مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1388 10 1 gregorian 2010 1 1 9 3 online 1 fulltext

fa تجربيات دانشجويان، مربيان و مسؤولين پرستاری بيمارستان از کارآموزی در عرصه دانشجويان پرستاری ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: اغلب مطالعات انجام گرفته در مورد آموزش بالينی دانشجويان پرستاری به صورت کمی انجام شده است. به منظور بررسی عميق‌تر آموزش کارآموزی در عرصه دانشجويان پرستاری و درک عميق‌تر تجربيات آنان، اين مطالعه در پی بررسی تجربيات دانشجويان، مربيان و مسؤولين پرستاری بيمارستان از کارآموزی در عرصه دانشجويان پرستاری انجام گرفته است. روش‌ها: در يک مطالعه کيفی، از 8 دانشجوی پرستاری که در پايان دوره کارآموزی در عرصه قرار داشتند، چهار پرستار کارشناس مسؤول بخش، يک سوپروايزر آموزشی و دو مربی ناظر، مصاحبه نيمه ساختار يافته به عمل آمد و از روش تجزيه و تحليل کيفی (آناليز محتوا) استفاده شد. نتايج: شش متغير اصلی در مطالعه حاضر به دست آمد که شامل ضعف آمادگی دانشجويان برای ورود به کارآموزی در عرصه، نامطلوب بودن نحوه ارزشيابی دانشجو، ضعف ارتباط دانشکده و بيمارستان، برنامه‌ريزی مطلوب شيفت‌های کارآموزی در عرصه، ضعف آموزش بالينی و تأثيرات کارورزی بر روند کاری بيمارستان و بيماران بود. نتيجه‌گيری: با عنايت به يافته‌های پژوهش، لازم است مسؤولين آموزش پرستاری برای رفع مشکلات موجود، بالاخص ضعف ارتباطات دانشکده و بيمارستان، و تبديل بيمارستان‌های آموزشی به فضاهای مناسب آموزشی به منظور تحقق بيشتر اهداف آموزش بالينی دوره پرستاری تلاش بيشتری به کار بندند. Introduction: Most studies concerning clinical education of nursing students have been performed qualita-tively. This study was performed to more deeply investigate the students’ education at nursing clerkship and explore the experiences of nursing students, instructors, and hospital administrators from the clinical educa-tion of nursing students. Methods: In a qualitative study a semi-structured interview was done with 8 nursing students at the end of clerkship, four nurses working as ward administrators, an education supervisor, and two supervising instructors. Qualitative content analysis was employed for analyzing the data. Results: Six central variables were realized (emerged) including lack of readiness for entering into clinical learning environment, undesirability of student assessment process, lack of advantageous relationship between the nursing school and the hospital, ideal planning for clerkship shifts, deficiency in clinical educa-tion, and the effects of clerkship on hospital and patients' affairs. Conclusion: According to the findings of the study, it is necessary for the nursing administrators to place more effort to resolve the present problems specially the relationship between the nursing school and the hospital, and to renovate hospital into a favorable learning space to meet educational goals of nursing clerkship آموزش بالينی، پرستاری، پژوهش کيفی، موانع کارآموزی در عرصه، دانشجوی پرستاری Clinical education, Nursing, Qualitative research, Qualitative study, Obstacles in clerkship, Nursing student. 191 200 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-4&slc_lang=fa&sid=fa Fereshteh Aein فرشته آيين fereshtehaein@yahoo.com 700031947532846006649 No Fereshteh Aein, Instructor, School of Nursing and Midwifery, Shahrekord University of Medical Sciences, PhD Student of Nursing Education, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran فرشته آئين، مربی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد و دانشجوی دکترای آموزش پرستاری Fatemeh Alhani فاطمه الحانی alhani_f@modares.ac.ir 700031947532846006650 Yes Fatemeh Alhani, Associate Professor, Department of Nursing, Tarbiat Modares University, Jalal Ale Ahmad Ave., Tehran, Iran. دکتر فاطمه الحانی (دانشيار) گروه پرستاری دانشگاه تربيت مدرس، تهران. Monireh Anoosheh منيره انوشه anoosheh@modares.ac.ir 700031947532846006651 No Monireh Anoosheh, Associate Professor, Department of Nursing, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. دکتر منيره انوشه، دانشيار گروه پرستاری دانشگاه تربيت مدرس تهران

fa تأثير بکارگيری مدل همکار آموزش بالينی بر يادگيری بالينی دانشجويان پرستاری ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: در راستای حل مشکلات آموزش بالينی، از جمله تبحر پايين دانش‌آموختگان در زمينه کسب مهارت‌ها و توانمندی‌های لازم در پايان دوره آموزش پرستاری و ضرورت استفاده از روش‌های نوين آموزشی برای ارتقای کيفيت آموزش بالينی، اين مطالعه به بررسی تأثير مدل همکار آموزش بالينی بر يادگيری بالينی دانشجويان پرستاری در مقايسه با روش متداول پرداخته است. روش‌ها: اين مطالعه از نوع نيمه تجربی بود. در طول يک ترم تحصيلی با روش سرشماری، دانشجويان پرستاری دانشکده پرستاری تبريز با واحد کارآموزی داخلی جراحی 3 (60 نفر) بطور تصادفی ساده به دو گروه تقسيم شدند. گروه اول با روش همکار آموزش بالينی و گروه دوم با روش متداول آموزش ديدند. پس از دو هفته يادگيری حيطه شناختی و مهارتی به وسيله پرسشنامه و چک‌ليست ارزيابی گرديدند. از آزمون‌های آماری t مستقل، t زوج و آزمون فيشر و مجذور کای و همچنين از نرم‌افزار SPSS برای تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد. نتايج: هر دو روش در ارتقای يادگيری حيطه دانش دانشجويان مؤثر بود. اما اختلاف ميانگين مهارت دانشجويان در دو گروه از لحاظ آماری معنی‌دار نبود. اين در حاليست که در ميزان يادگيری شناختی تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده شد. نتيجه‌گيری: تأثير اين دو مدل بر يادگيری حيطه مهارت بالينی دانشجويان يکسان، اما يادگيری حيطه شناختی در گروه روش متداول بيش از گروه مدل همکار بالينی است. به نظر می‌رسد استفاده از روش متداول مؤثرتر باشد. با توجه به تفاوت نتايج پژوهش حاضر با ساير مطالعات، انجام اين پژوهش در حجم نمونه و بخش‌های بيشتر توصيه می‌گردد. Introduction: In order to resolve the existing problems of clinical education such as low-level proficiency of nursing graduates in achieving essential competencies and skills at the end of nursing education and the necessity of employing new methods of education for promoting the quality of clinical education, this study was performed to investigate the effect of clinical education associate on nursing students' learning compared to contemporary method. Methods: In a quasi-experimental study, 60 students of nursing school passing clinical medical surgical course were selected along an academic semester through census and using simple randomization. They were divided into two groups. The first group was taught by clinical education associate method and the second one experiences the contemporary technique. After two weeks of learning, the students' cognitive and skill areas were evaluated using questionnaire and checklist. Data was analyzed by SPSS software using independent t test, paired t, Fisher, and Chi². Results: Both methods were effective in promoting students' learning area. But the mean difference of students' skills in two groups was not significant while a statistically significant difference was observed in cognitive learning of student. Conclusion: The effect of these two models on learning clinical skills in students was similar but cognitive learning area in group 2 (contemporary method) was higher than the group of clinical associate model. It seems that it is more effective to use contemporary model. According to the dissimilarity of the findings of this study with that of similar studies, it is recommended to search for more evidences in bigger samples and different wards. آموزش بالينی، مدل همکار آموزش بالينی، يادگيری، آموزش پرستاری. Clinical education, Clinical education associate model, Learning, Nursing education 201 207 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-303-2&slc_lang=fa&sid=fa Samaneh Parchebafieh سمانه پارچه‌بافيه Parchebafieh_s@yahoo.com 7000319475328460015151 Yes Samaneh Parchebafieh,clinical education office,school of nursing and midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Nursing MS Student, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery of Tabriz, Tabriz, Iran سمانه پارچه بافيه (کارشناس ارشد پرستاری) دانش‌آموخته دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، امور آموزش بالينی، ميدان توحيد، تهران. Sima Lakdizaji سيما لک ديزجی lak1369@yahoo.com 7000319475328460015152 No Sima Lakdizaji, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran سيما لک ديزجی، مربی گروه پرستاری داخلی و جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز Shahrzad Ghiasvandian شهرزاد غياثونديان shghiyas@yahoo.com 7000319475328460015153 No Shahrzad Ghiasvandian, Assistant Professor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر شهرزاد غياثونديان، استاديار گروه داخلی و جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تهران

fa اثر روش يادگيری فعال بر ميزان رضايت و ماندگاری اطلاعات دانشجويان دوره‌ی فيزيوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی يزد ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: آموزش يادگيری فعال، روشی است که در آن دانشجويان در کلاس فعال هستند. اين مطالعه به مقايسه ميزان ماندگاری اطلاعات و ميزان رضايت دانشجويان در روش سخنرانی کلاسيک و روش يادگيری فعال پرداخته است. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی- مقطعی روی 48 نفر (29 دختر و 19پسر) از دانشجويان پزشکی مقطع فيزيوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد که به صورت سرشماری انتخاب شده بودند، اجرا شد. جلساتی از هر کدام از درس‌های بيماری‌های «دستگاه تنفسی، دستگاه گوارشی و کليه» برای اجرای طرح انتخاب گرديد. بررسی رضايت دانشجويان توسط دو فرم نظرسنجی در قالب پيش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. ميزان ماندگاری اطلاعات يک ماه پس از تدريس در يک آزمون تشريحی 8 سؤالی بررسی شد. برای بررسی تحليلی از آمارهای توصيفی و آزمون‌های آماری مک‌نمار و من- ويتنی ونرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتايج: پنجاه و شش درصد از دانشجويان رضايت کلی از اجرای طرح داشتند. ميانه نمره آزمون ارزيابی ماندگاری اطلاعات در کلاس‌های انجام شده به روش يادگيری فعال و سخنرانی کلاسيک به ترتيب 5 و 42/3 بود که اختلاف آماری معنی‌داری داشتند. نتيجه‌گيری: روش يادگيری فعال موجب افزايش ميزان ماندگاری اطلاعات در ذهن دانشجو پس از جلسه تدريس می‌شود. Introduction: Active Learning Method (ALM) is a model in which students are active in the class. This aim of this study is to compare stability of information and satisfaction of students in classic method of lecture and active learning method. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed on 48 medical students (29 females and 19 males) selected through census sampling method and spending their physiopathology courses in Yazd Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. Some sessions from the courses of «respiratory, digestive, and urinary diseases» were selected. Two forms for assessing students' satisfaction were used as pretest and post-test. The stability of information was assessed by 8 essay questions one month after teaching. SPSS software was used for data analysis using descriptive statistics, Mann Whitney and McNemar tests. Results: Fifty six percent of students were generally satisfied with the project implementation. The median for stability assessment exam in classes held using ALM was 5 while it was 3.42 for classes using lecture method which had a significant difference (P=0.00). Conclusion: Active learning method increases information stability in students' mind after the teaching session. روش يادگيری فعال، سخنرانی، رضايت، ماندگاری، فيزيوپاتولوژی Active Learning Method, Lecture, Satisfaction, Stability, Physiopathology 208 215 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-6&slc_lang=fa&sid=fa Alireza Pishgahi علی‌رضا پيشگاهی genius_pishgahi@yahoo.com 700031947532846006655 Yes Alireza Pishgahi, Medical Student, School of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. علی‌رضا پيشگاهی (دانشجوی پزشکی)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوق يزد Shahla Dareshiri شهلا دره‌شيری shahladareshiri@yahoo.com 700031947532846006656 No Shahla Dareshiri, Medical Student, School of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran شهلا دره‌شيری، دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. Mohammad Bagher Owlia محمدباقر اوليا owlia@ssu.ac.ir 700031947532846006657 No Mohammad Bagher Owlia, Associate Professor, Department of Internal Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran محمدباقر اوليا، دانشيار گروه داخليدانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. Abolhassan Halvani ابوالحسن حلوانی a_halvani@ssu.ac.ir 700031947532846006658 No Abolhassan Halvani, Assistant Professor, Department of Internal Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. دکتر ابوالحسن حلوانی، استاديار گروه داخلدانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد.ی nader Noori Majelan نادر نوری ماجلان dr_nori_majelan@yahoo.com 700031947532846006659 No Nader Noori Majelan, Assistant Professor, Department of Internal Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دکتر نادر نوری ماجلان، استاديار گروه داخلی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. Hassan Salman Roghani حسن سلمان روغنی salmanroghani@ssu.ac.ir 700031947532846006660 No Hassan Salman Roghani, Associate Professor, Department of Internal Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. دکتر حس سلمان روغنی، دانشيار گروه داخليدانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. Hosseyn Aghili حسين عقيلی hosseinaghily@gmail.com 700031947532846006661 No Hosseyn Aghili, Assistant Professor, Department of Orthodontics, School of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. دکتر حسين عقيلی، استاديار گروه ارتودنسی دانشکده دندان‌پزشکيدانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. Mohammad Kermani Alqureyshi محمد کرمانی‌القريشی mohamadkermani@yahoo.com 700031947532846006662 No Mohammad Kermani Alqureyshi, Medical Student, School of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran محمد کرمانی‌القريشی، دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد. Mohammad Hassan Lotfi محمدحسن لطفی m_h_lotfi@yahoo.com 700031947532846006663 No Mohammad Hassan Lotfi, Assistant Professor, Department of Statistics and Epidemiology, School of Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. و دکتر محمدحسن لطفی، استاديار گروه آمار و اپيدميولوژی دانشکده بهداشتدانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد.

fa ارائه درس دندان‌پزشکی جامعه‌نگر به صورت کارگاهی و بر اساس روش آموزشی مبتنی برحل مسأله و مقايسه آن با آموزش به شيوه سخنرانی ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: امروزه جنبه نگرشی درس دندان‌پزشکی جامعه‌نگر و نحوه آموزش اين درس اهميت زيادی دارد. هدف اين مطالعه، مقايسه ارائه درس دندان‌پزشکی جامعه‌نگر نظری به صورت کارگاه و بر اساس آموزش مبتنی بر حل مسأله و مقايسه آن با روش متداول سخنرانی بود. روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربی، 64 نفر از دانشجويان دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران که در نيم‌سال دوم سال تحصيلی 86-85 واحد درسی دندان‌پزشکی را انتخاب کرده بودند، به روش سرشماری وارد مطالعه و به صورت تصادفی به دو گروه 32 نفری تجربی و شاهد تقسيم شدند. در گروه شاهد واحد درسی دندان‌پرشکی جامعه‌نگر به روش سنتی و 17 جلسه سخنرانی، و در گروه تجربی به روش آموزش بر مبنای حل مسأله آموزش داده شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آمار توصيفی و مجذور کای انجام گرديد. نتايج: بهبود نگرش در گروه آموزش مبتنی بر حل مسأله، برخلاف گروه آموزش سنتی معنی‌دار بود. در پس‌آزمون، ميانگين امتياز دانش و نگرش گروه شرکت‌کننده در کارگاه از گروه آموزش سنتی بالاتر بود اما اختلاف معنی‌دار نبود. ميانگين امتياز رضايتمندی، و انتقال مفاهيم آموزشی در گروه شرکت‌کننده در کارگاه بطور معنی‌دار بالاتر بود. هشتاد و يک درصد شرکت‌کنندگان از روش برگزاری دوره راضی بودند. نتيجه‌گيری: روش آموزشی جديد در رسيدن به اهداف اصلی خود که ايجاد نگرش مثبت در دانشجويان و جلب علاقمندی آنان به مباحث دندان‌پزشکی اجتماعی می‌باشد، موفق است. Introduction: Nowadays, the attitudinal aspect of community dentistry course and the way in which this course is taught is critically important. The aim of this study is to compare the presentation of theoretical community dentistry course through workshops using PBL method with that of contemporary method of lecture. Methods: In this quasi experimental study, 64 dental students of Tehran University of Medical Sciences who took the course of community dentistry in second semester of academic year of 2006-2007 were entered into the survey through census. They were randomly allocated into two groups of experiment and control each including thirty two. The course of community dentistry was taught to control group through traditional method in 17 lecturing sessions meanwhile this course was instructed to experiment group through problem based learning method. A questionnaire was used for gathering data. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics and Chi². Results: The improvement in attitude of PBL group was significant in contrast with that of traditional method group. In post-test, the mean score of knowledge and attitude of the group attending in workshop was higher than that of traditional group but the difference was not statistically significant. The mean score of satisfaction and transferring educational concepts was significantly higher in the group attending in workshop. Eighty one percent of the workshop attendees were satisfied with the method employed in the course. Conclusion: The new method of education has been successful in its achievements as forming a positive atti-tude in students and making them eager for community dentistry issues. آموزش کارگاهی، آموزش مبتنی بر حل مسأله، دندان‌پزشکی جامعه‌نگر، دانشجويان دانپزشکی Workshop training, Problem based learning, Community medicine, Dental students 216 224 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-7&slc_lang=fa&sid=fa Ahmad Jafari احمد جعفری ajafari@tums.ac.ir 700031947532846006664 No Ahmad Jafari, Assisstant Professor, Department of Community Oral Health and Medicine, School of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادياران گروه آموزشی سلامت دهان و دندان‌پزشکی اجتماعی دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران MohammadReza Khami محمدرضا خامی mkhami@tums.ac.ir 700031947532846006665 Yes MohammadReza Khami, Assisstant Professor, Department of Community Oral Health and Medicine, School of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences, First Floor, Building N. 25, Fardanesh Alley, Ghods St, Enghelab St, Tehran, Iran دکتر محمدرضا خامی (استاديار)، گروه آموزشی سلامت دهان و دندان‌پزشکی اجتماعی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، کوچه فردانش، خيابان قدس، تهران (mkhami@tums.ac.ir) و عضو مرکز تحقيقات دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. reza Yazdani رضا يزدانی ryazdani@razi.tums.ac.ir 700031947532846006666 No Reza Yazdani, Assisstant Professor, Department of Community Oral Health and Medicine, School of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادياران گروه آموزشی سلامت دهان و دندان‌پزشکی اجتماعی دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mansoureh Mohamadi منصوره محمدی m_mohamadi@razi.tums.ac.ir 700031947532846006667 No Mansoureh Mohamadi, Resident of Surgery, School of Dentistry, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر منصوره محمدی، دستيار تخصصی جراحی دهان و فک و صورت دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa مقايسه دو روش آموزش مهارت‌های تهويه، لارنگوسکوپی و لوله‌گذاری داخل نای در دانشجويان هوشبری ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: آموزش بعضی از مهارت‌های بالينی به دانشجويان رشته‌های پزشکی و پيراپزشکی برای اولين بار بر روی بيمار، خالی از خطر نيست، بنابراين، بسياری از مهارت‌ها بر روی مانکن تمرين می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش عملی در مرکز مهارت‌های بالينی طراحی گرديد. روش‌ها: اين مطالعه نيمه تجربی روی 60 نفر از دانشجويان ورودی سال‌های 83-82 انجام شد. گروه تجربی قبل از ورود به عرصه بالين، مهارت‌های تهويه، لارنگوسکوپی و لوله‌گذاری را در مرکز مهارت‌های بالينی به صورت مدون آموزش ديدند، ولی برای گروه کنترل اين برنامه اجرا نشد. عملکرد دانشجويان هر دو گروه در ترم آخر با چک‌ليست مشاهده مستقيم مورد ارزيابی قرار گرفت و با آزمون‌های توصيفی، مجذور کای و فيشر در دو گروه مقايسه شد. ميانگين نمره مهارت‌های مورد نظر با آزمون t انجام گرديد. نتايج: ميزان صحت انجام مهارت‌های تهويه، لارنگوسکوپی و لوله‌گذاری در دو گروه تجربی و شاهد با آزمون فيشر معنی‌دار بود و مقايسه ميانگين مهارت گرفتن لوله تراشه و جاگذاری در نای و چگونگی فيکس کردن و اطمينان از قرارگيری لوله تراشه در دو گروه مورد و شاهد اختلاف معنی‌داری نشان داد. نتيجه‌گيری: آموزش و تمرين عملی مهارت‌های مهم روی مانکن قبل از انجام روی بيمار می‌تواند با ارتقای ميزان مهارتهای دانشجويان خسارت‌های احتمالی ناشی از ضعف در عملکرد را کاهش دهد. Introduction: Teaching some clinical skills to students of medicine and paramedics for the first time on patients is unsafe therefore, a number of skills are primarily practiced on models. This study was conducted in order to determine the effect of practical training in clinical skills center. Methods: This quasi-experimental study was performed on 60 students entering the university in 2003-2004. The intervention group received the training on clinical skills (ventilation, laryngoscopy, and tracheal intubation) in clinical skills center before stepping into clinic, but the control group did not receive the training. The performance of the students of both groups was evaluated at the end of the term through direct observation checklist and it was compared in two groups using descriptive test, Chi², and Fisher. The mean score of the investigated skills was compared by t test. Results: The difference of the accuracy rate of the skills of ventilation, laryngoscopy, and tracheal intubation in two groups of intervention and control was significant using Fisher test. In addition comparing the skill of chipset intubation and fixing it in trachea and the manner of fixation and making sure about its placement in two groups revealed a significant difference. Conclusion: Training and practical performance of critical skills on models before performing it on patient may reduce detriments due to lack of proficiency by improving students' abilities. آموزش، لارنگوسکوپی، لوله‌گذاری تراشه، تهويه، دانشجوی هوشبری Training, Laryngoscopy, Chipset intubation, ventilation, Anesthetic student 225 230 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-8&slc_lang=fa&sid=fa Tahereh Khazaei طاهره خزاعی azar.khazaie@yahoo.com 700031947532846006668 Yes Tahereh Khazaei, MS in Anesthesiology, Faculty Member of School of Allied Health Sciences, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran طاهره خزاعی (مربی)، گروه بی‌هوشی و مراقبت‌های ويژه، دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، بيرجند Gholamreza Makhmalbaf غلام‌رضا مخملباف dr_makhmalbaf@yahoo.com 700031947532846006669 No Gholamreza Makhmalbaf, Assisstant Professor, Department of Anesthesia, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran دکتر غلام‌رضا مخملباف، استاديار گروه بی‌هوشی و مراقبت‌های ويژه دانشگاه علوم پزشکی بيرجند. Gholamreza Sharifzadeh غلام‌رضا شريف‌زاده rezamod@yahoo.com 700031947532846006670 No Gholamreza Sharifzadeh, MS in Epidemiology, Department of Community Medicine, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran غلام‌رضا شريف‌زاده، کارشناس ارشد آمار حياتی گروه پزشکی اجتماعيدانشگاه علوم پزشکی بيرجند.

fa مقايسه خودارزشيابی و ارزشيابی توسط مربی در کارآموزی بارداری و زايمان دانشجويان مامايی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: با اينکه متخصصين در مورد ارزشيابی دانشجو توسط استاد تأکيد می‌نمايند ولی يکی از شيوه‌های مورد قبول خودارزشيابی است. هدف از اين مطالعه مقايسه خودارزشيابی توسط دانشجويان و ارزشيابی توسط استاد در کارآموزی بارداری و زايمان دانشجويان مامايی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد بود. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی بر روی 71 نفر از دانشجويان ترم سوم مامايی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد که در فاصله سال‌های 87-85 واحد کارآموزی بارداری و زايمان را گذرانده بودند و 7 نفر از مربيان مامايی که در اين کارآموزی مسؤوليت آموزش دانشجويان را به عهده داشتند، انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات فرم ارزشيابی واحد کارآموزی بارداری و زايمان بود که توسط اعضای گروه مامايی بر اساس سر فصل دروس تدوين شده و برای ارزيابی دانشجويان در پايان هر ترم تحصيلی مورد استفاده قرار می‌گيرد. فرم ارزشيابی در پايان دوره توسط مربی و خود دانشجويان تکميل گرديد. نتايج با نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آمار توصيفی، آزمون t زوج تجزيه و تحليل گرديد. نتايج: ميانگين و انحراف معيار نمره کل ارزشيابی مربيان و خودارزشيابی دانشجويان بر مبنای نمره 70 به ترتيب 8/5±90/55 و 2/6±40/57 و بر مبنای نمره 20، 72/1±50/16 و 55/1±12/16 بود. تفاوت معنی‌داری بين ميانگين نمرات مربيان و خودارزيابی دانشجويان وجود نداشت. نتيجه‌گيری: نتايج ارزشيابی اساتيد و دانشجويان مشابه و بيانگر آن است که دانشجويان بطور نسبی می‌توانند عملکرد خود را مانند اساتيد مورد قضاوت قرار دهند. نظرخواهی از دانشجويان برای ارزشيابی خود و بکارگيری آن در ارزشيابی استاد می‌تواند در اصلاح نمرات ارزشيابی کنونی مفيد واقع شود. Introduction: Although experts put emphasis on student assessment by the teacher, an established method is self-assessment. The aim of this study was to compare students' self-assessment to evaluation by teachers in obstetrics clerkship course for midwifery students of Shahrekord University of Medical Sciences. Methods: This descriptive study was performed on 71 students of 3rd semester of midwifery in Shahrekord University of Medical Sciences who passed obstetrics clerkship course in years of 2006 to 2008, and 7 midwifery instructors trained these students during the course. The data was gathered using a form for obstetrics clerkship. The form was developed by midwifery department members based on headings of the course being used for student assessment at the end of each semester. The evaluation form was completed by instructors and the students themselves at the end of the semester. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics and paired T test. Results: Mean and standard deviation of the total score of instructors' assessment and students self-assessment was 55.90±5.8 and 57.40±6.2 respectively out of total score of seventy. It was 16.50±1.72 and 16.12±1.55 out of total score of twenty. No significant difference was observed between the mean score of assessment by instructors and the mean score of students' self-assessment. Conclusion: The results of instructors' assessment and that of students were similar. This may indicate that students can judge their own performance, to some extent, similar to their instructors. Students' opinions on their own performance and using it by instructors in student assessment may help in correction of contemporary evaluation scores. خودارزشيابی، ارزشيابی مربی، دانشجو، کارآموزی، بارداری و زايمان يک Self-assessment, Instructors assessment, Student, clerkship course, Obstetrics 231 238 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-9&slc_lang=fa&sid=fa Massoumeh Delaram معصومه دل‌آرام masoumehdelaram@yahoo.com 700031947532846006671 Yes Massoumeh Delaram, Assisstant Professor, Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran. معصومه دل‌آرام (استاديار)، گروه مامايی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد Mina Tootoonchi مينا توتونچی tootoonchi@nm.mui.ac.ir 700031947532846006672 No Mina Tootoonchi, Instructor, Department of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences مينا توتونچی، مربی گروه داخلی و جراحی دانشکده پرستاری و مامايی و مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa تأثير بکار‌گيری الگوی بديعه‌پردازی در آموزش مفهوم مراقبت تسکينی در کودکان بر خلاقيت نوشتاری و عملکرد تحصيلی دانشجويان پرستاری ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: مراقبت تسکينی از بيماران علاج‌ناپذير نيازمند خلاقيت در ارائه هر چه بهتر اين گونه مراقبت‌ها می‌باشد. در اين مطالعه، تأثيرشيوه بديعه‌پردازی بر خلاقيت نوشتاری و عملکرد تحصيلی دانشجويان در مورد مراقبت تسکينی شد. روش‌ها: مطالعه از نوع نيمه تجربی با دو گروه از دانشجويان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران در نيم‌سال اول 86-87 انجام شد. گروه شاهد 28 و تجربی 32 نفر بودند. پس از پيش‌آزمون کتبی از مفهوم مراقبت تسکينی در کودکان، در گروه تجربی الگوی بديعه‌پردازی و در گروه شاهد آموزش متداول اجرا گرديد و پس‌آزمون گرفته شد. متنی نيز به صورت انشايی در مورد مفهوم مراقبت تسکينی توسط هر دو گروه نوشته شد. اطلاعات با استفاده از آمار توصيفی و مقايسه‌ای من- ويتنی، مجذور کای و فيشر با نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. نتايج: ميانگين نمرات پيش‌آزمون در گروه شاهد 8/2 و در گروه آزمون 5/2 بود که تفاوت معنی‌داری را قبل از مداخله نشان نمی‌دهند. ولی بعد از مداخله، در پس‌آزمون، ميانگين نمرات گروه شاهد 8/3 و در گروه آزمون 8/4 شد که تفاوت آماری معنی‌داری بين دو گروه داشت. متن‌های انشايی دانشجويان نيز تفاوت معنی‌داری از نظر خلاقيت نوشتاری بين دو گروه نشان داد. نتيجه‌گيری: استفاده از شيوه بديعه‌پردازی سبب افزايش خلاقيت نوشتاری و عملکرد تحصيلی دانشجويان پرستاری در مورد مراقبت تسکينی در کودکان می‌گردد Introduction: Palliative care in patients with incurable diseases requires creativity in providing services in the best possible way. Therefore, the effect of Synectic model on students' writing creativity and academic performance was investigated in this study. Methods: It was a quasi-experimental study performed on 2 groups of nursing students of Tehran University of Medical Sciences in the first semester of 2007-2008 academic year. The control group consisted of 28 and the experiment group included 32 students. After the written pre-test about the concept of children's pallia-tive care, the synectic model was employed for the experiment group and the usual method for the control group. Then, the post-test was held for both groups and they also wrote an essay on palliative care. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics and inferential tests including Mann Whitney, chi², and Fisher exact test. Results: The mean for pre-test scores was 2.8 for the control group and 2.5 for the experiment group which showed no significant difference before the intervention. But after the intervention in post-test, the mean for the control group was 3.8, while it was 4.8 for the experiment group which showed a statistically significant difference. Moreover, investigating students' essay texts showed a significant difference between the two groups concerning creativity in writing. Conclusion: With regard to the results of this study, employing synectic method enhances academic perfor-mance and writing creativity of nursing students regarding children's palliative care. بديعه‌پردازی، مراقبت تسکينی، دانشجويان پرستاری، خلاقيت نوشتاری، عملکرد تحصيلی Synectic method, Palliative care, Nursing students, Writing creativity, Academic performance 239 248 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-10&slc_lang=fa&sid=fa Akram Sadat Sadathoseini اکرم‌السادات سادات حسينی ashoseini@tums.ac.ir 700031947532846006735 Yes Akram Sadat Sadathoseini, PhD Student of Nursing Education of Tarbiat Modares University and Instructor, Department of Pediatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Dr Mirkhani St, Tohid Square, Tehran, Iran. اکرم‌السادات سادات حسينی (مربی)، گروه کودکان، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشجوی دکتری آموزش پرستاری دانشگاه تربيت مدرس، خيابان دکتر ميرخانی، ميدان توحيد، تهران. Robabeh Memarian ربابه معماريان memarianr@modares.ac.ir 700031947532846006736 No Robabeh Memarian, Assistant Professor, Department of Nursing, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دکتر ربابه معماريان، استاديار گروه پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه تربيت مدرس

fa نظرات دانشجويان دندان‌پزشکی شيراز نسبت به ميزان دستيابی آنها به اهداف يادگيری در دروس مختلف ارتودنسی ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: ارزشيابی يک فرايند مستمر می‌باشد که درک، ارتقای يادگيری دانشجويان و تغييرات لازم برای دستيابی به اهداف آموزشی را مورد توجه قرار می‌دهد. هدف مطالعه حاضر بررسی توانمندی دانشجويان دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز از طريق تعيين نظرات آنان نسبت به ميزان دستيابی به اهداف يادگيری دروس نظری و عملی ارتودنسی در سال تحصيلی 87-1386 بود. روش‌ها: در اين مطالعه مقطعی-توصيفی که در سال تحصيلی 87-86 انجام شد، 122 دانشجوی دندان‌پزشکی (86 زن و 36 مرد) که در حال گذراندن دوره‌های آموزشی ارتودنسی نظری (1، 2 و 3) و عملی (1، 2، 3 و 4) بودند، به عنوان جمعيت مورد مطالعه، در نظر گرفته شدند. پرسشنامه‌هايی در هر يک از دروس ارتودنسی طراحی گرديد و در اختيار دانشجويان قرار گرفت. نهايتاً نمره‌ای که هر دانشجو به توانمندی خود در هر يک از پرسشنامه‌ها داد، از امتياز صد محاسبه گرديد. اطلاعات براساس شاخص توصيفی آمار که شامل ميانگين، انحراف معيار، آناليز واريانس يک طرفه و آزمون Tukey HSD بود، مورد تجزيه و تحليل آماری شد. نتايج: ميانگين نمرات توافق دانشجويان برای توانمندی دستيابی به اهداف درس ارتودنسی نظری 1، 2 و 3 به ترتيب 6/76، 6/72 و 8/76 از نمره 100 و برای دروس ارتودنسی عملی 1، 2، 3 و 4 به ترتيب 6/77، 8/70، 8/75 و 4/68 از نمره 100 بود. دروس ارتودنسی نظری 3 و عملی 1 بهترين توافق کسب توانمندی و دروس نظری 2 و عملی 4 کمترين توافق کسب توانمندی را از نظر دانشجويان کسب نمودند. نتيجه‌گيری: از ديدگاه دانشجويان توانمندی آنها در دستيابی به اهداف آموزشی ارتودنسی مطلوب است. با اين وجود، با مشخص شدن نقاط ضعف و قوت دانشجويان در هر يک از دروس ارتودنسی به نظر می‌رسد برای برنامه آموزشی اين بخش نياز به بازنگری و رفع نقايص باشد. Introduction: Evaluation is an ongoing process which contemplates students' recognition, their learning promotion, and the necessary changes for achieving educational objectives. The aim of this study was to examine the capabilities of dental students of Shiraz University of Medical Sciences through determining their viewpoints toward the amount of their achievement to learning objectives of practical and theoretical courses of orthodontics in academic year of 2007-2008. Methods: In this descriptive cross-sectional study performed in academic year of 2007-2008, 122 dental students (86 female and 36 male) passing the courses of theoretical orthodontics (1, 2, and 3) and practical orthodontics (1, 2, 3, and 4) were selected as study sample. Questionnaires were developed for each one of the orthodontics courses and delivered to the students. At the end, each score given to the ability mentioned in the questionnaire by the students themselves was calculated based on total score of one hundred. The data was analyzed based on descriptive statistics indices including mean, standard deviation, one-way analysis of variance, and Tukey HSD. Results: The mean of students' agreement for ability to achieve the objectives of the courses of theoretical orthodontics 1, 2, and 3 were 76.6, 72.6, and 76.8 respectively (out of total score of one hundred). For the courses of practical orthodontics 1, 2, 3, and 4 they were 77.6, 70.8, 75.8, and 68.4, respectively. The courses of theoretical orthodontics 3 and practical orthodontics 1 had the best agreement in achievement ability and the courses of theoretical orthodontics 2 and practical orthodontics 4 had the lowest agreement in achievement ability according to the students' viewpoints. Conclusion: From the students' viewpoints, their ability in achieving educational objectives of orthodontics is desirable. Even though, revealing the weakness and the strength points of them in each of orthodontics courses, it seems that there is a need to revise and modify the educational program of this part. ارزشيابی برنامه، آموزش، دندان‌پزشکی، ارتودنسی، خودارزيابی، دانشجو Program evaluation, Education, Dentistry, Orthodontics, Self-evaluation, Student 249 262 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-11&slc_lang=fa&sid=fa Hamidreza Fattahi حميد فتاحی fattahihamidi@yahoo.com 700031947532846006675 Yes Hamidreza Fattahi, Associate Professor, Department of Orthodontics, School of Dentistry, Orthodontic Research Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. دکتر حميدرضا فتاحی (دانشيار)، گروه ارتودنسی، دانشکده دندان‌پزشکی و مرکز تحقيقات ارتودنسی دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز. Leyla Bazrafkan ليلا بذرافکن bazrafcan@gmail.com 700031947532846006676 No Leyla Bazrafkan, Educational Instructor, Medical Education Development and Research Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. ليلا بذرافکن، مربی آموزشی مرکز تحقيقات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز Elham HasanLi الهام حسن‌لی dr.hasanli@yahoo.com 700031947532846006677 No Elham HasanLi, Resident of Operative Dentistry, School of Dentistry, Islamic Azad University Khorasgan Branch, Isfahan, Iran دکتر الهام حسن‌لی، دستيار بخش ترميمی دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان Arghavan Behbahani Rad ارغوان بهبهانی‌راد behbahani.arghavan@gmail.com 700031947532846006678 No Arghavan Behbahani Rad, Dentist, Kharameh Health Center, Kharameh, Fars, Iran. دکتر ارغوان بهبهانی‌راد، دندان‌پزشک مرکز بهداشتی درمانی خرامه

fa ضرورت وجود برنامه آموزشی تخصصی در کارشناسی ارشد پرستاری از ديدگاه اعضای هيأت علمی دانشکده‌های پرستاری و مامايی ايران ساير موارد other پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: در کشور ما آموزش دوره‌های تخصصی پرستاری به صورت آکادميک در چند دانشکده و به صورت محدود وجود دارد. اين پژوهش برای تعيين ضرورت وجود دوره‌های آموزش تخصصی در مقطع کارشناسی ارشد و نوع برنامه آموزشی مورد نياز انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه، به صورت توصيفی- مقطعی، در سال1387 و در سطح دانشکده‌های پرستاری و مامايی کشور انجام شد. جامعه پژوهش اعضای هيأت علمی دانشکده‌های پرستاری و مامايی بودند که به صورت خوشه‌ای و تصادفی انتخاب شدند (300n=). پرسشنامه‌ای به دانشکدهای پرستاری سراسر کشور ارسال و از اعضای هيأت علمی گروه‌های پرستاری خواسته شد پس از تکميل، آنها را به سازمان نظام پرستاری برگردانند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و تست آماری مجذور کای تجزيه و تحليل شد. نتايج: هفتاد و شش و شش دهم درصد شرکت‌کنندگان معتقد به عدم کارآيی دانش‌آموختگان دوره کارشناسی ارشد پرستاری در محيط‌های بالينی بودند و 7/92 دهم درصد آنان ارائه دوره‌های تخصصی بالينی در مقطع کارشناسی ارشد را ضروری می‌دانستند. از ديدگاه اين افراد، دلايل ايجاد اين دوره‌های تخصصی به ترتيب اولويت شامل: ارتقای کيفيت خدمات، نياز روزافزون جامعه به تخصصی عمل کردن حرف پزشکی، ايجاد جايگاه شغلی مناسب برای پرستاران و کاهش هزينه‌های ارائه خدمات بهداشتی و درمانی بود. نتيجه‌گيری: دانش‌آموختگان کارشناسی ارشد در بالين کارآيی لازم را ندارند که ضرورت بازنگری دوره‌های آموزشی مقطع کارشناسی ارشد را ايجاب می‌کند. انجام مطالعات وسيع‌تر برای ارزيابی برنامه‌های آموزشی توصيه می‌شود. Introduction: Academic specialty nursing courses are so limited in our country, being available just in a few schools. This study was performed in order to determine the necessity for having specialty education programs in MS level and the type of educational program needed. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed through year 2008 in schools of nursing and midwifery of the country. The study population was faculty members of the schools of nursing and midwifery who were selected clustery and randomly (n=300). A questionnaire was sent to schools of nursing and midwifery. Nursing faculty members were asked to send the completed questionnaires back to nursing organization. Data was analyzed by SPSS software using Chi². Results: 76.6% of participants believed that graduates of nursing MS are not efficient in clinical settings. 92.7% stated that presenting specialty clinical courses is necessary in MS level. From these persons' viewpoints, the reasons for establishing these specialized courses are prioritized as follows: promotion of service quality, the increasing requirement of society for specialized function of medical professions, establi-shing a desirable occupational position for nurses, and reducing the expenses of health services. Conclusion: MS graduates are not efficient enough in clinical settings, so it calls for making some revisions in educational courses of MS level. It is recommended to conduct more comprehensive researches on this area considering evaluation of educational programs. آموزش تخصصی، پرستار متخصص بالين، برنامه آموزشی، کارشناس ارشد پرستاری، هيأت علمی، دانشکده پرستاری، ايران. Specialty education, Clinical specialist nurse, Educational program, Nursing MS, Faculty member, School of nursing, Iran 263 271 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-332-2&slc_lang=fa&sid=fa Ghazanfar Mirzabeygi غضنفر ميرزابيگی mirzabeigi@ino.ir 7000319475328460015074 No Ghazanfar Mirzabeygi, Nursing BS, Iran Nursing Organization, Ostad Nejatollahi St (Villa St.), Arshad Alley, Tehran, Iran. غضنفر ميرزابيگی، رئيس سازمان نظام پرستاری Mahnaz Sanjari مهناز سنجری sanjarim@yahoo.com 7000319475328460015075 No Mahnaz Sanjari, Nursing MS, Pediatrics Nursing, Iran Nursing Organization. مهناز سنجری، کارشناس معاونت فنی سازمان نظام پرستاری Sedigheh Salemi صديقه سالمی salemis2000@yahoo.com 7000319475328460015076 No Sedigheh Salemi, Nursing MS, Medical Surgical, Iran Nursing Organization صديقه سالمی، معاون فنی سازمان نظام پرستاری Faezeh Babaei فائزه بابايی faezeh_babaie@yahoo.com 7000319475328460015077 No Faezeh Babaei, Instructor, Department of Medical Surgical Nursing, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran. فائزه بابايی، مربی گروه داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی بابل : Motahareh Kheradmand مطهره خردمند elhamkheradmand2003@yahoo.com 7000319475328460015078 Yes Motahareh Kheradmand, Nursing MS, Pediatrics Nursing, Mazandaran University of Medical Sciences, Mazandaran, Iran مطهره خردمند، کارشناس ارشد پرستاری و کارشناس تحقيقات، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساختمان شماره 2، ميدان معلم، ساری.

fa کارگاه بيوتکنولوژی، نمونه‌ای از غنی‌سازی برنامه درسی: بررسی ديدگاه دانشجويان پزشکی ساير موارد other مقاله کوتاه Short article مقدمه: يکی از راه‌های غنی‌سازی برنامه درسی برای دانشجويان پزشکی در سال‌های اخير، و پرورش آنها به عنوان پزشک- دانشمند، آشنايی آنها با دانش‌های ديگر از جمله بيوتکنولوژی است. در اين مطالعه که در قالب يک کارگاه آشنايی دانشجويان با بيوتکنولوژی برگزار شد، ديدگاه دانشجويان پزشکی در مورد فوائد آن مورد بررسی قرار گرفت. روش‌ها: يک کارگاه هفت روزه بيوتکنولوژ‍ی با شرکت 15 نفر از دانشجويان پزشکی عضو دفتر استعدادهای درخشان در دانشکده داروسازی برگزار شد. در پايان، شرکت‌کنندگان در قالب يک مطالعه توصيفی به پرسشنامه‌ای با 86 گزاره در هفت حيطه که دربرگيرنده نظر آنان نسبت به اين برنامه بود، پاسخ دادند. نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS توصيف شد. نتايج: ميزان رضايت از کارگاه بسيار بالا بود (2/0±4) و ضمن مثبت ارزيابی کردن اثرات و دستاوردهای کارگاه (49/0±9/3) ارتباط پزشکی و بيوتکنولوژی را بسيار نزديک و آشنايی با مباحث بيوتکنولوژی را برای دانشجويان پزشکی، ضروری و مناسب دانستند. نتيجه‌گيری: با توجه به ديدگاه مثبت دانشجويان پزشکی نسبت به آشنايی با بيوتکنولوژی و لزوم اين امر در علوم پزشکی، غنی‌سازی برنامه درسی دوره پزشکی عمومی با مباحث اين علم توصيه می‌شود. Introduction: In recent years, one of the ways for enriching medical students' curriculum and training them as physician-scientists has been acquainting them with other sciences such as biotechnology. In this study conducted as a workshop for students' acquaintance with biotechnology, medical students' viewpoints towards its advantages was investigated. Methods: A seven day biotechnology workshop was held in school of pharmacy in which 15 medical students who were members of talented students' office participated. At the end, through a descriptive study, the participants filled a questionnaire consisting of 86 items in 7 areas concerning their viewpoints toward the program. Data was analyzed by SPSS software. Results: Satisfaction rate with the workshop was very high (4±0.2). The workshop effects and achievements were assessed as positive (3.9±0.49). They ascribed medicine and biotechnology as closely associated and believed that getting familiar with biotechnological issues was necessary for medical students. Conclusion: With regard to positive viewpoints of medical students towards acquaintance with biotechno-logy and necessity of this matter in medical sciences, it is recommended to enrich general medicine curricu-lum using the subjects of this field of science. کارگاه، بيوتکنولوژی، غنی‌سازی، ديدگاه، دانشجويان پزشکی، پزشک- دانشمند Workshop, Biotechnology, Enrichment, Viewpoint, Medical students, Physician-Scientist 271 277 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-593-13&slc_lang=fa&sid=fa Mehdi Ghasemi مهدی قاسمی ghasemi@edc.mui.ac.ir 700031947532846006632 Yes Corresponding Author: Mehdi Ghasemi, Anesthesiologist, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Hezarjarib St, Isfahan, Iran دکتر مهدی قاسمی (متخصص بی‌هوشی و مراقبت‌های ويژه)، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان Atefehsadat Vaezi عاطفه السادات واعظی vaezi_f@edc.mui.ac.ir 700031947532846006633 No Atefehsadat Vaezi, Medical Student, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran عاطفه‌السادات واعظی، دانشجوی پزشکی، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa بازخورد: عنصر اساسی آموزش بالينی ساير موارد other واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary 278 282 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-343-2&slc_lang=fa&sid=fa محمدرضا دين‌محمدی mdinmohammadi@yahoo.com 7000319475328460011328 Yes محمدرضا دين‌محمدی (مربی) و دانشجوی دکتری پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی ايران، گروه داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان. امير جلالی jalali_amir@yahoo.com 7000319475328460011329 No امير جلالی، دانشجوی دکتری پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی ايران و کارمند دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه فريده باستانی fbastani@iums.ac.i 7000319475328460011330 No استادياران گروه پرستاری بهداشت دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم ايران سرور پرويزی s_parvizy@yahoo.com 7000319475328460011331 No استادياران گروه پرستاری بهداشتدانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم ايران ليلی بريم‌نژاد borimnej@iums.ac.ir 7000319475328460011332 No دکتر ليلی بريم‌نژاد، استاديار گروه پرستاری کودکان دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم ايران