری‌ در شهريور ماه‌ 1382 که‌ وارد مطالعه‌ شدند، 43 نفر پسر و 57 نفر دختر بودند. ميانگين‌ نمره‌ آزمون‌ فوق‌ برای‌ پسران‌ 29/2±62/12 و برای‌ دختران‌ 28/2±10/13 بود که‌ تفاوت‌ معنی‌داری‌ را نشان‌ نمی‌دهد. ميانگين‌ نمره‌ آزمون‌ برای‌ کل‌ جمعيت‌ مورد مطالعه‌ 29/2±89/12 است‌. از 100 نفر دانشجوی‌ وارد مطالعه‌ 11 نفر در امتحان‌ جامع‌ حد نصاب‌ قبولی‌ که‌ نمره‌ 99 از 210 بوده‌ است‌ را کسب‌ ننموده‌ بودند و مردود شناخته‌ شدند. اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ ميانگين‌ نمره‌ هر قسمت‌ از امتحان‌ جامع‌ در مقايسه‌ با درس‌ مربوطه‌ که‌ دانشجو در دانشگاه‌ گذرانده،‌ در جدول‌ يک ارائه‌ شده‌ است‌. به‌ غير از درس‌ بهداشت‌ که‌ ميانگين‌ نمره‌ کسب‌ شده‌ از اين‌ مبحث‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ با ميانگين‌ نمره‌ کسب‌ شده‌ از دروس‌ مربوطه‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ تفاوت‌ معنی‌داری‌ را نشان‌ نمی‌دهد، در بقيه‌ دروس‌ تفاوت‌ معنی‌دار است‌ (05/0P>). برای‌ سه‌ درس‌ ايمنی‌شناسی‌، بافت‌شناسی‌ و ميکروب‌شناسی‌ ميانگين‌ نمرات‌ کسب‌ شده‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ بيشتر از ميانگين‌ نمرات‌ دروس‌ مربوطه‌ است (05/0P>). بيشترين‌ همبستگی‌ را بين‌ نمره‌ کسب‌ شده‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ با درس‌ مربوطه‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ درس‌ آسيب‌شناسی (58/0r=) و پايين‌ترين‌ همبستگی‌ بين‌ اين‌ دو نمره‌ برای‌ درس‌ فيزيک‌ پزشکی‌ (11/0r=) است‌. در اينجا دو نکته‌ قابل‌ بررسی‌ است‌: اول‌ اينکه‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ به‌ صورت‌ تراکمی‌برگزار می‌شود و مسلم‌ است‌ که‌ حجم‌ دروس‌ امتحانی‌ بسيار سنگين‌تر از يک‌ درس‌ خاص‌ است‌. در دروس‌ مقطع‌ علوم‌پايه،‌ امتحانات‌ غالباً مرحله‌ای‌ است‌. طی‌ گزارشی‌ 5/72 درصد اعضای علوم‌پايه‌ يک‌ دانشگاه،‌ از ارزشيابی‌ مرحله‌ای‌ و 5/27 درصد آنها از ارزشيابی‌ تراکمی استفاده‌ می‌کنند(5). در دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ بوشهر، بيش‌ از 90 درصد از اعضای هيأت‌ علمی ‌ارزشيابی‌ دانشجويان‌ را به‌ صورت‌ مرحله‌ای‌ انجام‌ داده‌اند(1). بنابراين، به‌ نظر می‌رسد کسب‌ نمره‌ در روند ارزشيابی‌ مرحله‌ای‌ يا تکوينی که‌ مسلماً برای‌ دانشجو بسيار ساده‌تر از امتحان‌ تراکمی‌باشد، يکی‌ از عوامل‌ مؤثر در کاهش‌ نمره‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ نسبت‌ به‌ درس‌ مشابه‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ است. دوم‌ اينکه‌ سؤال‌های‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ کشوری‌، جدول‌ 1. ميانگين‌ نمرات‌ مباحث‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ و دروس‌ مشابه‌ گذرانده‌ شده‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان عنوان‌ و تعداد سؤال‌ علوم‌پايه‌ در امتحان‌ جامع‌ نمره‌ در امتحان جامع‌ علوم‌پايه‌ نمره‌ کسب‌ شده‌ در درس ‌مربوطه‌ در دانشگاه‌ مقدار P ضريب‌ همبستگی‌ بين‌ نمره‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ و نمره‌ درس‌ آسيب‌شناسی‌ 15 07/3±83/9 19/2±25/14 05/0 P< 58/0 انگل‌وقارچ‌شناسی‌10 02/4±70/11 74/1±96/13 05/0 P< 5/0 ايمنی‌شناسی‌ 9 96/3±73/14 73/1±80/13 05/0 P< 53/0 بافت‌شناسی‌ 12 78/2±69/14 18/2±58/12 05/0 P< 34/0 بهداشت†18 64/2±70/13 بهداشت‌1 69/1±18/13 بهداشت‌2 11/2±17/15 بهداشت‌3 62/1±62/13 05/0 P> 05/0 P< 05/0 P> 2/0 P> 2/0 26/0 15/0 34/0 ميانگين‌: 13/1±98/13 بيوشيمی‌†18 70/2±84/12 بيوشيمی‌1 19/2±53/13 بيوشيمی‌2 86/1±46/13 05/0 P< 05/0 P< 05/0 P< 43/0 45/0 49/0 ميانگين‌: 84/0±491/13 تشريح‌†30 68/3±13/11 اندام‌ 81/1±81/13 اعصاب‌ 47/2±27/16 سروگردن 2±08/13 تنه‌ 19/2±03/13 05/0 P< 05/0 P< 05/0 P< 05/0 P< 05/0 P< 4/0 54/0 35/0 33/0 5/0 ميانگين‌: 81/1±81/13 تغذيه‌ 6 74/3±36/12 69/1±01/14 05/0 P< 2/0 جنين‌شناسی‌ 6 27/5±53/10 62/2±74/13 05/0 P< 48/0 روانشناسی‌ 6 51/3±4/14 03/2±11/15 05/0 P< 28/0 زبان‌†14 56/3±90/10 زبان‌ 1 29/2±82/13 زبان‌ 2 32/2±93/13 05/0 P< 05/0 P< 05/0 P< 37/0 46/0 47/0 ميانگين‌: 2±87/13 فيزيک‌ پزشکی‌6 03/4±46/9 36/2±83/13 05/0 P< 11/0 فيزيولوژی‌†27 71/2±53/11 فيزيولوژی‌1 20/2±41/15 فيزيولوژی‌2 22/1±56/11 05/0 P< 05/0 P> 05/0 P< 54/0 27/0 53/0 ميانگين‌: 42/1±48/13 ميکروب‌شناسی‌11 26/3±65/13 38/1±23/12 05/0 P< 32/0 ويروس‌شناسی‌4 44/4±1/12 66/1±62/16 05/0 P< 28/0 † برای‌ اين‌ عناوين‌ که‌ معمولاً بيش‌ از يک‌ درس‌ گذرانده‌ می‌شود، نمره‌ کسب‌ شده‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ با تک‌تک‌ دروس‌ نيز مقايسه‌ گرديده‌ است‌. ضمناً دروس‌ بهداشت‌ 1، 2 و 3، به ترتيب‌ عبارتند از: اصول‌ خدمات‌ بهداشتی‌، اصول‌ اپيدميولوژی‌ و بهداشت‌ خانواده‌. توسط‌ افراد خاص‌ طراحی‌ می‌شود. هر چند منابعی‌ بطور مشخص‌ برای‌ امتحان‌ معرفی‌ می‌گردد، اما، گاهی، اين‌ منابع‌ با حجم‌ کار و نياز آموزشی‌ دانشجو تطابق‌ ندارد و يا منابع‌ ديگری‌ توسط‌ مدرس‌ درس‌ به‌ دانشجو معرفی‌ و تدريس‌ می‌شود. علاوه‌ بر اين،‌ ممکن‌ است‌ ارزشيابی‌ دانشجو نيز بر مبنای‌ طرح‌ درس‌ و حداقل‌های‌ يادگيری‌ نباشد، هر چند در بعضی‌ از دانشگاه‌ها، تدريس‌ حداقل‌ 90 درصد(5) و يا 64 درصد(6) اعضای هيأت‌ علمی بر مبنای‌ طرح‌ درس‌ است‌، اما در دانشگاه‌ علوم ‌پزشکی‌ اصفهان‌ کسب‌ اطلاعاتی‌ دال‌ بر رعايت‌ شدن‌ اين‌ مبنای‌ آموزشی‌ لازم‌ است‌. در بين‌ دروس‌، بالاترين‌ ضريب‌ همبستگی‌ را بين‌ نمره‌ درس‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ و مبحث‌ مشابه‌ در امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه،‌ درس‌ آسيب‌شناسی،‌ و پايين‌ترين‌ ضريب‌ همبستگی‌ اختصاص‌ به‌ درس‌ فيزيک‌ پزشکی‌ دارد. اينجا دو مطلب‌ مطرح است‌: يکی‌ تفاوت‌ بين‌ نمره‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ با درس‌ مشابه‌ در مقطع‌ علوم‌پايه‌ و دوم‌ همبستگی‌ بين‌ آنها، که‌ برای‌ همه‌ دروس‌ مناسب‌ هم‌ نمی‌باشد. در درس‌ آسيب‌شناسی‌ که‌ حداکثر ضريب‌ همبستگی‌ را دارد، 58 درصد است‌ و به‌ عبارت‌ ديگر، در 58 درصد موارد، بين‌ نمره‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ و درس‌ آسيب‌شناسی‌ همبستگی‌ وجود دارد و اين‌ در حاليست‌ که‌ برای‌ درس‌ فيزيک‌ پزشکی،‌ اين‌ همبستگی‌ ضعيف است (11/0). در پايان،‌ به نظر می‌رسد، با توجه‌ به‌ داده‌های‌ اين‌ مطالعه،‌ روش‌ ارزشيابی‌ در دروس‌ علوم‌پايه‌ از يک‌ طرف‌ نياز به‌ بازنگری‌ دارد و از طرف‌ ديگر، حداقل‌ انتظارات‌ امتحان‌ جامع‌ علوم‌پايه‌ بايد به‌ صورت‌ اهداف‌ عينی‌ تدوين‌ گردد تا دانشگاه‌ها بر مبنای‌ آن‌ اهداف‌ برنامه‌ريزی‌ نمايند و صرف‌ معرفی‌ رفرانس‌ کفايت‌ نخواهد کرد ضمن‌ اينکه‌ يک‌ امتحان‌ جامع‌ خوب‌ می‌تواند شاخص‌ بهتری‌ برای‌ سنجش‌ اطلاعات‌ يک‌ دانشجوی‌ پزشکی‌ باشد. قدرداني بدين وسيله از آقايان دکتر محمد مردانی و رحمت‌الله شاهمرادی تشکر و قددانی می‌شود. 82 85 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-181&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mehdi Nemat Bakhsh مهدی نعمت بخش 7000319475328460016318 Yes دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa واژه شناسی توصيفی آموزش: کاربردهای طبقه بندی هدف های آموزشی واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary با توجه به توليد بسيار عظيم اطلاعات در علوم گوناگون، موضوع تدوين اهداف آموزشی برای موسساتی که رسالت پرورش دانش آموختگان، به ويژه در رشته های حرفه ای را به عهده دارند، اهميت افزون تری می يابد. محدوديت منابع و محدوديت زمان موجب می شود که نظام آموزشی در مورد هدف های آموزشی به انتخاب بپردازد و موضوعات اولويت دار در محدوده زمانی کوتاه آموزش، در اهداف آموزشی گنجانده شود.تعيين و تدوين اهداف آموزشی در زشته های گوناگون علوم پزشکی، يک مساله لوکس و فرعی نيست، بلکه از اصلی ترين وظايف نهادهای آموزشی و استادان محسوب می شود، تا از اين طريق، از منابع آموزشی، حداکثر استفاده به عمل آيد ... 86 87 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Alireza Yousefy عليرضا يوسفی 7000319475328460016319 Yes

fa معرفی برخی پايگاه‌های مفيد برای محققين آموزش پزشکی پژوهشی اصیل Original research article يييييييييييييييييييييی h‏ttp://www.ull.ac.uk/subjects/guides/psycscales.shtml اين پايگاه متعلق به کتابخانه تحقيقاتی دانشگاه لندن است و در آن فهرستی از انواع پرسشنامه‌هايی که در تحقيقات روان‌شناسی مورد استفاده قرار می‌گيرد، آمده است. به علاوه، لينک‌هايی برای ارتباط با اين ابزارها قرار داده شده است. http://www.measurementexperts.org/ اگر در جستجوی ابزارهای مناسب برای انجام يک پژوهش پيمايشی هستيد، می‌توانيد قبل از انتخاب پرسشنامه يا چک‌ليست مورد نظرتان، سری به آدرس فوق بزنيد. در اين پايگاه، که توسط مرکز منابع اطلاعاتی آموزش و اندازه‌گيری وابسته به بخش تحقيق و توسعه امور نظاميان امريکا سرپرستی می‌شود، علاوه بر ارائه فهرست ابزارهای مختلف، تک نگاشتی نيز در مورد هر ابزار ارائه شده است که در بردارنده مشخصات آن، منابع علمی موجود در مورد کاربرد، و نحوه دسترسی به متن کامل ابزار مورد نظر می باشد. از جمله ابزارهايی که در اين پايگاه معرفی شده است، می‌توان به مقياس‌ها و پرسشنامه‌های مختلف بررسی درد، افسردگی ، اضطراب، جو سازمانی، مراعات مسائل اخلاقی در سازمان، و ... اشاره کرد. http://www.uncc.edu/cimc/ پايگاه فوق، توسط انجمن کتابخانه‌های کالج پژوهشی امريکا، که زير مجموعه‌ای از انجمن کتابداری آمريکا است، هدايت می‌شود. در اين پايگاه، فهرست مفصلی از وب‌سايت‌های مهم که مورد استفاده محققين در آموزش می‌باشد، ارائه شده است. از جمله، می‌توان به آدرس پايگاه‌های معتبر در زمينه ارزيابی و ارزشيابی، مديريت آموزشی، روش‌های تدريس، استانداردهای آموزشی، اشاره نمود. لازم به ذکر است که در اين پايگاه، آموزش‌های دبستانی و دبيرستانی از آموزش عالی جدا نشده است. http://classweb.gmu.edu/ndabbagh/Resources/IDKB/instruct_design.htm اگر در صدد هستيد تا برای انجام طراحی يک دوره آموزشی، مسيری علمی را طی کنيد، پيشنهاد می‌شود مروری اجمالی به صفحات مختلف پايگاه فوق داشته باشيد. در اين پايگاه، که توسط يکی از اساتيد طراحی آموزشی دانشگاه ميسون راه‌اندازی شده، مجموعه بسيار ارزشمندی از مطالب مربوط به طراحی آموزشی به شکلی بسيار زيبا و کاربردی سازمان‌دهی و ارائه می‌شود. استفاده از اين پايگاه را می‌توان به مدرسين دوره‌های طراحی آموزشی نيز توصيه نمود. http://www-jime.open.ac.uk/ اگر به طراحی رسانه‌های تعاملی برای آموزش علاقمنديد، می‌توانيد به متن کامل مقالات Journal of Interactive Media in Education از طريق آدرس فوق بطور رايگان دست يابيد. http://www.nyerrn.com/simulators.htm يکی از مشکلات مدرسين علوم پايه و بالينی در گروه پزشکی، تهيه رسانه مناسب آموزشی برای ارائه در کلاس درس است. اين رسانه‌ها، بخصوص اگر از نوع ديداری- شنيداری و به صورت تعاملی باشند، ارزش فراوانی برای تجسم ذهنی و عينی بهتر در مورد موضوع تدريس خواهند داشت. در اين پايگاه، که فهرست مفصلی از ساير پايگاه‌ها و منابعی که به عنوان Simulator در يادگيری مفاهيم پايه و بالينی علوم پزشکی می‌تواند به کار رود، ارائه شده است. بسياری از اين منابع به صورت رايگان، قابل استفاده است و حداقل می‌تواند به عنوان مکمل کلاس درس و يا در کلاس‌های عملی، مورد استفاده دانشجويان قرار گيرد. 88 0 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Tahereh Changiz طاهره چنگيز 7000319475328460016320 Yes مرکز مطالعات و توسعه آمورش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان