مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1381 9 1 gregorian 2002 12 1 2 0 online 1 fulltext

en مقالاتی که فقط نسخه انگليسی دارند پژوهشی اصیل Original research article 0 0 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-311&slc_lang=en&sid=fa

en تماس زودرس با محيط بالينی: گزارش يک مطالعه مداخله ای پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مقدمه. تحصيل در دوره پزشکی می تواند با تنش های متعددی همراه باشد که از جمله آنها برخورد با محيط های آموزشی ناآشنا مانند محيط های آموزشی بالينی است. تماس زودرس با محيط بالينی به عنوان يکی از راهکارهای کاهش تنش حرفه ای، جهت دهی به نگرش دانشجو و ايجاد انگيزش مطرح شده است. روشها. در يک مطالعه مداخله ای در قالب پيش آزمون- پس آزمون 45 دانشجوی پزشکی سالهای اول و دوم پزشکی در يک برنامه پنج روزه حضور در بيمارستان در قالب گردشهای مشابه در راند ،بخش، اتاق عمل، اورژانس و درمانگاه شرکت نمودند. دانشجويان که در گروههای 7 تا 8 نفره تقسيم شده بودند همراه با يک راهنما از دانشجويان سال 6و 7 (کارورز) با عملکرد رده های مختلف آموزشی و نحوه گردش کار آشنا شده، يک شب کشيک را هم به عنوان ناظر در بيمارستان و اورژانس گذراندند. نگرشهای افراد با شيوه پرسشنامه جمع ايفا 18 سوالی پيش آزمون و 30 سوالی پس آزمون با مقياس ليکرتی اندازه گيری شد. يافته ها. نگرش نسبت به کيفيت و اثر بخشی آموزش پزشکی پس از اجرای برنامه به ميزان81% افزايش يافت (P<0.05) . در حالی که نگرش مثبت نسبت به حرفه و شغل پزشکی در پايان دوره به ميزان 4/0 نسبت به پيش آزمون کاهش پيدا کرد (P<0.05). تغيير مثبت نگرش نسبت به آموزش پزشکی در گروه زنان بيش از مردان بود(P<0.05). ولی اين تفاوت در مورد نگرش نسبت به حرفه و شغل پزشکی مشاهده نشد. 86% از گروه مورد بررسی به لزوم اجرای اين برنامه برای همه دانشجويان سال اول اذعان داشتند و 96% اعتقاد داشتند که اين دوره عامل درس خواندن بيشتر آنها در آينده شده است. همين نسبت از گروه معتقد بودند اجرای اين دوره باعث شد از تحصيل در پزشکی بيشتر لذت ببرند و همه شرکت کنندگان مايل بودند در آينده داوطلبانه به بيمارستان بيايند. 65% افراد بعد از دوره اذعان داشتند که حرفه پزشکی در عمل سخت تر از آن بود که فکر می کردند و 35 % با اين نظر موافق بودند که بيمار کاملاً از آنچه قبلاً تصور می کردند متفاوت بود. نتيجه. اجرای اين دوره تاثير تماس زودرس با محيط بالينی به عنوان محل درمان و محل آموزش را به خوبی نشان داد. گرچه حجم نمونه مداخله انجام شده و شرايط آن امکان تعميم همه جانبه را فراهم نمی آورد ولی به نظر می رسد اجرای اين دوره به عنوان عامل انگيزش و جهت دهی به فراگيری دانشجو در طول دوره تحصيل و ايجاد آگاهی از آينده حرفه ای تاثيرات مثبتی را به جای گذاشته است. آدرس. کميته پژوهشهای دانشجويان, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان. Introduction. Learning medicine could have many tension and anxieties like encounter to a strange educational and clinical environment. Early clinical exposure is supposed to suppress these stresses and motivate students with a better attitude and awareness. Methods. In an interventional study with a pretest –post test method 45 first and second year medical students were encountered to clinical environment in rounds, operating room and urgency wards and clinics. They spent five days in small groups with a 6th or 7th year student as mentor. They experienced one night in emergency ward. Students’ attitude was assessed by a questionnaire with Likert scale. Results. The score of attitude toward effectiveness of medical education elevated (0.81) at the end (p<). But the score of attitude toward medical profession and job was  less than the first day (p<). More positive change in attitude toward medical education was seen in women (p<) but this difference was not seen in attitude toward medical profession.  agreed or strongly agreed with necessity of this program for first year medical student.  thought that this course had motivated them to study more at school and equal percent said that this course made learning medicine more attractive and enjoyable. All of the students wanted to come to the hospital in future voluntarily.  mentioned that medical profession was more difficult than what they thought.  agreed or strongly agreed that patients differ from what they imagined before. Discussion. This study showed the definite effect of early exposure to clinical environment as an educational place or a hospital. Although the sample size and conditions of the study do not allow us to generalize the advantages to medical students’ population but the intervention influenced a positive change in medical students’ motivation and led them in the school years. It made them more active and alert about their future profession. 7 7 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-184&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Iman Adibi ايمان اديبی 700031947532846004105 Yes Students research committee, school of medicine , Isfahan Medical University, Hezar jerib ave. Isfahan کميته پژوهشهای دانشجويان, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان Zabihollah Abedi ذبيح الله عابدی 700031947532846004106 No Mehrdad Memarzadeh مهرداد معمارزاده 700031947532846004107 No Peyman Adibi پيمان اديبی 700031947532846004108 No

en ارزشيابی يک ارزشيابی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی کاشان مقدمه. ارزشيابی را بررسی و تفحص نظامدار يک موضوع, امر و شی مهم و راهی برای بهبود و اثربخش کردن برنامه از طريق بکارگيری روشهای درست, اخلاقی, امکانپذير و دقيق تعريف کرده اند. سوالات مشترک همه ارزشيابيها عبارتند از اينکه: آيا اجزاء برنامه درست و اثربخش عمل ميکنند؟ عملکرد خوب چگونه است؟ چرا برنامه يا اجزاء آن خوب عمل نميکنند؟ آثار و پيامدهای برنامه چيست و چقدر دوام دارند؟ آيا اين برنامه نسبت به ساير برنامه ها اثربخش تر است؟ از اين برنامه چه می آموزيم؟ مشتريان برنامه در باره آن چه فکر ميکنند؟ وسترهولم(1999) فوايد ارزشيابی را شامل: بررسی اثربخشی, روشن سازی فرصتها, ارزيابی اولويتها در استفاده از منابع, بررسی نيازها و تقاضاهای مددجويان, تصميم گيری آگاهانه تر و پاسخ به فشارهای خارجی ميداند. اگرچه درباره ضرورت ارزشيابی صحبت فراوان شده, متاسفانه ارزشيابی به صورت موثری جزء بيشتر برنامه ها نشده و معمولا هنگامی که با مشکل يا سوالی درمورد يک برنامه مواجه ميشويم به فکر آن می افتيم. در مواردی هم که ادعای اجرای آن شده, به صورت ناپخته و ناشيانه بوده و قسمتی اندک از کل اين فرايند اجرا شده است. ارزشيابی درونی که در چند سال اخير مورد توجه قرار گرفته به اعضای سازمان يا برنامه امکان ميدهد تا به جستجوی نقاط قوت و ضعف خود پرداخته و روشهايی را برای ارتقای فرايندهای خود يافته و اجرا کنند. با اينحال ورثن و ساندرز(1987) معتقدند که هيچ ارزشيابی از تورش در امان نيست. تصميمات يک ارزشياب درمورد اينکه چه چيزی را بررسی کند, از چه روش و ابزاری استفاده نمايد, با چه کسی گفتگو کند و حتی سوابق شخصی و تجربيات حرفه ای او, همه بر اجرا و نتيجه ارزشيابی تاثير ميگذارند. از اين رو برای بررسی اعتبار, روايی و صحت برنامه ارزشيابی, بايد از ابتدا تدابيری را انديشيد. بنابراين ارزشيابی برنامه ارزشيابی يا متا- اوليشن, بايد از ابتدا در برنامه ارزشيابی گنجانده شود. در اين تحقيق گزارش ارزشيابی درونی گروه پرستاری داخلی خراحی دانشگاه علوم پزشکی کاشان مورد ارزشيابی قرار گرفت. روشها. گروه پرستاری داخلی خراحی دانشگاه علوم پزشکی کاشان به درخواست و تحت نظارت مرکز توسعه آموزش دانشگاه اقدام به ارزشيابی درونی نمود. گزارش نهايی اين ارزشيابی مورد ارزشيابی قرار گرفت. ابتدا متن گزارش به صورت تحليل محتوا مورد تجزيه و تحليل واقع شد و سپس با استفاده از ابزار استاندارد توسعه يافته توسط دانيل استافل بيم از نظر سودمندی, کاربردی بودن, صحت و اعتبار يافته ها مورد بررسی قرار گرفت, اين ابزار نتايج يک ارزشيابی را به صورت عالی, خيلی خوب,خوب, متوسط و ضعيف طبقه بندی ميکند. در نهايت از طريق مصاحبه نيمه سازمان يافته با اعضای تيم ارزشيابی نتايج و گزارش ارزشيابی مورد تحليل واقع گرديد. يافته ها. در برنامه ارزشيابی درونی و نيز در گزارش نهايی آن سابقه و ساختار و شرايط گروه را مورد توجه قرار نگرفته و برنامه مورد ارزشيابی نيز مشخص و توصيف نگرديده است, همچنين اهداف برنامه ارزشيابی تدوين نشده و عوامل مورد ارزيابی نيز به صورت ناقص مطرح شده اند. روند برنامه ارزشيابی ذکر نگرديده , نتايج مورد بحث و داوری قرار نگرفته و پيشنهادی متناسب با يافته ها انجام نشده است. گزارش ارزشيابی به لحاظ سودمندی, کاربردی بودن و صحت در حد متوسط قرار داشته و به لحاظ دقت و اعتبار يافته ها ضعيف است. تحليل متن مصاحبه ها نشان داد که گروه ارزشياب برای اين کار آمادگی لازم را نداشته و تا مدتی فقط برای رفع تکليف به اين کار ادامه داده است. ترس از مشخص شدن نقاط ضعف, فقدان هدايت کننده مسلط و آگاه به اصول ارزشيابی, عدم آگاهی مسئولان مرکز توسعه از اصول ارزشيابی و ناتوانی آنها در توجيه روش و اهداف برنامه از موانع عمده در طی برنامه ارزشيابی درونی و ناکارآمدی نتايج آن بوده است. نتيجه. با وجود آگاهی از اهميت و نقش ارزشيابی در بهبود کيفيت برنامه ها, در عمل ارزشيابيها بصورت اصولی و معتبر انجام نميشوند. ترس از نتايج و نيز عدم تسلط بر روشها و اصول ارزشيابی و نيز ناديده گرفتن متا- اوليوشن از عوامل ناکارآمدی ارزشيابی است. Introduction. Evaluation is a systematic way to improve and make more effective actions that involves procedures which are useful, feasible, ethical, and accurate. Common questions in all evaluations are: do all part of program do well and effective? What is the good functioning? Why the program or its parts do not work well? What are the effects and consequences of the program? Is this program more effective than the others? What we learn from this program? What the consumers think about the program? The benefits of evaluation are: assessment of effectiveness, exploring the opportunities, assessing the priorities in allocating the resources, assessing the needs and demands of clients, better decision making and responding to external demands (westerholms, 1999). Unfortunately evaluation is not integrated in all programs. Also any evaluation study is biased to some extent. Decisions that an evaluator makes about what to examine, what methods and instruments to use, who to talk to, even the evaluator’s personal background, professional training and experiences all affect the way the study is conducted and influence the outcome of evaluation. Therefore Meta–evaluation (the evaluation of an evaluation) is important, it adds the credibility of final results and improves an evaluation study before it is irretrievably too late. In this study I evaluated the final report of internal evaluation that was performed by the medical surgical nursing group of faculty of nursing in Kashan medical university. Methods. Medical surgical nursing group of faculty of nursing in kashan medical university conducted an internal evaluation program by the request and supervision of education development center. I evaluated that program and its final report. At first content analysis was performed on the final report of evaluation, then program evaluations, meta-evaluation checklist developed by Daniel stufflebeam used to determine the quality of evaluation study at its utility, feasibility, propriety and accuracy. According to the checklist an evaluation may fall in one of the categories of excellent, very good, good, fair or poor. At the end I used semi-structured interviews with the members of evaluating team for exploring the process and obstacles of the program. Results. The history, context, structure, mission and objectives of the group was not considered neither in the process nor in the final report. The evaluators did not determine the goals and objectives of evaluation they only listed some factors they thought needed to be evaluated. There was any planning for evaluation therefore the process of evaluation was not clear in the final report. No judgments made relating the findings or results and the final report did not contain any discussion and recommendations. According to the program evaluations meta-evaluation checklist, utility, feasibility and propriety of evaluation were fair and its accuracy was poor. Analysis of interviews revealed that the evaluators did not have necessary preparation and they were not ready enough to do this, they did that program only because the EDC hd wanted them to do that. Fear from uncovering weaknesses, lack of mastery in program evaluation in the group and although in EDC, lack of a skilful director, inability of EDC to explain the purposes and benefits of internal evaluation, were some of the most important obstacles of this evaluation program. Conclusion. Although the role and importance of evaluation in improvement of actions and quality of programs are well known, but it is not executed properly in reality. Fear from the results, lack of skill in evaluation, and not integrating the meta-evaluation in evaluation programs are some of the reasons for imperfect and unusable evaluations. 7 8 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-185&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mohsen Adib hajbagheri محسن اديب حاج باقری 700031947532846004109 Yes Faculty of Nursing, Kashan Medical University, Kashan, Iran. دانشکده پرستاری, دانشگاه علوم پزشکی کاشان, کاشان.

en مقايسه فلسفه, اهداف و برنامه های درسی سطوح تکميلی آموزش پرستاری در ايران و جهان پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی کاشان مقدمه. با تغييرات مداوم مراقبت بهداشتی لازم است که برنامه های آموزش پرستاری نيز به عنوان عامل تغيير عمل کند. آموزش پرستاری مسئوليت دارد که پرستاران را آماده سازد تا به اعمال بالينی شکل دهند, نه اينکه فقط در برابر تغييرات محيط بالينی واکنش نشان دهد. دانشکدههای پرستاری مسئوليت تربيت پرستاران حرفه ای را برعهده دارند که بتوانند به عنوان شرکای کاملی در ارائه خدمات و شکل دهی به سياستهای بهداشتی نقش داشته و بتوانند با از ميان برداشتن موانع مصنوعی که قابليتهای حرفه ای آنها را محدود می سازد, فعاليتهای حرفه ای خود را در جامعه توسعه دهند. با وجودی که تعداد دانشکده های پرستاری در حال افزايش بوده و تعداد پرستاران با سطوح فوق ليسانس و ا نيز در حال فزونی است، متاسفانه نه تنها کيفيت خدمات پرستاری به همين منوال افزايش نيافته بلکه بنظر ميرسد که کاهش نيز يافته است. بنظر ميرسد عوامل مختلفی از جمله: اشکال در گزينش دانشجو و روشها و محتوای تدريس و ارزيابی در اين مشکل نقش داشته باشد. فلسفه آموزش پرستاری برنامه درسی آن را مشخص ميسازد, بر نحوه انتخاب دانشجو, آماده کردن دانشکدها و محيطهای آموزشی, اهداف حرفه ای, رفتار در برابر بيمار و جامعه, زندگی شخصی و رشد شغلی هر يک از دانشجويان و کل محيط تاثير دارد. با اين وجود به نظر ميرسد سيستم آموزشی در کشور ما دچار نوعی بلاتکليفی است. ما نميدانيم به کجا ميرويم و چرا؟ آموزش پرستاری هم از اين نقص مبرا نيست. از اينرو توسعه سطوح تحصيلی يا بازنگريهايی که در برخی از دروس اين رشته صورت گرفته است نتوانسته به حل مشکلات بالين کمک چندانی نمايد زيرا اين تلاشها مبتنی بر ساختار محکم و عمق کافی نبوده است. اعلام رسمی و مکتوب رسالت, فلسفه و ارزشها ميتواند راهنمای عملی ما در آموزش, تحقيق, و تصميم گيری در مورد برنامه درسی و روشهای اجرايی باشد. اين مطالعه در صدد بررسی فلسفه, رسالت و اهداف آموزش پرستاری است. روشها. از طريق جستجوی کامپيوتری در اينترنت و با مروری بر برنامه های درسی, فلسفه و اهداف سطوح مختلف آموزش پرستاری در ايران و کشورهای مختلف جهان کوشش شده تا با مقايسه آموزشهای تکميلی پرستاری در ايران و جهان ضمن بررسی نقاط قوت و ضعف آموزشهای تکميلی پرستاری در ايران, فلسفه, اهداف, رسالتها, و معيارهای کيفيت در آموزشهای تکميلی پرستاری تدوين گردد. يافته ها. برنامه های آموزش پرستاری در ايران, خصوصا در سطح آموزش تکميلی عمدتا دربردارنده واحدهای درسی نظری و تعداد محدودی واحد عملی است که در هر گرايش به صورت دروس منفک و عدم ارتباط دروس با يکديگر تنظيم شده و علائق حرفه ای دانشجو را نيز مورد توجه قرار نميدهند. اين امر نشانگر فقدان يک ديدگاه کلی در تنظيم اين برنامه ها است. اکثر دانشگاهها و برنامه های آموزشی از جمله برنامه های آموزش پرستاری در کشور ما دارای فلسفه رسالت و اهداف مکتوب و مشخص شده ای نيستند تقريبا تمامی دانشکده ها و دانشگاهها در سطح اروپا و امريکا و بسياری از دانشگاهها و دانشکده های آسيايی اهداف و رسالت خود را مکتوب و مشخص نموده و در راستای تحقق آنها نيز برنامه ريزی نموده اند که موارد زير در اکثر آنها به چشم ميخورد: تاکيد بر ايفای سه نقش عمده آموزشی, پژوهشی و خدماتی از طريق آماده سازی پرستاران برای اعمال حرفه ای, آماده سازی پرستاران برای ايفای نقشهای بالينی, مديريتی, آموزشی و تحقيقاتی و سهيم شدن در توسعه بدنه دانش پرستاری, تاکيد بر کيفيت خدمات پرستاری, ارزش قايل شدن برای همکاری بين رشته ای, مراقبت همه جانبه با استفاده از فرايند پرستاری, ارائه خدمات همراه با احترام به ارزشهای انسانی و فرهنگی, آموزش در راستای برآورده سازی نيازهای جامعه با توجه به جمعيتهای خاص, محروم و آسيب پذير. ساير اصول و مفاهيم مشترک در آنها عبارتند از: اعتقاد به پرستاری به عنوان يک حرفه بهداشتی- مراقبتی مستقل که اعمال آن مبتنی بر دانش, تئوری و تحقيق است, اعتقاد به اينکه توانايی حرفه پرستاری برای ارائه کيفيت عالی و ايفای نقش رهبری, به توليد دانش از طريق تحقيق علمی و انتشار آن در برنامه های درسی دانشجويان بستگی دارد, اعتقاد به يکتايی, احترام و ارزش انسان و احترام و توجه به تفاوتهای فرهنگی, اعتقاد به اينکه سلامتی ماهيتی پيچيده دارد و در بردارنده توان بکارگيری بهترين توانائيها و سازگاری با وضعيتهای مختلف در سراسر زندگی است, اعتقاد به اينکه برخورداری از سلامت و خدمات مناسب بهداشتی حق همه افراد و جوامع است, اعتقاد به اينکه دانش پرستاری هسته مرکزی آموزش در سطوح تکميلی را تشکيل ميدهد. اين مرکزيت شامل پديده های مورد علاقه پرستاری, شامل فرد, محيط, سلامت, و پرستاری است, اعتقاد به اينکه فعاليتهای پرستاری شامل ارتقا و اعاده سلامت و نيز مداخله و درمان, بازتوانی و تسکين و نيز تداوم مراقبت در طيف سلامت و بيماری است. نتيجه. درحال حاضر برنامه های آموزش پرستاری, از جمله در سطح تکميلی مبتنی فلسفه, اهداف و رسالت مکتوب و مشخصی نبوده, متناسب با نياز جامعه نيست و فاقد کيفيت لازم است. نتيجه آنها نيز تعداد زيادی پايان نامه بدون استفاده, گرفتن مدرک و ايجاد يادگيری نسبی عمدتا در سطح دانش , با تغيير رفتار اندک و فقدان مهارت کافی در آموزش, مديريت و پرستاری تخصصی و استخدام فارغ التحصيلان در حيطه های آموزش, مديريت, و عرصه هايی است که فرد تخصص آن را نداشته يا امکان به کارگيری آموخته ها را ندارد. گام اول در اصلاح اين برنامه ها تنظيم فلسفه, اهداف و رسالت آموزش پرستاری در سطح تکميلی است. در تنظيم فلسفه آموزش پرستاری بايد به اين نکات توجه نمود: توجه به ارزشهای حرفه ای در عين توجه به تعاليم و فرهنگ اسلامی(پرستاری يک حرفه است که همراه با ساير حرف پزشکی خدمات ويژه سلامت را به فرد, خانواده, گروه و جامعه ارائه ميدهد. پرستاری در فرهنگ اسلامی در حکم عبادت و در راستای رضای خدا است. انسان موجودی آزاد, مستقل و برگزيده خدا است. سلامت, حالتی کلی و پويا است که مشتمل بر بالاترين سطح کارايی انسان و بهره وری از استعدادهای نهفته روح و جسم و قرب به خداوند است). توجه به نقش و وظايف پرستاران در سيستم بهداشتی کشور و در سطح جامعه ميتواند راهگشای برنامه ها و راهنمای تنظيم استراتژيهای عملی در حيطه های مختلف پرستاری باشد. آدرس. گروه داخلی, دانشکده پرستاری, دانشگاه علوم پزشکی کاشان, کاشان. Introduction. With constant changes in health care it is imperative that nursing education programs themselves act as agents of change. Nursing education has the responsibility to produce nursing professionals and expert practitioners to shape the nursing practice not merely respond to changes in the practice environment. It must prepare nurses who can participate as full partners in health care delivery, shaping health policy, removing artificial barriers that limit the profession’s ability and can extend their activity in community. Despite increasing the number of nursing schools and the number of nurses with MS and PhD, unfortunately the quality of nursing care have decreased. This may results from factors like procedures used for selecting students, teaching and evaluation methods and content of nursing curricula. Philosophy of nursing education is to determine content of nursing curricula, procedures used for selecting students, preparing educational environments, students and nurses interactions with their clients, personal life and professional achievement of each student. However philosophy of nursing education in our country is not clear, therefore development in graduate education and occasional and imperfect revising the content of nursing curricula could not solve the problems of practice setting. If we define our philosophy of nursing and our philosophy of nursing education we can build the conceptual framework and goals of undergraduate and graduate programs upon this philosophy. In this study I reviewed the philosophy, mission and goals of nursing education in the world, hoping that it can help us to create a basis for building our philosophy of nursing education. Methods. By searching the internet and reviewing the nursing curricula and philosophy, mission and goals of nursing education I compared graduate nursing education in Iran and other countries, hope that it can help us to create a basis for building our philosophy, mission and goals of nursing education and produce some criteria for determining quality of graduate nursing education. Results. Nursing education programs, especially in graduate level, consist mainly of theoretical lessons, which usually do not relate to each other and do not consider the professional interests of students. Because there is a centralized educational system in our country, most of the universities or educational programs (including nursing programs) do not have a statement of their philosophy, mission and goals. However in other countries most universities and educational programs, have these and they have developed their framework and goals of undergraduate and graduate programs upon these statements. The common themes in these statements are: emphasis on excellence in teaching, research, and quality services by preparing expert nurses for professional practice in clinical, administrational, educational roles and research for participating in body of nursing knowledge. Emphasis on quality in services and worth, dignity of human beings despite their cultural differences. Emphasis that nursing educating must prepare nurses to meet needs of community specially its deprived and vulnerable populations. Other common themes are: nursing is an autonomous and responsible profession that acts based on knowledge, theory and research and its ability to quality services and doing its leadership role depends on developing a disseminating knowledge through nursing curricula. Nursing knowledge is the central core of education in graduate nursing education and this core includes but not limited to the phenomena concerning nursing discipline: person, environment, health and nursing. Conclusion. Nursing education programs, including graduate level, do not have a written and clear philosophy and also do not meet community’s needs. They often result in some unusable thesis and a certification while the students do not acquire enough skill and expertise in a specialized nursing field. It appears that statement of philosophy and mission of these programs may be the first step in the process of correction these programs. In such statements we should take attention to both our professional and cultural values. 8 8 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-186&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mohsen Adib hajbaghery محسن اديب حاج باقری 700031947532846004110 Yes Faculty of Nursing, Kashan Medical University, Kashan, Iran. گروه داخلی, دانشکده پرستاری, دانشگاه علوم پزشکی کاشان, کاشان

en آيا فعاليتهای آموزشی مانع پژوهش است؟ پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اهواز مقدمه. تحقيق و پژوهش پس از آموزش نيروی انسانی يکی از ارکان توسعه سالم فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تلقی ميشود. دانشگاه اصلی ترين رکن نظام تحقيقاتی محسوب ميشود. بررسی موانع پژوهشی در هر رشته علمی از اهميت بالايی برخوردار است. صدری می نويسد يکی از مشکلات تحقيق اين است که عضو هيئت علمی آموزشی و پژوهشی منفک از يکديگر در دانشکده ها وجود ندارد و فعاليتهای پژوهشی اعضاء هيئت علمی تحت الشعاع فعاليتهای آموزشی آنان قرار گرفته است و بار آموزشی زياد از ديدگاه ايشان و دانشجويان تحصيلات تکميلی از موانع مهم تحقيق بود. بکرانی می گويد که 8/61% اساتيد اصفهان تراکم برنامه های درسی در دانشگاهها را مانع تحقيق می دانند و در دانشگاهها مسائل آموزشی اولويت خاصی نسبت به مسائل پژوهشی دارد. با هدف آگاهی از نظرات اعضاء هيئت علمی دانشگاههای منتخب غرب و جنوب کشور از نقش آموزش در انجام پژوهش تحقيق حاضر صورت گرفت. روشها. پژوهش حاضر مطالعه ای توصيفی است و طی آن 413 نفر از اعضاء هيئت علمی دانشگاههای همدان، کرمانشاه، بوشهر و اهواز به روش نمونه گيری تصادفی انتخاب شدند سپس از پرسشنامه ای که اعتماد علمی آن با روش تعيين ضريب آلفای کرانباخ سنجيده شد و برای سنجش اعتبار آن نيز از روش اعتبارمحتوی استفاده گرديده بود بکار گرفته شد. روش آماری مورد استفاده نيز آمار توصيفی و تحليل عوامل بود. يافته ها. بيشترين ميانگين سن 13/43 در اهواز و کمترين آن 8/33 در بوشهر بود. بيشترين ميانگين سابقه تدريس 59/11 در اهواز و کمترين 32/5 در دانشگاه بوشهر وجود داشت. نمونه های دانشگاه بوشهر با 8/96% بيشترين و دانشگاه همدان با 2/84 کمترين ميزان انجام تحقيق را دارا بودند. سه مطلب آموزش عنوان شده: الف) فشردگی فعاليت دربخش آموزش بالينی ب) فشار و تراکم برنامه های درسی اساتيد و ج) مهمتر بودن مسائل بالينی بيمار نسبت به تحقيقات از سوی 4/26% اعضاء هيئت علمی دانشگاه اهواز 8/17% واحدهای پژوهش کرمانشاه، 8/47% پرسش شوندگان همدان و 6/22% نمونه های بوشهر به عنوان مانع تحقيق شمرده شوند به عبارتی فعاليتهای آموزشی متضاد با آموزش محسوب شدند اين تفاوت در همدان بيشتر از سوی همکاران آقا در بوشهر از سوی همکاران خانم به عنوان مانع پژوهشی انتخاب شده است و اين مانع در دانشگاه بوشهر با مدرک تحصيلی فرد با 001/P ارتباط معنی دار داشت. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز. Introduction. Regarding the role of research in developing and improving a better culture, society and economics, 95% to 97% world finance in research belongs to developed countries while only 3%-5% to developing countries. Although the universities as the major organizations are to do research works, it seems that there are some problems to bring this true. We tried to find out if a load of teaching hours could work as an obstacle to “research” or not. Methods. 413 academic staff from Hamadan, Kermanshah, Booshehr and Ahwaz universities were randomly selected in this descriptive research. Content validity and reliability were examined before approaching research. The data was collected through a questionnaire and analyzed. Results. The most teaching hours was in Ahwaz (11.59 hours) and the least was in Booshehr (5.32 hours). Reseach works was the most in Booshehr (96.8%), and the least in Hamadan (84.2%). 26.4% from Ahwaz, 17.8% from Kermanshah, Hamadan 47.8%, Booshehr 22.6%, agreed on the following obstacles: a) Intensive clinical education, b) Intensive teaching hours, c) Strong authoritical preference for clinical matters than to research work. Conclusion. A very significant correlation among the teachers views was not seen, but all of them agreed on intensivity of clinical education as am obstacle to do “research”. 9 9 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-187&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Pourandokht Afshari پوراندخت افشاری 700031947532846004111 Yes EDC Ahwaz University of Medical Sciences, Ahwaz- Iran مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز Susan Haidarpour سوسن حيدرپور 700031947532846004112 No

en مقايسه ديدگاه اعضاء هيئت علمی و دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی اهواز درخصوص نحوه گزينش دانشجو برای دانشگاه پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اهواز مقدمه. چگونگی گزينش دانشجوی پزشکی از مقوله های مهم است که همواره مورد بحث بوده و می باشد. پروسه گزينش دانشجوی پزشکی بايد به گونه ای صورت گيرد که فرصت های مساوی برای تمامی دانش آموزان را که دارای شرايط مورد نظر جدای از مسائلی چون جنسيت، مذهب، شرايط اجتماعی و يا فرهنگی می باشند فراهم سازد. علاوه بر آن پروسه گزينش دانشجو بايد کاملاً شفاف و بطور دقيق مورد بررسی قرر گيرد که بنظر می رسد ضوابط از پيش تعيين شده از اصول (نکات) زمينه ای (پايه ای) می باشند که بايد بطور جدی مورد لحاظ قرار گيرند. پذيرش دانشجو به شيوه های متفاوتی در دانشگاههای دنيا صورت می گيرد که طی اين پروژه، وضعيت فعلی آموزش دانشگاه علوم پزشکی اهواز و همچنين نقطه نظرهای اساتيد و دانشجويان در اين زمينه و بررسی ديدگاههای آنها در ارائه راهکاری جديد در نظر گرفته شده است. روشها. اين پژوهش تحقيقی توصيفی، مقايسه ای است که با هدف مقايسه ديدگاه اساتيد و دانشجويان در خصوص نحوه گزينش دانشجو برای دانشگاه صورت گرفت. پس از تهيه پرسشنامه و تعيين اعتبار (Content validity) و اعتماد علمی (test re test) ابزار پژوهش، 80 نفر از اعضاء هيئت علمی دانشگاه و 150 دانشجوی ترم بالا که واحدهای عملی در بيمارستان را حداقل به مدت يک ترم گذرانده بودند به صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه تهيه شده توسط ايشان تکميل گرديد. پس از دريافت پرسشنامه اطلاعات حاصله کدگذاری گرديد و با کامپيوتر و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS تحليل گرديد. يافتهها. 26% اساتيد و 40% دانشجويان شيوه کنونی ورود به دانشگاه را مناسب می دانستند و علت آنرا غيرعملی بودن ساير شيوه های موجود در دنيا قلمداد می نمودند. تعدادی از پاسخ دهنده ها که شيوه کنونی را مناسب می دانستند و مخالفين کنکور فعلی شيوه های ذيل را برای پذيرش دانشجو مناسب می دانستند. 5/53% دانشجويان و اساتيد برای تهيه ورود براساس علاقه و سخت گيری در مراحل تحصيل و فارغ التحصيل شدن توانمندان، 3% دانشجويان و 5/13% اساتيد ورود براساس آرزوی آسان و سخت گيری در مراحل تحصيل، 13% دانشجويان و 5/23% اساتيد ورود براساس آزمون مشکل و سختگيری در طی تحصيل، 5/6% دانشجويان و 5/36% اساتيد گزينش براساس معدل دوران دبيرستان و 3% دانشجويان و 20% اساتيد برگزاری امتحان تشريحی به صورت محلی در هر دانشگاه را به عنوان بهترين شيوه گزينش دانشجو ميشمارند. آزمون آماری 2x با 05/0 P< اختلاف بين نظرات دو گروه را معنی دار می داند. برگزاری مصاحبه حضوری و 60% دانشجويان و 87% اساتيد وجود معاينه بالينی را جهت بررسی سلامت جسمانی و ظاهری ضروری می دانستند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز, اهواز. ntroduction. The student selection at the universities has always been a matter of concern. Student selection process should allow equal opportunities to all students who fulfil a set of pre-determined criteria, apart from the sex, religion, social and cultural backgrounds. Moreover, the process should be quite transparent and perfectly concerned. Student admission is held in different methods in the world. In this paper we have tried to survey the medical student selection in Ahwaz University and collect some data on teachers’ and students’ opinions on the present selection process. Methods. After determination of content validity and reliability (test -retest) of the questionnaire, 80 academic tutors and 150 last year medical students were randomly selected and filled the questionnaires. Then the data was analyzed by SPSS statistic method. Results. 26% academic tutors, 40% students believed the present student selection method is “good”. In proposing the other methods, 53.5%agreed that the universities should select the students according to their “interests” and filterize them during the time according to their abilities. Only 20% of tutors and 3% of students agreed on subjective exams, while, 88% and 63.5%, agreed on written exam and “interview” respectively. 87% and 60% agreed on clinical examination on mental health. Conclusion. The findings indicate that the “student selection” in Iran should be rewised through a speculative approach . 9 9 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-188&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Pourandokht Afshari پوراندخت افشاری 700031947532846004113 Yes EDC Ahwaz University of Medical Sciences, Ahwaz- Iran مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز, اهواز Pourandokht Assadullahi پوراندخت اسداللهی 700031947532846004114 No

en بررسی نشانه های شايع و ناشايع بيماريها از ديدگاه پزشکان عمومی کشور ايران پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. يکی از مهمترين دلايل نارسايی سيستم آموزش سنتی در توانمند ساختن پزشکان کشور برای انجام وظايف حرفه ای کاربرد روش آموزش بر مبنای بيماری است در حاليکه هيچ بيماری در مراجعه به پزشکان عرصه های بالينی مختلف ، نام بيماری خود را ذکر نکرده ، بلکه شکايت خود را ذکر می نمايد و وظيفه پزشک حرکت از سمت شکايت به سمت تشخيص بيماری و درمان آن است. متاسفانه در آموزش مداوم چنين روش آموزشی هنوز جايگاه خود را چندان باز نکرده و تاکيد همچنان بر روش سنتی است. برای تطبيق دادن آموزش مداوم با مراحل فرآيند بالينی لازم است که ابتدا شکايات شايع بيماران تعيين شود ( بررسی نياز احساس شده پزشکان ) تا آموزش مراحل فرآيند بالينی بر روی آن شکايت متمرکز گردد. بنابراين تحقيقی لازم بود که شکايات شايع را تعيين کند. روشها. مطالعه از نوع توصيفی- تحليلی می‌باشد. با استفاده از کتب کلاسيک سميولوژی پرسشنامه ای خود ايفا حاوی اطلاعات دموگرافيک و 153 سوال رتبه ای طبق مقياس ليکرت طراحی شد. ابتدا مطالعه آزمايشی انجام شد. طی آمار به دست آمده از سازمان نظام پزشکی از ميان تعداد کل پزشکان عمومی سراسر کشور که 26217 نفر بودند ، بر حسب نمونه گيری به روش multi - stage random sampling ، تعداد 5000 پزشک عمومی در کل کشور انتخاب شدند و پرسشنامه مذکور برای آنها ارسال گرديد که در مجموع 1707 نفر پرسشنامه را تکميل نموده و بازگرداندند. يافته‌ها. در تحليل آماری اطلاعات خام ، فراوانی ساده و نسبی پزشکان عمومی که با هر شکايت به طور شايع و ناشايع مواجه شده بودند ، توصيف و سپس با کمک آزمون مجذور کای تفاوت ميان دو گروه بررسی شد. سپس تفاوت ميان شايع ترين علامت هر کدام از سيستمهای بدن بر حسب متغير جنسيت پزشکان و مدت طبابت ( به سال ) مورد آزمون قرار گرفت و تفاوت معنی دار آماری نشان داده شد شايع‌ترين نشانه‌ها در هر کدام از سيستم‌های بدن به ترتيب زير می‌باشد: در شکايات عمومی:تب(84%)، شکايات پوستی: خارش(90%)، شکايات مربوط به سر: سردرد ؛(5/96%)، شکايات چشمی:قرمزی چشم(8/75%)، شکايات گوش: عفونت گوش (8/81)، شکايات عفونت بينی و حلق:آبريزش بينی (90%) و خونريزی بينی (1/90%) شکايات دهان و گلو: گرفتگی صدا (94%)، شکايات گردن: خشکی گردن(7/67%)، شکايات مربوط به پستان: درد يا احساس ناخوشايند(5/46%)، شکايات مربوط به گردن : سرفه ( 5/97%)، شکايات قلبی: طپش قلب (8/91%)، شکايات گوارشی: تهوع و استفراغ(9/93%)، شکايات دستگاه ادراری: خون ادراری(5/95%)، شکايات دستگاه تناسلی مؤنث: قاعدگی دردناک(1/86%)، شکايات روانپزشکی: افسردگی(9/88%)، شکايات دستگاه تناسلی مذکر: زخم آلت تناسلی (6/45%)، شکايات سيستم اعصاب:ترمور(4/72%)، شکايات عروق محيطی: اسپاسم عضلانی (3/80%)، شکايات سيستم اسکلتی عضلانی : کمردرد (3/98%)، شکايات غدد درون‌ريز: قند بالا (5/82%)، شکايات خون: کم خونی(1/92%). تفاوت ميان پزشکان خانم و آقا در پاسخدهی به نشانه‌های شايع بعضی از دستگاهها از جمله دستگاه تناسلی مؤنث مشخص می‌باشد. بدين ترتيب که آقايان با 9/83% و خانم‌ها با 6/93% قاعدگی دردناک را به عنوان شايع ترين نشانه ذکر کرده‌اند. نتيجه. محققين به يک برآورد اوليه از شايعترين شکايات در استان تهران و شهرستانها ( به تفکيک ) دست يافتند. با توجه به نتايج به دست آمده ، به نظر می رسد که با توجه به متغير جنسيت پزشکان عمومی شاغل در کشور و مدت طبابت و محل طبابت ايشان ،‌می بايست برنامه های آموزش مداوم با حرکت به سمت سيستم مدرن آموزش بر مبنای شواهد و مستندات و بر مبنای نياز پزشکان در حيطه طبابت ، برنامه ريزی شوند تا بدين ترتيب پزشکان را در رفع نيازهای جامعه توانمندتر نمايد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز. Introduction. One of the most important reasons of failure of traditional medical education in preparing efficient and competent physicians for the real world of practice is using disease-oriented medical education. However patients never tell their diseases to physicians, but mostly they complain their symptoms and the physicians should diagnose the problem and attempt to its treatment. Unfortunately in our programs in Continuing Medical Education (C.M.E.) there is a little chance for teaching clinical process. For adjusting C.M.E. programs with stages of clinical process we should first determine the most important & common symptoms (physicians' needs) and then focus the C.M.E. programs on teaching clinical process of these symptoms. Methods. By using the classic semiology books, a questionnaire which contained demographic information and 153 questions ranked by Likert scale was designed. First we did a pilot study. According to statistics of Medical Council we selected 5000 general practitioners (G.P.s) by multi-stage random sampling method from 26217 G.P.s in Iran. 1707 questionnaires were completed and returned to researchers. Results. In data analysis the frequency and percent of G.P.s who were encountered with symptoms, were described and then by K square test the difference between 2 groups were identified. Also according to sex of physicians and duration of practice, the most common symptoms of each system of the body were tested and there was a significant difference statistically. The most common symptoms in each of the disciplines were as follow: General system: fever (84%), Skin problems: itching (90%), Head and Neck: headache (96.5%), Eye Diseases: red eye (75.8%), Ear problems: ear infection (81.8%), Nose & Throat problems: discharge of nose (90%) & epistaxis (90.1%), Mouth problems: hoarseness (94%),Neck problems: stiffness (67.7%), Breast problems: pain or discomfort in breast (46.5%), Respiratory system: coughing (97.5%), Heart disorders: palpitation (91.8%),G.I . disorders: nausea & vomiting (93.9%), Urinary system: hematuria (95.5%),Female genitalia: dysmenorrhea (86.1%), psychology: depression (88.9%), Male genitalia: penis sore (45.6), Neurology: tremor (72.4%), Vascular system: muscle spasm (80.3%), Musculoskeletal system: back pain (98.3%),Endocrine system: high blood sugar(82.5%), Hematology: anemia (92.1%). Conclusion. We had a final result from the most common symptoms in Tehran and other provinces. It is proposed to design C.M.E. programs in direction of evidence-based medicine and G.P.s' needs in practice and also on the basis of determining the sex of G.P.s and duration of practice, and the state of their practice, so that the physicians will be more competent and efficient to solve the needs of the community. 9 10 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-189&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Azita Ajami آزيتا عجمی 700031947532846004115 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Hossein Salmanzadeh حسين سلمان زاده 700031947532846004116 No

en بررسی نظرات اساتيد بيهوشی، اکسترنها و اينترنهای رشته پزشکی در خصوص اهداف آموزشی دوره کارورزی بيهوشی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. در هر برنامه آموزشی اهداف آموزشی مهم ترين جزء برنامه می باشد. به نحوی که ساختار برنامه به منظور دستيابی به اين اهداف تدوين می گردد. اهداف آموزشی تعيين کننده مجموعه آموخته های نظری و عملی می باشد که آموزنده بايد در پايان دوره آموزش کسب کرده باشد. نحوه تدوين، ارائه و ارزشيابی برنامه همگی بر مبنای اهداف آموزشی تنظيم می گردد. دوره آموزشی کارورزی بيهوشی در طی ساليان متمادی در دانشکده پزشکی شيراز برگزار گرديده است. در اين دوره يک ماهه تلاش می گردد که دانشجويان پزشکی با اصول احياء، نگهداری راه تنفسی و پايش بيماران بد حال و هم چنين مفاهيم اوليه بيهوشی آشنا گردند. در سالهای اخير به منظور ارتقاء سطح آموزش پزشکی ، تدوين برنامه جهت کليه دوره های آموزش پزشکی عمومی مورد توجه قرار گرفته است. در همين راستا اهداف و برنامه آموزشی دوره کارورزی بيهوشی تهيه گرديده که شامل 47 مورد نظری و عملی می باشد. روشها. در پژوهش حاضر به منظور ارزيابی اهداف آموزشی دوره کارورزی بيهوشی، نظرات سه گروه: آموزش دهنده، آموزش گيرنده و اموزش ديده بررسی شده است. گروههای ارزيابی شده و سؤالات آنان در رابطه با اهداف آموزشی مربوطه به اين قرار است: اساتيد بخش بيهوشی: آيا ارائه آموزش اين هدف در بخش بيهوشی لازم است؟ آيا شخصاً در ارائه اين آموزش شرکت می کنيد؟ اکسترنها در پايان دوره بيهوشی: آيا آموزش اين هدف را در دوره پزشکی عمومی لازم می دانيد؟ آيا محل ارائه اين آموزش بخش بيهوشی است؟ اينترنهايی که روتيشن بيهوشی را گذرانده و هم اکنون در بخشهای داخلی و اطفال به سر می برند: آيا آموزش اين هدف را در بخش بيهوشی ديده ايد؟ آيا آموزش داده شده در جهت انجام وظايف پزشکی کافی بوده است؟ يافته ها. بر اساس نتايج بدست آمده اساتيد بيهوشی آموزش تمام اهداف را لازم دانسته اما دانشجويان پزشکی ارائه بعضی اهداف را ضروری نمی دانند، درعوض هر دو گروه خواهان افزودن اهداف آموزشی ديگری به برنامه بوده اند. هم چنين دانشجويان پزشکی محل ارائه اغلب اهداف آموزشی فوق را بخش بيهوشی دانسته اند. به اعتقاد اينترنهايی که دوره آموزش بيهوشی را گذرانده و در حال انجام وظيفه در بخشهای داخلی و اطفال بوده اند در بسياری موارد آموزش اهداف تعيين شده را نديده و آموزشهای ارائه شده را در جهت انجام وظايف پزشکی ناکافی دانسته اند. نتيجه. بنابراين می توان چنين نتيجه گرفت که با توجه به علاقه و مشارکت بالای اساتيد بيهوشی در ارائه آموزشهای لازم، ضمن ضرورت بازنگری در اهداف آموزشی دوره کارورزی بيهوشی، بهبود نحوه ارائه اين آموزشها به طور جدی مورد نياز می باشد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز. Introduction. The curriculum of every program is designed to achieve its goal. The educational objectives are the reflection of the students’ theoretical knowledge and the practical skills they have learnt during this period. The collection, the presentation and the evaluation of the program depend on the educational objectives. The anesthesia educational rotation has been conducted in Shiraz medical school since years ago. During this one month period the attention is paid to teach the principles of resuscitation, the management of the airway and very ill patients along with a generalized introduction of anesthesia specialty. In recent years, in order to upgrade the standards of medical education, a comprehensive program has been chalked out for all medical educational programs including 47 theoretical and practical items. Methods. This study evaluated the opinions of the teachers, the learners and the ones who have completed this rotation. The evaluated groups and their questionnaires were as follow I- Anesthesia attendings: Is teaching of this objective essential in anesthesia course? Do you personally participate in this teaching program? II- Medical students who recently passed anesthesia rotation: Do you consider the teaching of this aim necessary during your medical training? Do you think the anesthesia department is an appropriate place for this education? III- Interns who are presently working in pediatric and internal ward (They have passed anesthesia course): Have you gained this educational goal in anesthesia course? Are the educational gains sufficient to fulfill your medical responsibility? Results. The results revealed that the anesthesia attendings considered the teaching of all the educational aims essential but the medical students did not thinks some of them to be necessary. Both the groups intended to include some other educational goals for this course. Most of the medical students considered the anesthesia department to be the right place for achieving this end. Some of the interns who hd completed their anesthesia program and were working in pediatric and internal medicine departments had not learned the required training and considered their educational skills to be insufficient to meet their medical responsibilities. Conclusion. It may be concluded that in spite of the immense interest and participation of the anesthesia attendings in teaching, an overall review of the educational objectives of anesthesia teaching program seems necessary. 10 10 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-190&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Elaheh Allahyary الهه الهياری 700031947532846004117 Yes EDC, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Behzad Maghsoodi بهزاد مقصودی 700031947532846004118 No Shojaolhagh Taregh شجاع الحق طارق 700031947532846004119 No Mehrdad Askarian مهرداد عسکريان 700031947532846004120 No Maziar Falahat مازيار فلاحت 700031947532846004121 No

en بررسی عوامل موثر بر انگيزه يادگيری دانشجويان بالينی و ارائه راهکارهای مناسب جهت تقويت انگيزه آنها از ديدگاه مدرسان دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز_ 1381 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. انگيزه ها نيروی قوی در فرايند ياددهی _ يادگيری هستند, بطوريکه حتی غنی ترين و بهترين برنامه های کار آموزی و آموزش سازماندهی شده نيز در صورت فقدان انگيزه در فراگيران سودمند نخواهد بود.با توجه به اينکه موفقيت هر مدرس به ميزان انگيزه يادگيری فراگيران بستگی دارد پس در برنامه ريزی نوين آموزشی بايد سعی مدرسين بر اين باشد که از روشهای موثر برانگيختن دانشجويان برای يادگيری مطلع بوده و آنها را بکار گيرند. يکی از وظايف اصلی مدرسان ايجاد انگيزه لازم برای يادگيريدر دانشجويان به منظور افزايش ميزان آگاهی ، دانش و مهارتهای تکنيکی و همچنين آشنا ساختن آنها با علوم پيشرفته و روشهای نوين مراقبتی است لذا با شناخت هرچه بيشتر عوامل موثر در انگيزش دانشجويان می توان مشارکت قعالانه آنها را در يادگيری افزايش داد.با توجه به اهميت انگيزش در يادگيری دانشجويان بالينی اين پژوهش به منظور بررسی نظرات مدرسان پرستاری و مامايی در زمينه عوامل موثر بر انگيزه يادگيری دانشجويان بالينی و ارائه راهکارهای مناسب جهت تقويت انگيزه آنها در سال 1381 انجام گرفته است. روشها. ابتدا از مربيان فعال در آموزش بالينی دعوت به عمل آمد سپس پرسشنامه کتبی از پيش طراحی شده با توضيحات کافی بين شرکت کنندگان توزيع و نتائج آن با استفاده از نرم افزار کامپيوتريSPSS تحليل گرديد. يافته ها. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد که در زمينه عوامل درونی موثر بر انگيزه يادگيری دانشجويان بالينی بيشترين ميانگين به ترتيب مربوط به عوامل «شايستگی و استعداد دانشجو در يادگيری باليني» ، « علاقمندی دانشجو به رشته» ، « ويژگيهای شخصيتی دانشجو» بوده و در زمينه عوامل بيرونی مؤثر برانگيزه يادگيری دانشجويان بالينی نيز بيشترين ميانگين به ترتيب به عوامل «علاقمندی مدرس به آموزش» ، « جايگاه شغلی و اجتماعی فارغ التحصيلان» و "«تشويق» اختصاص يافت. نتيجه. نتايج اين مطالعه می‌تواندبه مدرسان و مديران آموزش بالينی کمک کند تا با توجه به اين عوامل فرصتها و زمينه های لازم جهت ارتقای انگيزه و اثر بخشی بيشتر آموزش بالينی را فراهم نمايند. آدرس. دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز. Introduction. Motives are the powerful force in process of education– learning, so that the richest and best training plans and structured education are not effective if the lack of motivation existed. In spite of the fact that the success of teacher depends on the learning motivation of students, then it is necessary for teachers to know the effective methods for motivating the students and the use of this methods. One of the original duties of teachers is establishing the necessary motivation for learning in order to increase the knowledge, technical skills, and orienting them with the advanced sciences and new methods of caring. So, with more recognition of effective factors in student’s motivation we can increase the active involvement in learning. Methods. In this study the active preceptors in clinical education were invited to participate in-group discussion regarding the study purpose. Then the questionnaire was distributed and efficient explanation stated. The results were analyzed with SPSS computerized software. Results. Data analysis demonstrated that regarding the internal effective factors, the highest score of mean respectively related to‹‹student’s competency and aptitude for clinical learning ››, ‹‹student’s interest to field››and ‹‹ student’s personal characteristics››and regarding external effective factors on learning motivation, the highest score of mean respectively allocated to‹‹teacher’s interest in education››, ‹‹the employment and social station of graduates›› and ‹‹encouragement››. From proposed methods for reinforcement the learning motivation almost more than half of teachers stated the importance of the recommendation role and responsibility towards students and their evaluation regarding the purpose of educational plan. Conclusion. The result of this study can help the teachers and clinical education directors in considering this factors and preparing the conditions for promoting towards a more effective clinical teaching 10 11 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-191&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846004122 Yes EDC, Tabriz University of Medical Sciences,.Tabriz, Iran. دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Susan Valizadeh سوسن ولی زاده 700031947532846004123 No Batoul Mohammadi بتول محمدی 700031947532846004124 No

en بررسی نگرش دانشجويان سال اول پزشکی نسبت به اين رشته و آينده آن پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه . از آنجائيکه چگونگی نگرش دانشجويان پزشکی در بدو ورود نسبت به حرفه ی آينده ی خود می تواند تاثير بسزايی بر کيفيت آموزش و اشتياق آنان برای يادگيری و به کار گيری اصول علمی داشته باشد اين پژوهش با هدف اطلاع از چگونگی نگرش دانشجويان پزشکی در بدو ورود نسبت به اين حرفه طراحی و تنظيم گرديد . روشها. پرشسنامه ای جهت اين طرح تهيه و تنظيم گرديد در اين پرسشنامه عواملی از قبيل چگونگی نگرش دانشجويان نسبت به موقعيت اجتماعی رشته پزشکی ، وضعيت مالی اين رشته ،‌آينده رشته و… مورد پرسش قرارگرفت . 54 نفر از دانشجويان ورودی سال 80 دانشکده پزشکی شيرازدراين تحقيق شرکت نمودند. يافته ها. نتايج نشان داد که 7/64 درصد از دانشجويان با شناخت کافی اين رشته را انتخاب کردند و1/48 درصد يعنی تقريباً نيمی از دانشجويان اعتقاد داشتند که اين رشته سبب رفاه وآسايش در زندگی می گردد. درخصوص درآمدزايی اين رشته نيز 33 درصد جمعيت مورد مطالعه عقيده داشتند که کسب درآمد بالايکی از مزايای رشته پزشکی است ونکته قابل توجه دراين تحقيق اين بود که فقط 6/39 درصد از دانشجويان پزشکی اعلام نمودند که حاضرند بعد از فراغت ازتحصيل درهرگوشه وکناری از کشوربه مردم خدمت نمايند . نتايج وجداول به تفکيک در کنگره ارائه خواهد گرديد. نتيجه. دريک جمع بندی کلی می توان گفت که دانشجويان پزشکی حتی دربدو ورود نسبت به آسايش وموقعيت اين رشته درشک وترديد هستند بنابراين اگرهدف وزارت بهداشت ودرمان درسالهای گذشته اين بوده که با افزايش کميت دانشجويان پزشکی مشکلات کمبود پزشک درمناطق محروم کشوررا برطرف کند حدود دوسوم دانشجويان پزشکی دراين تحقيق حتی دربدو ورود حاضرنيستند که درهرگوشه وکناری ازکشوربه مردم خدمت کنند. اميد است کشورما بتواند با کاهش کميت دانشجويان به بهبود کيفيت آموزشی آنان بپردازد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز. Introduction. Medical student's attitude toward their future profession can significantly affect the quality of education and their eagerness for learning and practical use of scientific principles. This study was conducted to research about the junior medical student’s attitudes toward medicine after their entrance to the university. Methods. 54 junior students entering the medical school in 2001, participated in this study. A questionnaire was designed including questions about their attitude towards medicine’s social status, financial aspect of this profession, its future etc. Results. The results revealed that 64.7% of the students have selected this major knowingly and 48.1%, i.e. about half of the students believed that this major would provide them with future welfare and convenience in life. As to the income, 33% of them stated that one of the advantages of this major was its high income. Out of interest was that in this study only 39.6% of medical students stated that they were willing to work in every part of the country after their graduation. The results and tables will be presented in the seminar. Conclusion. In general, it can be said that medical students are suspicious about social status and their comfort in this field even in the early years of their attendance in the university. Therefore, if ministry of health has increased number of students entering this major aiming at helping the people living in the underprivileged areas of the country, the evidence revealed that about two thirds of the medical students are not willing to work in such areas. It is hoped that our country reduces the admissions in medical fields so that the improvement in the quality of education is guaranteed. 11 11 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-192&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mitra Amini ميترا امينی 700031947532846004125 Yes EDC, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Rita Rezai ريتا رضايی 700031947532846004126 No Mahboubeh Saber محبوبه صابر 700031947532846004127 No

en تعيين نيازهای آموزش مداوم پزشکان عمومی استان آذربايجان شرقی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. يکی از اساسی ترين مراحل هر برنامه ريزی آموزشی تعيين نياز فراگيران و جامعه برای دستيابی به هدفها و اولويت‌‌های آموزشی است. اين مطالعه به منظور تعيين نيازهای آموزش مداوم پزشکان عمومی استان آذربايجان شرقی وجهت بهره‌‌برداری در برنامه‌‌ريزی آموزشی به انجام رسيد. روشها. برای اين منظور ابتدا بايدهای يادگيری مورد نياز پزشکان عمومی، با استفاده از شيوه‌‌ها و منابع نيازسنجی مختلف در سطح کشور تعيين شد. سپس با استفاده از نظر کارشناسان و متخصصين امر و در نظر گرفتن استانداردهای آموزش مداوم اين بايدها در قالب 62 برنامه يک روزه طراحی شد. در مرحله سوم نياز پزشکان استان به هر يک از اين برنامه ها با ذکر بايدهای يادگيری مربوطه توسط پرسشنامه کتبی پرسيده شد. پرسشنامه بطور تصادفی بين 600 نفر از پزشکان استان توزيع شده، 407 پرسشنامه جمع‌‌آوری و با نرم‌‌افزار SPSS آناليز شد. يافته ها. نسبت انتخاب هر يک از 62 برنامه آموزشی و برآورد فاصله‌‌ايی آن با اطمينان 95% تعيين گرديد و برنامه‌‌ها بر اساس ميزان انتخاب توسط پزشکان عمومی اولويت بندی شدند. پنج عنوان آموزشی زير به ترتيب بيشترين ميزان انتخاب را به خود اختصاص دادند. برنامه فوريتهای مربوط به حوادث و سوانح ( 7/4 + 7/61%) بيماريهای داخلی قلب (7/4 + 4/60%) آموزش اينترنت (8/4 + 60%) بيماريهای پوست (8/4 + 5/58%) فوريتهای رايج داخلی (8/4 + 2/58%) مناسبترين روز برای برگزاری برنامه‌‌ها به ترتيب پنج شنبه (61%) و جمعه (52%) و بهترين زمان قبل از ظهر (78%)‌ بيان شد. بيشتر پزشکان برنامه‌‌های يک روزه مستقل پنج امتيازی را به برنامه‌‌های 4 تا 5 روزه 25 امتيازی ترجيح دادند. از بين شيوه‌‌های آموزشی، بحث پيرامون موارد بالينی (53%) بيشتر از ساير روشها مورد توجه قرار گرفت. نتيجه. با استفاده از يافته‌‌های فوق برنامه‌‌ريزی پنج ساله آموزش مداوم پزشکان عمومی استان به تناسب انتخاب و نياز پزشکان در حال انجام است و می‌توان از اين الگو در کليه استانها و مراکز آموزش مداوم بهره گرفت. آدرس. مرکز مطالعات و آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز. Introduction. Need assessment is one of the most important steps in planning any educational program. In this Cross-sectional study, educational needs of general physicians were questioned in East-Azarbaijan. Methods. According to different need assessment sources and methods, educational needs and related learning objectives were determined for general physicians of Iran. Then considering expert opinion and CME standards, 62 CME programs were designed containing these objectives. At third step a written questionnaire containing all 62 programs and their detailed objectives were used to ask general physicians’ needs in the province. The questionnaires were sent to 600 randomly selected physicians and 407 of them were gathered and analyzed by SPSS software. A criterion for setting the priority of the programs was number of choices made by physicians for each one. Analysis was based on choice ratio with 95% confidence interval level. Result. Five programs were selected more than others including: Programs of emergencies and accidents (61.7% + 4.7), internal heart diseases (60.4% + 4.7), Internet in medicine (60.0% + 4.8), skin disease (58.5% + 4.8), common emergencies of internal medicine (58.2% + 4.8). They selected Thursday and Friday as suitable days to attend the programs respectively. The most suitable time of day was reported as before noon. They preferred case study method to other learning methods. Conclusion. Findings of this study were used for planning CME programs of this province for a period of five years. The similar efforts may be of great value in other provinces. 12 12 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-194&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846004128 Yes EDC, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. مرکز مطالعات و آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Mohammad hassan Kargarmaher محمدحسن کارگرماهر 700031947532846004129 No Farhad Hatami Sadabadi فرهاد حاتمی سعدآبادی 700031947532846004130 No Hassan Salami حسن سلامی 700031947532846004131 No

en بررسی منابع اطلاعات پزشکی مورد استفاده گروه داخلی در دانشکده پزشکی شيراز در تير و مرداد 1381 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. آموزش ومهارت پزشکی نيازمند اطلاعات و منابع صحيح، به روز و در دسترس می باشد. اين تحقيق شامل بررسی جنبه های مختلف منابع پزشکی مورد استفاده اعضاء هيأت علمی، دستياران و اينترنهای بخش داخلی است. روشها. تمام اعضاء هيأت علمی (43 نفر)، دستياران (23 نفر) و اينترنهای (33 نفر) بخش داخلی پس ازارائه توضيحات کافی در مورد هدف تحقيق توسط پرسشنامه معتبر و پايا در تير و مرداد ماه هشتاد ويک مورد بررسی قرار گرفتند.16 منبع پزشکی شامل منابع کاغذی (از قبيل کتب مرجع و ...) و الکترونيکی(مانند مدلاين و...) از نظر هشت جنبه اصلی(دفعات مراجعه، رضايت کلی و...) مورد ارزيابی قرار گرفت. تجزيه وتحليل آماری توسط نرم افزار10SPSS انجام شد. يافته ها. ميزان پاسخگويی اعضاء هيأت علمی، دستياران و اينترنها بترتيب 63%، 95% و 91% بود. در هر سه گروه مشکلات در درمان بيشترين علت مراجعه به منابع بود و مشکلات در تشخيص در رده بعد قرارگرفت. اعضاء هيأت علمی بيشترين مراجعه و اينترنها کمترين مراجعه به منابع را داشتند. رضايت کلی اعضاء هيأت علمی نسبت به ژورنالهای online، کتب مرجع و ديسک فشرده وسايت اينترنتی UpToDate دستياران نسبت به کتب مرجع، ديسک فشرده وسايت اينترنتی UpToDate و ديسک فشرده کتب مرجع و اينترنها نسبت به ديسک فشرده وسايت اينترنتی UpToDate ، مدلاين و کتب مرجع بيشتر بود. با توجه به جنبه های هشتگانه بررسی شده کتب مرجع ، ديسک فشرده وسايت اينترنتی UpToDate و مدلاين بيشترين رتبه را در هر سه گروه به خود اختصاص دادند. دراعضاء هيأت علمی علاوه برسه منبع فوق ژورنالهای online نيز نمره بالايی را کسب کردند. دردستياران کتب اسنشيال، منوال و ديسک فشرده کتب مرجع ودر اينترنها کتب ترجمه ، اسنشيال و منوال در جايگاه بعد قرار داشت. کمترين رتبه از نظر هرسه گروه متعلق به excerpta medica وindex medicus بود. علاوه بر اين دو منبع اعضاء هيأت علمی به کتب ترجمه، اسنشيال و منوال ؛ دستياران به کتب ترجمه واينترنها به منابع email based کمترين امتيازات را دادند. نتيجه. در هر سه گروه هر دو نوع منبع کاغذی و الکترونيکی استفاده می شد اما ميزان استفاده منابع کاغذی بيشتر بود.اميد است که با معرفی و آموزش نحوه بهره جويی از منابع در دسترس الکترونيکی بتوان گامهای مؤثردر امر آموزش پزشکی برداشت. Introduction. Practicing medicine needs correct, up to date and easy to use information resources. This study is designed to investigate different aspects of the resources used by internal medicine attending physicians, residents and interns. Methods. All attendings (n: 43), residents (n: 23) and interns (n: 33) of internal medicine ward were, after receiving a brief introduction about the aim of the study, were surveyed by a purpose-designed pre-validated questionnaire during July and August 2002. Eight main aspects (frequency of use, overall satisfaction, etc) were assessed for 16 different paper-based (e.g. medical textbooks) and electronic (e.g. UpToDate, Medline) resources. Data analysis was performed by SPSS version 10 software. Results. Response rate was 63%, 95% and 91% in attendigs, residents, and interns respectively. In all three groups the main reason for referring to a resource was therapeutic problems followed by diagnostic problems. Attendings referred to medical resources the most and interns the least. Highest overall satisfaction was for on-line journals, medical textbooks and UpToDate in attendings medical textbooks, UpToDate and textbook CD-ROMs in residents and UpToDate, Medline and medical textbooks in interns respectively. In all three groups, regarding the 8 above-mentioned parameters, medical textbooks, UpToDate and Medline received the highest scores. Also receiving high scores were on-line journals in attending group manuals, essentials, and textbook CD-ROMs in resident group and translated books, manuals, essentials and textbook CD-ROMs in intern group. The lowest scores belonged to Excerpta Medica and Index Medicus in all three groups. Other low-scored resources were translated books, manuals and essentials in attendings translated books in residents and e-mail based resources (e.g. newsgroups, newsletters) in interns. Conclusion. Both paper-based (medical textbooks) and electronic (UpToDate, Medline) resources were used but the overall tendency was toward traditional paper-based resources. It seems reasonable to make physicians more familiar with the modern electronic resources therefore they will become more knowledgeable in their practice. 12 13 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-195&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Ali Aminian علی امينيان 700031947532846004132 Yes Departments of Community Medicine and Internal Medicine, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran Fouzieh Hoseinali فوضيه حسينعلی 700031947532846004133 No Forouz Nader فروز نادر 700031947532846004134 No Bahram Aminian بهرام امينيان 700031947532846004135 No

en بررسی وضعيت آموزش سرپايی از ديدگاه کارورزان در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی تبريز پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. با توجه به شيفت آموزش پزشکی از مراکز وابسته به بيمارستانهای دانشگاهی به مراکز طب سرپايی در دهه اخير ، هدف اصلی اين مطالعه ارزيابی آموزش سرپائی از ديدگاه کارورزان در بخش های بالينی دانشکده پزشکی تبريز می باشد روشها. داده ها با استفاده از پرسشنامه ای که شامل سئوالاتی در مورد ميزان آشنايی با اداره بيماران ، ميزان کيفيت آموزش سرپائی ، کافی بودن فرصت آموزش سرپائی – نحوه الگوی کار و در نهايت نقش اساسی اساتيد و رزيدنتها در آموزش سرپائی دانشجويان در 429 کارورز ورودی 74 و 75 ، جمع آوری و نتايج با استفاده از برنامه EPI info مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . يافته ها. از ميان 429 کارورز 7/42% از يک دوره آموزشی سر پائی يکماهه ، تنها 1 تا 5 روز در درمانگاهها حضور داشتند . در 9/51% موارد ، کارورزان نقش اصلی خود را در درمانگاه اخذ شرح حال و معاينه و اقدام درمانی همرا با نظارت ذکر کردند . 4/62% کارورزان معتقد بودند که اساتيد در اکثر موارد در درمانگاهها حضور دارند (P < 0/01). 6/64% اظهار نمودند که رزيدنتها در آموزش سرپايی کارورزان شرکت داشتند . تعداد روزهای آموزش سرپايی و حضور رزيدنتها رابطه معنی داری با ميزان آشنايی با اداره بيماران نشان داد (P < 0/01) . در بررسی 12 بخش بالينی در 100% موارد کارورزان اظهار نمودند که » تا حدودی « با اداره بيمار آشنا شده اند و کيفيت آموزشی سرپائی را در بخشهای اطفال ، گوش حلق بينی ، روانپزشکی ، غدد ، گوارش ، زنان و زايمان خوب تفسير نموده اند (0/01 P <). نتيجه. افزايش مدت زمان آموزش طب سرپائی در مراکز سرپائی ، حضور پر بارتر اساتيد و دستياران و پرداختن بيشتر به جنبه های عملی چگونگی اداره بيماران سرپائی از اهم مسائل آموزش پزشکی سرپائی در دوره پزشکی عمومی می باشد. آدرس. بخش پزشکی اجتماعی, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز. Introduction. According to shift of medical education from inpatient to outpatient centers in recent years ,the aim of this study is to determine the attitude of Interns about outpatient education in all clinical departments in medical school. Methods. 429 Interns were entered this study . A questionnaire composed of questions on the quality of outpatient education, time of the learning in the clinics, pattern of learning and the role of faculty members in education was completed by the participants. Data was analyzed by the EPI info program. Results. Among 429 Interns, 42.7% spent just 1-5 days in clinics instead of 1 month. The main role of interns was history taking, physical examination and treatment planning with supervision. 62.4% believed that faculty members were in the clinic in order to teach most of the time (p<0.01). 64.6% mentioned that residents took part in Intern’s teaching . Number of outpatient education and the presence of residents were significantly related to the outpatient education process(p<0.01). In 12 clinical departments 100% of interns mentioned that they could “somehow” manage the patients and they believed that the quality of education in pediatrics, ENT, psychiatry, endocrinology, gastroenterology, obstetrics and gynecology departments was good(p<0.01). Conclusion. Increasing the time of ambulatory medicine education and presence of faculty members and residents and also teaching the practical aspects of patient management are important issues in outpatient management. 13 13 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-196&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846004136 Yes Community medicine department, Tabriz School of Medicine بخش پزشکی اجتماعی, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Mahasti Alizadeh مهستی عليزاده 700031947532846004137 No Farahnaz Farzaneh فرحناز فرزانه 700031947532846004138 No

en گرايشهای يادگيری زبان دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی شيراز پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. اخيرا به دليل تاکيد زيادی که بر استراتژيهای يادگيری و تاثير آن بر موفقيت يادگيرنده شده است، محققيقن را بر آن داشته است که تحقيقاتی در اين خصوص انجام دهند. روشها. در اين مطالعه با هدف دستيابی به روش های فکر کردن و يادگيری دانشجويان 41 دانشجو که بصورت تصادفی از ميان 120 دانشجو انتخاب شدند شرکت داشتند. در اين تحقيق از دو پرسشنامه استفاده شد: پرسشنامه روش يادگيری با رچ و پرسشنامه غلبه نيمکرده مغز، پرسشنامه اول قصد دارد به روشهای يادگيری دانشجويان دست يابد و مشخص نمايد که آيا آنها بيشتر تمايل دارند از قوه ديداری، شنيداری و يا لامسه ای در يادگيری استفاده نمايند. پرسشنامه دوم با اين هدف به آنها داده شده است تا مشخص شود که دانشجويان بيشتر از کداميک از نيمکرده های مغز در خود يادگيری استفاده می نمايند. يافته ها و نتيجه. نتايج بدست آمده از مطالعه اخير حاکی از آن است که اغلب دانشجويان 2/42% بيشتر تمايل دارند که از قوه ديداری خود در يادگيری استفاده می نمايند و در اين خصوص تفاوتی بين دانشجويان مذکر و مونث مشاهده نشده است. اما با توجه به نتايج بدست آمده از پرسشنامه دو، دانشجويان را می توان به 6 دسته تقسيم کرد: استفاده از هر دو نيمکرده با تمايل کمی بيشتر به استفاده از نيمکرده چپ (5/40%) تمايل متوسط به نيمکرده چپ مغز (حدود 10%)، غلبه سمت چپ نيمکرده مغز (حدود 10%)، استفاده از هر دو نيمکرده به ميزان مساوی (6/21%)، تمايل کمی به طرف استفاده از نيمکرده راست مغز (حدود 10%)، تمايل متوسط به نيمکره راست مغز (حدود 5%). سپس مقايسه ای بين تمايل دانشجويان در استفاده از نيمکره های مغز و روشهای يادگيری به عمل آمد. با توجه به نتايج بدست آمده ، پيشنهاداتی در خصوص بکارگيری از روشهای آموزشی که مناسب با روش يادگيری دانشجويان باشد ارائه شده است. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز. Introduction. The recent emphasis on learning strategies and their effects on success has promoted researchers from different disciplines to carry out research in this regard. Methods. This paper reports the results of the study performed on 41 students, randomly selected out of 120 students, in an attempt to find out their learning style preferences. It has replicated the study presented by Davis et al. (1994) entitled helping Teachers and students Understand Learning Style. To determine the students' Learning styles two inventories Barsch Learning Inventory and Brain- dominance inventory, have been given to the students. The former is used to find out whther the students are left or right hemisphere dominant. Results. The Learning inventory revealed that there are four types of students. But majority of them (43.2%0) were predominantly visual with equal with equal frequency in males and females . The scored achieved from the other inventory divide the learners into six groups, but majority oh them (40.5%) had a slight preference to the left. The "Whole brain" is the next dominat preference (21.6%) Regarding sex. Males and females showed equal tendency toward usind left to righit hemisphere except for "left dominant" in which males scored three times greater than females. Conclusion. Regarding students' dominant hemisphere and VAT, one can suggest some implications for teachers to find ways to foster Learning that would meet the Learners' Preferences. 13 13 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-197&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Ehia Amalsaleh احيا عمل صالح 700031947532846004139 Yes English Dept. Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز

en بررسی عوامل ايجاد انگيزه در پزشکان عمومی به منظور شرکت در برنامه های آموزش مداوم در دانشگاه علوم پزشکی اراک در سال 1381 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اراک مقدمه. بازآموزی جامعه پزشکی به عنوان بخش از آموزش نيروی انسانی از اهميت خاصی برخوردار است. نظر به اينکه اهداف برنامه های بازآموزی صرفا محدود به کسب آگاهی نيست و ايجاد دگرگونی در روش های رفتاری، استدلال، منطق و فرهنگ حرفه ای را نيز شامل می شود لذا مطالعه سطح انگيزش پزشکان و ايجاد علاقه در آنان به منظور شرکت در برنامه ها ضروری به نظر می رسد. اهداف اين پژوهش، تعيين ارتباط 7 شاخص به عنوان عوامل انگيزشی بوده که شامل سهولت، تناسب، توجه به فرد، خود آزمايی، علاقه، تحقيقات نظری و نظام بندی می باشد. روشها. ابزار جمع آوری داده ها يک پرسشنامه 22 سئوالی بوده که Reliability آن 68% تعيين گرديد. حجم نمونه حدود 360 پزشک در استان مرکزی بوده که از طريق آزمون Chi و نرم افزار SPSS داده ها مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها. اين پژوهش ارتباط معنا داری را بين کليه شاخص ها با ايجاد انگيزيش در پزشکان نشان داد (P<0.0001) بطوريکه ضريب همبستگی در توجه به فرد 809/0، در تناسب 605/0، در تحقيقات نظری 523/0، نظام بندی 509/، خود آزمايی 491/0 و ايجاد علاقه 483/0 بوده است. بين جنسيت، سن، سابقه خدمت و ميزان امتيازات کسب شده با شاخص ها ارتباط معنا داری مشاهده نشد. اما بين محل فعاليت با شاخص سهولت و ايجاد علاقه ارتباط معنا داری مشاهده گرديد (05/0 p<) نتيجه. اين پژوهش نشان داد هر چه به پزشکان اجازه مشارکت و اظهار نظر در برنامه ها داده شود و برنامه ها از نظر زمانی و مکانی برای آنها مناسب تر باشد امکان ايجاد انگيزه بيشتر خواهد شد. همين طور تناسب آموزش ها با نيازهای درمانی، بيماری های کثير الوقوع و نيز ارائه شيوه های مداوای جديد و اصلاح روند تشخيص و درمان اشتياق آنان را بر می انگيزاند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اراک, اراک. Introduction. Continuing education of physician society as a part of human power education is especially important. For changing methods of behavior, reasoning and professional culture, the study of the level of physicians’ motivation for enrolling in the programs is necessary. To determine the relationship of 7 indicators as motivation factors which consist of: Convenience, Relevance, Individualization, Self-Assessment, Interest, Speculation and Systematic has been the objective of this research. Methods. The tool for gathering data was a questionnaire with 22 questions which its reliability determined 0.68. The sample number was 36 physicians in Markazi province. The data was analyzed by chi2 test and SPSS software. Results. This research showed a significant relationship between all the criteria of establishing motivation in physicians (p=0.0001). Coefficient of correlation was 0.841 in individualization, 0.809 in convenience, 0.605 in relevance, 0.523 in speculation, 0.509 in systemic, 0.491 in self-assessment and 0.483 in creation of interest. No significant relationship between sex, record of service and level of acquired licenses as an indicator was observed, but there was a significant relationship between place of activity and interest and convenience indicators (p<0.05). Conclusion. This research showed that the creation of motivation will be more if physicians are asked for participating in programming and express their opinion about programs and the time and place of the programs. Also, their anxiousness will be stimulated if there is relevancy between educations and treatment needs, frequent disease, giving new treatment methods and improvement the procedure of diagnosis and treatment. 13 14 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-198&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Zohreh Anbari زهره عنبری 700031947532846004140 Yes Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اراک, اراک

en تعيين مهمترين عوامل تأثيرگذار بر ارزيابی آموزشی استاد از ديدگاه دانشجو پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. تدارک و توسعه برنامه ارزيابی اعضای هيإت علمی تبيين کننده ارزشهای منحصر بفرد و اولويتهای مهم يک موُسسه آموزشی مي‏باشد. از راهکارهای موُثر تهيه پرسشنامه‏های ارزشيابی مفيدتر بر اساس شناخت بهتر از ايده‏ها و ذهنيات سؤال شوندگان و همچنين قابليت اجرا، سرعت و دقت بيشتر در جمع‏آوری نظرات و استخراج آنها مي‏باشد. حذف پرسشهای اضافه و يا سؤالات موازی به کوتاهتر و عملی تر شدن فرآيند ارزيابی کمک شايانی خواهد نمود. در اين مطالعه مهمترين عواملی که يک دانشجو در ارزيابی استاد مد نظر قرار مي‏دهد مورد تحقيق قرار گرفته است. روشها. آين مطالعه به شکل گذشته نگر با بررسی تحليلی از اطلاعات جمع آوری شده در پرسشنامه‏های دانشجويی که جهت ارزشيابی اعضای هيإت علمی در سالهای 1375-1378 تدوين و اجرا گرديده است انجام گرديد. سؤالات موجود و پاسخهای دريافتی در فرمهای دانشجويان بالينی بدون در نظر گرفتن نام، رشته يا بخش ارزيابی شوندگان پس از تبديل به بانک اطلاعات کامپيوتری و کدگذاری مناسب با نرم افزارهای آماری مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. ميزان همبستگی پرسشهای هر فرم با پرسش آخر که برآورد کلی دانشجو از استاد را نشان مي‏دهد تعيين و سپس با استفاده از مدل رگرسيون چند متغيره سؤالات کم تأثير تعيين گرديد. يافتهها. از مجموع 10624 پرسشنامه با سؤالات يکسان که از دانشجويان بالينی طی سالهای 1375-1378 به منظور ارزشيابی اساتيد بخشهای بالينی جمع آوری شده بود 10346 فرم که در بر دارنده پاسخ به پرسش “در مجموع استاد خود راچگونه ارزيابی مي‏کنيد؟” بودند انتخاب و در اين بررسی شرکت داده شدند. اين پرسش بيشترين همبستگی را با ميانگين نمرات فرم نشان ميداد (93/0=r) و با توجه به شکل کلی اين سؤال به عنوان پرسش مستقل برآورد کلی دانشجو از استاد انتخاب و با بقيه سؤالات مقايسه گرديد. در بررسی ساير پرسشها کليه سؤالات همبستگی آماری با برآورد کلی نشان مي‏دادند که بيشترين ضرايب همبستگی را پرسش ((توان ايجاد تحرک و اشتياق در دانشجويان در مسائل علمی)) (82/0=r)، پرسش ((راهنمايی دانشجويان در امور علمی و پژوهشی)) (806/0=r) و پرسش ((بيان مطالب به صورت روان و واضح و …)) (805/0=r) نشان مي‏دادند. در بررسی با مدل رگرسيون چند متغيره سؤالات ((استفاده از وسايل کمک آموزشی …))، ((آموزش مسائل شايع و اورژانس ….)) و ((توانايی تفسير آزمايشات و عکس…)) فاقد ارتباط معنی دار آماری با برآورد کلی از استاد بودند. در دسته بندی پرسشها به سه حيطه دانش تخصصی، کيفيت و علاقه مندی آموزشی و رفتارهای بين فردی و ارتباط آنها با برآورد کلی از استاد کمترين همبستگی را دانش تخصصی استاد نشان مي‏داد. نتيجه. تعدد پرسشها در پرسشنامه دانشجويان معمولأ سبب تأثير پذيری پاسخها از يکديگر بوده و اطلاعات اضافه تری جز تکرار تضعيف شده پاسخهای سؤالات با اهميت تر نخواهد داشت. در بر آورد کلی دانشجويان از اساتيد قدرت بيان، وضوح مطالب، راهنمايی دانشجويان و رفتارهای مناسب بين فردی که منجر به ايجاد واکنش مثبت در دانشجو مي‏گردد بيشترين تاثير را خواهد داشت. آدرس. بخش چشم پزشکی, بيمارستان خليلی, شيراز. Introduction. Development of a faculty evaluation program determines the unique values and priorities of an education institute. Preparation of evaluation questionnaires on the basis of responders’ ideals and recognition, accuracy of analyses and practicality of assessment system are effective strategies for success. Elimination of inappropriate or parallel questions will shorten the questionnaires and promotes the evaluation process. In this study we tried to determine the most important factors pertinent to faculty evaluation by students. Methods. We analyzed retrospectively the faculty evaluation data gathered by questionnaires and completed by clinical students. Both the questions and answers recorded to a computer data bank with omission of the name, specialty and department of the faculty. SPSS statistical software was used for data analysis. The last question of the student questionnaire that inquired the overall effectiveness of the person was used for correlation to other questions. The multivariate regression model was used for determination of the least effective questions. Results. A total of 10624 questionnaires had been collected from students for evaluation of clinical members during the years 1996 till 1999. Of these 10346 which had an answer to the last question “What is your overall assessment of this attending teacher?” were used for this study. Of course the score of this question showed the strongest correlation with the average score of the form (r=0.93). So it was used as an index for overall assessment of the faculty member. The scores given to the other questions of the form were correlated with score of this question. All of the questions showed statistically significant correlation with the reference question. The highest correlation coefficients were in the questions “Ability to motivate the student in scientific ground” (r=0.820), “Guidance of the student in scientific and research needs” (r=0.806) and “fluency and clarity in his discussions & lectures....” (r=0.805). Multivariate regression analysis showed that the questions “Use of available teaching aids”, “Teaching the emergency and common problems” and “ability to interpret the Para clinical workups” had no statistical significance in determining the overall effectiveness of the teacher. In summarizing the questions to three aspects of “scientific knowledge”, “educational efficacy” and “interpersonal behavior” and their correlation to overall assessment the scientific knowledge showed the weakest correlation. Conclusion. Use of too many questions in the structure of the questionnaire will not have any additional data except for a vague repetition of previous responses. The overall assessment of the students of their faculty is based mainly on fluency in their discussions, clarity of the materials and lectures, guidance of the student and appropriate interpersonal behavior which can positively affect them. 14 14 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-199&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Hossein Ashraf حسين اشرف 700031947532846004141 Yes Ophthalmology Department Khalili Hospital, Shiraz, Iran. بخش چشم پزشکی, بيمارستان خليلی, شيراز Mohammadreza Sabri محمدرضا صبری 700031947532846004142 No Sezaneh Haghpanah سزانه حق پناه 700031947532846004143 No

en مقايسه نظرات اساتيد و دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی اهواز در خصوص وضعيت فعلی آموزش پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اهواز مقدمه. آموزش به معنی هر گونه فعاليت يا تدبير از پيش طرح ريزی شده می باشد که هدف ار ان ايجاد يادگيری در فراگيران است (1) آموزش از نظر لغوی به معنی پرورش دادن يا تربيت کردن و رشد کردن ذهن و شخصيت و جسم افراد بوسيله ضوابط طرح ريزی شده می باشد که نتيجه آن يادگيری و يا بعبارتی ايجاد تغيير در رفتار می باشد انسان نيازمند آموزش است و جهت رفع نيازهای جامعه پيچيده و در هم تنيده امروز آموزشهای تخصصی جايگاه ويژه دارند و مسئولين آموزش همواره درصدد افزايش کيفيت آموزش بوده و می باشد اما آيا از ديدگاه آموزش دهندگان و آموزش گيرندگان کيفيت آموزش امروزه در حد مطلوب است؟ پژوهش حاضر با هدف دستيابی به پاسخ اين پرسش صورت پذيرفت. روشها. اين پژوهش تحقيقی توصيفی، مقايسه ای است که با هدف مقايسه ديدگاه اساتيد و دانشجويان در خصوص نحوه گزينش دانشجو برای دانشگاه صورت گرفت. پيش از تهيه پرسشنامه و تعيين اعتبار (Content validity) و اعتماد علمی (test re test) ابزار پژوهش، 80 نفر از اعضاء هيئت علمی دانشگاه و 150 دانشجوی ترم بالا که واحدهای عملی در بيمارستان را حداقل به مدت يک ترم گذرانده بودند به صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه تهيه شده توسط ايشان تکميل گرديد. پس از دريافت پرسشنامه اطلاعات حاصله کدگذاری گرديد و با کامپيوتر و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS تحليل گرديد. يافتهها و نتيجه. در پاسخ به اين پرسش که وضعيت آموزشی دانشجويان را در حال حاضر به صورت کلی چگونه ارزيابی می کنيد گزينه برگزيده توسط دانشجويان و. اساتيد و ضعيت متوسط بود ( اساتيد 5/15% دانشجويان 86%) 7% دانشجويان و 5/27% اساتيد وضعيت را خوب و 7% اساتيد و دانشجويان وضعيت را ضعيف ارزيابی نمودند آزمون با 05/<0P اين اختلاف را معنی دار می داند بنظر می رسد اساتيد که خود درگير اموزش و برنامه ريزی هستند وضعيت فعلی را مناسبتر می دانند حال آنکه مشتريان اين سيستم يعنی دانشجويان در مجموع وضعيت مناسب را نمی دانند. 5/17% دانشجويان و 42% اساتيد وضعيت را نسبت به سالهای پيش ضعيف تر ارزيابی می نمايند اما به سبب اينکه دانشجويان مدت کوتاهی است در سيستم اموزشی حضور دارند به ميزان قابل توجهی (47%) سيستم آموزشی را نسبت به قبل بدون تغيير می دانند حال آنکه اين ميزان در اساتيد 16 %است. اما 5/72% دانشجويان و 85% اساتيد انگيزه و توان دانشجو به ويژه علاقمندی ايشان را نسبت به سالهای گذشته کمتر گزارش نمودند و علت اين امر را نيز به ترتيب: آينده مبهم شغلی ( 50% دانشجو 5/53% اساتيد؛ گزينش نا مناسب دانشجو ( 57% اساتيد – 5/46% دانشجو)؛ راحت طلبی نسل فعلی ( 5/43% دانشجو – 40% اساتيد)؛ مشکلات برنامه ريزی آموزشی(50% اساتيد)؛ الگوی نا مناسب در بين مدرسين (5/46 % دانشجويان – 5/23% اساتيد)؛ سخت گيری دوران دبيرستان( 30% دانشجويان – 5/23% اساتيد)؛ ورود سخت به دانشگاه ( 40% دانشجويان و 5/16% اساتيد ) ذکر می نمايد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز, اهواز. Introduction. Education as a pre-determined process to cause new behavioral changes demands a major concern. The authorities are putting a great effort to increase the quality of education, but whether this has been achieved or not, we have tried to seek the opinions. Methods. 413 tutors and students from Hamadan, Kermanshah, Booshehr and Ahwaz universities, randomly were selected and filled out the pre-determined content validity – questionnaire. The data was analyzed through a descriptive statistic method. Results. 65.5% tutors, 87% students evaluated the education quality as “moderate”. 7% students, %27.5 tutors as “good” and 7% of the two groups as “weak”. 72.5% students and 85% tutors believed that the motivations and interests in leaning were “weaker than before” and respectively complained of the following factors: 1) Ambiguous job future (53.5% tutors, 50% students), 2)Insufficient student selection (57% tutors, 46.6% students), 3)Passivity in new generation (40% tutors, 43.5%students), 4)Administrative program problems (50% tutors, 50% students) , 5)Loss of proper samples in teachers (23.5% tutors, 46.5% students) 6)Difficult entrance university exam (16.5% tutors, 40% student) Conclusion. In spite of all efforts put forward, an urgent care for a less defected condition in educational aspects of the medical universities seems urgent. 14 15 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-200&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Pourandokht Assadullahi پوراندخت اسدالهی 700031947532846004144 Yes EDC Ahwaz University of Medical Sciences, Ahwaz, Iran مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز, اهواز Pourandokht Afshari پوراندخت افشاری 700031947532846004145 No

en مقايسه کارايی دروس تئوری با دروس عملی بالينی در افزايش سطح آگاهی و عملکرد دانشجويان از ديدگاه دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی اهواز پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اهواز مقدمه. تعليم و تربيت را می توان به اختصار بعنوان مراقبت از رشد نسل تعريف کرد اين مراقبت دو هدف اساسی دارد هدف اول اين است که فرد در سايه آموزشهای لازم رشد نمايد و ديگر اينکه بتواند بخوبی از عهده وظايفی که جامعه به وی محول مينمايد برآيد. دانشجويان گروه پزشکی غالباً بصورت مستقيم با بيماران و مدد جويان در ارتباط می باشند و در جهت رفع آلام و مشکلات جسمانی و گاه روحی آنان تلاش می نمايد بنابراين لازم است علاوه بر مباحث نظری و تئوری بخشی از دانش را بر بالين بيمار و تحت عنوان کارورزی يا کارآموزی در بيمارستان زير نظر اساتيد بالينی بياموزند اما کدام بخش از آموزش از نظر دانشجويان در افزايش آگاهی و عملکرد آنان موثر تر استی و آيا ايشان عمق و ريشه اهميت دروس تئوری که غالباً در ترم ها يا سالهای نخست ورود به دانشگاه می آموزند را می دانند يا خير؟ به منظور دستيابی به پاسخ اين پرسش پژوهش حاضر صورت پذيرفت. روشها. پژوهش حاضر مطالعه ای توصيفی DESCRIPTIVE است که با جمع آوری نظرات 180 دانشجوی سال آخر که کارآموزی بيمارستان را سپری می کردند انجام گرديد انتخاب اين دانشجويان تصادفی ساده بود و پس از انتخاب، ايشان پرسشنامه تهيه و تائيد شده را تکميل نمودند اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزار آماری SPSS آناليز گرديد و نتايج به قرار زير حاصل گرديد. يافتهها. 5/61% پرسش شنوندگان نقش آموزش بالينی را در افزايش آگاهی بسيار زياد و در آموزش تئوری اين ميزان تنها 5/7% بوده است ،27% در آموزش بالينی اين نقش را زياد و 112% متوسط ذکر نمودند حال آنکه ارقام مشابه برای اموزش تئوری به ترتيب 56% و 36% بوده و حتی 5/3% نقش آن را ضعيف تلقی نموده اند. اين در حالی است که انتظار ما بر اين است که دروس تئوری نقش افزايش آگاهی را بر عهده دارند و دروس عملی نقش افزايش عملکرد را در پاسخ به اين پرسشها که نقش آموزش بالينی در تغيير کدام مورد است؟ 70% پاسخ دهندگان نق آنرا تغيير عملکرد و 38% تغيير نگرش و 38% تغيير آگاهی ذکر نمودند اين ميزان ها در اموزش تئوری به ترتيب 37% ،20% و 67% بوده است ( پاسخ نقش دهنده گان می توانستند بيش از يک گزينه را در پاسخ ه اين پرسش انتخاب کنند). در پاسخ به اين پرسشها کلی که نقش آموزش بالينی در افزايش کارايی آگاهی وعملکردشمابيشتراست ياتئوري75% آموزش بالينی و21% هر دو را انتخاب نمودند. نتيجه. 80% دانشجويان ترجيح می دهند که آموزش آنها صرفاً بالينی بود و تنها 16% آموزش توأم تئوری و بالينی را برگزيده بودند و علت اين امر را ملموس بدون آموزش و پايدار بودن آموخته ها می دانستند همين امر استفاده از روش های آموزش چون P.B.L يا مسأله گرايی را بيش از پيش مطرح می سازد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز, اهواز. Introduction. In medical education as a caring for a better generation growth, the medical students directly contact the clients to decline their mental and physical problems. To obtain such an ability, in addition to theoretical courses the students should pass some Clinical courses. Which one is more effective to give a depth in learning and practice, we decided to find this out through a research. Methods. In this descriptive investigation through a questionnaire filled out by 180 randomly selected last year medical students, the data was collected and analyzed by SPSS statistic method. Results. 61.5% believed that “clinical education” was the most effective, while for the “theoretical education” the rate was 7.5%. Despite our ‘imagination’ 70% believed clinical education was effective in changing performance, 38% , in attitude and 38% in knowledge. While in theoretical education, the rate was 37%, 20% and 67% respectively. 80% preferred clinical education “only” and 16% a mixture of both clinical and theoretical. Conclusion. This findings leads us to pay more attention to PBL learning and teaching approach. 15 15 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-201&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Pourandokht Assadullahi پوراندخت اسدالهی 700031947532846004146 Yes EDC Ahwaz University of Medical Sciences, Ahwaz, Iran مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اهواز, اهواز Pourandokht Afshari پوراندخت افشاری 700031947532846004147 No

en بررسی ميزان رضايت کارورزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از کيفيت آموزش بالينی با استفاده از فرمهای استاندارد سنجش رضايت شغلی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تهران مقدمه. آموزش بالينی فرآيندی است که در آن دانشجويان با حضور بيمار وبصورت تدريجی تجربياتی کسب نموده و ذهن خودرابا استفاده از تجربيات و استدلالات منطقی کسب شده برای حل مشکلات بيمار آماده می سازند. برای نيل به آموزش بالينی کارامد لازم است وضعيت موجود آموزش بصورت مستمر ارزيابی گردد و نقاط ضعف و قوت آن شناسايی شود. از آنجا که يکی از راههای بسيار مهم و خوب شناسايی کيفيت آموزش بالينی بررسی نظرات آموزش گيرندگان می باشدبه منظور تعيين ميزان رضايت کاروزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از آموزش ارائه شده به انها در دوران دانشجويی و عوامل موثربر آن، به بررسی نظرات آنان پرداختيم. با طراحی يک مطالعه مقطعی و توصيفی تحليلی و با استفاده از پرسشنامه هايی با چارچوب کلی مشابه پرسشنامه های استاندارد job satisfaction ( JS ) روشها. رضايت کارورزان دانشگاه علوم پزشکی تهران از آموزش بالينی در دوران دانشجويی ( کارآموزی ) در سه محور آموزش درمانگاهی ، اموزش بربالين بيمارو آموزش تئوری و عورامل موثر بر رضايت کامل و نسبی وياعدم رضايت آنان از آموزش در سه محور فوق الذکر موردبررسی قرارگرفت. يافتهها. ميزان رضايت کامل ويانسبی از آموزش بالينی در دروران کارآموزی 8/38 % بود. ميزان رضايت آزآموزش ارائه شده در سه محور آموزش درمانگاهی . آموزش بربالين بيمار و اموزش تئوری به ترتيب 52 % ، 52 % و 8/70 % بود. ارتباط معنی داری بين رضايتمندی از آزمونهای تئوری و عملی با ميزان رضايت از آموزش بالينی وجودداشت. سه عامل تعداد آموزش گيرنده، آشنايی با بيماريهای شايع و وجودبرنامه آموزشی مدون از عوامل موثر بررضايت کارورزان در هرسه محور مذکور بودند.در اين مطالعه فاکتورهای دموگرافيک ، فضای فيزيکی مدت زمان اختصاص داده شده برای آموزش ،فرد آموزش دهنده و استفاده از وسائل کمک آموزشی ارتباط معنی داری با رضايت مندی افراد تحت مطالعه از اموزش نداشتند. نتيجه. با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه به نظر می رسد برنامه های آموزشی ارائه شده در دوره بالينی بايد مورد تجديدنظر قراربگيرد. کاهش تعداددانشجويان در هر دوره آموزشی ، تدوين برنامه آموزشی برای هردوره( شامل اهداف کلی و اختصاصی، متد وفنون آموزشی مناسب برای تحقق هريک از اهداف, منابع دردسترس و … ) و بالاخره تاکيد بر بيماريهای شايع طب د ر هردوره از جمله عواملی هستند که در ارتقاء کيفيت آموزش بالينی ودرنتيجه بهبود رضايت دانشجويان بسيار موثر خواهندبود. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تهران, تهران. Introduction. Clinical education is a process by which students obtain clinical experiences and ideas on the patients' bedside to be prepared for patient’s problem solving. Continuous evaluation and identification of strengths and weaknesses of this process by different methods is necessary for development of an effective medical education and assessment of student satisfaction (SS) is one of the best methods. Thus for determining the SS of clinical education in a group of medical students we designed this study. Methods. We designed a cross section descriptive analytic study in 2000 and identified SS with clinical education in medical students of Tehran University of medical sciences. A modified questionnaire like job satisfaction questionnaire assessed students' satisfaction. Clinical education was classified to outpatient, bedside and theoretical teaching. Results. Overall satisfaction with clinical education was 48.8% including outpatient and bedside teaching (52%) and theoretical education (70.8%). Overall satisfaction with clinical experience was associated with smaller number of students, greater variety of patients with common diseases and use of institutionalized oriented methods for education. We did not find any relationship between SS with the following factors: demographic characteristics, physical structure of classes, duration of sessions and clinical instructor skills. Conclusion. On the basis of present study we conclude that clinical education should be reevaluated in this university with specific attention to students' number, variety of diseases and educational methods considered for each cession in clinical education. 15 16 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-202&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Zahra Ahmadinejad زهرا احمدی نژاد 700031947532846004148 Yes Departments of Infectious and Pediatric diseases, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تهران, تهران Vahid Ziaee وحيد ضيايی 700031947532846004149 No Alireza Morravedgi عليرضا مروجی 700031947532846004150 No

en بررسی سبکهای يادگيری بر اساس نظريه کلب در دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين در سال 1380 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتي مقدمه. عوامل مؤثر بر بادگيری بسيار گسترده و وسيع می باشند و شناسايی اين عوامل در رفع مشکلات و نارساييهای موجود در سيستم آموزشی مهم است. يکی از اين عوامل سبک يادگيرندگان است. محققان معتقدند که اگر سبک يادگيری فرد با رشته ای که در آن تحصيل می کند همخوان نباشد شخص يا از آن رشته انصراف داده و يا منجر به نارضايتی وی نسبت به آن می شود . با توجه به تاثير سبکهای يادگيری بر پيشرفت تحصيلی دانشجويان لازم است مدرسان از چگونگی و انواع آن آگاه باشند. اين پژوهش با هدف شناسايی انواع سبکهای يادگيری براساس نظريه يادگيری تجربی David Kolb در بين دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين در سال 80 انجام شده است. روشها. جامعه مورد پژوهش کليه دانشجويان پزشکی شاغل به تحصيل در نيمسال اول 81-80 در دانشگاه قزوين بودند که به روش سرشماری بررسی شده اند . ابزار پژوهش پرسشنامه مشتمل بر سؤالات دموگرافيک و سياهه سبکهای يادگيری کلب Kolb Learning Style inventory بوده است. جهت تعيين ضرايب پايايی گزينه های پرسشنامه از روش دونيمه کردن استفاده شد. پرسشنامه ها در زمان مناسب با توجيه آزمودنيها در بين آنان توزيع و پس از جمع آوری با رايانه تجزيه و تحليل شد. يافته ها. يافته های پژوهش نشان داد که بطور کلی توزيع سبکهای يادگيری در بين دانشجويان پزشکی عبارت بودند از : جذب کننده( 43.1%) ؛ همگرا( 38.1% ) ؛ واگرا (9.6% )و انطباق يابنده( 9.2%) همچنين آزمون آماری رابطه معنی دار بين نوع سبک يادگيری و مقطع تحصيلی دانشجويان نشان داد بطوری که بيشترين سبک يادگيری در بين دانشجويان علوم پايه جذب کننده بود در حاليکه در دانشجويان مقطع بالينی سبک همگرا غلبه داشته است. در مورد ساير نتايج در اصل مقاله اشاره شده است. نتيجه. نتايج بدست آمده حاکی از اين است که اکثريت واحدهای مورد پژوهش به دو سبک يادگيری جذب کننده و همگرا گرايش داشته اند. افراد جذب کننده در درک مقدار زيادی از اطلاعات و ترکيب آنها بصورت موجز و منطقی بيشترين توانايی را دارند. در حاليکه افراد همگرا بيشترين توانايی را در کاربرد عملی انديشه ها دارند. به نظر می رسد سبک يادگيری افراد تحت تاثير محيط و وظايف يادگيری باشد گو اينکه اثبات اين امر نيازمند مطالعات بيشتر است. به هر حال مدرسين در دانشکده های پزشکی بايد از روشهای متنوع در تدريس استفاده نمايند تا فرصت تجارب يادگيری برای همه دانشجويان فراهم باشد آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی, تهران. Introduction. Several Factors may influence teaching – learning ptocess. One of them is individual learning style. Teacher must consider students’ learning style to enhance their academic Performance. The aim of this survey was determiuation the learning style (Based on the kolb experiential learning theory) among medical students of Qazvin medical Faculty. Methods. This is a descriptive study which was carried out in Qazvin in the academic year 2001. A questionnaire (Including demographic questions and kolb learning style inventory) was used to gather the data. 229 persons participated in the survey by completing the questionnaire. Results. Results indicated that the most of the studenrt were as assimilator (43.1%) and the others were converger (38.1%) ‘ (9.6%) and accomodator (9.2%). The Most of students in basic sciences period were as assimilator but the most of them in clinical period were as converger. Other findings has been presented in original paper. Conclusion. Findings suggest that most of medical students tend to apply assimilating and converging learning styles. It seems that individual learning styles are affected by learning environment and tasks, althaught more researches are necessary. Teachers must consider different learning styles of students in their classes. 16 16 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-203&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Fereidoun Azizi فزيدون عزيزی 700031947532846004151 Yes Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی, تهران Ali Khanzadeh علی خانزاده 700031947532846004152 No Masoud Hosseini مسعود حسينی 700031947532846004153 No

en بررسی دانش، نگرش و عملکرد اعضاء هيئت علمی دانشگاه نسبت به کاربرد رايانه و شبکه جهانی اينترنت در امر آموزش در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان سال 1381 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مقدمه. با توجه به اينکه رايانه و شبکه اطلاع رسانی نقش مهم و فزاينده ای در امر آموزش پزشکی ايفا می کنند , آگاهی از ميزان دانش ، نگرش و عملکرد اعضاء هيئت علمی که نقش تعيين کننده و مهمی در امر آموزش پزشکی دارند از اهميت خاص برخوردار است تا با استفاده ار نتايج آن گامی در جهت جبران کاستی ها و بر طرف کردن مشکلات موجود در راه استفاده هر چه بيشتر و کارآمدتر از کامپيوتر و شبکه اطلاع رسانی در امر آموزش , برداشته شود. روشها. مطا لعه حاضر به صورت مقطعی بر روی تعداد 230 نفر از اعضاء هيئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان صورت گرفت , نمونه گيری به صورت طبقه ای از تمام دانشکده ها و گروه های هر دانشکده در دانشگاه علوم پزشکی انجام گرفت و از پرسشنامه برای جمع آوری اطلاعات در سه حيطه دانش , نگرش و عملکرد استفاده شد. سپس داده های بدست آمده توسط نرم افزار SPSS تجريه و تحليل گرديد. يافته ها. پرسشنامه ها بين اعضاء هيئت علمی دانشکده های مختلف توزيع و پس ازتکميل جمع آوری گرديد. سپس داده ها ی بدست آمده توسط نرم افزار SPSS تجزيه تحليل شد که نتايج حاصله حاکی از آن است که: 3/97% از اعضای هيات علمی معتقد بودند که يادگيری رايانه در ارتقاء فعاليتهای دانشگاهی آنان نقش مهمی دارد و تمامی آنان آشنايی دانشجويان با رايانه را لازم می دانستند. ولی در خصوص وضعيت امکانات رايانه ای دانشگاه اتفاق نظر وجود نداشت. 96% از آنان برگزاری کارگاههای آموزش رايانه جهت اساتيد را ضروری می دانستند. ميانگين دانش اعضای هيات علمی که نشانگر مهارت آنها در استفاده از کامپيوتر، نرم افزارهای رايج، پست الکترونيکی و جستجوی مقالات در بانکهای اطلاعاتی و ژورنالهای on – line و غيره می باشد 1/5 ± 86/11 بر اساس 20 محاسبه گرديد. 8/83% از اعضای هيات علمی رايانه شخصی در منزل دارند. 3/76% از آنها از امکانات رايانه ای موجود در دانشگاه استفاده می کنند ولی تنها 5/47% از آنان در دفتر خود رايانه شخصی دارند. اعضای هيات علمی به طور متوسط در هفته 7± 8/7 ساعت از رايانه استفاده می کنند و 9/5 ± 4/6 ساعت در هفته از اينترنت بهره می گيرند. نتيجه. اکثريت اعضای هيات علمی نسبت به کاربرد رايانه و اينترنت در آموزش پزشکی نگرش مثبت داشتند ولی درصد قابل توجهی از دانش و مهارت کافی برخوردار نبودند. بنابراين لازم است تدابيری جهت ارتقاء دانش و عملکرد اعضای هيات علمی دانشگاه در راستای استفاده بهينه از رايانه و اينترنت اتخاذ گردد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان. Introduction. Today, computer and information technology serve an increasingly important role in medical education. Since the faculty members have an essential role in medical education, this study was designed to assess their knowledge, attitude and computer skills. So, the results of this survey would help us to identify and manage the problems in the way of proper application of computer and information technology in medical education. Methods. This was a cross-sectional survey in which stratified sampling was used. 230 of the faculty members of all the faculties in Isfahan University of Medical Sciences completed a 60 item questionnaire which had three parts, each part including questions regarding attitude, knowledge and computer skills respectively. Then the data were analyzed by SPSS software. Frequency distribution of all questions were calculated and also T-test, Chi2 test were used. Results. The earned results showed that 97.3% of the faculty members believed computer had an important role in promoting their scientific activities and all of them recognized that a proper knowledge of computer was necessary for the students. The mean of the faculty member's knowledge which indicated their skills in using computers, routine softwares, electronic mail and searching online articles and databases was calculated 11.86 based on 20 and with the standard deviation of 5. 83.8% of the faculty had personal computer at home and their use of computer was 7.8 hours per week with the standard deviation of 7. They used internet about 6.4 ± 5.9 hours per week. Conclusion. Most of the faculty members had a positive attitude towards the role of computer and internet in medical education but many of them lacked enough knowledge and skills to use computer and internet in a proper manner. Therefore, it is necessary to take some measures in order to promote faculty members' knowledge and computer skills. 16 17 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-204&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mahnaz Bahadorani مهناز بهادرانی 700031947532846004154 Yes Medical Education Development Center Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان Nikoo Yamani نيکو يمانی 700031947532846004155 No

en بهبود کيفيت آموزش بالينی بر اساس پايش روزانه فعاليت اعضا هيئت علمی به روش TQM پژوهشی اصیل Original research article مقدمه.در قرن بيست ويکم نقش يک استادفراهم نمودن فرصتهای آموزشی برای فراگيران در يک ارتباط مستقيم ميباشد نه آموزش کلمه به کلمه ،بنا بر اين حضور فيزيکی اعضا هيئت علمی ميتواند نقش بسزائی در اين مهم داشته باشدو با توجه به سرعت روزافزون پيشرفت علوم چگونگی ارائه خدمات آموزشی به فراگيران نيز از اهم مسائل روز دانشگاهيان است،از طرف ديگر به دليل مسائل متعدد استفاده از وقت و توان اساتيد به نحو مطلوبی صورت نميگيرد ودر اين زمينه چگونگی برخورد نيز بايستی به گونه ای در خور ومحترمانه باشد بنا بر اين با طراحی شيوه ای نو به اين پرسش پاسخ داده شده است که چگونه ميتوان باعث افزايش حضور فيزيکی اعضا هيئت علمی و در نهايت بهبود کيفيت آموزش بالينی شد؟ روشها. اين تحقيق يک مطالعه توصيفی مقطعی است که بر اساس چک ليستهای قبل از اصلاح و بعد از اصلاح بر روی عملکرد 50 نفر از اعضا هيئت علمی بالينی بيمارستان اکباتان همدان ازسال 78 تا 80 انجام شده است . ابتدا با استفاده از روشهای مديريت فراگير فراينذ فعاليتهای اعضا انتخاب و تيم انجام فرايند تشکيل شد و سپس عملکرد فرايند ها سنجيده شد و نهايتا" علل عام و خاص فرايند مورد ارزيابی دقيق قرار گرفت و در طی يک برنامه 2 ساله پايش روزانه فعاليتهای اعضا هيئت علمی انجام شد . تعداد و نوع فعاليت بر اساس جدول هفتگی و به وسيله خود عضو اعلام شد سپس بعد از تکميل چک ليست اوليه روزانه معاون آموزشی بيمارستان نسبت به بهبود کميت و کيفيت فعاليتها با عضو هيئت علمی تشکيل جلسه داده و نسبت به اصلاح و ا فزايش فعاليتهای وی تبادل نظر مينمود که ماحصل آن چک ليست شماره 2 ميباشد . يافتهها. در عملکرد قبل از اصلاحات مشخص شد که تنها 30% از زمان مفيد اعضا هيئت علمی در اختيار دانشگاه بود. ژورنال کلاب در 15% ،گراند راند در 10% ،کنفرانس کارآموزان در 10% و کنفرانس کارورزان در 40% بخشها انجام ميشد و بعد از بهبود فرايند زمان مفيدی که اعضا هيئت علمی در اختيار دانشگاه قرار ميدهند به 50%، برگزاری ژورنال کلاب به 87% ، گراند راند به 60% ، کنفرانس کارآموزان به 90% و کنفرانس کارورزان به 89% ارتقا پيدا کردند . يکی ديگر از نتايج حاصله از اين طرح مستند سازی فعاليتهای اعضا هيئت علمی بود . نتيجه. با توجه به تفاوتهای معنی دار انجام فعاليتهای آموزشی قبل وبعد از طرح مشخص ميشود که حضور فيزيکی هر چه بيشتر اعضا هيئت علمی و تماس بيشتر آنها با فراگيران منجر به بهبود کميت وکيفيت آموزش بالينی ميشود هرچند که بايستی اذعان داشت که جهت افزايش اين حضور فيزيکی وارتقا آن به بيش از 50% نياز به اقدامات مديريت ارشد ميباشد .از طرف ديگر مستند سازی روزانه فعاليتهای اعضائ هيئت علمی ميتواند در برآورد ميزان ساعات استفاده دانشجو از استاد کاربرد داشته واز سوی ديگر در ارتقا اعضا وشفاف بودن فعاليت آنها موثر واقع شود .بنابر اين ميتوان چنين نتيجه گيری نمود که استفاده از چنين طرحهائی که با حفظ حرمت اعضا هيئت علمی منجر به جلب مشارکت هر چه بيشتر آنها شود ميتواند زمينه ساز تکوين يک معلم قرن بيست و يکم باشد که فرصتهای آ موزشی را بيش از پيش در اختيار فراگيران قرار ميدهد . آدرس. اتاق عمل, بيمارستان مباشر, همدان. Introduction. The prime role of the medical teacher of the future will be to provide his or her students with learning opportunity and to direct them to the proper resources rather than to teach, so the more presence of scientific board members in clinical wards can lead us to this goal. At this study we answer to this question that How will the quality of clinical education improve with increase in the presence of scientific board members? Methods. This research was a cross sectional study in which population &sampling included 50 members of attending with at least 2 years teaching experience. We prepared two check lists about before and after reform. At the first one we asked them their weekly programs and then, we recorded their activity each day after reform and reviewed it by educational deputy of hospital. There was a better quality and quantity in their activities after reform. Results. Before the reform, only 30% of the time of scientific board members was related to the university and after that it changed to 50%, before reform journal club was 15% and ground round 10% in clinical wards and after reform these changed to 87% & 60% respectively. Conclusion. This significant results show that the use of Total Quality Management and cooperation of scientific board members can increase their clinical activity and students can have a good education with more time with their attending that provides them with enough opportunity. 17 17 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-205&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mohammad Hossein Bakhshaei محمدحسين بخشايی 700031947532846004156 Yes Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. اتاق عمل, بيمارستان مباشر, همدان Nahid Razavi ناهيد رضوی 700031947532846004157 No

en مقايسه نظرات اساتيد با دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز در ارتباط با فرآيند آموزش پزشکی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. ميزان توانائی اساتيد در امر تدريس ارتباط معنی داری با ميزان آگاهی آنان از فرايند آموزش و برنامه ريزی درسی دارد . توجه به لزوم برنامه ريزی درسی و دقت در اجزای تشکيل دهنده آن به عنوان يک سيستم در مجموع نشانگر حساسی از سازمان فکری و روندآموزشی اساتيد ميباشدعلمای تعليم .و تربيت معتقدند که دانشجو مرکزيت و محور آموزش است .اساتيد بايد موقعيت آموزش را آنچنان فراهم کنند که شاگردان خود را در فعاليتهای آموزشی سهيم و دخيل بدانند در چنين وضعيتی است که ادامه جريان تفکر در محيط آموزشی امکان پذير می شود و شاگردان احساس لياقت و شايستگی خواهند کرد.بااين ايده بر آن شديم تا نظرات اساتيد را با دانشجويان پزشکی در مورد ابعاد مختلف برنامه ريزی آموزش پزشکی بررسی نمائيم. روشها. اين پژوهش از نوع توصيفی تحليلی و جمعيت مورد مطالعه را اساتيد و دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز در مقطع کار ورزی تشکيل می دهند ابتدا پرسشنامه ای در ارتباط با فرآيند آموزش ( برنامه – استاد آموزش علوم پايه و بالينی با سؤال (41 ) بسته و يک سؤال باز در ارتباط باintegration تدوين گرديد . روايی پرسشنامه رابانظرخواهی از صاحبنظران و پايايی آن با انجام test re-test تعيين گرديد.پرسشنامه ها ,توسط پرسشگر توزيع و بعد از تکميل جمع آوری گرديد يافتهها. بررسی يافته ها نشان می دهد که در بعضی از حيطه های مورد تحقيق برنامه ريزی آموزشی ,ا هداف و استراتژی آموزش در علوم پايه وعلوم بالينی ديدگاه دانشجو يان با نظرات اساتيد متفاوت است .و در برخی از نتايج نظرات اساتيد و دانشجويان همسو می باشد. نتيجه. تنظيم اهداف بر اساس نياز جامعه از ضروريات و رکن اساسی هر برنامه آموزشی است هر برنامه آموزشی هنگامی ثمربخش خواهد بود که افراد کار آمد مکان مناسب – زمان مناسب و امکانات ضروری برای اجرای آن به نحو مطلوب آماده گرددو سپس نتيجه کار و تاثير آموزش بطور مستمر مورد ارزشيابی قرار گيرد. بر اساس يافته های اين پژوهش اساتيد ودانشجويان معتقدند که بطور کلی دوره اموزش پزشکی عمومی حداقل استاندارد موردنياز را که ميبايست به ان دست يابند فراهم نساخته است .بنابراين بازنگری اهداف اموزش پزشکی تلفيق علوم پايه وبالينی تغعير نگرش دانشجويان واساتيد در مواردی و مهارت برنامه ريزی درسی کاربرد شيوه های فعال در اموزش و اهميت بيشتر به تعليم استاد توصيه می شود. پيشنهادات و نظرات اساتيد و دانشجويان در خصوص اصلاح برنامه های آموزشی در نتيجه مقاله ارائه می شود. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز. Introduction. The capability of the academic staff in teaching has a significant relationship with their awareness of educational process and curriculum. Taking the necessity of the curriculum and precise implementation of its parts as a system into account, reveals the academic staff’s thinking system and educational process. Education experts believe that the university student is the center of education. The instructors must arrange educational condition which involves the students in educational activities. In such a situation the continuance of thinking process is made possible and the students will have a feeling of efficiency. This present article aims at comparing the faculty and interns’ opinion about curriculum of medical education by surveying the viewpoints of the faculty and students who are involved in medical education. Methods. The subjects of this analytical descriptive study include the academic staff and interns of Shiraz University of Medical Sciences. Initially a questionnaire about educational process was prepared, containing (40) close, and one open ended questions about integration. To increase the reliability and validity of the questionnaire, it was piloted first. They were distributed and then collected by the researchers. Results. The findings of this study revealed that there was a significant difference between the attitudes of these two groups in some aspects of educational planning, objectives and clinical period. In some aspects, they had similar attitudes. Conclusion. Planning the objectives based on the community’s needs is the essential part of each educational program. We believe that bridging the gap between basic and clinical sciences, changing attitudes (faculty, student), developing skill in curriculum planning, teaching based on active methods and revision 0f the present curriculum are necessary. 17 17 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-206&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Leila Bazrafkan ليلا بذرافکن 700031947532846004158 Yes EDC, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Mohammadreza Dehghani محمدرضا دهقانی 700031947532846004159 No Marzieh Dehbozorgian مرضيه ده بزرگيان 700031947532846004160 No

en نيازسنجی پيرامون اهداف کلی دوره علوم پايه و مقدمات بالينی پزشکی از ديدگاه دانشجويان پزشکی اينترن پژوهشی اصیل Original research article مقدمه. ارزيابی نيازهای يادگيری از مراحل اساسی در آموزش است که منتهی به ايجاد تغيير در برنامه آموزش پزشکی (طبابت) ميشود اين ارزيابی را ميتوان به دلايل متعددی انجام داد بنابر اين مقصود از آن بايد تعريف شود شيوه بکار گرفته شده و استفاده های صورت گرفته از يافته ها را بايد تشريح کرد .يکی از روشهای شناخته شده در نيازسنجی تحليل تفاوت يا فاصله وضعيت موجود از وضعيت مطلوب می باشد . با اين ايده اين تفکر که تعيين نيازهای يادگيری فرد توسط خودش جزء ضروری در يادگيری خود محور ميباشد بر آن شديم تا اهداف کلی آموزش پزشکی در مقطع علوم پايه و مقدمات بالينی را از طريق تعيين وضعيت موجود مطلوب از نظر دانشجويان اينترن برسی نمائيم. روشها. جامعه مورد پژوهش با انتخاب 120 نفر کارورز که ماه آخر کارورزی را سپری ميکردند انتخاب گرديد برای تعيين فاصله ميان وضعيت مطلوب موجود برای هر کدام از دورههای آموزش علوم پايه و مقدمات بالينی اهداف کلی جداگانه بر اساس برنامه بازنگری آموزش پزشکی تدوين گرديده بود پرسشنامه ای تهيه گرديد . روايی وپايايی پرسشنامه نيز با نظرخواهی ازصاحبنظران وانجام test-retest مشخص گرديد . و از شرکت کنندگان در طرح خواسته شد تا برای هر مورد سؤال (هدف) بر اساس مقياس رتبه ای ليکرت گزينه مناسب را (کاملاموافق ,موافق ,بينظر, مخالف کاملامخالف ) انتخاب نمايند. به همراه هر پرسشنامه نامه ای برای توجيه طرح و در خواست همکاری ارسال شد . پرسشنامه ها بوسيله پرسشگر در محيط های آموزشی توزيع و جمع آوری گرديد. يافته ها. تعداد پرسشنامه در ارتباط با وضعيت موجود 80 پرسشنامه در ارتباط با وضعيت مطلوب نيز 80 پرسشنامه مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت ميانگين سنی پاسخ دهندگان 2/26 سال بود و 65 در آنها مرد و 35 درصد از آنها را زنان تشکيل می دادند نتايج نشان ميدهند که تفاوت معنی دار آماری بين وضعيت موجود و شرايط مطلوب وجود دارد . که ميزان اين اختلاف و اولويت اهداف از نظر اينترنها در اصل مقاله امده است . نتيجه. نتايج نشانگر اين است که در وضعيت موجود ميزان تحقيق اهداف کلی آموزش پزشکی فاصله زيادی با وضعيت ايده ال ( مطلوب) دارد . و سواليکه مطرح ميشود اين است که به چه قيمتی وضعيت موجود حفظ ميشود وتغعير در جهت ايجاد وضعيت مطلوب چقدر هزينه دارد . نتايج اين بحث که بصورت دلفی تکنيک مطرح شده است در مقاله اصلی امده است .اين مسئله ميتواند هشدار ی جدی برای دست اندرکارن آمو زش پزشکی به حساب آيد همچنين اين مطالعه بايد با مطالعات تکميلی جهت يافتن علل ايجاد فاصله دنبال شود. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Introduction. The assessment of learning needs is one of the basic stages in education which leads to a change in medical education curriculum. Such assessment can be conducted based on different reasons. Therefore it should be defined, and the methods of application of the findings must be analyzed. One of the known methods of need assessment is the analysis of the differences between the present and desired situation. Considering the fact that identifying one’s own learning needs is an essential part of self directed learning. This study is an attempt to survey the general objectives of medical education in basic sciences, physiopathology by the use of current and desired situation in the view of interns. Methods. This was a descriptive study and the subjects under the study were interns in Shiraz Medical School in September 2001. A questionnaire about general objectives of medical education based on revision of medical education was designed to measure the participants’ opinion regarding objectives of medical education. Validity of the contents was determined by using expert’s opinions and reliability by test-retest. About 120 questionnaires were distributed to interns. All data were analyzed with SPSS package, using the chi-square test. Results. The findings of this study revealed that according to the interns’ opinion there was a significant difference between the current situation and the desired or necessary situation of medical education Conclusion. The results of this study reveal that there is a great gap between the present general objectives of medical education and the ideal condition. This can be considered as a warning to medical education officials, that what are the costs if no solution is applied and what are the costs of conducting programs to change the situation? Further studies are recommended on the causes of this gap. 18 18 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-207&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Leila Bazrafkan ليلا بذرافکن 700031947532846004161 Yes EDC, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Alireza Nikseresht عليرضا نيک سرشت 700031947532846004162 No Abdollah Bazargany عبداله بازرگانی 700031947532846004163 No

en بررسی عوامل تنش زا در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان –1381 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان مقدمه. آموزش شغلی يکی از تجارت تنش زا محسوب می شود .سطح بالای تنش می تواند سلامت روانی و فيزيولوژيکی را تهديد نمايد.گرچه ميزان کم تنش در خلاقيت و پيشرفت تحصيلی دانشجويان مؤثر است ولی افزايش ميزان تنيدگی در آموزش پزشکی می تواند در يادگيری دانشجويان ،ارتباط ومراقبت از بيماران مخرب باشد. هدف از اين بررسی تعيين ميزان درک استرس و منابع استرس در دانشجويان رشته های مختلف تحصيلی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان است. روشها. نمونه پژوهش را تعداد 260 نفر از دانشجويان رشته پزشکی،دندانپزشکی، پرستاری وپيراپزشکی شاغل به تحصيل در دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان تشکيل ميدادند . جمع آوری اطلاعات بوسيله پرسشنامه صورت گرفت . تجزيه و تحليل نتايج پس از ورود اطلاعات در برنامه آماری SPSS با استفاده از روشهای آماری فراوانی و آناليز واريانس اسکوئر انجام شد. يافته ها. نتايج نشان داد که دانشجويان در معرض منابع متفاوت تنيدگی قرار دارند . ميانگين نمره استرس دانشجويان از مجموع قابل کسب 144 ، نمره 05/29 – 08/99بود. سطح نمرات استرس در گروهها از 94/77 تا 92/113 پراکنده بودو بيشترين ميزان استرس به ترتيب مربوط به مسائل آموزشی محيطی اقتصادی و شخصی بود. بيشترين استرس درک شده توسط دانشجويان مربوط به مقدار و کيفيت و دشواری مطالب درس با توجه به محدوديت زمانی بود. دانشجويان دندانپزشکی دارای کمترين ميزان نمرات تنيدگی و دانشجويان بيهوشی دارای بالاترين نمرات تنيدگی بودند.ارتباط تجربه موقعيتهای استرس زا در همه دانشجويان بر حسب وضعيت تاهل و ترم تحصيلی و رشته و تجربه انجام کار آموزی معنی دار بود. نتيجه. منابع استرس بايستی به دقت مورد ارزيابی قرار گيرند.استرسهای مربوط به آموزش بايد وسيله دانشجويان و دانشکده ها مورد ارزيابی قرار گيرند با اين بينش که با تغيير و تحول در دروس موجبات کاهش استرس را فراهم آورند، استرس های مربوط به نياز شغلی بايد مورد بررسی قرار گيرند ، هويت شغلی ايجاد و فارغ التحصيلان طوری تربيت شوند که به کار و آينده خود ايمان و اعتقاد داشته باشند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان, رفسنجان. Introduction. The professional education can be a very stressful experience. The high level of stress often leads to disruptions in physiological and psychological health. Although a moderate degree of stress can promote students’ creativity and achievement, the intense pressures and relentless demands of medical education may destroy personal relationship and ultimately, affect patient care. The purpose of this study was to investigate the perception of level and sources of stress in students of Rafsanjan Medical Sciences University in various years of their educational program. Methods. The sample consisted of 260 students of medical, dental, nursing and paramedical faculties in Rafsanjan –IRAN. Data were collected using a stress inventory questionnaire. Then the data were analyzed using frequency distributions, analysis of variance and chi-square. Results. The results showed that the students perceived stress from several sources. For the study population the mean score on the stress scale was 99.08+-29.05 out of a possible score of 144. Results also indicates that the mean scores for each groups of students ranged from 77.94 to 113.92. Level of effects of stressful life events, as perceived by students according to frequency, the highest amount of stress was attributed to stress items: academic, environment, financial and personal factors. The items perceived as high stress were dissatisfaction with quantity and difficulty and overwhelming burden of information. Dental students had lowest score and anaesthesiology students had highest scores. The scores for stress life events for all students showed a significant difference based on sex, marital status, term, course and clinical clerkship experience. Conclusion. The sources of stress need to be examined carefully. Academic-related stressors need to be addressed by faculty and students from the perspective that there may be ways of reducing this stress through reorganization of courses within programs. Stressors related to the profession need to be addressed and professional identity fostered so that we are able to produce strong graduates who truly believe in their profession. 18 18 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-208&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Hamid Bakhshi حميد بخشی 700031947532846004164 Yes EDC, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان, رفسنجان Majid Mohammadi مجيد محمدی 700031947532846004165 No

en نحوه ارزشيابی بخشهای بالينی و نظرات دانشجويان دانشکده پزشکی در سال1380 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی مشهد مقدمه. بخش مهمی از فرآيند آموزشی، ارزشيابی پيشرفت تحصيلی ياارزشيابی ميزان يادگيری دانشجويان است. لذا می بايست از تناسب و سازگاری روشهای ارزشيابی با اهداف ويژه يادگيری اطمينان حاصل شود. براساس اطلاعات موجود، روشهای ارزشيابی در آموزش پزشکی بويژه آموزش بالينی در غالب دانشکده های پزشکی يکنواخت و يکسان است و روشهای مرسوم علاوه بر عدم تناسب بااهداف آموزشی، در سنجش مهارتهای عملی دانشجويان کارآمد نمی باشد. لذا پژوهش حاضر بمنظور تعيين نظرات دانشجويان دانشکده پزشکی مشهد در مقطع کارورزی در مورد نحوه ارزشيابی در بخشهای بالينی در سال 1380 انجام گرفت. روشها. در يک مطالعه توصيفی مقطعی اطلاعات مربوط به 161 پرسشنامه تکميل شده توسط دانشجويان پزشکی مشهد مورد بررسی قرار گرفت. تجزيه وتحليل داده ها با کمک نرم افزار SPSS با استفاده از آمار توصيفی صورت پذيرفت. يافته ها. باتوجه به يافته های پژوهش متداول ترين آزمونهای مورد استفاده در ارزشيابی بخش های بالينی به ترتيب آزمون کتبی (5/58%) و آزمون شفاهی (18%) می باشد. همچنين محل برگزاری امتحان پايان بخش در 5/84% موارد ، اتاق کنفرانس و اتاق اساتيد بوده است.استفاده از بالين بيمار به عنوان محل برگزاری آزمون در 9/4% و ارزشيابی مهارت های عملی کسب شده از طريق مشاهده مستقيم 6/10% گزارش شده است. از طرفی 3/91% از کارورزان معتقد بودند که نحوه عملکرد آنان وحسن انجام وظايف محوله در بخش، در ارزشيابی پايان دوره به هيچ عنوان مؤثر نبوده يا تا حدودی مؤثر بوده است. درخصوص تناسب ارزشيابی فعلی با فرصتهای يادگيری وفعاليتهای آموزشی، همچنين تناسب با منابع معرفی شده در بخش و بالاخره توان روشهای موجود درسنجش اهداف آموزشی به نظر کارورزان مورد اول تنها در 7/3% ، مورد دوم در 8/11% و مورد سوم نيز تنها در 2/1% بطور کامل رعايت شده است. بعلاوه تنها 5% از کارورزان بر اين باور بودند که در ارزشيابی بطور کامل به نيازهای معمول يک پزشک عمومی توجه شده است. از طرفی ضمن اعلام عدم انطباق نمره پايان بخش با توانايی های کسب شده (6/46%) ، 4/22% ارزشيابی فعلی را نامناسب دانستند يک سوم کارورزان بر ضرورت بازنگری و تحول در ارزشيابی تأکيد نمودند. نتيجه. با توجه به يافته های پژوهش مبنی برعدم تناسب وسازگاری ضعيف روشهای ارزشيابی با اهداف آموزشی ، همچنين با عنايت به رابطه قانونمند وقوی بين ارزشيابی ويادگيری می بايست جهت دستيابی به نتايج مطلوب يادگيری سيستم ارزشيابی مناسبی طراحی گردد. آدرس. ، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی مشهد,‌ خيابان دانشگاه, مشهد. Introduction. Evaluation of scholastic achievment is an important part of the educational process. Therefore assessment principles, methods and practices must be entirely compatible with education objectives. The previous studies have indicated that at most medical colleges evaluation methods are monotonous. These traditional methods are neither profitable nor appropriate to assess the clinical skills. Consequently this research was conducted to determine how medical students view current clinical evaluation methods at the internship stage in Mashad University in 2001. Methods. In this cross-sectional study, we analyzed the data obtained through filling in the questionnaire by 161 interns. Results. The most popular tests included written (58.5%) and oral exams (18%). In 84.5% of cases the final test was held in conference hall and staff room. The patients’ bedside comprised 4.9% . The evaluation of clinical skills through direct observation include 10.6% of the whole cases. On the other hand 91.3% of the interns stipulated that the quality of their performance were not considered at all or regarded to a tiny extent. Furthermore only 5% of interns stressed that a medical doctor’s typical needs were adequately met by current methods. They also deemed the present evaluation as quite inappropriate (22.4%) since their final scores hardly reveal their gained professional competence (46.6%). one third of them emphacised on the dire need to revise and evolve the evaluation methods. Conclusions. Due to a strong and sensible relationship between evaluation and learning, and its important role to promote learning, assessment principles, methods and practices must be thoroughly compatible with educational objectives and should promote learning. 19 19 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-209&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mohammad Hossein Bahreini Toosi محمدحسين بحرينی طوسی 700031947532846004166 Yes EDC, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی مشهد,‌ خيابان دانشگاه, مشهد Mohammad Jaffar Modabber Azizi محمد جعفر مدبر عزيزی 700031947532846004167 No Maryam Sadat Kaveh Tabatbaie مريم سادات کاوه طباطبائی 700031947532846004168 No Saeid Ebrahimzadeh سعيد ابراهيم زاده 700031947532846004169 No Vahideh Bahreini Toosi وحيده بحرينی طوسی 700031947532846004170 No Kaveh Bahreini Toosi کاوه بحرينی طوسی 700031947532846004171 No

en مقايسه تاثير آموزش به روش سخنرانی با يادگيری بر پايه مسئله بر يادگيری و يادداری دانشجويان پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی رشت مقدمه. سيستم خدمات مراقبتهای بهداشتی نيازمند پرستارانی است که دارای تفکر خلاق ، و حد بالايی از مهارتهای گفتاری ، نوشتاری و يادگيری باشند تا بتوانند ان دسته از مشکلات موجود در جامعه را که فاقد هر گونه راه حل استاندارد می باشند ، حل نمايند . اين مهارتها از طريق يادگيری مطلوب نحوه برخورد با مشکلات کسب می شوند . اين امر موجب مورد توجه قرار گرفتن روش يادگيری بر پايه مسئله ، در چند سال اخير گشته است . زيرا اعتقاد براين است که اين روش به يادگيری فعال ، خلاق و متفکرانه در تمام طول زندگی کمک کرده و موجب توسعه مهارتهای ارتباطی ، همکاری بين گروهی و خود ارزيابی می شود . روشها. پژوهشگر با درک از اهميت ، فوايد و مشکلات روش يادگيری بر پايه مسئله و همچنين مشاهده عدم اجرای برخی از اصول فرار گرفته دروس نظری طی تحصيلات دانشگاهی در بالين مددجويان ، اقدام به انجام تحقيقی از نوع نيمه تجربی در زمينه مقايسه تاثير آموزش به " روش سخنرانی " با " روش يادگيری بر پايه مسئله " بر ميزان يادگيری و يادداری دانشجويان پرستاری نموده است . در اين مطالعه تمامی دانشجويان ترم 4 پرستاری پيوسته ( 29 نفر ) دانشکده پرستاری و مامايی رشت به عنوان نمونه های تحقيق انتخاب شده و به طور تصادفی به 2 گروه آزمون ( 15 نفر دريافت کننده آموزش به روش يادگيری بر پايه مسئله ) و گروه شاهد ( 14 نفر دريافت کننده آموزش به روش سخنرانی ) تقسيم شدند . ابزار گرد آوری داده های اين مطالعه پرسشنامه ای شامل دو بخش اطلاعات دموگرافيک و سوالات امتحانی بود که بخش دوم آن بر طبق اهداف رفتاری درس بيماريها و پرستاری خون تدوين گرديده بود . يافته ها. نتايج آزمونهای آماری نشان داد که گروه آزمون و شاهد از نظر معدل ديپلم ، معدل ترم قبل ، سن و دانسته های اوليه همگون بوده و از نظر وضعيت تاهل ، محل سکونت و درآمد خانواده اختلاف معنی داری با يکديگر نداشتند . نتايج آزمون تی زوج نشان دادند که فرضيه اول ، يعنی " روش آموزش سخنرانی بر ميزان يادگيری موثر است " ( با 29/8 = t و 13 = df ) ، فرضيه دوم ، يعنی " آموزش به روش سخنرانی بر ميزان يادداری دانشجويان موثر است " ( با87/6 = t و 13 = df ) ، فرضيه سوم ، يعنی " روش يادگيری بر پايه مسئله بر ميزان يادگيری موثر است " ( با 45/10 = t و14 = df ) و فرضيه چهارم يعنی " روش يادگيری بر پايه مسئله بر ميزان يادداری موثر است " ( با1/12 = t و 14 = df ) مورد تاييد قرار گرفت . اما در ارتباط با فرضيه پنجم يعنی " تاثير روش سخنرانی بر ميزان يادگيری دانشجويان بيش ازز روش يادگيريی بر پايه مسئله است اختلاف آماری معنی داری دا نشان نداد . هر چند که ميانگين تفاضل نمرات قبل و يک هفته پس از آموزش در روش سخنرانی بيش از روش يادگيری بر پايه مسئله بود ( 75/3+/- 14/8 در مقابل 9/2+/= 93/7 ) . همچنين در رابطه با فرضيه ششم ، يعنی تاثير روش يادگيری بر پايه مسئله بر ميزان يادداری دانشجويان بيش از روش سخنرانی است ." اختلاف معنی داری مشاهده نشد . هر چند که ميانگين تفاضل نمرات قبل و سه هفته بعد از آموزش در گروه آزمون بيش از گروه شاهد بود ( 09/3+/-2/3 در گروه آزمون در مقابل 19/4+/- 93/0 در گروه شاهد ) بنابراين فرضيه های 5 و 6 مورد تاييد قرار نگرفت . نتيجه. يافته های اين پژوهش در کل نشانگر تاثير هر دو روش اموزشی بر يادگيری و يادداری نمونه های پژوهش است . پژوهشگر پيشنهاد می دهد که اين تحقيق با تعداد نمونه های بيشتر و در هفته های آغازين نيمسال تحصيلی ( اين تحقيق در نيمه دوم ترم انجام شد که قاعدتا دانشجويان خود را برای امتحانات پايانی آماده می کنند ) انجام گيرد . آدرس. دانشکده پرستاری و مامايی, دانشگاه علوم پزشکی رشت, رشت. Introduction. Health care services require nurses , who are critical thinkers,with high learning Skills, who can solve problems for which there are often no standard solutions. Therefore, a change in the way teachers teach merits consideration. Frost argued that pbl equiped nurses with skills demanded by society. Methods. With above consideration, this research , that is a semi-exprimental study, was Carried out to compare the two teaching method effects Lecture and PBLon learning and retaining in nursing students in Rasht. The sample consisted of 29 students that randomly were divided into two groups control(14 students under lecture method)and case (15students under pblmethod). The data collection instrument was a questionaire which included 1)demographicData and 2)multiple choice questions for knowledge assessment. Results. The results of Paired T test showed that both strategies had positive effect on learning and retaining (first to forth hypotesis are accepted), but there was no significant difference between two strategy on learning and retaining, however there was more preference in lecture group on learning and pbl group on retaining. 19 19 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-210&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mojgan Baghaie مژگان بقائی 700031947532846004172 Yes Shahid Beheshti Nursing and Midwifery School, Rasht, Iran. دانشکده پرستاری و مامايی, دانشگاه علوم پزشکی رشت, رشت

en معرفی يک آزمون ايستگاهی ارزشيابی مهارتهای حيات بخش مامايی و ميزان رضايت آزمون شوندگان پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی مشهد مقدمه. آموزش مهارتهای حيات بخش مامايی، گام مهمی جهت کسب دانش روز و افزايش مهارت ماماها در جلوگيری از مرگ مادر و نوزاد، خصوصا در مناطقی که به پزشک دسترسی ندارد، می باشد پس از اجرای هر برنامه آموزشی نتيجه آموزشی و ميزان موثر بودن آن بايد مورد سنجش قرار گيرد بوسيله آزمون ايستگاهی می توان مهارت فرد را در انجام وظايف خاص به روش عينی ارزشيابی نمود. در اين آزمون قضاوت و سوگيری ممتحن در ارزشيابی به حداقل می رشد. بر اين اساس، مطالعه حاضر با هدف بررسی ميزان رضايت ماما روستاها از ارزشيابی يک دوره مدون بازآموزی مهار تهای حيات بخش مامايی به روش آزمون ايستگاهی، در تربت جام و تايباد، درسال 1380 انجام شد. روشها. در اين مطالعه ، همه 63 ماما روستای تربت جام و تايباد که فارسی زبان بودند وبطور فعال به کار مامايی اشتغال داشتند، در بازآموزی مهارتهای حيات بخش مامايی شرکت کردند. اين آزمون جهت تعيين مهارتهای بالينی ماما روستاها در 11 ايستگاه ( سوال و روش) طراحی شد و اجزای آن شامل تهيه شرح حال و تشخيص، اداره و ارجاع در موارد خونريزيهای دوران بارداری، اختلالات فشارخون بارداری ، خونريزی و عفونت بعد از زايمان و زايمان با مانع بود. آموزشها طبق طرح درس تنظيم شده و با استفاده از انواع روشهای آموزش مانند سخنرانی ،بحث گروهی و معرفی مورد و به فراخور محتوا از نمايش فيلم ، مدل و مولاژ و نمونه واقعی صورت گرفت ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه و فهرست وارسی عملکرد آزمون شوندگان در ايستگاههای مختلف بود که روايی آنها به روش اعتبار محتوا و پايايی آنها در آزمون مقدماتی مورد سنجش قرار گرفت . ضريب دشواری و شاخص تميز آزمون محاسبه شد که به ترتيب 71/0 و 56/0 بدست آمد. ضريب پايايی کل آزمون ايستگاهی با استفاده از روش آلفای کرانباخ برابر 82/0 بود. ضريب همبستگی بين نمرات حاصل از مشاهده دو ارزياب که در فهرستهای وارسی ثبت شده بود 80/0 و ضريب همبستگی بين نمرات حاصل تصحيح پاسخنامه ها توسط دو ممتحن برابر 92/0 بدست آمد. در تحليل داده ها از روشهای آماری توصيفی استفاده شد. يافته ها. 4/79 درصد ماماهای شرکت کننده در بازآموزی معتقد بودند که آزمون ايستگاهی، روش مفيدی برای ارزشيابی مهارت های بالينی می باشد و 3/68 درصد از آنان معتقد بودند که اين آزمون، ارزشيابی صحيحی از ميزان مهارت کسب شده بدست می دهد و 9/88 درصد معتقد بودند که می توان از آزمون ايستگاهی عنوان روش مناسبی برای ارزشيابی درتمام دوره های بازآموزی استفاده نمود. 1/84 درصد از آنها از شرح دقيق عملکرد مورد انتظار در هر ايستگاه، 7/85 درصد از در نظر گرفتن زمان مناسب برای هر ايستگاه و 2/95 درصد از در نظر گرفتن مکان مناسب برای هر ايستگاه رضايت کامل داشتند. نتيجه. نتايج پژوهش حاکی از رضايت بالای ماماهای شرکت کننده در بازآموزی از ارزشيابی دوره با استفاده از آزمون ايستگاهی ميباشد. با وجود نياز به امکانات بيشتر که باسانی قابل تهيه می باشد، اين آزمون روش مطمئنی جهت ارزشيابی مهارت و ميزان آموخته های شرکت کنندگان در دوره بازآمو زی مهارتهای حيات بخش مامايی می باشد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی مشهد, خيابان دانشگاه , مشهد. Introduction. Training midwives on life saving skills is one of the most important strategies in preventing maternal and neonatal mortality, especially in areas that physicians are absent. The effectiveness of each training program must be evaluated. Objective structured clinical evaluation can be applied to evaluate the learner skill improvement on special tasks with lowest skill evaluation bias. This study was conducted to determine the satisfaction of examinees that contribute in an examination designed to evaluate the midwives’ skills before and after a training course on midwifery life-saving skills, in Taibad and Torbate-jam, 2001. Methods. All of 63 village midwives of Taibad and Torbate-jam, contributeed in this study. In order to evaluate midwifery skills, an examination in 11 stations (question and performance) with content of history taking, diagnose, management and refferal in maternal bleeding, pre and post natal, hypertensive disorders in pregnancy, post parttum infection and obstructed labor, was structured. Educations was performed based upon structured course plan and using models, mulajs and film demonstration and real samples. Data was gathered by questionnaires, chek lists and rating scales which was applied in different stations, and their validity and reliability was assessed in a pilot study. Difficulty and discriminative indexes were calculated which were .71 and .56. Exams reliability, using alpha-cronbach test was .82. Correlation co-efficient was 80 for check lists scores, recorded by two observers in stations, and .92 for scores gained by questionaires. Descriptive statistics was used in data analyzing. Results. In the opinion of 79.4% of the examinees, OSCE was a beneficial manner for evaluation of midwifery skills and 68.3 % believed that this examination gave a correct estimation on skills achieved by contributors and 88.9 % believed that this examination must be applied in assessing effectiveness of all of midwifery courses. 84.1% were completely satisfied by detailed explanation of expected performance in each of stations, 85.7% from the time allocation and 95.2% from the place considered in this regard. Conclusion. Results indicate highly satisfaction of examinees in this objective structured clinical evaluation, administered before and after a midwifery life-saving training course. Difficulty and discriminative indexes and reliability of this examination were highly acceptable. In spite of the need to more facilities and equipments, which can easily be prepared, it is a reliable exam for assessing the improvement in cognition and skills of village midwives who contribute in life saving skills training courses. 19 20 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-211&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Nasrin Bahre Binabaj نسرين بحری بيناباج 700031947532846004173 Yes Nursing and Midwifery School, Mashhad Univesity of Medical Sciences, Mashhad, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی مشهد, خيابان دانشگاه , مشهد Talat Khadivzadeh طلعت خديوزاده 700031947532846004174 No

en بررسی نظرات پزشکان عمومی پيرامون محتوای برنامه های مدون آموزش مداوم پزشکی در زاهدان پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی زاهدان مقدمه. ضرورت آموزش مداوم بويژه در عصر حاضر با وجود پيشرفت سريع علوم و به روز نگهداشتن دانش دانش آموختگان بر همگان روشن است. از آنجا که در حدود يک دهه از اجرای برنامه های آموزش مداوم می گذرد، پژوهشهای مستمر بايستی صورت گيرد. اين پژوهش به منظور جمع آوری نظرات پزشکان عمومی پيرامون محتوای برنامه های مدون صورت گرفته است. روشها. پرسشنامه ای شامل28 سؤال ( 26تستی و 2 سؤال تشريحی ) در باره محتوای 3 برنامه مدون (جراحی،اطفال و داخلی) تهيه گرديد و اين پرسشنامه در اختيار 156 نفر از پزشکان عمومی شرکت کننده در اين برنامه ها قرار داده شد. نتايج نشان می دهد که اکثر شرکت کنندگان محتوای برنامه ها و زمان اختصاص داده شده به آن را ناکافی ونا متناسب اعلام کردندو خواستار حق انتخاب مباحث با نيازهايشان و نيز ارائه مباحث فصلی و بومی هر منطقه شدند. يافته ها. اين يافته ها و همچنين ساير تحقيقاتی که در اين زمينه انجام شده است بيانگر آن است که تا رسيدن به اهداف مورد نظر اين برنامه ها فاصله زيادی است که اين کاستی ها را می توان با انجام پژوهشهای مختلف شناسايی نموده و در رفع آن تلاش کرد. نتيجه. با عنايت به نتايج اين پژوهش بمنظور بهتر نمودن برنامه های آموزش مداوم بايستی فاکتورها و مواردی از جمله : دقت در انتخاب نوع مباحث، تنظيم مناسب زمان های اختصاص داده شده برای هر مبحث، اولويت در ارائه بيماريهای بومی و فصلی، استفاده از نتايج نياز سنجی ها برای انتخاب مباحث، مطلع کردن قبلی شرکت کنندگان از رئوس مطالب و منابع مورد استفاده مد نظر قرار گيرد. آدرس. معاونت آموزشی, بلوار بهداشت, زاهدان. Introduction. Continuous education is an undeniable necessity. Nowadays, because of rapid advance of sciences, the importance of updating graduates knowledge is obvious to everyone. The present research aims at collecting general practitioners’ views about the content of composed programs in the city of Zahedan. Methods. The present descriptive study was performed using questionnaires including 29 questions for three composed programs. In the year 2000,156 general practitioners were selected to attend three composed continuous medical education programs(C-CME programs). Results. Most of the responders told that the C-CME programs fulfilled their needs in low to medium level. Most of them preferred the method named “Approach to case series” rather than the traditional methods (e.g. lectures ) for C-CME programs. They wanted more attention to be paid for their opinions and needs to select the contents and topics. Most of the responders told that the contents and time of C-CME programs only fulfilled their needs in low to medium level. Most of them needed practical and applied topics. More than 50% of the responders believed that the C-CME programs were not useful and didn’t have any positive aspect and said that their participation was merely for getting more points. They preferred these programs to be facultative not obligatory. Conclusion. With regard to the results of the present research, the following factors should be taken into consideration: to select the subjects with accuracy, to set aside appropriate time for each topic, to put priority on indigenous and seasonal diseases, to take advantage of the need assessment to select the subjects, to keep the participants informed about the materials and resources in use. 20 20 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-212&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Abasalat Borji اباصلت برجی 700031947532846004175 Yes EDC, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran. معاونت آموزشی, بلوار بهداشت, زاهدان Mahmoud Imani محمود ايمانی 700031947532846004176 No Abdolvahab Moradi عبدالوهاب مرادی 700031947532846004177 No

en بررسی نگرش اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان نسبت به فرآيند آموزش طب سرپايی در سال 1380 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی زاهدان مقدمه. با وجوديکه يکی از بارزترين وظايف و مهارتهای شغلی پزشکان عمومی ، اداره بيماران سرپايی در مطب يا مراکز بهداشتی درمانی خواهد بود متأسفانه آموزش پزشکی فعلی ما همچنان بر اساس آموزشی بر بالينی بيمار بوده و کمتر بهآموزش طب سر پايی که مهمترين بخش آموزش پزشکی است توجه شده است و اين جنبه از طب در بيشتر مراکز به ميزان ناچيز و به صورت نادرست اعمال می شود . روشها. اين مطالعه توصيفی با هدف ارزشيابی نگرش اعضای هيأت علمی بالينی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان نسبت به فرآيند آموزش طب سرپايی به اجرا درآمد که روش جمع آوری اطلاعات از طريق فرم اطلاعاتی بود که از ميان 75 نفر استاد بالينی تعداد 66 نفر (88 % ) فرم را تکميل کردند . يافته ها. حدود 7/75 % اساتيد معتقدند که آموزشهای بيمارستانی به تنهايی جهت آماده سازی دانشجويان برای مسئوليت شغلی آينده آنها کافی نمی باشد و 5/51 %آنها تناسبی بين نوع بيماريهای مشاهده شده در دوران آموزش دانشجويان و شيوع بيماريهايی که بعداً در جامعه با آنها مواجه خواهند شد ، نمی بينند. درمورد بهترين مکان جهت آموزش طب سر پايی 7/75 %اساتيد درمانگاه بيمارستان آموزشی را انتخاب کردند ودر هين حدود فضا و امکانات و زمان لازم جهت معاينه بيمارانرا ناکافی اعلام کردندو از نظر تعداد مناسب دانشجو برای هر دوره آموزشی طب سرپايی در کنار يک عضو هيأت علمی,5/51 % 3 نفر را توصيه کردندو در مورد موانع موجود بر سر راه ن آموزش طب سرپايی 33 درصد اساتيد محدوديت زمانی استاد ، نارضايتی بيمار از حضور دانشجو ، عدم انگيزه اساتيد و کمبود امکانات را ذکر کردند . نتيجه. اين مطالعه بر ضرورت گسترش عرصه آموزش پزشکی به سطح جامعه تأکيد داشته که بدين منظور بايستی نسيت به تهيه فضای فيزيکی مناسب و تجهيز وسايل لازم در مراکز آموزش سرپايی اقدام شود ونيز توجه به مشکلات اعضای هيأت علمی و همچنين تغيير در برنامه های آموزشی بطوريکه آموزش پزشکی ديد جامعه نگری و جامع نگری در دانشجو بوجود بياورد. آدرس. معاونت آموزشی, بلوار بهداشت, زاهدان. Introduction. There is an obvious gap between traditional medical education and occupational expectations of medical graduates. So in order to eliminate this problem and promote students competence in clinical process, a new educational strategy, entitled “ambulatory care education (ACE)” have been suggested which is based on integration of individual clinical expertise and the medical education. The aim of this study was to identify the attitudes of academic staffs of Zahedan University of medical sciences toward (ACE). Methods. In this descriptive study, questionnaires were used and handed in between 75 faculty members of Zahedan University of medical sciences .of whom 66 responded . Results. 51.5% of the responders told that hospital bed wards were not enough for medical teaching, and 51.5% of them believed that there was inappropriateness between diseases that medical students encounter in hospital bed wards and the ones, they will face with in the society. 78.7% of responders believed that ambulatory care education must be about 50% Of the total medical education . Conclusion. Based upon this study we propose: 1. Equipping (ACE) . 2. Solving faculty members’ problems. 3. Integration of medical education with clinical practice.4. Curricular change towards community – oriented medical education.5. Curricular change towards educational needs. 20 21 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-213&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Abasalat Borji اباصلت برجی 700031947532846004178 Yes EDC, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran. معاونت آموزشی, بلوار بهداشت, زاهدان Mohammad Reza Qanbari محمدرضا قنبری 700031947532846004179 No Mahmoud Imani محمود ايمانی 700031947532846004180 No Jalil Shariati جليل شريعتی 700031947532846004181 No

en بررسی نگرش پزشکان عمومی مراکز بهداشتی درمانی استان گيلان در مورد آمزوش طب سرپايی 1381 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی گيلان مقدمه. مهمترين وظيفه پزشک عمومی اداره بيماران سرپايی در مطل يا مراکز بهداشتی می باشد اما مشکل اساسی آموزش پزشکی، آموزش صرف بر بالين بيمار بوده و آموزش طب سرپايی محدود به درمانگاههای بيمارستانها می باشد که عموما به صورت نادرست اجرا می شود. در اين مطالعه سعی بر اين است که نظرخواهی از پزشکان عمومی مراکز بهداشتی درمانی در خصوص آموزش طب سرپايی در طی دوره عمومی صورت گيرد. روشها. در يک مطالعه مقطعی، کليه پزشکان عمومی شاغل در مراکز بهداشتی درمانی استان گيلان در سال 1381 به تعداد 161 نفر با پرشنامه ای حاوی اطلاعات مورد نياز شامل سال ورود به دانشگاه از سال فراغت از تحصيل، دانشگاه محل تحصيل، جنس، داشتن مطب خصوصی، و نيز سئوالاتی نگرشی در مورد نحوه اجرا، طب سرپايی در طی دوره عمومی مورد پرسش قرار گرفت داده ها جمع آوری شده با نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها. در اين مطالعه، 8/52% پزشکان نگرش مثبت و بقيه نگرش منفی در خصوص آموزش طب سوزنی در طی دوره عمومی پزشکی داشتند. ارتباط معنی داری بين نگرش پزشکان با سال فراغت از تحصيل دانشگاه محل تحصيل و داشتن طب خصوصی وجود نداشت (05/0 p>) 3/86% بيمارستانهای دانشگاهی را به تنهايی جهت آموزش دانشجويان کافی نمی دانستند و محلهای ديگر همچون کلينيک های ويژه، مراکز بهداشتی – درمانی و بيمارستانهای دولتی غير آموزشی را جهت آموزش پيشنهاد نمودند، 4/53% پزشکان اعتقاد داشتند که امکان پيگيری بيماران در مراکز بهداشتی-درمانی بيشتر ازمراکز دانشگاهی است. نتيجه. اين مطالب نشان می دهد که حدود نيمی از پزشکان نگرش مثبتی به آموزش طب سرپايی نداشتند و جهت ارتقای کيفيت آموزش پزشکی نياز به تغيير در رويکرد آموزشی بيمارستانی به طب سرپايی می باشد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی رشت, رشت. . One of the most important tasks of general physicians is the management of outpatients in health centers and clinics. Bedside teaching and ambulatory traiing are however, limited to hospital clinics in short courses without enough supervision. This study aimed to evaluate the attitude of general practitioners working in health centers of Guilan University of medical sciences toward ambulatory medicine training. Methods. The participants in this cross-sectional study were all general physicians (161 men and women) working in health centers in Gilan province. Data on sex, date of graduation, the university they graduated from, private practice and their attitude toward ambulatory medicine education were collected using questionnaires then the data were analyzed using SPSS 9.0. Results. The findings showed that 52.8% of the physicians under the study showed positive attitude toward ambulatory medicine training. The participants’ attitude was not related to the date of graduation, private practice and the university they graduated from. Most of the participants (86.3%) reported that training at university hospitals was not sufficient ambulatory medicine and more courses were needed to be offered in other centers e.g. in health centers. These results also showed that patients were better followed in health centers than university hospitals. Conclusion. This study indicated that ambulatory medicine has been neglected in teaching hospitals. Ambulatory medicine training should be regarded as an important part of medical education to improve medical teaching quality. 21 21 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-214&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Ali Davoodi علی داوودی 700031947532846004182 Yes Rasht University of Medical Sciences, Rasht, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی رشت, رشت Zahra Mohtasham Amiri زهرا محتشم اميری 700031947532846004183 No Pouya Naghshpour پويا نقش پور 700031947532846004184 No

en بررسی علل افت تحصيلی در دانشجويان پزشکی ورودی 1371 و 1372 شيراز پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. افت تحصيلی دانشجويان پزشکی يک مسأله بسيار مهم است که اگر کنترل شود باعث پائين آمدن سطح علمی پزشکان در سالهای آينده خواهد شد. اين مطالعه بمنظور بررسی علل افت تحصيلی دانشجويان پزشکی در سال 1380 انجام پذيرفته است. روشها. در اين مطالعه که بصورت مقطعی بر روی کليه دانشجويان ورودی 1371 و 1372 انجام گرفت. دانشجويان بر اساس معدل دانشگاهی به دو گروه موفق ( معدل بالای 16) و ناموفق ( معدل زير 14) تقسيم شدند. يافته ها. معدل دوران متوسطه. ميزان علاقه به پزشکی، انگيزه و سطح تحصيل والدين در دانشجويان موفق از دانشجويان ناموفق بالاتر بود. بعلاوه فاصله بين اخذ ديپلم و ورود به دانشگاه در بيش از 66% از دانشجويان ناموفق بيش از يکسال و در مقابل در حدود 85% از دانشجويان موفق بالافاصله يا حداکثر يکسال بوده است. بيش از 75% دانشجويان موفق دارای منزل شخصی و 7/71% از دانشجويان ناموفق در خوابگاه زندگی می کنند. حدود 3/28% از دانشجويان ناموفق و تنها 6% از دانشجويان موفق دارای شغل اضافی بوده اند، 4/43% از دانشجويان ناموفق هيچ برنامه ای جهت مطالعه نداشتد. 1/50% دانشجويان ناموفق متأهل بوده اند در صورتيکه تنها 3/18% از دانشجويان موفق متأهل بوده اند. رابطه معناداری بين موفقيت و حضور در کلاس وجود نداشت (1/0P> ) . 70% دانشجويان ناموفق دارای سهميه ايثارگران بوده اند. نتيجه. با توجه به يافته های پژوهشی، توجه به عواملی که باعث موفقيت تحصيلی در دانشجويان پزشکی می شود امری ضروری به نظر ميرسد و تا زمانی که به يک برنامه جامع و نوين برای آموزش پزشکی نرسيم مشکل افت تحصيلی همچنان به قوت خود باقی است. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکيم دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Introduction. Student dropout in Medical colleges is a significant problem unless is controlled. It will result in shortages exacerbation of qualified physicians that may occur in future years. Methods. A retrospective study was done for evaluation of student dropout risk factors. The students, according to the average grade of university, were classified into two groups (Successful – unsuccessful). Results. The list of risk factors and results were: Average grade of high school, interest in medicine, motivation and the educational degree of parents. These factors, in the successful group were higher than in the unsuccessful group. The interval between finishing high school and coming to the university (66%) in the unsuccessful group was more than one year, but in about 85% of the successful group was without interval or one year (P<0.0001). Home: 75.6% of the the successful group lived in dormitory (P<0.0001). Having another occupation in addition to education was in about 28.3% of the unsuccessful group against 6% of the successful group (P<0.001) . Program for study: about 50.1% of the unsuccessful group had no program for studying (P<0.05). Married and unmarried: 50.1% of the unsuccessful group were married and 18.3% of the succssful group were married (P<0.0001). Presence in the class: according to the data had no correlation with success (P>0.1). Conclusion. These findings can be used in improvement of educational programs. 21 21 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-215&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Gholam Reza Dehbozorgi غلامرضا ده بزرگی 700031947532846004185 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکيم دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Haidar Ali Mooseli حيدرعلی موصلی 700031947532846004186 No

en بررسی ميزان رضايتمندی دانشجويان بهداشت خانواده از آزمون به روش OSCE ، در مقايسه با آزمون مرسوم (سنتی) آگاهی ، نگرش و کسب مهارتهای ضروری برای ورود به موقعيت واقعی حرفه‎ای 81-1380 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی گرگان مقدمه. ارزيابی ، يکی از مهمترين مراحل نظام آموزشی است. در ارزيابی می‌توان ميزان يادگيری دانشجو را کشف نمود. در اين بررسی بر آن شديم ، روش جديد ارزيابی نهايی سنجش عملکرد معروف به آسکی OSCE را به عنوان يک روش جايگزين ، مورد بررسی قرار دهيم. روشها. اين يک مطالعه توصيفی – مقايسه‌ای است که جامعه آماری اين پژوهش ، دانشجويان رشته بهداشت خانواده هستند که با روش نمونه‌گيری غيراحتمالی و از نوع آسان ، در گروه دانشجويی ، با دو روش متفاوت (روش مرسوم و روش آسکی) ، مورد ارزيابی نهايی سنجش عملکرد قرار گرفتند که نتايج بررسی با آزمون‌های t و 2 در نرم افزار SPSS ، تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها. نتايج بررسی نشان داد که توانايی آزمون آسکی و مرسوم در برخی حيطه‌ها (واکسيناسيون و تنظيم خانواده) تفاوت معنادار نشان می‌دهد (002/0 P<). آزمون آسکی هم‌چنين از لحاظ رضايتمندی دانشجو از نحوه ارزيابی و هم عادلانه بودن آزمون در سنجش عملکرد ، تفاوت معنی‌دار را با روش مرسوم نشان می‌دهد. تيجه‎. اين نتايج بخوبی برتری آزمون آسکی را بر آزمون مرسوم نشان می‌دهد و با فراهم نمودن امکانات و شرايط لازم مي‎تواند در رشته‎های مختلف علوم پزشکی بکار رود. آدرس. دفتر آموزش مداوم, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی گرگان, گرگان. Introduction. Evaluation is one of the most important phase in educational (teaching) system. During evaluation, the student scale (rate) of learning is discovered. In this study we tried to substitute a new method called the final functional evaluation, that is mostly popular to a code – name OSCE. Methods. This is a descriptive – comparative study. The statistical population are the family health students from Gorgan medical sciences university. The methodology of research was based on simple non-probable sampling and the students were evaluated by using two different systems, common and OSCE. The results of this research was analyzed using , t , 2 , statistical tests. Results. The findings from this investigation indicated that there was a significant difference between the ability of OSCE and the common tests in some area e.g (vaccination and family regulation), (P<0.002). OSCE, method was shown to be the ideal evaluation method comparing with the more common and usual system of evaluation from the viewpoint of the students, because on their opinion, this type of evaluation produces a more reliable and justifiable evaluation. These results indicated that there was a significant differences between OSCE and the usual method of evaluation. Conclusion. The findings from the present study clearly show that OSCE is much better way for student’s evaluation. 22 22 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-217&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Ahmad Ali Eslamei احمدعلی اسلامی 700031947532846004187 Yes Pharm.Dept, Rasht University of Medical Science, Rasht, Iran. دفتر آموزش مداوم, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی گرگان, گرگان Akhtar Saifi اختر سيفی 700031947532846004188 No Gholam Reza Vagharei غلامرضا وقاری 700031947532846004189 No

en مراکز توسعه آموزش دانشگاههای علوم پزشکی کشور از گذشته تا حال پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. وزارت بهداشت ، درمان وآموزش پزشکي ايجاد مراکز توسعه آموزش در دانشگاههای علوم پزشکی کشور با هدف ارتقای کيفی آموزش پس از تاسيس چنين مرکزی درمعاونت آموزشی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی در اواخر سال 1368 ، بعنوان يک ضرورت در دستورکار مرکز ستاد قرار گرفت 0 ضرورت ايجاد مراکز پس از انتزاع رشته های گروه علوم پزشکی از وزارت علوم وادغام آنها در وزارت بهداری سابق وتاسيس وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی درسال 1364 بطور محسوس نمايان گرديد ، زيرا بتدريج تعداد دانشگاهها ودانشکده های علوم پزشکی کشور افزايش يافت واين افزايش که بمنظور جبران کمبود نيروی انسانی پزشکی و پيرا پزشکی و بطور آگاهانه ومتناسب با نياز جامعه صورت گرفته بود ، بتدريج می توانست کيفيت آموزش را دچار اشکال کند 0 درواقع برای جلوگيری از اين خطر بود که مراکزی تحت عنوان مــراکز توسعه آموزش EDC ( Development Centers Educational ) همانند آنچه که در ساير دانشگاههای معتبر خارج وجود دارد ، در دانشگاهها راه اندازی شدند0 درحال حاضر در 39 دانشگاه و دانشکده علوم پزشکی کشور ، مراکز وواحدهای توسعه آموزش با انجام فعاليت در پنج زمينه آموزش اساتيد ، برنامه ريزی درسی، آموزش مداوم، ارزشيابی و پژوهش در آموزش ، مسائل کيفی آموزش را عهده دار می باشند0 کمبود نيروی متخصص در زمينه آموزش پزشکی وارزشگذاری ناکافی برای فعاليتهای آموزشی از جمله مسائلی هستند که سبب شده اند عليرغم تلاشهای فراوان مراکز، نتايج مورد انتظار حاصل نگردد0 در يک نظر خواهی بعمل آمده درسال 1381 ، کليه مراکز توسعه آموزش ، تربيت نيروی انسانی متخصص ، ارزشگذاری متناسب برای آموزش همانند درمان ، داشتن بودجه مستقل وتخصيص بموقع اعتبارات را در بويايی مراکز موثر اعلام کردند0 آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, وزارت بهداشت , درمان و آموزش پزشکی, تهران. After foundation of the Educational Development Center (EDC) in Ministry of Health and Medical Education in 1989, These centers were gradually established in universities of medical sciences in order to promote the quality of education. The necessity of establishment of EDCs was tangibly revealed after integration of previous ministry of health and medical science faculties and establishment of the Ministry of Health and Medical Education in 1985. Consequently, The number of medical university and faculties gradually increased. Although, The increment had been done to respond the shortage of medical manpower, but it would be a threat for quality of education. In fact, EDCs were established in universities of medical sciences for preventing this threat. At present, 39 EDCs are assigned to promote the quality of education in universities of medical sciences. Their main functions are divided into five main branches: Teacher Training, Curriculum Development, Continuing Education, Evaluation and Research in Education. The shortage of experts in Medical Education, inadequate values for educational activities are among the important causes for unsuccessful results. In a review in 2002, training the expert human resources, considering real value of education, appropriate budget and early allocation were recognized as effective factors for promotion of the EDCs. 22 23 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-218&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Alireza Esteghamati عليرضا استقامتی 700031947532846004190 Yes EDC, Tehran university of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, وزارت بهداشت , درمان و آموزش پزشکی, تهران Farangis Shoghi shafagh aria فرنگيس شوقی شفق آريا 700031947532846004191 No

en نيازهای آموزشی دانشجويان علوم پزشکی در ارتباط با روش اورژانسی پيشگيری از حاملگی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد مقدمه. جهت آموزش هرموضوعی ابتدا بايد نيازها و ندانسته ها مشخص گردد تا بتوان آگاهيهای مورد نياز را به ترتيب اولويت در اختيار فراگيران قرار داد . از آنجا که درس جمعيت و تنظيم خانواده در تمام رشته های دانشگاهی به منظور آگاهی دانشجويان و تاکيد بر اهميت ويژه اين موضوع درسی تدريس می گردد پژوهشی با هدف تعيين نيازهای آموزشی علوم پزشکی را در ارتباط با روش اورژانسی پيشگيری از حاملگی ( EC) طراحی گرديد . روشها. دراين مطالعه توصيفی 102 دانشجوی دختر پرستاری ، مامائی ، بهداشت و پيراپزشکی که واحد تنظيم خانواده را گذرانده و در دومقطع کاردانی وکارشناسی تحصيل می کردند به روش سرشماری انتخاب شدند .گرد آوری داده ها از طريق پرسشنامه و تجزيه وتحليل آماری بود که بوسيله تستهای کای اسکوئر و اسپير من صورت گرفت . يافته ها. نتايج پژوهش نشان داد که نيازهای آموزشی دانشجويان مورد مطالعه در ارتباط با روش ضد بارداری اورژانسی (E C ) به ترتيب اولويت عبارتند از : عدم آگاهی از ميزان تاثير EC 1/93 % از مکانيسم اثر EC 2/91% از نحوه مراجعه پس از استفاده از EC 4/82% از عوارض استفاده مکرر از EC 5/77% ، از روشهای مجاز EC 2/75% از دفعات مجاز استفاده از EC در سال 6/69% از مفهوم نزديکی بدون محافظت 7/63% همچنين بين نيازهای آموزشی و مقطع تحصيلی دانشجويان (006/0 =P ) ارتباط معنی دار آماری مشاهده گرديد. نتيجه. با توجه به نياز دانشجو يا ن مورد مطالعه در ارتباط با جنبه های مختلف EC و اينکه به لحاظ محدوديتهای قانونی ، اخلاقی و شرعی در رابطه با سقط جنين اين روش تنها راه حل پيشگيری از حاملگی ناخواسته زودرس محسوب می شود . بهتر است در همه مقاطع و رشته هايی که درس تنظيم خانواده تدريس می شود در آموزش مبحث EC دقت نظر بيشتری اعمال گردد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی, يزد. Introduction. In order to educate any subject, needs and Lack of knowledge must be recognized. Family Planning is an essential subject for instructing to all university students, therefore, the purpose of this study is to determine educational needs of medical student about Emergency Contraception ( EC ). Methods. This descriptive study was performed on 102 female nursing midwifery, Health, and paramedical students of Shahid Sadoughi University who recently passed family planning course . Data was collected by questionnaire and analyzed by SPSS program, x2, spearman and Pearson tests. Results. Lack of Knowledge about EC efficacy was 93.1%, EC mechanism 91.2% , EC follow up 82.4 %, EC side effects 77.5%, EC Methods 75.2%, EC number use/year 69.7%, and determination of unprotected coitus was 63.7% per year. In addition there was significant statistical relationship between educational needs and degree of graduation ( p = 0.004) and the course of study ( p = 0.003) 23 23 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-220&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Tahmineh Farajkhoda تهمينه فرج خدا 700031947532846004192 Yes Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی, يزد Behnaz Enjezab بهناز انجذاب 700031947532846004193 No Mahshid Bokaie مهشيد بکائی 700031947532846004194 No

en پيش نيازها و الزامات اعتبار بخشی در نظام آموزش پزشکی ايران پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتي اعتباربخشی در نظام های آموزشی کشورهای غربی پيشينه ای طولانی دارد و سابقه انجام آن در کشوری مانند امريکا به بيش از يک قرن می رسد. در کشورهای اروپايی نيز در دهه های اخير فعاليت های مختلفی در راستای اعتباربخشی صورت گرفته و انجام آن به صورت يک ضرورت درآمده است، ‌در کشور ما نيز اينک متخصصان به پياده سازی اعتباربخشی می انديشند. در اين مقاله سعی شده است که اهداف ذيل تامين شود: بررسی ارتباط ميان ميان استقلال دانشگاهی و فرايند اعتبار بخشي؛ آشنايی با پيش شرط های لازم برای واجد شرايط اعتبار بخشی شناخته شدن يک واحد آموزشي؛ نظام آموزش پزشکی در کشور ما و بويژه متمرکز بودن آن چه تاثيری در تصميم گيری های مربوط به اعتباربخشی می گذارد؟ بهره گيری از تجارب ارزيابی درونی در وزارت بهداشت؛ مطالعه فرايند اعتبار بخشی و ملزومات آن در کشورهای مختلف؛ فرهنگ سازی، ايجاد آگاهی و احساس ضرورت، ‌ داشتن استقلال دانشگاهی و نيز واجد شرايط بودن واحد متقاضی اعتبار بخشی از جمله ملزومات و پيش نيازهای اعتبار بخشی هستند. علاوه برموارد مربوط به واحدهای دانشگاهی ،‌ شرايطی نيز در حوزه ستادی ضروری می باشد. انجام اعتبار بخشی با تمام علاقه و ضرورتی که برای انجام آن وجود دارد مستلزم فراهم آوردن برخی مقدمات و ملزومات است. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی, تهران. Introduction. Accreditation has a long antecedence in western countries educational systems and its history of implementation is more than a century in a country such as United States of America. In European countries, also different activities have been implied throughout the accreditation and its implementation has become an essential. Now, in our country the experts also think of the accreditation implementation. In this article, we will try to provide the following aims: Reviewing academic (university) independence and accreditation process relations Recognizing essential pre-requisites for possessing the accreditation conditions in an educational section (unit) what will be the effect of medical education system [in our country] and especially its concentrating, in accreditation decision makings? Methods. Taking advantages from the internal assessment in Ministry of Health and Medical Education. The study of accreditation and its essentials in different countries Results. Culturalization, recognition and feeling of emergency making, having academic (University) independence and also possessing conditions in the section (unit) that requires accreditation, are the essentials and pre- requisites of accreditation. Some other conditions in ministerial level are essential, in addition to the university section cases. Discussion. The implementation of accreditation with whole interest and emergency in it, requires providing some of antecedents and essentials. 24 24 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-221&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Jalil Fathabadi جليل فتح آبادی 700031947532846004195 Yes Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی, تهران Amir Maziar Niaie اميرمازيار نيائی 700031947532846004196 No

en بررسی گرايش دانشجويان پزشکی در مقطع علوم پايه و سال آخر به روان پزشکی به عنوان شغل آينده پژوهشی اصیل Original research article مقدمه. تعداد فارغ التحصيلان پزشکی که روانپزشکی را به عنوان تخصص در آينده بر می گزينند رو به کاهش گذاشته است. هدف بررسی اينکه آيا اين کاهش گرايش قبل از شروع سال اول و سال هفتم تحصيلات پزشکی بوده است می باشد. روشها. به اين منظور 100 نفر از دانشجويان پزشکی سال اول و 100 نفر از دانشجويان سال آخر تنوسط پرسشنامه ای که به منظور ميزان درک آنها از تخصصهای مختلف پزشکی طراحی شده بود مورد مطالعه قرار گرفتند. يافته ها. نتايج نشان داد که دانشجويان جنبه های پزشکی موجود در کار روانپزشکی را به طور مؤثری ارزشمند دانسته اند هر چند دانشجويان روانپزشکی را نسبت به ساير تخصصها دارای جذابيت و اهميت کمتری دانسته اند. در حدود يک چهارم از دانشجويان سال اول و يک سوم دانشجويان سال آخر اتخاب روانپزشکی را به عنوان حرفه آينده قطعا” انتخاب نموده اند. در تمام جنبه های مورد بررسی تفاوت معناداری بين نگرش دانشجويان سال اول و آخر نسبت به رشته روانپزشکی وجود نداشت. نتيجه. اين گرايش منفی به روانپزشکی يا ناشی از باورهای غلط دانشجويان است که بايد در طول تحصيلات پزشکی اصلاح شوند و يا ناشی از برخی واقعيت های موجود در اين رشته می باشد. Introduction. The number of Medical gratuates choosing careers in psychiatry is in decline. In order to determine whether this disinclination toward psychiatry occurs before versus during medical school, this study, surveyed medical students at the start of their freshman year and last year of Medical educations. Methods. 100 freshman medical students and 100 of interns from three medical schools of Shiraz, Jahroum and Fasaa Were survyed with a questionaire designed to assess their perceptions of careers in various specialties. Results.: ¼ of first year and ⅓ of last year student completely ruledout psychiatry future job as there was no significant difference between first and last year student in regard to their attitude towards psychiatry. 24 24 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-222&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Ali Firoozabadi علی فيروزآبادی 700031947532846004197 Yes Gholamreza Dehbozorgi غلامرضا ده بزرگی 700031947532846004198 No Hassan Farashbandi حسن فراش بندی 700031947532846004199 No Abootaleb Ebrahimpoor ابوطالب ابراهيم پور 700031947532846004200 No Nezameddin Samiepoor نظام الدين سميع پور 700031947532846004201 No

en ‌بررسی نظرات دانشجويان و اعضاء هيئت علمی پرستاری و مامايی در مورد مشکلات آموزش بالينی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه. با شناخت مشکلات آموزش بالينی پرستاری و مامايی، مسئولين قادر خواهند بود که برنامه‌های آموزشی مطلوب را طرح ريزی کنند تا باعث افزايش کيفيت ارائه خدمات بهداشتی به همه افراد جامعه شود. هدف از اين مطالعه، بررسی نظرات دانشجويان و اعضای هيئت علمی پرستاری و مامايی در مورد مشکلات آموزش بالينی می باشد. روشها. اين مطالعه توصيفی تحليلی بر روی 111 نفر از دانشجويان پرستاری و مامايی ترم هفتم و هشتم و ده نفر از اساتيد اين گروه انجام شد. پرسشنامه دو قسمتی شامل اطلاعات دموگرافيک و معيارهای موجود برای بررسی مشکلات آموزش بالينی بود. در بخش بررسی مشکلات آموزش بالينی شش رکن اساسی شامل مشکلات ايفای نقش، عوامل بوجود آورنده اضطراب ، تمرين پيش بالينی ، اعتماد به نفس، عوامل محيطی و مشکلات کاربرد اصول آموخته شده بر بالين بيمار مورد بررسی قرار گرفتند. در تجزيه و تحليل داده ها از محاسبات آماری ميانگين، انحراف معيار، آزمون t ، ضريب همبستگی پيرسون و آزمون ANOVA استفاده گرديد. يافته ها. نتايج بدست آمده نشان داد که از نظر دانشجويان و اعضای هيئت علمی بيشترين مشکل آموزش بالينی به ترتيب ربوط به عوامل محيطی بالينی ( با ميانگين 5/2 09/6 ) و کاربرد اصول آموخته شده بر بالين بيمار ( با ميانگين 4 13/6) بوده است. 95% دانشجويان معتقد بودند که از بين عوامل محيطی بالينی، فاکتور نداشتن امکانات رفاهی مورد نياز و 100% اساتيد از بين مشکلات کاربرد اصول آموخته شده بر بالين بيمار،عامل ناکافی بودن تسهيلات آموزشی و پيروی از مقررات معمول و نادرست حاکم بر محيط را مشکل اساسی ذکر کرده اند. نتيجه. نياز به ارتقاء کيفيت در سيستم آموزشی به شدت احساس می‌شود. تأکيد بر بهبود يافتن بيماران بدنبال ارتقاء کيفيت آموزشی شاخص اثر بخشی محسوب می‌شود. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزکشی تبريز, تبريز. Introduction. With recognition of clinical education problems in nursing and midwifery, the people in charge will be able to plan the optimal education programs to promote quality presentation of health services to all persons of the community. Surveying the view points of students and faculty members of nursing and midwifery about clinical education problems were the aims of this study. Methods. This descriptive- study was carried on 111 students of seventh and eighth term of nursing & midwifery and also ten masters of these courses in kerman Nursing- Midwifery college. The data was collected using a questionnaire consisting of two parts: Demographic characteristics and a scale to assess clinical education problems. In the part of assessing clinical education problems, there was 6 effective subjects consisting of: role playing problems, stress causing factors, preclinical practice, self reliance, environmental factors and educated methods application in clinical. In data analysis Mean, Standard Deviation, t-test, Pearson correlation and ANOVA statistics were used. Results. The obtained results revealed that in the view of students and faculty members, the most clinical education problem was: environmental- clinical factors (with the mean of 6.09 2.5) and educated methods application in clinical (with the mean of 6.13 4) respectively. Between environmental- clinical factors, 95% of students believed that lack of convenience facilities was the most important problem. And between educated methods application in clinical, 100% of masters believed that insufficient education equipments and also incorrect routine decisions were the most problems. Discussion. Requirement for quality promotion in education system is felt severely. Emphasis on patients to gain health after quality promotion of education is accounted as effectiveness indicator. 24 25 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-223&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Afsar Foroud افسر فرود 700031947532846004202 Yes Islamic Azad University, Kerman, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزکشی تبريز, تبريز Afsaneh Foroud افسانه فرود 700031947532846004203 No

en بررسی ديدگاه اساتيد دانشگاه علوم پزشکی اهواز نسبت به بازخورد نتايج ارزشيابی استاد و بهبود کيفيت تدريس پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اهواز مقدمه. از آنجائيکه مهمترين هدف ارزشيابی اساتيد توسط دانشجويان پس خوراند به اساتيد است که نسبت به عملکرد برنامه درسی ونيز رفتارشان آگاه شوند، مرکز مطالعات و توسعه آموزش دانشگاه بمنظور بدست آوردن ديدگاه اساتيد دانشگاه نسبت به تاثير اعلام نمره ارزشيابی در روند بهبود کيفيت تدريس آنان و نيز بررسی عوامل موثر در افزايش يا کاهش نمرات ارزشيابی از ديدگاه خودشان اقدام به انجام اين مطالعه نمود تا بتواند در جهت بهره برداری بهتر از نتايج ارزشيابی استاد در راستای بهبود کيفيت آموزشی الهام بگيرد. روشها. در اين تحقيق که يک مطالعه توصيفی می باشد پرسشنامه ای منطبق بر هدف تحقيق تهيه و تنظيم گرديد که پس از تکثير جهت تمامی اساتيد غيربالينی که در سال تحصيلی 81-80 مورد ارزيابی قرار گرفته بودند ، فرستاده شد. 6/74% از پرسشنامه های پس از تکميل عودت داده شد . داده ها جمع آوری شد و بوسيله نرم افزار SPSS و آزمون مجذور کای مورد تجزيه وتحليل و ارزيابی قرار گرفت. يافته ها. نتايج حاصل از تحقيق در جامعه مورد بررسی نشان داد که با وجود اينکه 1/55% اساتيد با سيستم کنونی ارزيابی وضعيت آموزشی اساتيد موافق هستند، 85% اساتيد اعلام نمره ارزشيابی را به اساتيد بعنوان يک بازخورد مناسب در بهبود کيفيت تدريس مفيد تلقی می نمايند. مخالفت اساتيد با سيستم کنونی ارزيابی اساتيد بترتيب اولويت عمدتاً مربوط به موجود نبودن شرايط استاندارد آموزشی ، عدم صداقت دانشجويان و عدم رعايت حرمت وشأن استاد می باشد .8/45% اساتيد اذعان کردند که نمره ارزشيابی آنان تا اندازه ای بيانگر واقعيت شيوه تدريس آنها بوده است . در حاليکه حدود 31% اعلام نمودند که نمره ارزشيابی بيانگر واقعيت تدريس آنها نمی باشد. نمره ارزشيابی 3/52% اساتيد نسبت به سال گذشته افزايش نشان داده است و اين افزايش را آنان عمدتاً منوط به توانايی و تسلط بيشتر بر محتوای درسی ، تجديد نظر در شيوه تدريس و ارائه محتوای مناسب و کاربردی درسی و نيز اطلاع از نتايج ارزشيابی و گرفتن بازخورد از دانشجويان می دانستند . نمره ارزشيابی 4/37% اعضاء هيئت علمی نسبت به سال گذشته افت داشته است که علل عمده اين کاهش را آنان وجود اشکال در شيوده تدريس ،ارائه مشترک يک درس توسط چند مدرس ،کاهش انگيزه ها بدليل عملکرد نامناسب مسئولين و مقطع تحصيلی دانشجويان اعلام گرديده است . در اين تحقيق نيز بين مرتبه علمی و نظر هيئت علمی نسبت به سيستم کنونی ارزشيابی آموزشی ( P = 0.03 ) ، تاثير نمره ارزشيابی در روند بهبود تدريس (P = 0.02 )و نيز تغيير نمره ارزشيابی ( P = 0.01 ) رابطه وجود دارد. نتيجه. آگاهی بيشتر مسئولين ذيربط نسبت به شرايط موجود و تلاش در جهت رفع نواقص و نارسائی ها مطابق با نقطه نظرات اعضاء هيئت علمی در جهت ارتقاء کيفيت آموزشی اين دانشگاه می تواند مفيد باشد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اهواز , اهواز. Introduction. The most important aim of teacher evaluation by students is feedback to teachers in order to inform the negative and positive points of their lectures and manners. The aim of this study was to investigate teachers’ attitudes towards the report of their evaluation results and effective factors in assessment variation. Methods. The research was a descriptive study using a questionnaire designed in accordance with the aims. The questionnaires were collected from non-clinical faculty members (return rate: 74.6%). The data was analyzed with SPSS and Chi-square test. Results. Although only 55% of faculty members were agreed with present teacher evaluation system, 85% of them believed that the report of evaluation results as a feedback is useful in improvement teaching quality. Disagreement of teachers with the system, mainly related to non-standard education system, biased opinion of students and disregard to teacher with reverence. 45.8% of faculty members believed that their evaluation score can reflect their teaching skills whereas 31% of them did not believe on this. Evaluation score for faculty members increased for 52.3% and decreased for 37.4% during this year. They believed the increase is mainly related to being more dominant on text course, renewing teaching skills, using applied and suitable material and reporting teaching evaluation results and the decrease is mainly related to problem in teaching skills, multi-lecturers for a course, decrease in motivations effected by unsuitable action from authorities and student's educational levels. Moreover, the data showed significant relationship between academic level and opinion of faculty members regarding present educational system (p= 0.03), effectiveness of evaluation score on improvement of teaching process (p=0.02) and variation in evaluation score (p=0.01). Conclusion. The awareness of authorities about educational status and their effort to handle the defects and other problems according to teacher's viewpoints, can increase the quality of educational. 25 25 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-225&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mehri Ghafourian Boroujerdni مهری غفوريان 700031947532846004204 Yes EDC, Ahvaz university of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اهواز , اهواز Abdolhossein Shakurnia عبدالحسين شکورنيا 700031947532846004205 No

en بررسی ميزان مهارتهای عملی دانشجويان مقطع بالينی دانشکده پزشکی گرگان پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی گرگان مقدمه. توانايی کسب مهارتهای عملی از اهداف دوره پزشکی عمومی مي‎باشد و کسب اين مهارتها تشخيص و انجام اعمال درمانی را توسط پزشک ميسر مي‎سازد. اين مطالعه به منظور سنجش توانايی مهارتهای عملی دانشجويان رشته پزشکی در دوره بالينی طراحی گرديد. روشها. بدين منظور 92 نفر دانشجوی رشته پزشکی (کارورزی 64 نفر و کارآموزی 28 نفر) به طريقه نمونه‎گيری ساده انتخاب گرديدند و جمع‎آوری داده‎ها به کمک پرسشنامه که حاوی سوالاتی در مورد مهارتهای عملی مورد نياز دوره پزشکی بوده صورت گرفته است. يافته ها. در اين مطالعه مشخص نمود که 7/71% کارآموزان و 4/21% کارورزان فاقد مهارت لازم در انجام تزريقات بوده‎اند. اين ميزان در مورد لوله گذاری تراشه و مهارت انجام احياء قلب و ريه به ترتيب 8/96% و 7/35% در کارآموزان و 7/35% و 1/57% در کارورزان پزشکی بوده است. 5/85% کارآموزان دارای توانايی و مهارت لازم در اندازه‎گيری فشارخون شريانی بوده‎اند. همچنين 7/55% و 2/74% کارآموزان و 4/21% و 7/85% کارورزان به ترتيب فاقد مهارت لازم در انجام بخيه زدن و پانسمان زخم و گچگيری و آتل‎بندی عضو بوده‎اند. نتيجه. اين مطالعه نشان داد که توانايی مهارتهای عملی در دانشجويان پزشکی به صورت مدون نبوده و لزوم ايجاد کارگاه در دوره قبل از ورود به بيمارستان جهت آموزش مهارتهای فوق لازم و ضروری مي‎باشد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی گرگان, گرگان. Introduction. The ability for practical skills is an important target for medical education. These skills are necessary for diagnosis of diseases and therapeutic procedures. This study is designed for evaluation of clinical skills. Methods. 92 medical student were selected randomly and data was collected by questionnaires. Results. 71.7% of stagers and 21.4% of internship students didn’t have necessary skills in injections. 96.8% & 35.7% of medical students (5th grade) and 35.7% & 57.7% of internship students didn’t have necessary skills in intubations & C.P.R, respectively. 85.5% of medical students had enough ability in B.P measurement. Also 55.7% & 74.2% of medical student (5th grade) and 21.4% & 85.7% of internship students didn’t have necessary skills in surgical sutures and wound dressing and limb casting respectively. 81.6% of stagers and 63.6% of internship medical students believed that they needed education for these skills. 93.1% of medical students believed that workshop education was the best method for practical skills education. Conclusion. This study showed that practical skills education doesn’t have lesson plan, therefore clinical skills workshop is necessary before entrance to hospital for all the medical students. 26 26 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-226&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Mohammad Jaffar Golalipour محمدجعفر گلعلی پور 700031947532846004206 Yes EDC, Gorgan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی گرگان, گرگان Behnaz Khodabakhshi بهناز خدابخشی 700031947532846004207 No Gholamreza Vaghari غلامرضا وقاری 700031947532846004208 No

en بررسی تاثير آموزش مهارتهای عملی در بخش مهارتهای بالينی (Skill lab) در مورد دانشجويان پزشکی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. تا کنون روند آموزشی ثابت و قابل دفاعی در مورد آموزش مهارتهای عملی در دانشگاه علوم پزشکی تبريز در مورد دانشجويان پزشکی وجود نداشت. آموزش بدين ترتيب بودکه دانشجويان بعد از انتخاب واحد و گذراندن واحدهای درسی بصورت تئوری بدون کسب تعليمات به بخش معرفی می شدند. در بخش، انجام عملی برخی مهارتها (خونگيری، تزريقات داخل وريدی، احياء قلبی و ريوی، لوله گذاری داخل تراشه .... ) به آنها واگذار می گرديد و دانشجويان با همان يافته ها با بيماران کار کرده، از دانشگاه فارغ التحصيل می شدند. هدف از مطالعه حاضرمعرفی روش آموزش قبل از تماس با بيمار در بخشی بنام بخش مهارتهای بالينی جهت ارتقاء کارآيی و توانايی دانشجويان بود. روشها. مطالعه حاضر با روش FOCUS PDCA در مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبريز در بخش مهارتهای بالينی انجام گرديد. 25 نفر دانشجوی پزشکی (اکسترنی 2) بطور تصادفی انتخاب شدند. بابارش افکار، با حضور اساتيد و دانشجويان پزشکی، نمودار فرآيند جاری، نمودار همگرايی، علت و معلول رسم شد . با انجام درجه اولويت بندی، بنظر رسيد که دانشجويان بايد قبل از حضور در بيمارستان و تماس با بيمار برخی مهارتهای عملی را فرا گيرند. بدين منظور سنجش عملکرد جاری فرآيند در مورد سه مهارت (تزريقات داخل وريدی، احياء قلبی ريوی پايه و لوله گذاری تراشه ) با استفاده از تنظيم فرمهای جداگانه برای هر يک از مهارتها آغاز گرديد. پرسشنامه ها، قبل و پس از آموزش بصورت خودسنجی يا Self assessment توسط دانشجويان پرشدند (بسيار زياد = 4، زياد = 3، متوسط =2،‌ کم =1، خيلی کم =0). در اين مطالعه از اندازه گيری ميانه ، ميانگين و انحراف معيار برای سنجش ميزان ارتقاء استفاده شد. يافته ها. يافته های مطالعه حاضر نشان داد که در مورد مهارت بالينی احياء قلبی ريوی امتياز کسب شده با ميانه 6/1 به 85/3 و با ميانگين 85/0±55/1 به 50/0±57/3 ارتقاء يافت. اين مقادير در مورد لوله گذاری داخل تراشه از 40/1به 15/3واز 77/0±42/1 به61/0± 24/3 رسيد. ميانه در مورد تزريقات وريدی نيز قابل توجه بود، که از 6/1 به 50/3 ارتقاء يافت و ميانگين اين مهارت از63/0± 65/1 به51/0± 39/3 تغيير نمود. نتيجه. اميد است با توجه به نتايج مطالعه حاضر و با توسعه بخشهای مهارتهای بالينی و پشتکاری مسئولين اين واحدها روز به روز بر افتخار فراگيری کارهای عملی پيش از تماس با بيمار افزوده تر شده و دانشجويان با مشاهده فوايد اين گونه آموزشها شخصا در کاهش تنش روحی روانی، کاهش آسيب فيزيکی به بيمار، افزايش اعتماد به نفس و کاهش خطرات کارهای عملی مؤثر واقع شوند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز. Introduction. Education in Tabriz medical science university for medical students did not have a fixed and defendable route. Students learned most of the lessons theoretically which needed to be practiced and they were graduated from the university without having enough and correct information about them. It is noticeable that almost all of the practical procedures such as, intravenous injection, CPR, and endotracheal intubation were done by them. The aim of this study was to present a method of education which included practicing practical procedures correctly before doing them on the patients in a center called clinical skill lab. Methods. This study was performed on the basis of FOCUS PDCA in educational center of Tabriz medical science university . It consisted of 25 medical students who were selected randomly. With brain storming, attending of professors and medical students, flowcharting, affinity, inter relationship diagram, and with priority grading, it became clear that students should learn some of the practical procedures in an equipped center called clinical skill lab before doing them on the patients. So, evaluation of current learned procedures of three skills (Intravenous injection, CPR, endotracheal intubation) was performed using separate forms. The questionnaires were completed based on self assessment by the students before and after procedures’ teaching. In this study median, mean and standard deviation used to asses degree of improvement. Results. Results revealed that the median of CPR lesson reached from 1.6 to 3.85 and its mean changed from 1.550.85 to 3.570.50. It was 1.40 to 3.15 and 1.420.77 to 3.240.61 respectively, about endotracheal intubation . There was also significant change about intravenous injection lesson in which median improved from 1.6 to 3.50 and mean changed from 1.650.63 to 3.390.51. Conclusion. With the improvement of clinical skill centers and vigilance of the managers we hope that gradually, learning practical procedures is improved before students face patients. This kind of education certainly decreases students’ emotional stress, lessens physical trauma and improves self confidence of learners. 26 27 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-229&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Susan Hassanzadeh سوسن حسن زاده سلماسی 700031947532846004209 Yes EDC, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846004210 No Abdolreza Shagagie عبد الرضا شقاقی 700031947532846004211 No Parvar Hassanzadeh پرور حسن زاده سلماسی 700031947532846004212 No

en نتايج بررسی ميزان رضايتمندی دانشجويان پزشکی از بخش مهارتهای بالينی تبريز پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. رضايتمندی ، منعکس کننده موثر بودن تمام حيطه های آموزشی از لحاظ علمی و عملی می باشد. کسب مهارتهای بالينی به شکل عملی و مناسب يک فرايند کليدی در آموزش خدمات بهداشتی درمانی محسوب می شود. برای به انجام رساندن چنين خدمات، وجود مرکزی بنام مرکز مهارتهای بالينی، Clinical Skill Lab (CSL) يا مرکزی که با بيمارستان همانند سازی شده باشد ضروری است . هدف از انجام اين تحقيق بررسی رضايتمندی دانشجويان پزشکی از بخش مهارتهای مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی تبريز در نيمسال اول سال تحصيلی 82- 81 جهت رفع نيازمنديهای دانشجويان و بر آورد ميزان رضايت آنها از بخش مذبور بود. روشها. مطالعه حاضر در بخش مهارتهای مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی تبريز در مورد 83 نفر دانشجوی پزشکی که مشغول فراگيری مهارت های بالينی تعيين شده مختلفی بودند با حفظ مشخصات آنها در نيمسال اول سال تحصيلی 82-81 انجام گرديد. اطلاعات از طريق توزيع پرسشنامه توسط فردی ثابت که شامل بر جنبه های مختلف رضايتمندی دانشجويان بود گردآوری گرديد. مقياس ليکرت برای جمع آوری اطلاعات استفاده و نتايج با روش آماری توصيفی از جمله ميانگين و انحراف معيار تجزيه و تحليل شدند. يافته ها. نتايج مطالعه حاضر با در نظر گرفتن مجموع ميزان رضايت خيلی زياد و زياد در مورد جنبه های مختلف رضايتمندی دانشجويان ، نشان داد که ميزان رضايت دانشجويان از رعايت نظم و ترتيب ، نحوه آموزش و نحوه برخورد اعضاء هيئت علمی 20/80% بود. اين ميزان در مورد اهميت برگزاری کلاسهای توجيهی نظری و متناسب مباحث آن با فعاليت عملی در کارگاه 80/73 % بود. رضايتمندی در مورد نحوه برخورد و همکاری کارشناسان آموزشی 70/83 % گزارش گرديد. در مورد تاثير آموخته های مربوط به اين مرکز در انجام فعاليت های داخل بيمارستانی ميزان رضايتمندي0 5/67 % بر آورد گرديد. رضايتمندی در مورد تجهيزات 60/62% و در مورد کيفيت و کميت مانکن ها 90/38 % بود. نتيجه. علی رغم نوپا بودن بخش مهارتهای بالينی تبريز ، نتايج مطالعه حاضر نشان می دهد که درصد رضايتمندی دانشجويان از کليه جنبه های مورد بررسی رقم بالايی را بخود اختصاص داده است. نتايج اينگونه تحقيقات، بعنوان تلاشی است جهت پی بردن به مشکلات آموزشی و ارائه راه حل های مناسب تر که مشارکت بيشتر مسئولين و دست اندرکاران مسائل آموزشی دانشجويان را می طلبد . آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی تبريز، تبريز Introduction. Students’ satisfaction reflects the effectiveness of all aspects of education. Achieving clinical skill is a key process about medical education. For this reason it is necessary to build up a place similar to the hospital called Clinical Skill Lab (CSL). The aim of this study was to evaluate the medical students’ satisfaction from clinical Skill Lab of Tabriz for finding educational problems of the students. Methods. The present study was performed in CSL of Tabriz, on about 83 medical students who had to learn some of the practical procedures in first half term of 2002 – 2003 . Information was gathered using a questionnaire. Likert measure was used and results analyzed using descriptive statistical method together with estimating mean and standard deviation. Results. Level of satisfaction (very much and much) about different aspects of satisfaction were 80.20% about academic members discipline and their route of education. It was 73.80% and 83.70% for descriptive classes and educational technicians, respectively. Effectiveness of this kind of education in relation to inter-hospital working was 67.50%. Facilities of CLS, quality and quantity of manikins accounted 62.60% and 38.9% of satisfaction. Conclusion. Although CLS of Tabriz is currently organized but according to the results obtained, level of satisfaction about almost all of the aspects was higher than 50%. It becomes clear that educational managers should cooperate more about students’ educational problems and solve them effectively. 27 27 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-230&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Susan Hassanzadeh سوسن حسن زاده سلماسی 700031947532846004213 Yes EDC, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846004214 No Abdolreza Shagagie عبد الرضا شقاقی 700031947532846004215 No Parvar Hassanzadeh پرور حسن زاده سلماسی 700031947532846004216 No

en تأثير آموزش اقدامات عملی بالينی بر ميزان مهارت دانشجويان پزشکی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی تبريز مقدمه. مطالعات سالهای اخير نشان داده که ميزان مهارت عملی دانشجويان پزشکی و پزشکان در بسياری از کشورها رضايت بخش نيست. بر اساس نيازسنجی انجام شده در دانشکده پزشکی تبريز ميزان مهارت دانشجويان در بيست اقدام يا مهارت بالينی عمومی نيز در سال 1380 تعيين و بر اساس آنان برنامه‌ ريزی آموزشی در بخش مهارتهای بالينی دانشگاه انجام شد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ميزان تأثير برنامه‌‌های آموزش مهارتهای بالينی بر ارتقای مهارت دانشجويان است. روشها. در اين مطالعه کيفی جمع‌آوری داده‌‌ها با استفاده از فرم خود سنجی دانشجو و نظرخواهی از مربيان در مورد ميزان مهارت کسب شده و مقايسه با پيش‌آزمون در مورد 50 دانشجوی پزشکی که سه دوره آموزشی، تزريقات وريدی، احياء قلبی ريوی و لوله گذاری تراشه صورت گرفته است.تجزيه و تحليل يافته‌‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شده است يافته ها. تجزيه و تحليل داده‌‌های جمع‌‌آوری شده دراين مطالعه حاکی از افزايش ميزان امتياز مهارت احياء‌ قلبی ـ ريوی از 85/0 + 55/1 به 5/0 + 5/3 بر مبنای چهار می‌‌باشد. در مورد مهارت لوله گذاری تراشه ميانگين امتياز از 77/0 + 42/1 به 61/0 + 24/3 بر مبنای چهار افزايش يافت. در مورد تزريقات وريدی نيز افزايش ميانگين امتياز از 63/0 + 65/1 به 51/0 + 39/3 بوده است . نتيجه. اميداست با توجه به نتايج مطالعه حاضر و با توسعه بخشهای مهارتهای بالينی و پشتکاری مسئولين اين واحدها روز به روز بر افتخار فراگيری کارهای عملی پيش از تماس با بيمار افزوده تر شده و دانشجويان با مشاهده فوايد اينگونه آموزشها شخصاً در کاهش تنش روحی روانی، کاهش آسيب فيزيکی به بيمار، افزايش اعتماد به نفس و کاهش خطرات کارهای عملی مؤثر واقع شوند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, خبابان دانشگاه, تبريز. Introduction. Considering rights of patients and presence of a need for a standard clinical skills learning setting in recent 3 decades, it seems necessary to encourage decision – makers of medical education to establish clinical skills laboratory, in order to minimize unnecessary practices and possible injuries and reduce stress over students. CLS in TUMS was established in 2001. In planning phase of the Lab, expert opinion and experiences of other universities both in national and international level was regarded. Academic staff and experts collaboratively participated in planning and implementation of educational programs in CLS. Main goal of this study was to assess function of CLS in several dimensions of setting, instruments ,plans and process. Methods. In this descriptive and cross- sectional study a questionnaire was used for determining view points of 83 medical students who participated in CLS programs . SPSS package was used for analysis of data. Result. Findings of the study represented high level of satisfaction rate among students regarding several dimension of CLS function. Satisfaction rate for discipline, education style, interpersonal communication pattern between student and academic staff was 80.2% . Satisfaction rate for consistency between theoretical subjects and practical procedures in educational plans was 78.8%. Considering behavior and negotiation of instructors the satisfaction rate was 83.7%. Satisfaction rate for consistency of contents and needed professional skills at bedside was 67.5% and for instruments was 62.2%. Conclusion. Although CLS is young in TUMS, results show that satisfaction rate among students was high. The same experience could be used in other universities. Therefore, doing the same activities (for planning ) over twice will be prevented. 27 28 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-231&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Susan Hassanzadeh سوسن حسن زاده سلماسی 700031947532846004217 Yes EDC, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تبريز, تبريز Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846004218 No Abdolreza Shagagie عبد الرضا شقاقی 700031947532846004219 No Parvar Hassanzadeh پرور حسن زاده سلماسی 700031947532846004220 No

en مقايسه اعمال جراحی گوش حلق و بينی در دو بخش صبح و عصر(کلينيک ويژه) بيمارستان خليلی و نقش آنها در آموزش دستياران پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی شيراز مقدمه. خدمات درمانی در بيمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شيراز در دو سرويس صبح و عصر (کلينيک ويژه) ارائه ميگردد.در اين مطالعه تعداد و تنوع اعمال جراحی گوش حلق و بينی در اين دو سرويس از ابتدای فروردين ماه تا پايان اسفند ماه سال 1377 در بيمارستان خليلی شيراز مورد بررسی قرار گرفته است.با وجود يکسان بودن امکانات اختلافات زيادی در تعداد و نوع اعمال جراحی انجام گرفته در اين دو بخش وجود دارد.هدف از انجام اين طرح مشخص کردن اين تفاوتها و نقش اين دو بخش در آموزش دستياران بخش گوش حلق و بينی ميباشد. روشها. در اين مطالعه توصيفی و گذشته نگر،با مراجعه به دفاتر گزارش اطاق عمل تعداد 3728 بيمار که در سال 1377 در بيمارستان خليلی تحت اعمال جراحی گوش، حلق و بينی قرار گرفته اند،در دو بخش صبح و عصر(کلينيک ويژه) با هم مقايسه شده است.جهت مقايسه،اعمال جراحی انجام شده به 5 گروه تقسيم شده است: 1-جراحيهای لوزه و دهان 2-جراحيهای بينی و سينوسها 3-اعما ل جراحی گوش 4-اعمال جراحی گردن و 5-اعمال جراحی متفرقه.تعداد و نوع اعما ل جراحی در هر يک از اين گروهها با توجه به جنسيت بيماران و فصول مختلف سال در در دو سرويس صبح و عصر با هم مقايسه شده است. يافته ها. از کل 3728 بيمار،1358 نفر (43/36%) در سرويس صبح و 2370 نفر (57/63%) در سرويس عصر تحت عمل جراحی قرار گرفته اند. از 1832 مورد عمل جراحی لوزه و دهان،414 مورد(6/22%) در سرويس صبح و 1418 مورد(4/77%) در سرويس عصر انجام شده است. از 819 مورد اعمال جراحی بينی 283 مورد(55/34%) در سرويس صبح و 536 مورد(45/65%) در سرويس عصر انجام شده است.در مورد اعمال جراحی گوش،از 548 مورد، 309 بيمار (38/56%) در سرويس صبح و 239 بيمار (62/43%) در سرويس عصر تحت عمل جراحی قرار گرفته اند.از 160 مورد اعمال جراحی گردن،106 نفر(25/66%) در سرويس صبح و 54 نفر(75/33%) در سرويس عصر عمل شده اند و از 369 بيمار گروه پنجم(اعمال جراحی متفرقه)،246 مورد (66/66%) در سرويس صبح و 123 مورد (34/33% )در سرويس عصر تحت عمل جراحی قرار گرفته اند. نتيجه. اعمال جراحی انجام گرفته در سرويس عصر عملا با مشارکت فعال دستياران انجام ميگيرد و اعمال جراحی انجام شده در اين سرويس تقريبا دو برابر اعمال انجام شده در سرويس صبح ميباشد.اعمال جراحی بزرگ مانند اعمال جراحی گوش ، سر و گردن و بينی که نقش اصلی را در آموزش دستياران دارند،به تعداد زياد در سرويس عصر و در بسياری موارد توسط دستياران و با نظارت اساتيد انجام می گيرد.بنظر ميرسد کلينيک ويژه دانشگاه علاوه بر بعهده داشتن نقشی عمده در ارائه خدمات درمانی به بيماران به ميزان زيادی نيز در آموزش دستياران موثر ميباشد. تقويت و توسعه کلينيک ويژه دانشگاه علاوه بر ايجاد امکان ارائه خدمات درمانی بيشتر به مردم،باعث بهبود مهارتهای عملی دستياران نيز خواهد شد آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز. Introduction. Shiraz university of medical sciences presents surgical facilities in two services, the morning and the afternoon services. In this study,the number and type of ENT operations performed in these two services during a 12 months period in Khalili Hospital were compared to find out the differences between the operations performed in these services and the role they have in the education of residents. Methods. In this descriptive and prospective study,3728 patients operated in the ENT department of Khalili Hospital during the year 1377 in the two services were studied.The operations were divided into five categories: 1-tonsillectomy and surgeries of the oral cavity 2- tympanomasoid and other surgeries of the ears 3-surgeries of the nose and paranasal sinuses 4- surgeries of the neck and 5-other surgeries. The number and type of surgeries in each category were compared in the morning and afternoon services. Results. From the total 3728 patients, 1358 patients(36.43%) had been operated in the morning service and 2370 patients (63.57%) had been operated in the afternoon service. From 1832 cases in the first category(tonsillectomy and oral cavity operations), 414 cases (22.6%) had been operated in the morning service and 1418 cases(77.4%) had been operated in the afternoon service. From 819 cases of nose and paranasal sinuses,283 cases (34.55%) had been operated in the morning service and 536 cases(65.45%) had been operated in the afternoon service. From 548 operations on the ears, 309 patients (56.38%) had been operated in the morning service and 239 patients (43.62%) had been operated in the afternoon service. From 160 cases of neck surgeries,106 cases(66.25%) hadbeen operated in the morning service and 54 cases (33.75%) had been operated in the afternoon service. From 369 patients in the fifth category (other surgeries), 246 cases (66.66%) had been operated in the morning service and 123 cases (33.34%) had been operated in the afternoon service. Discussion. Residents hd aactive contribution in the operations done in the afternoon service. The operations in this service was about two times that of the morning service. Surgeries of the ear,nose and neck were frequently performed by residents under supervision of the attendings in the afternoon service. It seems that the afternoon service of shiraz university of medical sciences has a major role in treatment of the patients and also is an important factor in escalating the practical skills of the residents. 28 28 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-232&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Basir Hashemi بصير هاشمی 700031947532846004221 Yes Department of Otolaryngology, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی شيراز, شيراز Behrouz Gandomi بهروز گندمی 700031947532846004222 No

en مقايسه نگرش دانشجويان پزشکی نسبت به رشته تحصيلی و آينده شغلی خود در دو مقطع علوم پايه و بالينی در دانشکده پزشکی جهرم پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشکده علوم پزشکی جهرم مقدمه. اين مطالعه به منظور مقايسه نگرش دانشجويان پزشکی دانشکده علوم پزشکی جهرم در دو مقطع علوم پايه و بالينی نسبت به رشته پزشکی و آينده شغلی خود تهيه و تنظيم گرديد. روشها. پرسشنامه ای جهت اين طرح تهيه شد. در اين پرسشنامه رابطه عواملی نظير جنسيت دانشجو ،‌معدل ديپلم ،‌معدل ترمهای قبل دانشجويان ، تحصيلات والدين و سهميه ورودی فرد و مقطع دانشجو(پايه-بالينی) با نگرش مورد بررسی قرار گرفت.85 نفر از دانشجويان دانشکده پزشکی جهرم در اين تحقيق شرکت نموده اند . يافته ها. نتايج نشان داد که در جامعه مورد مطالعه نگرش کلی نسبت به رشته پزشکی منفی است واين نگرش رابطه معکوسی با مقطع تحصيلی دارد بدين گونه که در مقطع بالينی نگرش نسبت به مقطع علوم پايه منفی تر است هم چنين دانشجويانی که معدل پايين تری داشتند نگرش منفی تری نشان دادند.) . 05/0 p<) رابطه معنی داری بين اين نگرش وتحصيلات پدر ومادر ، معدل ديپلم دبيرستان وسهميه ورودی ديده نشد (05/0‹P) 3/51 درصد از دانشجويان پس از فراغت از تحصيل تصميم به ادامه تحصيل در رشته های تخصصی يا انجام فعاليت در رشته پزشکی را داشتند و 7/49 درصد بقيه اعلام نموده بودند که بعد از فارغ التحصيلی تصميم به فعاليت در بازار خريد و فروش ،‌ دلالی و … دارند . اغلب افراد شرکت کننده (1/54 درصد ) اعلام کرده بودند که در صورت امکان شرکت مجدد در کنکور رشته ديگری بجز پزشکی را انتخاب خواهند کرد و تمايل خود را به رشته های دندانپزشکی ،‌داروسازی ،‌مهندسی ،‌هنر و … اعلام نموده بودند. :بنظر می رسد که با توجه به هزينه بالايی که صرف‌ آموزش يک دانشجوی پزشکی می شود تمايل دانشجويان پزشکی به فعاليت در غير از رشته پزشکی بعد از فارغ التحصيلی و بخصوص فعاليت در زمينه های تجاری معضل بزرگی است . نتيجه. نتايج اين مطالعه بطور کلی نشان داد که دانشجويان پزشکی نسبت به آينده خود نگران و مضطرب هستند از آنجايی که يکی از عوامل مهم در آموزش داشتن اشتياق و علاقه جهت يادگيری می باشد توجه به اين موضوع بايد در صدر اولويت های برنامه ريزی مراکز آموزش پزشکی قرار گيرد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی جهرم, جهرم. Introduction. This study was designed to measure the attitude of the medical students’ of Jahrom school of medical sciences in basic and clinical stages and the approach they have to their course of study and future occupation. Methods. A Questionnaire was handed out in which some items such as sex, final high school scores, term average scores, patient’s education and the assigned students were considered. 85 students completed the questionnaires. Results. The obtained results were passive viewpoints towards the medical fields and it was considerably rigid during the basic course and also it was clear that the males and the students with low scores were more passive (P<.05). About %51.3 of the students were interested in continuing their study towards specialty and % 49.7 declared that after graduation they would go to some other Job- markets such as free – business, dealing affairs, real – state and so on. Most of the students (%54.1) declared that if they possibly attended the entrance exam (conquer) again they surely would select other field of study such as pharmacology, dentistry, engineering and arts other than pure medicine. Conclusion. Regarding the high expenses of training a general practitioner, the attitude towards the free market on behalf of the students is a point of disaster. This study also shows that the medical students are deeply concerned about their future, so that, they can’t concentrate fully on what they read and study. Mean while, this aspect of the mentioned point must deeply be taken into consideration for future educational programs. 28 29 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-233&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Kamyar Iravani کاميار ايروانی 700031947532846004223 Yes EDC, Jahrom University of Medical Sciences, Jahrom, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی جهرم, جهرم Mitra Amini ميترا امينی 700031947532846004224 No Ayda Doostkam آيدا دوستکام 700031947532846004225 No

en ديدگاه اساتيد نسبت به شيوه ارزشيابی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مقدمه. با توجه به اهداف ارزشيابی از فعاليت معلمين و مشکل بودن دستيابی به آن، اين تحقيق بمنظور تعيين ديدگاه اساتيد نسبت به شيوه ارزشيابی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال 1380 انجام شد. روشها. مطالعه با روش کيفی و با استفاده از شيوه group discussion انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کليه اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه تشکيل دادند، که بطور تصادقی ساده با استفاده از ليست اسامی آنان انتخاب شدند. از بين اعضای هيأت علمی با مدارک مختلف در دو جنس از (زن و مرد) هر کدام 8-6 نفر انتخاب شدند. راهنمای بحث با استفاده از منابع و اطلاعات موجود طراحی شده و سپس در يک مطالعه مقدماتی در جلسه 2 نفرهgroup discussion بکار برده شد و اصلاحات لازم اعمال شد. در هر جلسه بحث گروهی، سه نفر همکار برای ثبت نکته نظرات اعضاء در جلسه حضور داشتند و پس از پايان هر جلسه، نظرات براساس اهداف جمع بندی و دسته بندی گرديد. يافته ها. پژوهش نشان داد که اکثر اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انجام ارزشيابی را به شرط آماده کردن شرايط و بستر مناسب ضروری ، مشارکت خود را در امر ارزشيابی اعتقاد نداشته، و اهداف ارزشيابی برای اساتيد دانشگاه شفاف و روشن نبوده و اين احساس وجود دارد که ارزشيابی صرفا" برای تصميم گيريهای پرسنلی انجام ميشود و غالب افراد اين اعتقاد را داشتند که دانشجويان منبع مناسبی برای نظردهی در مورد استادان خود هستند. نتيجه. بطور کلی به نظر ميرسد که انجام ارزشيابی از نظر اعضای هيأت علمی ضرورت ولی نحوه برخورد با آن جای بحث و گفتگو دارد که بستگی به انتساب درونی و بيرونی افراد داشته ، لذا بهتر است شرايط مناسب تری برای مشارکت اساتيد در انجام ارزشيابی و حق انتخاب آنان برای اين امر ايجاد گردد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه, کرمانشاه. Introduction. Although faculty evaluation is designed to improve faculty programs but it is difficult to achieve this objective.This research is to determine teacher's points of view about evaluation in Kermanshah University of Medical Sciences in 1380. Methods. A qualitative study with using group discussion was carried out on faculty members randomly for 5 groups. 6-8 persons participated (men, women, and M.S, PhD and specialty degree) in each group. A discussion guide was designed and the pilot study was carried out for determining validity and reliability of the tool. Note taking was used by colleagues from teacher's ideas about evaluation. After each session all of ideas were collected and concluded. Results. The research showed that the majority of faculty members believed that it was necessary to do evaluation but in the suitable situation. They did not know any thing about evaluation goals and they thought that evaluation was used only for personnel decisions. Conclusion. It is necessary to evaluate the educational activities but teacher's attribution is very important for improvement after feedback . The best way for achievement the evaluation goals is to do it by teachers not by institution. 29 29 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-234&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Shirin Iranfar شيرين ايران فر 700031947532846004226 Yes EDC, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه, کرمانشاه Babak Izadi بابک ايزدی 700031947532846004227 No Feizollah Mansouri فيض اله منصوری 700031947532846004228 No Mansour Rezaee منصور رضائی 700031947532846004229 No

en ارزيابی نتايج آزمون جامع علوم پايه پزشکی دوره‌های 12 تا 24 دانشگاه علوم پزشکی قزوين پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی قزوين مقدمه. امتحان جامع علوم پايه هر سال در پايان مقطع علوم پايه به عنوان مجوز ورود به مقطع بعد برگزار می‌شود و نتايج هر درس نمايانگر کيفيت آموزش در آن گروه آموزشی است. مطالعه به منظور ارزيابی نتايج امتحان‌های جامع علوم پايه دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوين انجام شد. روشها. در اين مطالعه توصيفی، نتايج دوره‌های 12 تا 24 آزمون جامع علوم پايه در هر درس به تفکيک رده، رتبه، ميانگين و درصد پاسخگويی به سؤال‌ها مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها. ميانگين قبولی دانشجويان در دوره‌های مختلف %80/84 بود که دامنه آن از %8/77 تا %9/93 نوسان داشت. در اين امتحان‌ها، بهترين رده به دست آمده کسب رده بسيار خوب در درس‌های ميکروب‌شناسی، جنين‌شناسی، تشريح، بافت شناسی، تغذيه و روان شناسی در دوره 24 و بعضی از دوره‌های قبل بود. روند رتبه‌ها و رده‌ها در درس‌های بيوشيمی، فيزيک پزشکی و فيزيولوژی متغير بوده از رتبه قابل قبول و متوسط به رده خوب ارتقاء يافته بود. رده‌های به دست آمده در درس‌های زبان انگليسی، ژنتيک، بهداشت، آسيب‌شناسی، ايمنی‌شناسی و انگل شناسی مطلوب نبود. نتيجه. گروه‌های آموزشی بايد با برگزاری جلسه‌های داخلی و ارزشيابی درون گروهی کيفيت آموزش خود را ارتقاء دهند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی قزوين, قزوين. Introduction. Total exam in medical basic sciences as an authorization for entering to the next level is held every year. To assess the statistical results of total medical basic science exam. Methods. The statistical results of 12th to 24th basic sciences comprehensive exam were studied through a descriptive and applied project. The grade, average and the percentage of answering to the questions of each lesson were evaluated. Results. The average of students' acceptance was 84.77% with the variety of 77.8% to 93.9%. The best achievement in these exams which was relatively very high was related to 24th and some previous exams in the fields of Microbiology, Embryology, Anatomy, Histology, Nutrition and Psychology. The grades in the fields of Biochemistry, Medical Physics, Physiology had improved from acceptable and average to good. The achieving grades in English, Genetics, Hygiene, Pathology, Immunology, Parasitology was not desirable. Conclusion. All educational departments should improve their educational quality by the use of internal meetings and evaluations. 29 29 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-235&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Maryam Javadi مريم جوادی 700031947532846004230 Yes EDC, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی قزوين, قزوين Amir Javadi امير جوادی 700031947532846004231 No

en ارزيابی ميزان توانايی دانشجويان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گيلان در درک فيلم‌های آموزشی به زبان انگليسی پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی رشت مقدمه. هدف از اين مطالعه بررسی توانايی دانشجويان دندانپزشکی در درک فيلمهای آموزشی دندانپزشکی پس از گذراندن دوره‌های مختلف دروس تخصصی انگليسی دانشگاهی ميباشد. انتظار بر اين است که دانشجويان در اين مقطع مهارتهای لازم جهت بکارگيری آن را در اشکال مختلف داشته باشند. روشها. از 57 دانشجو که همگی واحد زبان تخصصی 2 را گذرانده بودند، آزمونهای گوناگونی در زمينه مهارتهای شنيداری آنها گرفته شد، به اين صورت که دو فيلم به زبان انگليسی برايشان به نمايش گذاشته شد و آزمونهای Close Test و Filling Blank و False/True و Short Memory گرفته شد، که همگی بر روی سنجش توانايی دانشجويان در مهارتهای شنيداری آنها تکيه داشت. يافته ها. از کل آزمونهای گرفته شده فقط 5/10%‌ دانشجويان نمره بالای 10 را از 20 کسب نمودند که از اين افراد همگی آنها کلاسهای خصوصی خارج از سيستم دانشگاه را گذرانده بودند. ميانگين نمره کل 49/6 با انحراف معيار 29/3 شد. در ضمن بالاترين نمره در آزمون Filling Blank با 6/52% و پايين‌ترين نمره مربوط به Close Test با 3/12% بالای 10 بود. نتيجه. علت پايين بودن نمره آزمون CT در مقايسه با تستهای ديگر اين است، لازمه پاسخگويی به اينگونه سئوالات سرعت در پردازش و درک مطلب است. نتيجه بدست آمده 5/89% کمتر از 10 حاکی از اين است که اکثريت دانشجويان در اين آزمون مهارت کافی جهت درک مطالب شنيداری در زمينه تخصصی حتی پس از گذراندن دروس تخصصی زبان را ندارند. آدرس. دانشکده دندانپزشکی, دانشگاه علوم پزشکی رشت, خيابان امام خمينی, رشت. Introduction. As English is today's dominant language of science and technology (EST), students having passed general and EST courses need to interact primarily with the scientific community specially in their field of study for various purposes, including the use of educational films. This study specifically aims to evaluate the proficiency of Iranian students of dentistry in understanding educational films. Methods. 57 students of dentistry at Guilan Medical School, who had already passed general English and EST courses, were the participants of this study, with focus on the measurement of students proficiency in listening skills. In fact, the students were shown two chosen educational dentistry clips, while they were required to answer some comprehension test items. The data collected in this way was then analyzed through descriptive statistics. Results. As a result, only 10.5% of the students gained scores higher than 10 out of possible 20, the total mean of 6.46 with standard deviation of 3.29. Conclusion. This pattern of results (89.5% of scores below 10) overall indicates that the majority of students of dentistry at Guilan Medical School are not proficient enough in understanding educational dentistry films, and that there should thus be a change of the curriculum through the inclusion of listening skills, as well as the adoption of modern approach to teaching English at our universities. 30 30 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-236&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Yousef Jahandideh يوسف جهانديده 700031947532846004232 Yes Dentistry School, Rasht University of Medical Sciences, Rasht, Iran. دانشکده دندانپزشکی, دانشگاه علوم پزشکی رشت, خيابان امام خمينی, رشت Amir Mahdavi Zafarghan امير مهدوی ظفرقندی 700031947532846004233 No

en ارزيابی دانشجويان از وضعيت تدريس دوره های عملی وآزمايشگاهی در دانشگاه علوم پزشکی بابل نيمسال اول 81-80 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی بابل مقدمه. ارزيابی کيفی آموخته های فراگيران علوم پزشکی و نحوه آموزش دوره های عملی و آزمايشگاهی به عنوان رکن و اساس يادگيری دروس نظری از اولويت های آموزش پزشکی در دانشگاههاست . هدف از اين طرح بررسی وضعيت آوزش مهارتهای عملی به دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی بابل و ارائه اطلاعات لازم به تصميم گيرندگان آموزشی ، جهت ارتقاء و بهبود کيفيت آموزش می باشد . روشها. مطالعه حاضر به روش توصيفی – تحليلی و مقطعی بر روی دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی بابل در دو مقطع کارشناسی و ی حرفه ای در نيم سال اول تحصيلی 81- 1380 انجام شد. اطلاعات بوسيله پرسشنامه مدون مرکز توسعه آموزش پزشکی وزارت متبوع ( با پايايی و روايی تائيد شده و مقياس درجه بندی ليکرت ) در هفته 16-14 ترم تحصيلی به روش سرشماری عمومی Census) ) بين تمام دانشجويانی که دروس مربوطه را انتخاب نموده بودند توزيع گرديد . پس از جمع آوری اطلاعات 705 پرسشنامه به نرم افزار آماری SPSS وارد و توسط تست ناپارامتری kruskal-wallis و ضرايب همبستگی Spearman pearson مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها. ميانگين و انحراف معيار ميزان رضايتندی داشجويان از نحوه ارائه دروس عملی (9، 0 + 16، 3 ) امتياز (حداقل صفر و حداکثر 4 امتياز ) بود که اين ميزان در دانشجويان مقاطع کارشناسی بيشتر از ی عمومی بود (29،3در مقابل 2،73) . بالاترين ميزان رضايت در ارائه دروس عملی از درس خون شـــــــناسی (2، 0 + 79، 3 امتياز ) و پائين ترين از آن دوره جراحی (3و0+ 1،2 امتياز ) بود . بوسيله آزمون Kruskal- wallis ميانگين نمره ارزشيابی در تمامی سوالات معنی دار بود . (p= 0.000) نظرات فراگيران مشتمل بر : حضور به موقع اساتيد (90،6 ) بيان کافی اهداف و تئوری مربوطه (79% ) رعايت تناسب مطالب نظری با سطح علمی فراگيران (78،4 % ) مشارکت همه کارهای عملی (79،3 % ) معرفی و يا تهيه متون و جزوات آموزشی مناسب (67،5 % ايجاد انگيزه تحقيق و پژوهش ( 70،4 % ) کمک به شناخت وظايف حرفه ای 75،5 % بود . بين ايجاد انگيزه برای مطالعه و پژوهش و مقطع تحصيلی دانشجويان ارتباط معنی دار بدست نيامد . (p=0.56) ضريب همبستگی Spearman نيز بين تمام سوالات با يکديگر معنی دار بود (P=0.000) نتيجه. در کل ميزان رضايتمندی دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی بابل از نحوه ارائه دروس عملی و آزمايشگاهی خوب ميباشد . بادرنظر گرفتن ميزان پايين رضايت دانشجويان نسبت به ايجاد انگيزه لازم جهت تحقيق و پژوهش و عدم معرفی مراجع مناسب از سوی اساتيد مربوطه برای دورس عملی ؤ پيشنهاد می گردد تا مديران آموزشی با در نظر گرفتن دقيق اين عوامل راهکارهای رفع آنها را فراهم نموده ، اقدامات عملی و موثری در جهت ارتقاء دانش و آگاهی عملی دانشجويان بردارند. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی بابل, بابل. Introduction. Quality assessment of medical student’s knowledge and way of practical and laboratory teaching is one of the priority studies in medical Education. The aim of this study is going over these skills in different majors of Babol Medical University, in order to improve the Quality and Circumstances of education. Methods. This descriptive- analytical study was performed as cross-sectional on students who were undergraduate or medico in 1st term of 2001-2002. Data were collected by special questionnaires (which their validity and reliability were performed and based on likert’s scale) by EDC of concerned ministry. Sample collection (n=705) was done among who had chosen practical and laboratory course. Then data were entered in SPSS and analyzed by Kruskalwalis test, spearman and pearson Coefficients. Results. Mean satisfaction score about teaching practice & laboratory course in each questionnaire was 3.16(Min:0-Max:4-SD:0.9), which in undergraduate students was greater than medico(3.29 versus 2.73). The highest score belonged to Hematology (M:3.79-SD:0.2) and the least to Surgery (M:2.1-SD:0.3) . By Kruskal-wallis test, we found that mean satisfaction score was significant in all questions (P=0.000). To be on time in class (90.6%), explanation sufficient theory(79%), observation between theory and practice (78.4%), participation in practical teaching (79.3%), introduction of proper references (67.5%), motive production toward research (70.4%), get accustomed to professional duties(75.5%) had been impressed by student. Spearmans’ correlation coefficient was significant among all questions too (P=0.000). Conclusion. We concluded that satisfaction score about practice and laboratory teaching- especially in undergraduate got a high score, as the low satisfaction score belonged to motive production toward research and absence of complete reference. We recommend that educational managers must pay attention to these agents and take necessary actions to fill defects. 30 30 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-237&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Yahya Javadian يحيی جواديان 700031947532846004234 Yes Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی بابل, بابل Mohammd Miri محمد ميری 700031947532846004235 No Pegah Karimi پگاه کريمی 700031947532846004236 No Reza Alizadeh Navaee رضا عليزاده نوايی 700031947532846004237 No

en مرکز آموزش مهارتهای بالينی چيست؟ پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به واسطه کوتاه شدن دوره بستری در بيمارستانها، کاهش تخت های بستری و افزايش مراقبت بيماران در جامعه، اغلب افراد بستری در بيمارستان موقعيت مناسبی را برای يادگيری مهارتهای بالينی پايه دانشجويان پزشکی فراهم نمی کنند. از سوی ديگر، با توجه به محدوديتهای يادگيری بر بالين بيمار و مورد توجه قرار گرفتن چقوق بيماران، امروزه تاکيد بر آموزش مهارتهای بالينی و ارتباطی و ايجاد نگرش در دانشجويان بسيار مورد توجه قرار گرفته است. مرکز يادگيری مهارتهای بالينی (CSLC) در پاسخ به تغييرات ايجاد شده در نحوه آموزش،فرصتی را فراهم می آورد تا دانشجويان پزشکی با استفاده از انواع وسايل کمک آموزشی، مدلها و مانکنها بتوانند مهارتهای بالينی و ارتباطی خود را در محيطی آرام و کنترل شده افزايش دهند. در بررسی که بر روی 20 مرکز مهارتهای بالينی در نقاط مختلف دنيا از طريق اينترنت، همراه با مرور مقالات مرتبط به CSLC به عمل آمد، مشخص شد که CSLC توانسته است پيوندی بين مطالب تئوری و مهارتهای عملی ايجاد کرده، استرس دانشجويان را در برخورد اوليه با بيمار کاهش داده، مهارتهای ارتباطی را در کنار مهارتهای عملی در برخورد بهتر با بيماران، به آنها آموزش دهد. يک CSLC موفق بايد قابل انعطاف، دارای برنامه ريزی صحيح، فاقد نقص در برنامه آموزشی و مطابق با اهداف آموزشی دانشگاه باشد و برای رسيدن به اين منظور،نيازمند به برنامه ريزی و سازماندهی می باشد. اين مقاله سعی دارد با کنار هم قرار دادن و مقايسه کردن مراکز مهارتهای بالينی در دانشگاههای مختلف دنيا يک نمای کلی از CSLC و کاربردهايش ارائه دهد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان. With shorter periods of hospitalazation, fewer patient beds and more health care facilities in the society, patients are now more acutely ill and highly dependent, causing less opportunities for medical students to practice and learn basic clinical skills. On the other hand, enhanced patient rights and other learnig limitations require that professional education provide not only knowledge and practical skills, but also graduates with communication skills and positive attitude towards learning. The Clinical Skills Learning Center (CSLC) has been developed in response to these needs in medical education and changing health care policies. It gives students the opportunity to practice a wide range of practical skills in a stress-free and controlled environment by using medical simulators, models, computers and other educational resources. A review of 20 CSLCs through the internet and also a review of related articles show that CSLC can provide connections between theorical issues and practical skills, reduce students’ anxiety and teach communication skills more effectively. A successful skills center needs to be flexible in its design, integral to the curriculum and relevent to educational and training requirements. This requires proper planning, organization and resources. In this article it has been attempted to present a general schema of CSLC and its application by investigating and comparing CSLCs in different universities of the world. 30 31 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-238&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Farshad Jafari فرشاد جعفری 700031947532846004238 Yes EDC, Esfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان MohammadReza Hakimian محمدرضا حکيميان 700031947532846004239 No Masih Saboori مسيح صبوری 700031947532846004240 No Ali Alavi علی علوی 700031947532846004241 No

en بررسی ويژگی ها و ساختار پايان نامه های مقاطع تحصيلات تکميلی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در دهه 78-1368 پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مقدمه. پايان نامه ،تصويری است از قالب مورد پذيرش دانشگاه در ارائه نتايج يک پژوهش و بررسی موضوعات پايان نامه در يک مقطع زمانی بيانگر خط سير پژوهش دانشگاهی درهمان مقطع می باشد. روشها. کليه پايان نامه های مقاطع تحصيلات از لحاظ و ساختار پايان نامه ( در برداشتن مقدمه، روش هاو نتايج، بحث)‌و موضوع پژوهش (بنيادی، کاربردی ـ ‌بنيادی و کاربردی تجربی، نيمه تجربی، مشاهده ای) مورد‌بررسی قرار گرفته ليست مربوطه تکميل شد. يافته ها. 9/83 درصد مربوط به ای عمومی، 9/8 درصد مقطع PhD ، 3/6 درصد کارشناسی ارشد و 9/0 در صد مربوط به ای تخصصی بود. نتايج اين مطالعه نشان داد که 6/96 درصد کل پايان نامه های مقاطع تحصيلات تکميلی کاربردی، و 4/3 درصد بنيادی ـ کاربردی بوده اند که نسبت آن در دانشکده های مختلف متفاوت می باشد . همچنين 7/47 درصد پايان نامه های توصيفی، 22 درصد توصيفی ـ تحليلی، 6/0 درصد تحليلی،‌6/3 درصد نيمه تجربی و 26 درصد تجربی بودند. ساختار پايان نامه، تفاوت های قابل ملاحظه ای بين دانشکده های مختلف وجود داشت. نتيجه. نتايج اين مطالعه ضرورت سوق دادن هر چه بيشتر موضوعات پايان نامه ها به سمت موضوعات بنيادی و تحليلی را نشان می دهد و می تواند به عنوان راهنمايی برای استراتژی تدوين موضوعات پايان نامه ها مورد استفاده قرار گيرد. تفاوت ساختارپايان نامه در دانشکده های مختلف، ضرورت تدوين الگويی جامع جهت تدوين و نگارش پايان نامه را که در کل دانشگاه آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان. Introduction. Dissertation is one of important available information resources, especially in libraries. In fact, dissertation reflects the accepted university pattern for research presentation and evaluation of dissertation subjects during a period presents the university research strategy. Methods. All postgraduate dissertations of IUMS during 1368-78 were evaluated using a checklist for their structure (i.e. introduction, Methods, Results and Discussion) and subject (Basic, Basic-Applied, Applied/Experimental, Quasiexperinetal, Observational). Results. 83.9% of dissertations were for MD. , 8.9% for Ph.D., 6.3% for MS and 0.9% for Medical specialty degree. Our results showed that 96.6% of these dissertations were applied and 34% basic- applied and its distribution was variable among different faculties (faculty of Dentistry had the most applied dissertations). 47.7% of Dissertations were descriptive, 22% descriptive-analytical, 0.6% analytical, 0.6% quasi experimental and 26% experimental research. There were great differences in dissertation structure among different faculties. Discussion. The results of this study indicate the importance of shifting thesis subjects to basics and analytical researches. Also, it could be used as a guide for planning dissertation subject’s strategy. Thesis structural differences between different faculties emphasis more on the need for designing an “ acceptable unique pattern of thesis writhing” in the whole university. 31 31 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-239&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Fariba Jafari فريبا جعفری 700031947532846004242 Yes EDC, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی اصفهان, اصفهان Foruzan Tabibian فروزان طبيبيان 700031947532846004243 No Tayebeh Fatemi طيبه فاطمی 700031947532846004244 No

en بررسی عوامل مؤثر بر موفقيت دانشجويان دانشکده پزشکی شاهد در آزمون های دوره 12 تا 22 علوم پايه پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد مقدمه. آزمون جامع علوم پايه ، دو بار در سال برگزار شده و قبولی در آن، شرط ادامه تحصيل در رشته پزشکی ميباشد. اين مطالعه با هدف بررسی ارتباط برخی از متغيرهای دموگرافيک همچون سن، جنس، محل اقامت همچنين سابقه مشروطی و نتايج دروس کنکور، با نتيجه آزمون جامع انجام شده است. روشها. اين مطالعه توصيفی در دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد و بر روی دانشجويان 11 دوره شامل دوره 12 تا 22 آزمون جامع علوم پايه انجام گرفت و پس از گردآوری اطلاعات دموگرافيک دانشجويان همچنين اطلاعات مربوط به آزمون کنکور آنها، تجزيه و تحليل آماری با استفاده از آزمونهای همبستگی ، آزمون t و کای اسکوئر صورت گرفت. يافته ها. بين موفقيت در آزمون جامع و داشتن سابقه مشروطی ارتباط معنی دار وجود داشت (05/0 P<) ولی بين موفقيت در امتحان جامع و سن ورود به دانشگاه دانشجو، زمان شرکت در امتحان (شهريور يا اسفند) و محل اقامت او و جنس، رابطه ‌معنی داری ديده نشد(05/0 P>) همچنين بين موفقيت در امتحان جامع و نتايج کنکور دانشجو در دروس ، زبان خارجه، رياضيات، زيست شناسی ، فيزيک و شيمی ارتباط معنی داری وجود داشت(05/0 P<). نتيجه. با توجه به مؤثر بودن وضعيت کنکور و سابقه مشروطی در موفقيت دانشجويان در امتحان جامع علوم پايه، بررسی‌های بيشتر و توجه خاص به موارد فوق توصيه ميگردد. آدرس. واحد توسعه آموزش, دانشکده پزشکی, دانشگاه شاهد, تهران. Introduction. The basic science exam is conducted, two times each year and, success in this exams is an essential condition for medical students to continue their education in medicine. This Descriptive research was designed to study the relationship between some variables, including age, sex, place of stay, conditional history and results of basic science exams. Methods. This study was implemented on shahed medical faculty students, who participated in the 11th period of basic science exams (period 12-22), and after collecting the data both demographic information and their konkur’s resulst in each course, data were analyzed by correlation test T-test and chi-square test. Results. There was a significant relationship between success in Basic science exams and conditional history (P<0.05). But there wasn’t any significant relationship between success and age of the students when they started university, season of exams (September or march), place of stay and sex(P>0.05). Also there was a significant relationship between success in basic science exams and result of some courses in konkur including : foreign language mathematics, Biology, physics, chemistry. Conclusion. Konkur Results and conditional history are effective on success of students in Basic science exams, then more study and research will be recommended. 31 31 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-240&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Farhad Jafari فرهاد جعفری 700031947532846004245 Yes Health and Social Medicine Department, Shahed University of Medical Sciences. Tehran, Iran. واحد توسعه آموزش, دانشکده پزشکی, دانشگاه شاهد, تهران Sayyed Ashrafeddin Goushegir سيداشرف الدين گوشه گير 700031947532846004246 No Ashraf Pirasteh اشرف پيراسته 700031947532846004247 No Nader Fallah نادر فلاح 700031947532846004248 No Iran Yoosefi ايران يوسفی 700031947532846004249 No

en بررسی آموزش بالينی رشته مامايی در ابعاد برنامه ريزی، کيفيت و کميت از ديدگاه مربيان و دانشجويان مامايی (سال تحصيلی 80-79) پژوهشی اصیل Original research article مؤسسه. دانشگاه علوم پزشکی قزوين مقدمه. مهمترين اجزا اساسی يک سيستم آموزشی، اساتيد و دانشجويان می باشند، لذا آگاهی از ويژگيها، مسائل و مشکلات آنها برای يک دانشگاه مسئول دارای اهميت ويژه ای است و شناخت موارد مذگور در نهايت کمک به دانشگاه در جهت نيل به اهداف آموزشی می باشد. در اين طرح هدف تعيين وضعيت آموزش بالينی رشته مامايی از نظر کمی و کيفی همچنين تعيين مشکلات بالينی در محيط های بالينی می باشد. روشها. نوع پژوهش توصيفی – مقطعی می باشد. اطلاعات بوسيله يک پرسشنامه جمع آوری گرديد. و سئوالات در شش بخش شامل : برنامه ها، کيفيت، تجهيزات، تعداد بيماران، طول مدت آموزش و تسهيلات در محيطهای بالينی طراحی شد. يافته ها. 67 نفر دانشجوی مامايی که تمامی واحدهای تخصصی را گذرانده بودند و 7 نفر از مربيان در اين پژوهش شرکت داشتند. بررسی پرسشنامه ها نشان داد که : 52% برنامه های جاری آموزش بالينی را خوب ارزيابی کردند. جمع بندی پاسخ به سئوالات مربوطه به کيفيت آموزش بالينی تماما" زير 40% ارزيابی شد. طول مدت کارآموزيها 5/68% در واحد تنظيم خانواده خوب ارزيابی شد. کفايت مراجعه کنندگان به بخش های بالينی در درمانگاه بهداشت مادر و کودک 5/58 % خوب ارزيابی شد. تجهيزات لازم در درمانگاه تنظيم خانواده 58% خوب ارزيابی شد. ودر خصوص تسهيلات بالاترين رقم مربوط به وجود کتابخانه در محيط های بالينی بود که 37% خوب ارزيابی شده بود. لازم به ذکر است در مورد ساير واحدهای بالينی جمع بندی درصدها زير درصدهای مذکور بود. نتيجه. با توجه به رتبه بندی که در اين طرح تعريف شده بود. رتبه بين 100-70 رتبه خوب در نظر گرفته شده است. در نتبجه در جمع بندی به عمل آمده تمامی درصدها زير 70 ارزيابی شد. لهذا در نظر سنجی به عمل آمده از ديدگاه مربيان و دانشجويان آموزش بالينی رشته مامايی در اين دانشگاه در حد مطلوب نمی باشد. آدرس. مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی قزوين, بلوار شهيد باهنر, قزوين. Introduction. Considering the most important factors for education in an organizations, teachers and students are to realize that the characteristics and problems of those factors have an important specification for a good quality university. This understanding helps us for reaching the main objectives in educational targets. In this study the objective is assessment of midwifery clinical education environment (quality and quantity) Methods.This study was descriptive- Periodical. The data were collected through one questionnaire and questions were in the six Sections included: Programmes, quality, equipments, number of patient, duration of training and facilities in the clinical training environment. Results. Sixty seven midwifery course students who had passed special unit and fifteen of their teachers participated in this study. The assessment of questionnaires showed that: 52% of current clinical education programming was evaluated good. about 40%, clinical educational quality was evaluated good. 68.5%, clinical training duration in family planning unit was assessed good. 58.5%, number of patient that referred to clinical health mother and child were assessed good. 58%, equipments in family planning unit were evaluated good. and 37%, in facilities, the highest value related to library option, in clinical environment which were evaluated good. In the others clinical units, the values were less than mentioned above. Conclusion. The good level defined between 70 – 100. As a result, all of the values were less than 70% and it shows that clinical education in midwifery course is not in a good situation in this university. 32 32 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-242&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa Zinat Jourabchi زينت جورابچی 700031947532846004250 Yes EDC, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی قزوين, بلوار شهيد باهنر, قزوين