مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1387 6 1 gregorian 2008 9 1 8 1 online 1 fulltext

fa نگرش اساتيد نسبت به مشاوره و راهنمايی تحصيلی و نظر آنها در مورد وظايف مشاوره پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: راهنمايی و مشاوره دانشجويان، جزئی از وظايف اعضای هيأت علمی دانشگاه‌ها، به منظور فائق آمدن بر مشکلات قابل پيشگيری و افت تحصيلی ناشی از آن محسوب می‌گردد. هدف از اين مطالعه، تعيين نگرش اساتيد دانشگاه علوم پزشکی کرمان نسبت به مشاوره و راهنمايی دانشجويان و نظرات آنان نسبت به وظايف اساتيد مشاور بود. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، تعداد 164 عضو هيأت علمی از طريق پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفتند. برای سؤالات نگرش اين پرسشنامه، روائی 8/0 و پايايی 67/0 و سؤالات وظايف مشاوره پايايی 8/0 محاسبه گرديد. داده‌ها پس از جمع‌آوری، با استفاده از نرم‌افزار SPSS و با بهره گرفتن از آزمون‌های آماری t و ANOVA يک طرفه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: هفتاد و هفت و شش دهم درصد از اساتيد، سابقه مشاوره و راهنمايی دانشجويی داشتند و 6/82 درصد از آنان با وظايف مشاوره آگاه بودند، 7/86 درصد کاملاً موافق و يا موافق با وظايف استاد راهنما بودند. در مجموع، 3/74 درصد از اساتيد، نمره کل نگرش را کسب کردند. در مقايسه ميانگين نمرات نگرش با متغير مرتبه علمی و آگاهی از وظايف استاد مشاور، تفاوت معنی‌داری مشاهده گرديد. نتيجه‌گيری: با توجه به نگرش نسبتاً مثبت اساتيد نسبت به مشاوره و راهنمايی و موافق بودن آنها با وظايف مصوبه وزارتخانه، شکی نيست که داشتن آگاهی و مهارت کافی و مناسب در انجام وظايف مشاوره و راهنمايی به منظور کمک و ياری به دانشجويان ضروری است. بنابراين، اطلاع‌رسانی و آموزش اساتيد در خصوص مشاوره و راهنمايی پيشنهاد می‌گردد. Introduction: Advising and counseling students, a part of faculty members' duties, is a way for overcoming preventable problems and educational failure due to those problems. The aim of this study was to determine the attitude of faculty members of Kerman University of Medical Sciences toward advising and counseling students and their views about the duties of counselor faculty members. Methods: In this descriptive cross-sectional study, 164 faculty members were investigated using a question-naire. The attitude questions of this questionnaire had the validity and reliability of 0.8 and 0.67, respectively. The reliability of 0.8 was calculated for questions of counselor duties. The gathered data was analyzed by SPSS software, using t-tests and one way ANOVA. Results: Seventy seven percent of faculty members had the experience of student counseling, 82.6% were aware of counseling duties, and 86.7% were completely agree or agree with counselor's duties. In total, 74.3% of the faculty members achieved the total score of attitude. A significant difference was observ-ed between the mean scores of the attitude based on the variables of academic rank and being aware of counselor's duties. Conclusion: With regard to almost positive attitude of faculty members towards counseling and advising, and their agreement with the duties approved by ministry, there is no doubt that having enough and appropriate knowledge and competency in performing counseling tasks in order to help the students is essential. Therefore, informing and educating faculty members regarding student advising and counseling are recommended. نگرش، نظرات، مشاوره و راهنمايی تحصيلی، دانشگاه Attitude, Viewpoints, Academic advising and counseling, University 7 14 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-316&slc_lang=fa&sid=fa Ashraf Adhami اشرف ادهمی adhami2006@yahoo.com 7000319475328460017414 Yes Instructor, Department of General Education, School of Medicine, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran گروه آموزش عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان Esmat Nouhi عصمت نوحی noohi@kmu.ac.ir 7000319475328460017415 No Esmat Nouhi, Instructor, School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran عصمت نوحی مربی گروه داخلی و جراحی دانشکده پرستاری و مامايی Sekineh Mohammadalizadeh سکينه محمدعلی زاده smohammadalizadeh@gmail.com 7000319475328460017416 No Sekineh Mohammadalizadeh, Instructor, School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. سکينه محمدعلی‌زاده، مربی مرکز تحقيقات مرکز علوم اعصاب Zahra Jalili زهرا جليلی zahra.jalili@gmail.com 7000319475328460017417 No Zahra Jalili, Associate Professor, Department of Community Medicine, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran دکتر زهرا جليلی، دانشيار گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی Zahra Fattahi زهرا فتاحی zahrafattahi@yahoo.com 7000319475328460017418 No Zahra Fattahi, Evaluation Expert, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. و زهرا فتاحی، کارشناس مسؤول واحد ارزشيابی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی

fa پيشنهاد استانداردهای مناسب کشوری پرستاری و مامايی با اقتباس از استانداردهای بين‌المللی: مطالعه موردی دوره کارشناسی ارشد پرستاری و مامايی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: استفاده از استانداردهای خارجی برای اعتباربخشی مقطع کارشناسی ارشد پرستاری و مامايی در ايران امری غير اصولی به نظر می‌رسد، پژوهشگر با بهره‌گيری از اين استانداردها و نظرات صاحب‌نظران پرستاری و مامايی در ايران، به تدوين استانداردهای منطبق با شرايط آموزشی در ايران پرداخته است. روش‌ها: اين مطالعه به صورت چند مرحله‌ای در سال‌های 1384 تا 1385 انجام شد. در مرحله اول، استانداردهای جهانی از طريق اينترنت استخراج، و در مرحله دوم، با بهره‌گيری از اين استانداردها و اظهار نظر اساتيد راهنما، استانداردهای مناسب کشور تنظيم شد. در مرحله سوم، از تکنيک دلفی برای نظرسنجی استفاده گرديد، بدين ترتيب که50 نفر دارای معيارهای ورود به مطالعه به روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب شده نظرات آنها در خصوص مطلوبيت استانداردهای پيشنهادی در شرايط آموزشی کشور با کمک پرسشنامه طراحی شده در مرحله دوم سنجيده شد. نتايج توسط روش‌های آمار توصيفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: پس از اعمال نظرات صاحب‌نظران در خصوص انطباق اين استانداردها با شرايط کشور، 28 استاندارد و 224 شاخص در دوره کارشناسی ارشد، به عنوان استاندارد نهايی پيشنهاد گرديد. نتيجه‌گيری: اکثراستانداردها از وضعيت 90 درصد مطلوبيت برخوردار است و فقط مباحثی نظير ارائه مدارکی دال بر توانايی صحبت کردن به زبان انگليسی و يا شايستگی تحصيل در دوره کارشناسی ارشد، درصد مطلوبيت کمتری داشت. به نظر می‌رسد عمده‌ترين علل عدم مطلوبيت آنها، وضعيت آموزش در ايران باشد. Introduction: Applying foreign standards for accreditation of Master of Science in nursing and midwifery in Iran seems anomalous. Taking advantage of these foreign standards as well as the views of experts in nursing and midwifery, the researcher in this study tried to develop the accreditation standards according to educational circumstances in Iran. Methods: This study was performed in the years of 2005-2006 during multiple stages. In the first stage, international standards were gathered through the internet, and in the second stage, using these standards and the views of expert faculty members, proper standards for the context of Iran were set. During the third stage, Delphi technique was employed for taking votes. Whereas 50 persons having the criteria for entering the study were selected through purposeful sampling method and their viewpoints toward appropriateness of suggested standards for the educational circumstances of the country was obtained using the questionnaire designed in the second stage. The results were analyzed using descriptive statistics. Results: After applying experts’ views about applicability of these standards to circumstances in the country, 28 standards and 224 indices for nursing and midwifery education were proposed as final standards. Conclusion: Most standards had almost 90% desirability. Issues such as presenting evidences indicating the ability of speaking in English or qualification for education in Master of Science courses had less desirability. It seems that the main cause of their undesirability is the educational status in Iran. استانداردهای بين‌المللی، کارشناسی ارشد، پرستاری، مامايی. International standards, Master of Science, Nursing, Midwifery. 15 22 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-317&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Allahdadian مريم الله‌داديان maryamallahdadian@yahoo.com 7000319475328460017419 Yes Maryam Allahdadian, Instructor, Department of Midwifery, Felavarjan Islamic Azad University, Isfahan, Iran مريم الله‌داديان (مربی) گروه مامايی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان. Shayesteh Salehi شايسته صالحی salehi@nm.mui.ac.ir 7000319475328460017420 No Shayesteh Salehi, Associate Professor, Department of Health, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکتر شايسته صالحی، دانشيار گروه بهداشت Roshanak Hassan Zahraie روشنک حسن‌زهرايی hasanzahraie@nm.mui.ac.ir 7000319475328460017421 No Roshanak Hassan Zahraie, Instructor, Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran روشنک حسن‌زهرائی، مربی گروه مامايی Hassan Farahmand حسن فرهمند farahmand@nm.mui.ac.ir 7000319475328460017422 No Hassan Farahmand, Instructor, Department of Operating Room, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. )؛ حسن فرهمند، مربی گروه بی‌هوشی دانشکده پرستاری و مامايی

fa کارآيی روش نوين آموزش احيای قلبی- ريوی در ارتقای سطح دانش و مهارت دانشجويان پزشکی سال چهارم پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: با روش‌های آموزش سنتی احيای قلبی- ريوی برای دانشجويان پزشکی، اهداف آموزشی CPR (Cardio Pulmonary Resuscitation) به خوبی تأمين نمی‌شود. هدف اين مطالعه، ارائه روش جديد آموزش CPR به دانشجويان پزشکی و مقايسه تأثير اين روش جديد بر دانش و مهارت دانشجويان پزشکی با روش آموزشی مرسوم بود. روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربی، 40 نفر از دانشجويان پزشکی سال چهارم به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد تخصيص داده شدند. سپس گروه شاهد، روش مرسوم آموزشی را گذراند و گروه تجربی نيز در کارگاه آموزشی سه روزه (روزاول: کلاس تئوری، روز دوم: کارگروهی و تمرين عملی روی مولاژ، و روز سوم: مواجهه با محيط واقعی) شرکت کردند. آزمون دانش و مهارت قبل و بعد از گذراندن کارگاه انجام شد. سپس ميانگين نمرات با آزمون t مستقل و t زوج مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج: مقايسه ميانگين نمرات پيش‌آزمون و پس‌آزمون در دو حيطه دانش و مهارت در دو گروه اختلاف معنی‌دار داشت. ميانگين اختلاف نمرات پيش‌آزمون و پس‌آزمون دو گروه در آزمون‌های عملی و تئوری نيز مورد مقايسه قرار گرفت که اختلاف آماری معنی‌داری را نشان داد. نتيجه‌گيری: با توجه به بالاتر بودن اختلاف ميانگين نمرات گروه مداخله، به نظر می‌رسد مداخله آموزشی باعث ارتقای سطح دانش و مهارت دانشجويان پزشکی در زمينه CPR شده است. ازعلل آن می‌توان به رعايت توالی کلاس‌های تئوری و عملی، اختصاص زمان بيشتر برای تمرين عملی، مواجهه با محيط واقعی وآموزش به صورت کارگروهی و مشارکت فعال دانشجويان اشاره کرد. Introduction: Educational goals of CPR (CardioPulmonary Resuscitation) training are not fully achieved by traditional methods. The aim of this study was to present a new method for teaching CPR to medical students and also to compare the effect of this new method on knowledge and skills of medical students with current CPR training method. Methods: In this quasi-experimental study, Forty 4th year medical students were divided into two experiment and control groups randomly. The control group passed the current method of CPR training and the experiment group participated in a 3 day workshop (first day: theoretical session, second day: group work and practice on model, third day: confrontation to real environment). The test for assessing knowledge and skills was held before and after the workshop. Then the mean scores were compared using independent t-test and paired t-test Results: Comparing the mean scores of pre-test and post-test showed a significant difference in both knowledge and skills of the experiment group. The mean of the difference between pre-test and post-test scores of the two groups in theoretical and practical exams were also compared which revealed a significant difference Results: Considering the higher mean of difference between pre and post tests in the experiment group, it seems that educational intervention enhanced the knowledge and proficiency of medical students in performing CPR. Some reasons could be successive theoretical and practical sessions, devoting much more time to practice, confrontation with real environment, and education through group work. احيای قلبی- ريوی، کارگاه، مهارت، دانش Cardiopulmonary Resuscitation, Workshop, Skill, Knowledge 23 31 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-318&slc_lang=fa&sid=fa Navid Omidifar نويد اميدی فر omidifar@edc.mui.ac.ir 7000319475328460017423 No Navid Omidifar, General Practitioner, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکتر نويد اميدی‌فر، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی Nikoo Yamani نيکو يمانی yamani@edc.mui.ac.ir 7000319475328460017424 Yes Nikoo Yamani, Instructor, Department of Medical Education, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, HezarJarib St, Isfahan, Iran. دکتر نيکو يمانی، (مربی گروه آموزش پزشکی) مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. Tahereh Changiz طاهره چنگيز changiz@edc.mui.ac.ir 7000319475328460017425 No Tahereh Changiz, Associate Professor, Department of Medical Education, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. و دکتر طاهره چنگيز، دانشيار گروه آموزش پزشکی مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی

fa خودکارآمدی و يادگيری خودتنظيم در عملکرد بالينی دانشجويان پرستاری: يک مطالعه کيفی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: خودکارآمدی و يادگيری خودتنظيم در بکارگيری دانش و مهارت‌های بالينی نقش مهمی ايفا می‌کند. هدف اين پژوهش، تبيين خودکارآمدی و يادگيری خودتنظيم در عملکرد بالينی دانشجويان پرستاری در کارآموزی در عرصه بود. روش‌ها: در يک مطالعه کيفی، 50 دانشجو با روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. سپس 28 مصاحبه نيمه‌ساختاريافته حضوری و سه مصاحبه گروه‌مدار با دانشجويان پرستاری داوطلب از دانشگاه‌های علوم پزشکی ايران، تهران و شهيد بهشتی صورت گرفت. داده‌های پژوهش، با روش تحليل محتوا تجزيه و تحليل شدند. نتايج: در مطالعه حاضر، مفهوم خودکارآمدی در پنج درونمايه و مفهوم يادگيری خودتنظيم در سه درونمايه دسته‌بندی شدند. از نظر شرکت‌کنندگان، خودکارآمدی در عملکرد بالينی مترادف کسب مهارت بالينی، بررسی بيمار، برنامه‌ريزی و اجرا و ارزشيابی مراقبت‌ها بود. با تکيه بر دانش، تجربه يادگيری خودتنظيم در عملکرد بالينی مترادف تلاش برای يادگيری بالينی همراه با خودانگيزشی، تمرين فرايند پرستاری و تلاش برای کسب رفتار حرفه‌ای بود. نتيجه‌گيری: خودکارآمدی و يادگيری خودتنظيم در توانايی مراقبت مستقل از بيمار نقش دارد و به رشد توانمندی و مهارت حرفه‌ای دانشجويان پرستاری کارآموز در عرصه کمک می‌کند. Introduction: Self-efficacy and self-regulated learning play an important role in applying clinical knowledge and competencies. The aim of this study was to define self-efficacy and self-regulated learning in nursing students' clinical performance during field training. Methods: In a qualitative study, 50 participants were selected through purposive sampling method from Iran, Tehran, and Shahid Beheshti Medical Universities. Then 28 semi-structured and 3 focus group interviews were performed with volunteer nursing students. Data was analyzed using content analysis methods. Results: The definition of self-efficacy and self-regulated learning were categorized in five and three themes, respectively. Self-efficacy in clinical performance based on the viewpoints of participants was equal to acquiring clinical skills, assessing patients, and planning, executing, and evaluating care plans. The experie-nce of self-regulated learning in clinical performance was equivalent to efforts for clinical learning along with self-motivation, and practicing nursing process, as well as for acquiring professional behaviors. Conclusion: Self-efficacy and self-regulated learning affect independent patient care capability and help nursing students to promote their competencies and professional skills in this field. خودکارآمدی، يادگيری خودتنظيم، عملکرد بالينی، پرستاری Self-efficacy, Self-regulated learning, Clinical performance, Nursing 33 42 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-319&slc_lang=fa&sid=fa Parkhide Hassani پرخيده حسنی PH.hasani@yahoo.com 7000319475328460017426 No Parkhide Hassani, Assistant Professor, Department of Graduate Studies and Community Health, School of Nursing and Midwifery, Building No. 2, Graduate Department, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر پرخيده حسنی، استاديار گروه تحصيلات تکميلی و بهداشت جامعه دانشکده پرستاری و مامايی Fatemeh Cheraghi فاطمه چراغی f_cheraghi@yahoo.com 7000319475328460017427 Yes Fatemeh Cheraghi, School of Nursing and Midwifery, Hamedan University of Medical Sciences, Hamedan, Shahid Fahmideh Blvd, Iran. فاطمه چراغی (دانشجوی دکترای پرستاری) دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، بلوار شهيد فهميده، همدان. Farideh Yaghmaei فريده يغمائی farideh-Y2002@yahoo.com 7000319475328460017428 No Farideh Yaghmaei, Associate Professor, Department of Graduate Studies and Community Health, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. ) و دکتر فريده يغمائی، دانشيار گروه تحصيلات تکميلی و بهداشت جامعه دانشکده پرستاری و مامايی

fa محيط آموزشی بخش‌های اصلی بالينی بيمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ايران از ديدگاه فراگيران بر اساس مدل DREEM پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: استفاده از الگوی DREEM (Dundee Ready Education Environment Measure) به عنوان ابزار تشخيصی برای بررسی مشکلات درسی و نيز اثربخشی تغيير در آموزش و شناسايی تفاوت محيط واقعی با محيط مطلوب بکار می‌رود. اين ابزار فضای محيط آموزشی و يادگيری را اندازه‌ می‌گيرد. هدف از اين مطالعه، بررسی نظرات دستياران و کارورزان چهار بخش اصلی بالينی در چهار بيمارستان اصلی دانشگاه علوم پزشکی ايران در مورد محيط آموزشی بود. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی مقطعی با استفاده از ابزار استاندارد DREEM با مختصر تغييراتی متناسب با فرهنگ ملی در چهار بخش اصلی بالينی (داخلی، کودکان، جراحی و زنان) در چهار بيمارستان دانشگاه (علی اصغر (ع)، رسول اکرم (ص)، فيروزگر و اکبرآبادی) انجام شد. پرسشنامه‌های 50 سؤالی در پنج حيطه يادگيری، استادان، درک دانشجو از توانايی علمی خود، فضای حاکم بر محيط آموزشی و درک دانشجو از شرايط اجتماعی خود، ميان دستياران (86 نفر) و کارورزان (107 نفر) توزيع شد. داده‌های حاصل توسط نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. نتايج: ميانگين امتيازات کسب شده در پنج حيطه 6/140 از مجموع 200 امتياز محاسبه شد که گرايش بيشتر به سمت مثبت را نشان داد. ميانگين حيطه‌های پنج‌گانه تفاوت معنی‌داری را نشان نداد. ميانگين حيطه‌ها با 3/70 درصد نسبتاً مطلوب ارزيابی شد. نظرات دو جنس در فراگيران تفاوت معنی‌دار نشان نداد. نظرات دستياران نسبت به کارورزان تفاوت معنی‌دار داشت. مجموع امتيازات بخش زنان بطور معنی‌دار کمتر از بخش‌های داخلی و کودکان بود اما با بخش جراحی تفاوت معنادار نداشت. نتيجه‌گيری: اگرچه محيط آموزشی بخشهای بالينی در دانشگاه با گرايش بيشتر به سمت مثبت و نسبتاً مطلوب (در بخشهای داخلی و کودکان) ارزيابی شد. اما توجه بيشتر استادان به رعايت اصول طراحی آموزشی و ايجاد فضای مناسب آموزشی به منظور يادگيری بهتر دانشجو، ضروری است. از الگوی DREEM برای پايش و سنجش اصلاح و تغيير در برنامه می‌توان استفاده کرد. Introduction: DREEM (Dundee Ready Education Environment Measure) model is used as a diagnostic tool for assessing educational problems and effectiveness of educational changes as well as identifying the difference between real and optimum environments. This tool measures the teaching and learning environ-ment. The aim of this study was to investigate the viewpoints of residents and interns of four main clinical wards in four main hospitals of Iran University of Medical Sciences about the educational environment. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed in four main clinical wards (internal medicine, pediatrics, surgery, and gynecology) of four university hospitals (AliAsghar, Rasoule Akram, Firouzgar, and AkbarAbadi). The DREEM questionnaire with some minor changes in accordance with the national culture was used as a standard tool. The fifty item questionnaires including five domain of learning, teachers, student's perception about her/his scientific capability, the climate dominating the educational environment, and student's perception about his/her social status were distributed among residents (n=86) and interns (n=107). Data was analyzed by SPSS software. Results: The mean of the achieved scores in 5 domains was 140.6 out of 200 which was considered as positive. Comparing the mean of 5 domains showed no significant difference. The mean of the domains earning 70.3% of the score was assessed almost desirable. The viewpoints of two genders of learners showed no significant difference. Residents' viewpoints differed significantly from interns' viewpoints. The total score of gynecology ward was significantly lower than internal medicine and pediatric wards but it was not significantly different from surgery ward. Conclusion: Although, the educational environments of clinical wards were evaluated as almost desirable (in internal and pediatrics wards), it is essential for faculty members to place more efforts on observing principles of instructional design and create an appropriate educational environment in order to provide a better learning for students. DREEM model may be used for monitoring and assessing modifications and changes made in educational programs. الگوی DREEM، فضای آموزشی، بخش‌های بالينی، تغيير در برنامه‌های آموزشی، محيط آموزشی DREEM Model, Educational climate, Clinical wards, Changes in educational programs, Educational environment. 43 50 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-320&slc_lang=fa&sid=fa Kamran Soltani Arabshahi کامران سلطانی عربشاهی kaamy34@gmail.com 7000319475328460017431 Yes Kamran Soltani Arabshahi, Associate Professor, Department of Internal Medicine, School of Medicine, and Education Development Center, Iran University of Medical Sciences, Shahid Hemmat Gharb Highway, Tehran, Iran دکتر سيد کامران سلطانی عربشاهی (دانشيار) گروه داخلی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، بزرگراه شهيد همت غرب، تهرا Jalil Kouhpayezade جليل کوهپايه‌زاده jalil@iums.ac.ir 7000319475328460017432 No Jalil Kouhpayezade, Assistant Professor, Department of Community Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر جليل کوهپايه‌زاده، استاديار گروه پزشکی احتماعی و عضو هيأت علمی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی Behnam Sobuti بهنام ثبوتی drb_sobouti@yahoo.com 7000319475328460017433 No Behnam Sobuti, Pediatric Infections Diseases Fellowship, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دکتر بهنام ثبوتی، دستيار فوق تخصصی بيماری‌های عفونی کودکان

fa علل حذف نهايی دروس دانشجويان در دانشگاه علوم پزشکی شيراز پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: حذف نهايی دروس توسط دانشجويان موجب تداخل ساعت برنامه درسی و تداخل ساعت امتحانات در ترم‌های آينده، کاهش کارآيی، اتلاف وقت، عقب افتادن دانشجو از همکلاسان خود و در نهايت، طولانی شدن مدت تحصيل می‌گردد. اين پژوهش با هدف بررسی علل حذف نهايی دروس دانشجويان در دانشگاه علوم پزشکی شيراز انجام گرديد. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی- مقطعی، پرسشنامه‌ای در چهار حيطه مربوط به دانشجويان، دروس، آموزش اساتيد و استفاده از امکانات تنظيم گرديد و بين دانشجويانی که در تاريخ‌های حذف نهايی برای حذف دروس مراجعه کرده بودند توزيع و توسط آنان تکميل شد. داده‌ها با آمار توصيفی و مجذور کای در نرم‌افزار SPSS تجزيه تحليل شد. نتايج: علل حذف دروس به ترتيب عبارت بودند از: 3/44 درصد غيبت بيش از حد مجاز در درس، 7/20 درصد مشکل بودن درس، 4/20 درصد پايين بودن نمره امتحان ميان ترم، 4/18 درصد تداخل با امتحانات ديگر، 17 درصد تداخل با دروس ديگر، 1/10 درصد نامناسب بودن روش تدريس، 4/7 درصد مشکلات شخصی، 3/6 درصد عدم مطالعه درس در طول ترم. نتيجه‌گيری: بايد آگاهی دانشجويان را نسبت به قوانين، آيين‌نامه‌ها و عواقب حذف نهايی با ارائه اطلاعات به موقع افزايش داد. آشنا نمودن دانشجويان با قوانين و مقررات آموزشی و توجيه آنان در خصوص پيامدهای حذف نهايی از الزامات دوره‌های آموزشی می‌باشد. Introduction: Dropping the courses by students at the end of the semester, leads to interfering educational programs' hours with examinations' schedule in forthcoming semesters, reducing efficacy, wasting time, staying behind compared to other classmates, and finally extending schooling period. This study was perfor-med with the aim of investigating the causes for dropping the courses by students at the end of the semester in Shiraz University of Medical Sciences. Methods: In a descriptive cross-sectional study, a questionnaire in four areas related to the students, courses, teachers' education, and using facilities was developed. The questionnaire was distributed among the students referring to drop their courses in the dates assigned for this purpose. Data was analyzed by SPSS software using chi² and descriptive statistics. Results: Causes for course drop were respectively as: 44.3% unauthorized absence more than legal maximum, 20.7% course difficulty, 20.4% low midterm score, 18.4% interfering with other exams, 17% interfering with other courses, 10.1% inappropriate teaching method, 7.4% personal problems, and 6.3% not studying during the semester. Conclusion: Students must be informed about the rules and regulations, by-laws and consequences of dropping courses at the end of the semester. Familiarizing students with educational rules and regulations and orienting them about consequences of dropping courses is strongly recommended. حذف نهايی دروس، دانشجو، دانشگاه علوم پزشکی شيراز Course drop, Student, Shiraz University of Medical Sciences 51 62 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-321&slc_lang=fa&sid=fa Sedighe Shayegh صديقه شايق edc11@sums.ac.ir 7000319475328460017429 Yes Sedighe Shayegh, Research Expert, Medical Education Development Center, Shiraz University of Medical Sciences, School of Medicine, 7th floor, Building Number 3, Zand Street, Shiraz, Iran صديقه شايق (کارشناس واحد پژوهش در آموزش)، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، خيابان زند، شيراز Leyla Bazrafkan ليلا بذرافکن bazrafcan@yahoo.com 7000319475328460017430 No Leyla Bazrafkan, Instructor, Medical Education Development Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran ليلا بذرافکن، مربی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز

fa نظرات دندانپزشکان عمومی شهرستان‌های کرمان و رفسنجان در مورد برنامه آموزش مداوم دندانپزشکی ترميمی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: شناسايی نيازهای آموزشی دندانپزشکان عمومی و اولويت‌بندی آنها در برنامه آموزش مداوم از ضروريات است. مطالعه حاضر به منظور تعيين نظرات دندانپزشکان عمومی شهرستان‌های کرمان و رفسنجان در مورد نيازهای آموزشی، روش‌های مناسب تدريس و اجرای برنامه آموزش مداوم دندانپزشکی ترميمی انجام گرفت. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی-‌ مقطعی در سال 1386 انجام شد و در آن 145 دندانپزشک عمومی شهرستان‌های کرمان و رفسنجان شرکت کردند. جمع‌آوری اطلاعات از طريق پرسشنامه‌ای حاوی مشخصات فردی، 17 سؤال بر مبنای عناوين برنامه آموزش مداوم دندانپزشکی ترميمی، به ترتيب 8 و 6 سؤال در مورد روش‌های مناسب تدريس و اجرای برنامه آموزش مداوم و بر اساس مقياس پنج درجه‌ای ليکرت بود. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصيفی و آزمون t-test و نرم‌افزار SPSS گزارش گرديدند. نتايج: به ترتيب 93 و 52 نفر از دندانپزشکان عمومی شهرستان‌های کرمان و رفسنجان شرکت کردند. مهم‌ترين اولويت آموزشی برنامه آموزش مداوم دندانپزشکی ترميمی به ترتيب نسل جديد کامپوزيت‌ها، کنترل عفونت و اصول استريليزاسيون، علل شکست ترميم‌های خلفی و قدامی با کامپوزيت رزين و پرسلن لامينت ونير بود. شرکت‌کنندگان انجام کار عملی در کارگاه آموزشی، مشاهده کار عملی و سخنرانی همراه با نمايش فيلم را برای تدريس و مطالعه کتب و مجلات علمی، تماشای فيلم آموزشی و سمينار و کنگره را برای اجرای برنامه آموزش مداوم دندانپزشکی ترميمی مناسب‌تر دانستند. نتيجه‌گيری: سرفصل‌های برنامه آموزش مداوم دندانپزشکی ترميمی بايد بطور منظم و متناسب با نياز فراگيران بازنگری شوند. روش تدريس بيشتر به صورت انجام و يا مشاهده کار عملی باشد و از شيوه‌های نوين در اجرای برنامه استفاده گردد. Introduction: Identifying educational needs of general dentists and prioritizing them in continuing education programs are matters of necessity. This study was conducted to identify the viewpoints of general dentists concerning their educational needs, proper methods of teaching, and implementing continuing education program of restorative dentistry in Rafsanjan and Kerman. Methods: This descriptive cross-sectional study, in which 145 general dentists in Kerman and Rafsanjan participated, was performed in the year 2007. Data was gathered by a questionnaire consisting of demogra-phic questions, 17 questions about the subjects and headings of continuing education program of restorative dentistry, 8 and 6 questions about proper teaching methods and implementing continuing education programs, respectively. The questionnaire was based on 5 point Lickert scale. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics and t-test. Results: Ninety three general dentists from Kerman and 52 ones from Rafsanjan participated in this study. The most important educational priorities in continuing education program of restorative dentistry were new generations of composites, infection control, sterilization principles, causes of anterior and posterior composite resin restorations failure and porcelain laminate veneer. Participants preferred teaching methods of practical training in educational workshops, observing practical works, and lecture along with film presentation they also realized the study of textbooks and scientific journals, watching educational film, attending seminars and congresses more suitable for continuing education program of restorative dentistry. Conclusion: The headings of continuing education program of restorative dentistry should be revised regularly based on the learners' needs. Performing or observing practical work are recommended as teaching methods for this kind of programs. Also new methods should be employed in implementing the program. آموزش مداوم، دندانپزشکی، دندانپزشکی ترميمی، کرمان، رفسنجان. Continuing education, Dentistry, Restorative dentistry, Kerman, Rafsanjan 63 70 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-322&slc_lang=fa&sid=fa Mostafa Sadeghi مصطفی صادقی mostafasadeghi@yahoo.com 7000319475328460017434 Yes Associate Professor, Department of Restorative Dentistry, School of Dentistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran. دکتر مصطفی صادقی (دانشيار) گروه دندانپزشکی ترميمی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، خيابان مفتح غربی، رفسنجان. Hamid Bakhshi حميد بخشی bakhshi_hamid@yahoo.com 7000319475328460017435 No Hamid Bakhshi, Instructor, Department of Medical Education, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafasanjan, IRAN حميد بخشی، مربی گروه توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

fa چگونگی گذراندن اوقات فراغت و همبسته‌های آن در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی شيراز پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: اوقات فراغت، فرصتی است که به فرد امکان می‌دهد تا هنگامی که از کار، اجتماعات يا تعهدات خانوادگی نسبتاً آزاد است، يک فعاليت ذهنی، تفريحی يا سرگرم‌کننده مطابق با سليقه خود فراهم کند. اين بررسی با هدف شناسايی علايق و گرايشات دانشجويان و ميزان اطلاع آنان از امکانات دانشگاه، برای برنامه‌ريزی صحيح مسؤولين دانشگاه مطابق با سليقه‌های دانشجويان انجام گرفت. روش‌ها: مطالعه مقطعی توصيفی- تحليلی با نمونه ده درصدی از کل دانشجويان رشته‌های مختلف تحصيلی دانشگاه علوم پزشکی و با روش نمونه‌گيری تصادفی طبقه‌ای بر روی 356 دانشجو انجام گرفت. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه، جمع‌آوری و با نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل گرفت. نتايج: ميانگين اوقات فراغت 36/1±47/2 ساعت بود که دانشجويان 92±88 دقيقه را صرف قدم‌زنی در پارک، 81±77 دقيقه صرف تماشای تلويزيون، و 49±24 دقيقه صرف استفاده از امکانات ورزشی دانشگاه می‌کردند. مهمترين اولويت‌های دانشجويان برای پرکردن اوقات فراغت خود به ترتيب استراحت 9/70 درصد (249 نفر)، تفريح 7/59 درصد (209 نفر)، مطالعه درسی 4/48 درصد (170 نفر)، غير درسی 9/47 درصد (168 نفر)، ورزش 2/28 درصد (99 نفر)، سرگرمی 9/22 درصد (80 نفر) بود. بين بعضی از فعاليت‌های انجام شده پسران و دختران دانشجو اختلاف معنی‌داری وجود داشت. نتيجه‌گيری: ميزان اوقات فراغت دانشجويان علوم پزشکی شيراز در سطح دانشجويان تهران و لبنان است و به دليل تفاوت در سليقه‌ها و علايق دانشجويان مذکر و مؤنث و بر حسب مقطع تحصيلی آنها، دانشگاه بايد برنامه‌ريزی جدی برای افزايش فعاليت‌های مفيد در اوقات فراغت انجام دهد. Introduction: Leisure time is an opportunity for individuals to have an intellectual or entertaining activity according to their interests, when they are free from work, gatherings or family responsibilities. This study was performed with the aim to identify students' interests and tendencies as well as their information about facilities of the University for helping the university authorities to plan in regard to students' interests. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed on 356 students as 10 percent of total number of students in all disciplines who were selected randomly through stratified sampling method. Data was gathered using a questionnaire and analyzed by SPSS software. Results: The mean of the leisure time was 2.47±1.36 hours, which was spent as follows: 88±92 minutes for taking a walk in the park, 77±81 minutes for watching television, and 24±49 minutes for using sport facilities in the university. Students' main priorities for spending their leisure time were respectively resting in 70.9% (n=249), recreational activity in 59.7% (n=209), studying the university lessons in 48.4% (n=170), studying other texts in 47.9% (n=168), doing sport activities in 28.2% (n=99), and entertainment in 22.9% (n=80) of students. There was a significant difference between activities done by male and female students. Conclusion: The amount of leisure time of students in Shiraz University of Medical Sciences is at the same level with students' leisure time in Tehran and Lebanon. Due to the differences in tastes and interests of male and female students and also according to their educational level, university administrators should make appropriate planning in order to increase useful activities for students in their leisure time. اوقات فراغت، علائق، تفريحات، دانشجويان علوم پزشکی Leisure time, Interests, Recreational activities, Medical students 71 80 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-323&slc_lang=fa&sid=fa Haleh Ghaem هاله قائم ghaemh@sums.ac.ir 7000319475328460017436 Yes Haleh Ghaem, Instructor, Department of Epidemiology, School of Health and Nutrition, Shiraz University of Medical Sciences, Zand Street, Shiraz, Iran (مربی) گروه آمار و اپيدميولوژی، دانشکده بهداشت و تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز Nargess Mohammad Salehi نرگس محمدصالحی salehi_narges@yahoo.com 7000319475328460017437 No Nargess Mohammad Salehi, MS in Epidemiology, Provincial Health Center, Department of Diseases, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran نرگس محمدصالحی، کارشناس ارشد اپيدميولوژی گروه بيماری‌ها مرکز بهداشت استان مرکزی Abolfazl Mohammad Beigi ابوالفضل محمدبيگی amohamadbeigi@yahoo.com 7000319475328460017438 No Abolfazl Mohammad Beigi, MS in Epidemiology, School of Allied Medical Sciences, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. ابوالفضل محمدبيگی، کارشناس ارشد اپيدميولوژی دانشکده پيراپزشکی

fa مهارت دانشجويان سال آخر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان در بررسی وضعيت سلامت بيماران پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: بررسی وضعيت سلامت بيماران، اساس فرايند پرستاری بوده، و يافتن مشکلات آنان برای برنامه‌ريزی‌های مراقبتی توسط پرستاران و دانشجويان پرستاری ضروری است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان مهارت دانشجويان سال آخر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان در بررسی سلامت بيماران در سال 1384 انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، تمامی دانشجويان سال آخر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان (44 نفر) مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های اطلاعات فردی، که توسط نمونه‌ها تکميل می‌شد، و چک ليست مشاهده‌ای بررسی وضعيت سلامت بود که با حضور پژوهشگران در بخش‌های کارورزی و مشاهده عملکرد دانشجويان در بررسی وضعيت سلامت تکميل می‌گرديد. اطلاعات با استفاده از روش‌های آماری توصيفی، آزمون‌های آماری t مستقل و آناليز واريانس يک طرفه در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: بيست درصد از دانشجويان در بررسی سلامت بيماران ضعيف بودند، 2/68 درصد دانشجويان نمره متوسط گرفتند و تنها 4/11 درصد از دانشجويان در بررسی سلامت بيماران دارای مهارت خوبی بودند. نتيجه‌گيری: اکثر دانشجويان سال آخر رشته پرستاری در بررسی سلامت مهارت کافی نداشتند. بنا بر اين، همکاری مديران ارشد پرستاری در وزارت بهداشت، بيمارستان‌ها، دانشکده‌ها و مربيان برای برنامه‌ريزی دقيق برای حل اين مشکل ضروری به نظر می‌رسد Introduction: Assessing patients' health is the base of nursing process. Also finding patients' problems is necessary for designing care plan by nurses and nursing students. This study was performed to determine the proficiency level of senior nursing students in assessing patients' health in Zanjan University of Medical Sciences in the year 2005. Methods: In this descriptive cross-sectional study, all senior nursing students of Zanjan University of Medical Sciences (44 students) were studied. The data gathering tools included a questionnaire consisted of demographic data, which was filled by the samples and an observational checklist which was completed by researchers while observing students' performance in assessing patients' health status. Data was analyzed using descriptive statistics methods, independent t-test, and one-way ANOVA by SPSS software. Results: Twenty point four percent of students had a poor performance in assessing patients' health, 68.2% of them achieved moderate score, and only 11.4% were proficient in assessing patients' health. Conclusion: Most senior nursing students were not skillful enough in assessing health status. The collabora-tion of administrators of nursing in ministry of health and medical education, hospitals, nursing schools and instructors in order to make appropriate planning for this problem seems necessary. بررسی وضعيت سلامت، مهارت، دانشجويان پرستاری. Assessing health status, Proficiency, Nursing students 81 89 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-324&slc_lang=fa&sid=fa Hossein Madani حسين مدنی madanih@zums.ac.ir 7000319475328460017439 Yes Hossein Madani, Instructor, Department of Medical Surgical, Abhar School of Nursing, Zanjan University of Medical Sciences, Tahmasbi St, Abhar, Zanjan, Iran حسين مدنی (مربی) گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری ابهر، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، خيابان طهماسبی، ابهر، زنجان. Nasrin Bahraminejad نسرين بهرامی نژاد bahrami_n@zums.ac.ir 7000319475328460017440 No Nasrin Bahraminejad, Instructor, Department of Community Health Nursing, School of Nursing and Midwifery, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran نسرين بهرامی‌نژاد، مربی گروه پرستاری بهداشت جامعه Korosh Amini کورش امينی korosh@zums.ac.ir 7000319475328460017441 No Korosh Amini, Instructor, Department of Psychiatry Nursing, School of Nursing and Midwifery, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. کورش امينی، مربی گروه پرستاری بيماری‌های روانی Abolfazl Rahimi ابوالفضل رحيمی rahimi@zums.ac.ir 7000319475328460017442 No Abolfazl Rahimi, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. ابوالفضل رحيمی، مربی گروه پرستاری داخلی- جراحی Ramezan Fallah رمضان فلاح rfv@zums.ac.ir 7000319475328460017443 No Ramezan Fallah, Instructor, Department of Vital Statistics, School of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran رمضان فلاح، مربی گروه آمار حياتی دانشکده پزشکی

fa علل مشروط شدن دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: بررسی عوامل مؤثر در افت تحصيلی می‌تواند برای دست‌اندرکاران آموزشی، تصويری روشن‌تر از کارکرد دانشگاه فراهم نمايد و امکان دستکاری و مداخله مناسب برای کاهش عوارض افت تحصيلی را به دنبال داشته باشد. اين مطالعه با هدف بررسی علل مشروط شدن دانشجويان داشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه پيمايشی که در سال تحصيلی 84-1383 در دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور انجام شد، نمونه تحقيق 100 دانشجوی مشروط و 100 دانشجوی غير مشروط بودند. جمع‌آوری اطلاعات با پرسشنامه‌های ويژگی‌های فردی، رضايت از رشته تحصيلی، رضايت از دانشگاه، سلامت روان، فشارزاهای تحصيلی انجام شد. داده‌ها با آزمون‌های مجذور کای و t و نرم‌افزار SPSS تحليل شد. نتايج: مشروط شدن در دانشجويان مرد و متأهل بيشتر بود. دانشجويان مشروط برای تأمين هزينه‌های زندگی بيشتر کار شخصی می‌کردند. ديپلم آنها بيشتر از شهرستان وروستاها و بخش، قبولی شهريور، سهميه ايثارگران، دارای معدل پيش‌دانشگاهی کمتر، با فاصله بيشتر بين اخذ ديپلم و پذيرفته شدن در دانشگاه، سن بيشتر، پدر و مادر کم‌سواد و با مشاغل پايين‌تر بودند. دانشجويان مشروط از رشته تحصيلی رضايت کمتری داشته و از سلامت روانی پايين‌تری برخوردار بودند. دانشجويان مشروط فشارزاهای بيشتری را در محيط خوابگاهی، شرايط آموزشی، محيط آموزشی و دانش‌آموختگی تجربه کرده بودند. نتيجه‌گيری: دست‌اندرکاران آموزش بايد با توجه به متغيرهای مؤثر بر عملکرد تحصيلی و مشروط شدن دانشجويان، راهبردهای مناسبی را طراحی و اجرا نمايند تا بر اساس شناخت دقيق همين ويژگی‌ها، بتوان دانشجويان در معرض خطر را شناسايی و با مشاوره‌های مناسب امکانات بهتری برای آنان فراهم نمود. Introduction: Investigating factors affecting academic failure may provide a more clear view towards university's function for educational administrators and lead to more appropriate interventions for reducing the effects of academic failure. This study was performed to investigate the factors affecting students' academic failure in Jondishapour University of Medical Sciences. Methods: In this survey, performed in academic year of 2004-2005 in Jondishapour University of Medical Sciences, 100 failed and 100 non-failed students participated. The research tools were questionnaires gathering information about demographic features, satisfaction with discipline and university, mental health, and educational stressors. Data was analyzed by SPSS software using chi2 and t-test. Results: Male and married students faced with such failures more than others. Dropped students worked more for affording life expenses. Most of them had their high school education in villages and small towns, had their high school graduation in summer (late graduation), had lower average score, with more gap between high school diploma and university admission, had older ages, with less literate parents and lower class occupations. Dropped students were less satisfied with their discipline, and enjoyed less mental health. They had experienced more tensions resulted from post-graduation period, dormitory environment, educational conditions, and educational environment. Conclusion: Considering the effective variables on academic performance and students' educational failure, the educational authorities should make appropriate plans and strategies in order to identify at risk students and provide proper consultation and better facilities for them. مشروط شدن، دانشجويان، افت تحصيلی Drop out, Students, Academic failure 91 99 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-325&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Esmaeil Motlagh محمداسماعيل مطلق mohammadesmaeilm@yahoo.com 7000319475328460017449 No Mohammad Esmaeil Motlagh, Associate Professor, Department of Community Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences; Health Development and Promotion Office, Ministry of Health and Medical Education. دکتر محمداسماعيل مطلق، دانشيار گروه پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز Hussein Elhampour حسين الهام‌پور h_elhampour@yahoo.com 7000319475328460017450 No Hussein Elhampour, Instructor, School of Educational Sciences, Ahvaz Shahid Chamran University. حسين الهام‌پور، مربی دانشکده علوم تربيتی دانشگاه شهيد چمران اهواز Abdolhussein Shakurnia عبدالحسين شکورنيا shakurnia@yahoo.com 7000319475328460017451 Yes Abdolhussein Shakurnia, Instructor, Department of Immunology, Medical School, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences. عبدالحسين شکورنيا (مربی) گروه ايمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور، بلوار گلستان، اهواز.

fa تجارب دانشجويان پرستاری در مورد بازانديشی: يک مطالعه کيفی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: بازانديشی به عنوان يک راهبرد آموزشی مؤثر مورد تأکيد پژوهشگران قرار گرفته است اما تحقيقات کيفی اندکی در مورد نتايج حاصل از بکارگيری آن وجود دارد. اين پژوهش برای پاسخ‌گويی به اين سؤال که مکانيزم‌های تأثير بازانديشی بر تجارب بالينی چيست؟ انجام شد. روش‌ها: اين پژوهش کيفی به روش گراندد تئوری انجام شده، گروه هدف 20 نفر از دانشجويان سال چهارم پرستاری با تجربه 10 هفته برنامه بازانديشی بودند. به دانشجويان يک راهنما در مورد نحوه انجام بازانديشی داده و از آنان خواسته شد تا تفکرات خود را پيرامون تجارب به دست آمده از محيط بالينی در ژورنال‌های شخصی خود، که به صورت هفتگی به پژوهشگر تحويل داده می‌شد، بنويسند. سپس به آنها بر اساس مقياس سطوح بازانديشی و راهبردهای تفکر در پرستاری، بازخورد مناسب داده می‌شد. در پايان مدت مذکور، دانشجويان در دو گروه 10 نفره در مصاحبه گروه متمرکز شرکت نمودند. مطالب نسخه‌برداری شده به روش کيفی تحليل شد و کدگذاری آن طی سه مرحله انجام و داده‌ها طبقه‌بندی و نام‌گذاری گرديد. نام‌های طبقه‌بندی، درون‌مايه‌های به دست آمده از اين پژوهش است. نتايج: يافته‌ها نشان داد که فرايند تأثير بازانديشی بر تجارب بالينی در 5 حيطه مراقبت، تفکر، تلفيق نظريه و عمل، مکانيزم‌های خودتنظيمی و انگيزش پديدار می‌شود. نتيجه‌گيری: تجارب دانشجويان از برنامه بازانديشی نشان می‌هد که بازانديشی موجب رويکرد کلی‌نگر به بيمار، تأثيرگذاری بر تفکر، پيوند نظريه و عمل و تقويت مکانيزم‌های خودتنظيمی و انگيزش می‌شود. متغير انگيزش به عنوان متغير مرکزی بر تمامی چهار درون‌مايه ديگر تأثير گذاشته و از آنها تأثير می‌پذيرد. عنصر انگيزش به عنوان متغير مرکزی می‌تواند به عناصر اين چرخه اضافه شود. تلفيق بازانديشی در برنامه‌های پرستاری قابل توصيه است Introduction: Reflective thinking has been emphasized as an effective educational strategy by many researchers but there are few qualitative researches regarding the results of its application. This research was conducted to find out the mechanisms by which reflection on practice affects clinical experiences. Methods: This qualitative study was performed as grounded theory. The participants were twenty 4th year nursing students having 10 weeks experience of reflective thinking program. A guide on reflective thinking was given to students who were asked to write their thoughts about experiences obtained in clinical environment in their personal journals and give them to the researcher on a weekly base. Then, they received an appropriate feedback based on the scales of reflective thinking levels and thinking strategies in nursing. At the end of the mentioned time, students participated in focus group interviews in two groups of ten. Transcripts were analyzed through qualitative method and were coded in three stages during which the data were categorized and named. The names of categories are the themes of this study. Results: Findings demonstrated that the process of reflective thinking influencing clinical experience emerges in 5 domains of caring, thinking, theory and practice integration, self-regulatory mechanisms and motivation. Conclusion: Students’ experiences in reflective thinking show that reflective thinking leads to having holistic approach toward patients, affecting thinking, integrating theory and practice, and improving self-regulatory mechanisms and motivation. Motivation variable as a central variable influences 4 other themes and is also affected by them. The element of motivation could be added to this cycle as a central variable. Integrating reflective thinking in nursing programs is recommended. دانشگاه بازانديشی، تفکر، پرستاری، يادگيری، آموزش بالينی. Reflective thinking, Thinking, Nursing, Learning, Clinical education. 101 112 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-326&slc_lang=fa&sid=fa Marzieh Moattari مرضيه معطری moattarm@sums.ac.ir 7000319475328460017447 Yes Marzieh Moattari, Assistant Professor, Department of Nursing Education, School of Nursing and Midwifery, Shiraz University of Medical Sciences, Namazi Square, Shiraz, Iran. دکتر مرضيه معطری (استاديار) گروه آمزوش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، فلکه نمازی، شيراز. HeydarAli Abedi حيدر علی عابدی abedi@nm.mui.ac.ir 7000319475328460017448 No HeydarAli Abedi, Associate Professor, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکتر حيدرعلی عابدی، دانشيار گروه پرستاری مرکز تحقيقات آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa نظرات مدرسين بالينی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در مورد ارزشيابی بالينی با ساختار عينی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: آزمون OSCE روش مناسبی برای ارزشيابی صلاحيت بالينی دانشجويان می‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين نظرات مدرسان بالينی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در زمينه ارزشيابی بالينی به روش OSCE صورت گرفته است. روش‌ها: در اين پژوهش توصيفی، کل اساتيد بالينی پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری و مامايی و بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان جامعه مورد مطالعه بودند (266 نفر). ميزان پاسخ‌دهی 4/74 درصد بود. اطلاعات از طريق پرسشنامه پژوهشگر ساخته در 5 حيطه فرهنگی، امکانات، دانش فنی، زمان و ويژگی‌های آزمون جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از شاخص‌های پراکندگی و مرکزی بيان گرديد و با آزمون‌های آماری t، ANOVA و ضريب همبستگی اسپيرمن و پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: از 198 نفر شرکت‌کننده در پژوهش، بيش از نيمی از آنها مذکر (1/55 درصد) با ميانگين سنی 07/4±8/41 بودند. بيشترين رتبه علمی را استادياری، رشته تحصيلی را پزشکی و ميزان تحصيلات (PhD، متخصص و فوق تخصص) تشکيل دادند. بيشترين موافقت مربوط به حيطه امکانات اجرايی (526/2±9/14) و کمترين موافقت مربوط به حيطه دانش فنی اجرايی (77/2±91/8) بود. بين نظرات مدرسان بر اساس متغيرهای ميزان تحصيلات، رشته تحصيلی، رتبه علمی، سابقه آموزش و خدمت بالينی اختلاف آماری معنی‌داری وجود داشت. نتيجه‌گيری: با توجه به يافته‌های پژوهش، اگرچه موانع و مشکلاتی برای اجرای آزمون OSCE بويژه از نظر امکانات و وقت‌گيربودن اين روش وجود دارد، اما به علت مزايا و ويژگی‌های خاص اين روش در ارزيابی مهارت‌های بالينی، اين مشکلات و نقاط ضعف قابل چشم‌پوشی بوده و توسعه اين روش و بکارگيری آن از طريق ايجاد بستر مناسب و رفع موانع اجرايی در همه گروه‌های آموزشی قابل توصيه است. Introduction: Objective Structured Clinical Examination (OSCE) is an appropriate method for evaluating students’ clinical competencies. This study was performed to determine the viewpoints of clinical teachers towards clinical evaluation through OSCE in Kerman University of Medical Sciences. Method: In this descriptive study, all clinical teachers in the fields of medicine, dentistry, nursing, midwifery and heath in Kerman University of Medical Sciences (N=266) were included as the study population. The response rate was 74.4%. A researcher–made questionnaire consisted of 5 domains of cultural, facilities, technical information, time, and characteristics of the test, was used for data collection. The data was analyzed using ANOVA, t-test, Spearman and Pearson correlation coefficient. Results: From 198 participants in this study, more than half of them were male (55.1%) with the mean age of 47.8±4.7. The most frequent academic rank, study discipline and university degree were assistant professor, medicine and PhD or specialty or sub-specialty, respectively. The most agreement was on the facilities domain (14.9±2.526) and the lowest agreement was related to the technical information domain (8.91±2.77). There was a difference between the viewpoints of the clinical teachers based on the variables of educational degree, discipline, academic rank, educational experience and clinical services. Conclusion: Although there are problems and barriers for performing OSCE such as lack of facilities and time consuming feature of this method, they can be handled and ignored due to the advantages of this method in clinical skills evaluation. Application of this method through providing proper grounds and overcoming its barriers is recommend for all educational programs. موانع، ارزشيابی بالينی، آزمون بالينی با ساختار عينی، نظرات، مدرسان بالينی Barriers, Clinical evaluation, Objective Structure Clinical Examination, Viewpoints, Clinical teachers. 113 120 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-327&slc_lang=fa&sid=fa Esmat Noohi عصمت نوحی noohi@kmu.ac.ir 7000319475328460017444 Yes : Esmat Noohi, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Baghe Haft Pardizeh, Kerman, Iran عصمت نوحی (مربی) گروه پرستاری داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی رازی کرمان، ابتدای هفت باغ پرديزه، کرمان. Maryam Motesadi مريم متصدی 7000319475328460017445 No Maryam Motesadi, MS in Nursing Education, Kahnouj Hospital Nursing Manager, Kahnouj Hospital, Kerman, Iran. مريم متصدی، کارشناس ارشد آموزش پرستاری و مدير پرستاری بيمارستان کهنوج AliAkbar Haghdoost علی اکبر حق دوست ahaghdoost@kmu.ac.ir 7000319475328460017446 No AliAkbar Haghdoost, Assistant Professor, Department of Community Medicine, School of Medicine, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran دکتر علی‌اکبر حق‌دوست، استاديار گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان

fa مقايسه تأثير دو روش ارايه واحد درسی تربيت بدنی 2 بر نگرش و عملکرد مرتبط با فعاليت جسمانی منظم دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: فعاليت جسمانی منظم بر روی ابعاد سلامتی جسمی، روانی و اجتماعی دانشجويان و جامعه اثر مثبت داشته و ارائه واحد تربيت بدنی دانشگاه‌ها بر حصول اين مهم نقش دارد. اين مطالعه با هدف مقايسه نگرش و عملکرد مرتبط با فعاليت جسمانی و تربيت بدنی دانشجويان دختر در دو شيوه ارائه واحد درسی تربيت بدنی 2 بر اساس مدل بزنف و روش روتين انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربی و آينده‌نگر، کليه دانشجويان دختر (113n=) دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که کلاس‌های واحد درس تربيت بدنی 2 را در نيم‌سال اول سال تحصيلی 86-85 انتخاب کرده بودند، شرکت نمودند. کلاس‌ها به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و تجربی تقسيم‌بندی شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه نگرش در مورد انجام فعاليت فيزيکی و به درس تربيت بدنی همراه با پرسشنامه فعاليت جسمانی بين‌المللی بود. مداخله آموزشی در دانشجويان گروه تجربی به مدت دو ماه با برنامه آموزشی بر اساس اجزای مدل بزنف و گروه شاهد هم به مدت دو ماه تحت آموزش روتين واحد عمومی تربيت بدنی 2 قرار گرفتند. دانشجويان دو گروه، 2 و 4 ماه بعد از پايان برنامه آموزشی پيگيری شدند. اطلاعات با نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: بعد از مداخله، گروه تجربی بطور معنی‌داری ميانگين نمره نگرش بالاتری در دو حيطه نگرش در مورد تربيت بدنی و فعاليت جسمانی نسبت به گروه شاهد کسب کرد. مجموع شدت فعاليت‌های جسمانی انجام شده در گروه تجربی از توزيع بهتر برخوردار و بطور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد بهتر بود. نتيجه‌گيری: بکارگيری مدل‌های رفتاری از جمله مدل بزنف می‌تواند در طراحی برنامه درسی واحد تربيت بدنی 2 مؤثر واقع شود. Introduction: Regular physical activity has a positive effect on physical, mental, and social health aspects of students and society and presenting physical education course in universities plays an important role in achieving this goal. This study was performed with the aim to compare the effectiveness of two methods (Basnef and routine) of presenting physical education course on the attitude and practice of female students towards regular physical activity. Methods: In this quasi-experimental prospective study, all female students of Isfahan University of Medical Sciences (n=113) who had taken physical education (II) course in the first academic semester of 2006-2007 participated. Physical education classes were divided randomly into two experiment and control groups. The data gathering tools included two questionnaires, one for measuring attitude towards doing physical activity and also towards physical education course and one International Physical Activity Questionnaire (IPAQ). Students in the experiment group passed physical education course during two months based on BASNEF model and the control group passed the routine course during two months. All the participants were followed up 2 and 4 months after the end of the educational program. Collected data was analyzed by SPSS software. Results: After the intervention, the experiment group achieved a significantly higher mean score in two areas of attitude toward physical education and physical activity compared to the control group. The total physical activities performed in the experiment group had a better distribution and was significantly better than the control group. Conclusion: Employing behavioral models such as BASNEF model may prove helpful in developing the curriculum of physical education (II) course. نگرش، عملکرد، تربيت بدنی، فعاليت جسمانی، دانشجويان Attitude, Practice, Physical education, Physical activity, Students 121 131 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-328&slc_lang=fa&sid=fa Sayed Mohammad Mehdi Hazavehei محمدمهدی هزاوه‌ای hazavehei@hlth.mui.ac.ir 7000319475328460017452 Yes Sayed Mohammad Mehdi Hazavehei, Professor, School of Health, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Hezarjarib St, Isfahan, Iran. دکتر سيد محمدمهدی هزاوه‌ای (استاد)، گروه خدمات بهداشتی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان Zahra Asadi زهرا اسدی 2006.asadi@gmail.com 7000319475328460017453 No Zahra Asadi, MS in Health Education, Department of Health Services, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran زهرا اسدی، کارشناس ارشد آموزش بهداشت گروه خدمات بهداشتی Akbar Hassanzadeh اکبر حسن‌زاده hassanzade_2000@yahoo.com 7000319475328460017454 No Akbar Hassanzadeh, Instructor, Department of Statistics and Epidemiology, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. اکبر حسن‌زاده، مربی گروه آمار و اپيدميولوژی Parivash Shekarchizadeh پريوش شکرچی‌زاده shekarchizadeh@mng.mui.ac.ir 7000319475328460017455 No Parivash Shekarchizadeh, Instructor, Department of General Courses, School of Management and Medical Information, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. پريوش شکرچی‌زاده، .مربی گروه عمومی دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی

fa فرايند بهبود کيفيت آموزشی از نظر اعضای هيأت علمی دانشگاه‌های استان اصفهان: مقايسه‌ای بر اساس مقياس AQIP پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: بهبود کيفيت در آموزش عالی از رويکردهايی است که در دهه اخير در بسياری از نظام‌های آموزش عالی و دانشگاه‌های جهان مورد توجه قرار گرفته است. هدف از اين پژوهش، تعيين و مقايسه وضعيت بهبود کيفيت آموزشی در دانشگاه‌های علوم پزشکی و غير علوم پزشکی استان اصفهان بود. روش‌ها: در اين پژوهش توصيفی و از نوع پيمايشی، از دو ابزار پرسشنامه و مصاحبه استفاده گرديد. پرسشنامه بر اساس مقياس AQIP توسط پژوهشگر تهيه شده و دارای 26 سؤال و مصاحبه از نوع نيمه سازمان يافته بود. حجم نمونه (260=n) از جامعه آماری پژوهش، يعنی، کليه اعضای هيأت علمی شش دانشگاه استان اصفهان انتخاب شد. در نمونه‌گيری از شيوه طبقه‌ای متناسب با حجم استفاده گرديد. داده‌های حاصل از پرسشنامه با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های t و تحليل واريانس مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های به دست آمده از مصاحبه‌ها نيز مقوله‌بندی شد. نتايج: ميانگين نمرات شش زيرمقياس بهبود کيفيت آموزشی در دانشگاه‌های گروه نمونه کمتر از ميانگين فرضی 3 در طيف پنج درجه‌ای ليکرت بود. ميانگين کلی بهبود کيفيت آموزشی در دانشگاه‌های علوم پزشکی برابر با 97/2 و در غير علوم پزشکی برابر با 82/2 که تفاوت معنی‌داری با يکديگر دارند. بين ميانگين‌های نمرات بهبود کيفيت آموزشی در گروه‌های مربی، استاديار و دانشيار به بالا، تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. مصاحبه‌شوندگان به چهار مانع عمده در بهبود کيفيت آموزشی دانشگاه‌ها تأکيد نمودند. نتيجه‌گيری: مديريت آموزش در دانشگاه‌ها، برای رويارويی با چالش‌ها و مسائل خود ضروری می‌باشد. لازم است استراتژی‌ها و برنامه‌های آموزشی متناسب با نيازها و انتظارات جامعه و دانشجويان باشد و به جای تأکيد بيش از اندازه به جنبه‌های کمّی، به شاخص‌های بهبود کيفيت آموزشی تأکيد شود. Introduction: Academic quality improvement in higher education has recently been the subject of attention in many universities of the world. The purpose of this study was to determine the level of academic quality improvement in Isfahan Universities and to compare the Medical and Non-medical Universities. Methods: In this descriptive study, two data gathering tools including questionnaire and interview were used. The questionnaire was made by the researcher based on AQIP scale and included 26 questions. The interview was a semi-structured one. Statistical population was all faculty members at six public universities of Isfahan province in the year 2005-2006 (N=1851). Statistical sample was chosen through stratified sampling (n=260). The data obtained from the questionnaires was analyzed by SPSS software using t-test, and ANOVA. The data gathered from the interviews was also coded and categorized. Results: The mean score of 6 sub-scales of academic quality improvement in sample universities was lower than criterion (3) in 5 point Lickert scale. The total mean of academic quality improvement in medical universities was 2.97 and for non-medical universities was 2.82 which showed a significant difference. There was no significant difference between mean scores of academic quality improvement according to the faculty members' ranks (instructor, assistant professor, associate professor and higher levels). Interviewees pointed out 4 major barriers to academic quality improvement in universities. Conclusion: Educational administration at universities must fit their strategies and curriculum to students and community needs and expectations in order to overcome challenges and obstacles that they are faced with. They must also concentrate on qualitative aspects of quality improvement instead of quantitative aspects. دانشگاه، آموزش عالی، بهبود کيفيت آموزش عالی، برنامه بهبود کيفيت آموزشی (AQIP). University, Higher education, Academic quality improvement, Academic quality improvement program (AQIP). 132 141 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-329&slc_lang=fa&sid=fa Reza Hoveida رضا هويدا r.hoveida@edu.ui.ac.ir 7000319475328460017456 Yes Reza Hoveida, Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Isfahan University, Daneshgah St, Isfahan, Iran. دکتر رضا هويدا (استاديار)، گروه علوم تربيتيف دانشکده علوم تربيتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. Hossein Molavi حسين مولوی h.molavi@edu.ui.ac.ir 7000319475328460017457 No Hossein Molavi, Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Isfahan University, Hezarjarib St, Isfahan, Iran. دکتر حسين مولوی، استاد گروه روانشناسی دانشکده علوم تربيتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان

fa تأثير آموزش راه‌های انتقال و پيشگيری از بيماری ايدز بر سطح آگاهی و نگرش دانشجويان دوره بالينی دانشکده پزشکی اصفهان مقاله کوتاه Short article مقدمه: در حال حاضر، بهترين روش جلوگيری از اشاعه بيماری در بين پرسنل پزشکی آگاهی کارکنان درمانی و درک آنها از عوامل خطرزای بيماری است. اين پژوهش با هدف بررسی تأثير آموزش بر آگاهی و نگرش دانشجويان پزشکی در زمينه بيماری ايدز صورت گرفت. روش‌ها: اين مطالعه نيمه تجربی بر روی 133 نفر از دانشجويان دوره بالينی رشته پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با استفاده از پرسشنامه انجام گرديد. پرسشنامه از سه بخش (مشخصات عمومی، آگاهی و نگرش) تشکيل شده بود. پس از انجام پيش‌آزمون، برنامه آموزشی طی يک ترم به اجرا در آمد و سپس پس‌آزمون انجام شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. مقايسه امتيازات افراد قبل و بعد از آموزش با آزمون‌های t-student و t زوج انجام شد. نتايج: چهل و شش و شش دهم درصد از افراد مورد مطالعه زن و 4/53 درصد مرد بودند. نمره آگاهی دانشجويان از عوامل خطر بيماری قبل و بعد از مداخله به ترتيب 07/206/15 و 44/112/17 بود. ميانگين و انحراف معيار نمره نگرش دانشجويان نيز از 7/1077/92 به 33/1078/97 پس از آموزش افزايش يافت. نتيجه‌گيری: تأثير آموزش در افزايش آگاهی و نگرش دانشجويان نسبت به بيماری ايدز است. با توجه به افزايش ميزان آگاهی و نگرش دانشجويان دوره بالينی به دنبال آموزش پيشنهاد می‌شود آموزش‌های مداوم و جديد در برنامه‌ريزی‌های درسی اين گروه از دانشجويان گنجانيده شود. Introduction: Currently, the best way for preventing Aids occurrence among medical personnel, is increasing their information and perception concerning risk factors of this disease. This study was performed to determine the effect of education on knowledge and attitude of medical students about AIDS. Methods: This quasi-experimental study was done on 133 medical students of Isfahan University of Medical Sciences passing their clinical course. The data collection tool was a questionnaire consisting of three parts of demographic features, knowledge, and attitude. After performing pre-test, the educational program was held during an academic semester and then the post-test was held. Data was analyzed by SPSS software. Scores achieved by samples before and after the educational program were compared using t-test and paired t-test. Results: Forty six point six percent of the participants were female and 53.4% were male. Knowledge score of the students about risk factors of the disease before and after intervention were 15.06±2.07 and 17.12±1.44, respectively. The mean and standard deviation of attitude score of the students also increased from 92.77±10.7 to 97.78±10.33 after the education. Therefore, the results of the study demonstrated the effect of education in enhancing knowledge and attitude of students about AIDS disease. Conclusion: In regard to the increase in knowledge and attitude of clinical students in this study, considering continuing and up to date education in medical students' curriculum is recommended. آموزش، آگاهی، نگرش، دانشجويان پزشکی، بيماری ايدز Education, Knowledge, Attitude, Medical students, AIDS 142 148 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-330&slc_lang=fa&sid=fa Mehri rejali مهری رجالی rejali@hlth.mui.ac.ir 7000319475328460017458 Yes Mehri Mehri,Instructor,Department of Vital Statistics and Epidemiology, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, HezarJarib St, Isfahan, Iran. مهری رجالی (مربی) گروه آمار زيستی و اپيدميولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان. Mahnaz Mostajeran مهناز مستاجران (mostajeran_mm2006@yahoo.com 7000319475328460017459 No Mahnaz Mostajeran, Provincial Health Center, Master of Science in Demography, Isfahan, Iran. مهناز مستأجران، کارشناس ارشد جمعيت‌شناسی مرکز بهداشت استان اصفهان

fa تأثير دوره آموزش پزشکی مبتنی بر شواهد بر توانايی نقد مقالات توسط دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران مقاله کوتاه Short article مقدمه: پزشکی مبتنی بر شواهد، مجموعه‌ای از روش‌ها و منابع برای يافتن و بکارگيری بهترين شواهد موجود از مطالعات، برای مراقبت از هر يک از بيماران است. هدف از اين مطالعه، بررسی اثر دوره‌های آموزشی پزشکی مبتنی بر شواهد بر توانايی نقد مقالات کارآزمايی بالينی تصادفی شده در دانشجويان پزشکی بود. روش‌ها: اين مطالعه بر روی دانشجويان پزشکی مقطع کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی تهران در زمستان 86 انجام شد. شرکت‌کنندگان که به روش نمونه‌گيری سهولت قابليت دسترسی انتخاب شده بودند، ضمن شرکت در کارگاه طب مبتنی بر شواهد، که در مرکز پژوهش‌های دانشجويی دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شد، پرسشنامه استاندارد قبل و بعد از شرکت در کارگاه را دريافت کردند. برای مقايسه پاسخ‌گويی شرکت‌کنندگان به سؤالات و تفاوت آنها قبل و بعد از شرکت در کارگاه، از آماره paired t-test استفاده شد. نتايج: پاسخ به سؤالات کاربرد پزشکی مبتنی بر شواهد در ارزيابی نقادانه مقالات بعد از شرکت در کارگاه، افزايش معنی‌داری يافته بود. نتيجه‌گيری: يک دوره کوتاه‌مدت کارگاه آموزشی پزشکی مبتنی بر شواهد، می‌تواند به شکل مؤثری توانايی ارزيابی منتقدانه دانشجويان را افزايش دهد. Introduction: Evidence Based Medicine (EBM) is a set of methods and resources for finding and employing the best evidences among present resources in order to manage each patient. The aim of this study was to assess the effect of an introductory course of EBM on critical appraisal skills of medical students. Methods: This Randomized Clinical Trials (RCT) was performed on clerkship students in Tehran University of Medical Sciences in 2007. Thirty-five clerkship medical students enrolled in a two day EBM workshop in students' Scientific Research Center of Tehran University of Medical Sciences. Each participant filled out a standard questionnaire before and just after the workshop. Paired t-test was used to compare participants' responses to the questions before and after the workshop. Results: According to the findings, a significant change was observed in critical appraisal skills of medical students after the intervention. Conclusion: A short-term introductory course on EBM may increase critical appraisal skills of medical students effectively. پزشکی مبتنی بر شواهد، نقد مقالات، مقطع کارآموزی Evidence Based Medicine, Critical appraisal, Clerkship 149 153 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-331&slc_lang=fa&sid=fa Sima Rafiei سيما رفيعی sima.rafie@gmail.com 7000319475328460017460 No Sima Rafiei, MS student, Departmet of Health Economy and Management, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سيما رفيعی، دانشجوی کارشناسی ارشد گروه اقتصاد بهداشت و مديريت دانشکده بهداشت sina Abdollahzadeh سينا عبداله‌زاده s_abdollahzade@razi.tums.ac.ir 7000319475328460017461 Yes Sina Abdollahzadeh, Medical Student, Students Scientific Research Center, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سينا عبداله‌زاده (دانشجوی پزشکی) مرکز پژوهش‌های دانشجويان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، خيابان پورسينا، خيابان انقلاب، تهرا� Mahsa Ghajarzadeh مهسا قجرزاده mghajarzade@razi.tums.ac.ir 7000319475328460017462 No Mahsa Ghajarzadeh, Medical Student, Students Scientific Research Center, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran ؛ مهسا قجرزاده، دانشجوی پزشکی دانشکده پزشکی Peyman Habibollahi پيمان حبيب‌اللهی p_habibollahi@student.tums.ac.ir 7000319475328460017463 No Peyman Habibollahi, Medical Student, Students Scientific Research Center, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran پيمان حبيب‌اللهی، دانشجوی پزشکی دانشکده پزشکی Ahmad Fayazbakhsh احمد فياض‌بخش fayaz@tums.ac.ir 7000319475328460017464 No Ahmad Fayazbakhsh, Assistant Professor, Departmet of Health Economy and Management, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر احمد فياض‌بخش، استاديار گروه اقتصاد بهداشت و مديريت دانشکده بهداشت

fa ارزيابی ويژگی‌ها و ساختار پايان‌نامه‌های دانش‌آموختگان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد مقاله کوتاه Short article مقدمه: پايان‌نامه‌ها به عنوان يکی از منابع مهم اطلاعاتی به شمار می‌آيند. هدف از اين مطالعه ارزيابی خصوصيات و ساختار پايان‌نامه‌های دانشجويان از نظر روش تحقيق بود. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی، کليه پايان‌نامه‌های دانش‌آموختگان رشته دندانپزشکی از سال 1377 تا 1383 به تعداد 176 جلد از نظر ساختار پژوهش، نوع مطالعه و نتايج مورد بررسی قرار گرفت. نتايج: سی و هفت و نيم درصد پايان‌نامه‌ها توصيفی، 6/17 درصد تجربی، 5/16 درصد توصيفی- تحليلی، 8/6 درصد تحليلی و 8 درصد کارآزمايی بالينی بودند. ده و دو دهم درصد پايان‌نامه‌ها از نظر نگارش و روش تحقيق نمره کيفيت عالی، 8/64 درصد نمره کيفيت خوب، 2/24 درصد نمره کيفيت متوسط و 6/0 درصد نمره ضعيف داشتند. نتيجه‌گيری: بايد نظارت بيشتر روی کيفيت پايان‌نامه توسط اساتيد راهنما و هدايت دانشجويان به سمت موضوعات تحليلی و تجربی صورت گيرد. همچنين لزوم آموزش بيشتر روش تحقيق و آمار به دانشجويان و تدوين الگويی جامع برای نگارش پايان‌نامه‌ها چشمگير است. Introduction: Theses are considered as one of the main sources of information. The aim of this study was to evaluate the characteristics and structures of students' theses as well as their research methodology. Methods: In this descriptive study, all dentistry students' theses from the year 1998 till the year 2004 (176 theses), were investigated based on the aspects of thesis' structure, research methodology, and the results. Results: Thirty seven point five percent of theses were descriptive, 17.6% were experimental, 16.5% were descriptive-inferential, 6.8% were inferential, and 8% were clinical trials studies. Ten point two percent of the theses gained excellent quality score, 64.8 percent gained good quality score, 24.2 percent gained moderate quality score, and 0.6 percent gained poor quality score in writing and research methodology. Conclusion: More supervision should be placed on theses quality by supervisors. It is also suggested to encourage students towards inferential and experimental studies. Moreover, the need to train students in regard to research methodology and statistics is emphasized and it is recommended to develop a comprehen-sive guideline for writing theses. ساختار پايان‌نامه، پايان‌نامه، تحقيق، دندانپزشکی Thesis structure, Thesis, Research, Dentistry 154 157 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-332&slc_lang=fa&sid=fa Hossein Fallahzadeh حسين فلاح‌زاده hofaab@yahoo.com 7000319475328460017465 Yes Hossein Fallahzadeh, Assistant Professor, Department of Statistics and Epidemiology, School of Health, Shahid Sadughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. دکتر حسين فلاح‌زاده (استاديار)، گروه آمار و اپيدميولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی، يزد Sohrab Mohebb سهراب محب 7000319475328460017466 No Sohrab Mohebb, General Dentist, Shahid Sadughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. سهراب محب، دندانپزشک Fatemeh Ezzedini فاطمه عزالدينی afsan40@yahoo.co.uk 7000319475328460017467 No Fatemeh Ezzedini, Associate Professor, Department of Radiology, School of Dentistry, Shahid Sadughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. دکتر فاطمه عزالدينی، دانشيار گروه راديولولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد

fa مقايسه عوامل مؤثر بر عدم گرايش به نگارش مقالات علمی از ديدگاه اعضای هيأت علمی علوم پايه و بالينی دانشگاه علوم پزشکی همدان مقاله کوتاه Short article مقدمه: فعاليت‌های انجام شده در دانشگاه علوم پزشکی همدان در خصوص نشر مقالات علمی اگرچه قابل تقدير است ليکن رضايت‌بخش نيست. هدف اين مطالعه، تعيين و مقايسه عوامل مؤثر بر عدم گرايش به نگارش مقالات علمی از ديدگاه اعضای هيأت علمی علوم پايه و بالينی دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال 1385 بود. روش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفی- مقطعی و به صورت سرشماری انجام شد، جامعه آماری آن را کليه اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان (260 نفر) تشکيل دادند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای از نوع بسته و دارای دو بخش مشخصات فردی و بخش نگرش بود. پرسشنامه‌ها بين کليه اعضای هيأت علمی توزيع گرديد که نهايتاً اطلاعات 228 پرسشنامه دريافت شده توسط نرم‌افزار SPSS و با استفاده از روش‌های آماری توصيفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: از کل افراد مورد مطالعه، 102 نفر (8/44 درصد) در گروه علوم پايه و 126 نفر (2/55 درصد) در گروه علوم بالينی قرار داشتند. اولين فاکتور مؤثر بر عدم گرايش به نگارش مقالات علمی از ديدگاه گروه علوم پايه، نداشتن تسلط کافی به زبان انگليسی با ميانگين نمره 96/095/3 و از ديدگاه اعضای علوم بالينی، مشغله زياد در امور آموزشی، تدريس و يا درمان با ميانگين نمره 17/188/3 بود. نتيجه‌گيری: واحدهای مورد پژوهش بر اين باورند که مشغله زياد در انجام امور دانشگاهی و مسلط نبودن به زبان انگليسی از موانع اوليه و مهم در تمايل و گرايش آنان به نگارش مقــالات علمی است. Introduction: Although activities carried out in Hamedan University of Medical Sciences in regard to publishing scientific articles are appreciable, they are not gratifying yet. The aim of this study was to determine and compare the factors affecting reluctance to scientific writing from the viewpoints of basic and clinical sciences faculty members in Hamedan University of Medical Sciences in 2006. Methods: This was a descriptive cross-sectional study which was performed using census sampling method. The study population included all faculty members (n=260) of Hamedan University of Medical Sciences. The data gathering tool was a questionnaire consisting of two parts, asking about demographic data and measuring attitude. Questionnaires were distributed among all faculty members and finally the data driven from 228 gathered questionnaires was analyzed by SPSS software using descriptive statistical methods. Results: Among the participants of this study, 102 persons (44.8 percent) were in basic sciences department and 126 persons (55.2 percent) in clinical sciences department. The primary factor affecting reluctance to scientific writing from the viewpoints of basic sciences group, was lack of proficiency in language skills with the mean score of 3.95±0.96 and from the viewpoints of clinical sciences members, it was due to extra occupation in educational affairs, teaching, and treatment with the mean score of 3.88±1.17. Conclusion: The participants of this study believed that extra occupation in educational activities and lack of proficiency in language skills are the primary barriers to willingness for scientific writing. پژوهش، مقالات علمی، نگرش، هيأت علمی Research, Scientific articles, Attitude, Faculty member 158 163 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-333&slc_lang=fa&sid=fa Hossein Mahjub حسين محجوب mahjub@umsha.ac.ir 7000319475328460017474 No Hossein Mahjub, Professor, Department of Biostatistics & Epidemiology, School of Health & Center of Health Sciences Research, Hamedan University of Medical Sciences & Health Services, Hamedan, Iran. دکتر حسين محجوب، استاد آمار زيستی دانشکده بهداشت و مرکز تحقيقات علوم بهداشتی Masoud Koorki مسعود کورکی Koorki35@yahoo.com 7000319475328460017475 Yes Masoud Koorki, Bachelor of Science in Medical Information, Hamedan University of Medical Sciences & Health Services, Hamedan , Iran مسعود کورکی (کارشناس مسؤول اطلاع‌رسانی پزشکی)، دفتر مجله، معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، مقابل پارک مردم، همدان. Nasrin Sheikh نسرين شيخ sheikh@umsha.ac.ir 7000319475328460017476 No Nasrin Sheikh, Associate Professor, Department of Biochemistry, School of Medicine, Hamedan University of Medical Sciences & Health Services, Hamedan , Iran دکتر نسرين شيخ، دانشيار گروه بيوشيمی و تغذيه دانشکده پزشکی

fa دستاوردهای دو دهه حضور دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در عرصه توليد علم پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: مطالعات متعددی گواه رشد قابل ملاحظه فعاليت‌های پژوهشی و توليدات علمی ايران طی ساليان اخير می‌باشد. در اين ميان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به عنوان يک دانشگاه مادر، دارای جايگاه ويژه‌ای بوده است. هدف از پژوهش حاضر، تعيين توليدات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در طول حيات اين دانشگاه يعنی از بدو تأسيس آن در سال 1364 تا سال 1385 بود. روش‌ها: اين پژوهش يک مطالعه از نوع توصيفی است که بر اساس داده‌های بازيابی شده از بانک اطلاعاتی Web of Science ISI و نيز بانک اطلاعاتی Medline صورت گرفت. نتايج: پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در طی سال‌های مورد بررسی موفق به نمايه‌کردن 313 مقاله علمی در مدلاين و 350 مقاله در ISI شده‌اند. دانشکده پزشکی در زمينه توليدات علمی نمايه شده در دو بانک اطلاعاتی مذکور در صدر دانشکده‌ها و مراکز وابسته به اين دانشگاه قرار گرفت. نتيجه‌گيری: پژوهش حاضر بيانگر رشد قابل توجه مقالات علمی اين دانشگاه، خصوصاً از سال 1379 به بعد می‌باشد. برقراری سيستم پرداخت پاداش به نويسندگان مقالات، ايجاد و گسترش زيرساختار شبکه اينترنت و ارائه خدمات اينترنتی در دانشگاه، اشتراک بانک‌های اطلاعاتی و مجموعه مجلات الکترونيکی و برگزاری کارگاه‌های آموزشی روش تحقيق و مقاله‌نويسی از عمده دلايل اين پيشرفت بشمار می‌رود. Introduction: Several studies indicate a significant growth in research activities and scientific achievements in Iran during recent years. Isfahan University of Medical Sciences as a main university has had a special situation in this regard. The aim of this study was to determine science productions of Isfahan University of Medical Sciences since its establishment, during1985 till 2007. Methods: This was a descriptive study, performed based on the data retrieved from ISI Web of Science and Medline databases. Results: Researchers of Isfahan University of Medical Sciences indexed 313 scientific article in Medline and 350 in ISI. Among all schools and centers affiliated to Isfahan University of Medical Sciences, school of medicine was ranked in the first place regarding scientific productions indexed in the 2 mentioned databases. Conclusion: This study demonstrates a significant growth in producing scientific articles in this university especially after the year 2000. Establishing the rewarding system for article writers, developing and expand-ing the infrastructures for internet, providing on-line services in this university, subscribing scientific databases and electronic journals, and running workshops in research methodology and scientific writing were among the most important factors causing this progress. توليد علم، عملکرد پژوهشی، بانک‌های اطلاعاتی، دانشگاه‌های ايران، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Science production, Research performance, Databases, Iran universities, Isfahan University of Medical Sciences 164 174 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-334&slc_lang=fa&sid=fa Farzaneh Aminpour فرزانه امين‌پور f.aminpour@gmail.com 7000319475328460017477 Yes : Farzaneh Aminpour, Medical Education Research Center, Scientometry center, Isfahan University of Medical sciences, Hezarjarib St, Isfahan, Iran. فرزانه امين‌پور، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی و مرکز علم‌سنجی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. Payam Kabiri پيام کبيری payam.kabiri@gmail.com 7000319475328460017478 No Payam Kabiri, Department of Statistics and Epidemiology, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran and Scientometry center, Isfahan University of Medical sciences, Isfahan, Iran. دکتر پيام کبيری، گروه آمار و اپيدميولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران و مرز علم‌سنجی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Homayoun Naji همايون ناجی naji@nm.mui.ac.ir 7000319475328460017479 No Homayoun Naji, Instructor, Department of Operating Room, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran و همايون ناجی، مربی گروه اتاق عمل دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa تکنيک دلفی: ابزاری در تحقيق واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary 175 185 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-2-335&slc_lang=fa&sid=fa فضل‌اله احمدی fazlollaha@yahoo.com 7000319475328460017471 No دکتر فضل‌اله احمدی، دانشيار گروه آموزش پرستاری دانشگاه تربيت مدرس خديجه نصيريانی nasiriani@gmail.com 7000319475328460017472 Yes خديجه نصيريانی (دانشجوی دکترای پرستاری دانشگاه تربيت مدرس)، پلاک 22، بن‌بست اويسی، کوچه شهيد دائی، بلوار طالقانی، يزد. پروانه اباذری abazari@nm.mui.ac.ir 7000319475328460017473 No پروانه اباذری، دانشجوی دکترای پرستاری دانشگاه تربيت مدرس