مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1389 1 1 gregorian 2010 4 1 10 1 online 1 fulltext

fa عوامل مؤثر بر موفقيت تحصيلی دانشجويان اعزام به خارج: مرور سيستماتيک مستندات بين‌المللی شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: موفقيت در دستيابی به يافته‌های علمی برای دانشجويانی که در داخل و خارج از کشور به تحصيل اشتغال دارند، از اهميت ويژه‌ای برخوردار است. هدف از اين تحقيق، بررسی مستندات و شواهد موجود داخلی و بين‌المللی در خصوص عوامل مؤثر بر موفقيت تحصيلی دانشجويان اعزام به خارج از کشور طی سال‌های اخير بود. روش‌ها: کليدواژه‌های اصلی مورد استفاده در اين تحقيق، عبارت بودند از: academic success، scholarship، و foreign student، overseas students، و موتورجستجوهای اصلی شامل: web of knowledge، scopus، pubmed و google scholar بودند. نتايج به دست آمده با يکديگر ترکيب شد. مقالات به دست آمده بر اساس ميزان ارتباط موضوعی با عنوان تحقيق به سه دسته مرتبط، نيمه‌مرتبط و غير مرتبط تقسيم شدند. نتايج: از مجموع پنج پايگاه اينترنتی، حدود 28000 يافته به دست آمد. از بين 204 مقاله مورد بررسی، 27 مقاله واجد شرايط لازم برای ورود به مطالعه بودند. از نظر تحليل محتوا، موارد مهم شامل: داشتن تسلط به زبان انگليسی و همچنين زبان کشور محل تحصيل، تأثير عوامل دموگرافيک، وجود برنامه‌های آموزشی ويژه قبل از اعزام دانشجو به خارج، تأثير عوامل اجتماعی، اقتصادی، شخصيتی و خانوادگی، داشتن توانايی برقراری ارتباط با استاد راهنما بود. نتيجه‌گيری: داشتن تسلط به زبان انگليسی و همچنين زبان کشور محل تحصيل، از ويژگی‌های ممتاز دانشجويان بورسيه به حساب می‌آيد. همچنين عوامل ديگری مانند استاد راهنما، مشخصات شخصيتی فرد و شرايط زندگی وی از عوامل مهم است. Introduction: Success in achieving scientific outcomes is of special importance for students studying overseas and inland. The aim of this study was to investigate national and international documents and evidences considering factors affecting overseas students' academic achievement in recent years. Methods: The main keywords used in this study were: academic success, scholarship, foreign student, and overseas students and search engines included Web of Knowledge, Scopus, Pubmed, and Google Scholar. The results were combined and the obtained articles were divided into three categories of related, semi related, and not-related based on thematic relationship with study subject. Results: Almost 28000 records were found through these 5 internet databases. Out of 204 articles under investigation, 27 articles met the criteria for inclusion in the study. In performing content analysis, main cases included: fluency in English and the language of the place of the study, the effect of demographic factors, the educational programs before detaching students to overseas, the effect of socioeconomic, personal and familial factors, and the ability to communicate with supervisor. Conclusion: Fluency in English and the language of the place of the study is among superior characteristics of scholarship students. Additional factors such as supervisor, personal features of every individual and living condition are among important factors. موفقيت تحصيلی، دانشجوی اعزام به خارج، علوم پزشکی، مرور سيستماتيک، مستندات بين‌المللی Academic achievement, Overseas student, Medical sciences, Systematic review, International documents. 1 10 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-805-1&slc_lang=fa&sid=fa Ali Akbar Haghdoost علی‌اکبر حق‌دوست ahaghdoost@gmail.com 7000319475328460015154 No Ali Akbar Haghdoost, Associate Professor, Department of Statistics and Epidemiology, School of Health, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran دکتر علی‌اکبر حقدوست (دانشيار) گروه آمار و اپيدميولوژی، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان. : Mahmoodreza Dehghani محمودرضا دهقانی m.dehghani436@gmail.com 7000319475328460015155 Yes Mahmoodreza Dehghani, General Practitioner, Medical Education Development Center, Vice Chancellery for Education, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. دکتر محمودرضا دهقانی (دکترای عمومی)، کارشناس دفتر مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، معاونت آموزشی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، بلوار جمهوری اسلامی، کرمان Sayed Amin Ayatollahi Mousavi امين آيت‌اللهی موسوی ayatollahimousavi@gmail.com 7000319475328460015156 No Sayed Amin Ayatollahi Mousavi, Associate Professor, Department of Parasitology and Mycology, School of Medicine, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran دکتر سيد امين آيت‌اللهی موسوی (دانشيار) گروه قارچ و انگل‌شناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان.

fa تدريس مهارت‌های معاينه فيزيکی: مقايسه اثربخشی دو روش آموزشی "آموزش الکترونيک و آموزش در گروه‌های کوچک" با آموزش در گروه کوچک شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: استفاده از يادگيری الکترونيکی به تنهايی برای دروس عملی و بالينی مقدور نيست. اما استفاده از ترکيبی از روش‌های مختلف آموزش در کنار اين روش مناسب به نظر می‌رسد. هدف اين پژوهش مقايسه اثربخشی دو روش ترکيب آموزش الکترونيک و آموزش در گروه‌های کوچک با آموزش در گروه کوچک بود. روش‌ها: در اين پژوهش نيمه تجربی، 72 دانشجوی دوره مقدمات پزشکی بالينی دانشکده پزشکی اصفهان در سال 1387 انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. يک هفته قبل از کلاس‌های معاينه فيزيکی، گروه تجربی لوح فشرده معاينه فيزيکی شوارتز را دريافت نمودند و از آنها خواسته شد که قبل از حضور در گروه‌های کوچک، معاينه فيزيکی قفسه سينه را تمرين نمايند. يک هفته بعد، به هر دو گروه، مهارت‌های معاينه فيزيکی قفسه سينه در گروه‌های کوچک آموزش داده شد. ميزان يادگيری از طريق آزمون بالينی ساختاردار عينی اندازه‌گيری و نمرات دو گروه توسط پرسشنامه‌ای مقايسه گرديد. نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS، با آمار تحليلی و آزمون t آناليز شد. نتايج: ميانگين نمره کل آزمون در گروه تجربی بطور معنی‌داری از گروه شاهد بالاتر و ميانگين نمره رعايت نکات ريز تکنيکی معاينه در گروه تجربی بيشتر از گروه شاهد بود. نتيجه‌گيری: استفاده از يادگيری الکترونيکی در رويکرد ترکيبی باعث آسان شدن يادگيری فعال و عميق می‌گردد. در اين مطالعه، با وجود متفاوت بودن منبع علمی لوح فشرده و منبع مورد استفاده در گروه‌های کوچک، تأثير قابل توجه آموزش ترکيبی بر ميزان يادگيری ملاحظه می‌شود. بنابراين، تا زمانی که منابع الکترونيک مورد نياز و کاملاً همسو با برنامه آموزشی تهيه گردد، استفاده از منابع موجود مفيد خواهد بود. Introduction: Employing exclusively electronic learning is not possible for practical and clinical courses. But, using a combination of different educational approaches seems to be sensible. The aim of this study was to compare the effectiveness of mixed method of electronic and small group education with that of small group only method. Methods: Seventy two students of Introductory Clinical Medicine (ICM) course in School of Medicine attended this quasi-experimental study in Isfahan University of Medical Sciences in the year 2008. They were randomly divided into two groups. The experiment group received a CD of Schwartz physical examination a week before running the sessions and they were asked to practice chest physical examination before attending small group training sessions. Chest physical examination skills were taught to both groups using small group training approach, one week later. Students’ learning was measured through an Objective Structured Clinical Examination (OSCE) and the scores achieved by each group were compared. Students' viewpoints regarding the mixed method, was asked through a questionnaire. The results were analyzed by SPSS software using inferential statistics such as T-test. Results: The mean score of the test in the experiment group was significantly higher than that of the control group. Also, the mean score for following detailed technical points in examination was higher in the experiment group compared to the control group. Conclusion: Making use of e-learning in the mixed approach facilitates active and deep learning. Despite the difference in the scientific source of the CD and the one used in small groups, a significant effect on learning was observed in the mixed method. Therefore, before providing the needed electronic sources relevant to the curriculum, using the existing sources would be useful. اثربخشی، آموزش الکترونيک، معاينه فيزيکی، گروه کوچک، آزمون بالينی ساختاردار عينی Effectiveness, E-learning, Physical Examination, Small group, OSCE. 11 18 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-3&slc_lang=fa&sid=fa : Mohammad Dadgostarnia محمد دادگسترنيا dadgostar@med.mui.ac.ir 700031947532846008181 Yes Mohammad Dadgostarnia, MS in Medical Education, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکتر محمد دادگسترنيا، کارشناس ارشد آموزش پزشکی، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی، مرکز مطالعات توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. Vajiheh Vafamehr وجيهه وفامهر vgrenani@yahoo.com 700031947532846008202 No Vajiheh Vafamehr, MS in Medical Education, Medical Education Research Center, Medical Education Development Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکتر وجيهه وفامهر، کارشناس ارشد آموزش پزشکی و کارشناس ارزشيابی مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa سطح آگاهی پزشکان و کدگذاران بالينی بيمارستان‌های تابعه دانشگاه علوم پزشکی کاشان از قوانين ثبت علت مرگ در گواهی فوت شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: افزايش آگاهی از کدگذاری بر اساس کتاب ICD برای تجزيه و تحليل و شفاف‌سازی روند مرگ و مير امری حياتی است. اين مطالعه با هدف بررسی وضعيت آگاهی کدگذاران بالينی و پزشکان در زمينه قوانين و دستورالعمل‌های تعيين علل مرگ و مير صورت پذيرفت. روش‌ها: پژوهش حاضر يک مطالعه توصيفی- مقطعی است که در سال 1387بر روی 152نفر از ارائه‌دهندگان مراقبت بهداشتی (پزشکان و کارشناسان کدگذاری بيماری‌ها) شاغل در بيمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی کاشان انجام شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته شامل سؤالاتی درباره قوانين مرگ و مير برگرفته از کتاب ICD-10 سازمان جهانی بهداشت بود که توسط جامعه پژوهش تکميل گرديد. داده‌های پژوهش با استفاده از شاخص‌های آمار توصيفی و آزمون مجذور کای با کمک نرم‌افزار SPSS تحليل شد. نتايج: سی و هشت و چهار دهم درصد جامعه پژوهش از قوانين آگاهی کلی داشتند و متخصصان و افراد با سابقه کار 10-5 سال بالاترين ميزان آگاهی را دارا بودند (9/44 و 7/41 درصد). آگاهی شرکت‌کنندگان در پژوهش از قانون عمومی مرگ و مير با 2/11 درصد در حد بسيار ضعيف، آگاهی از قوانين انتخابی مرگ و مير با 6/29 درصد در حد ضعيف و آگاهی از قوانين اصلاحی مرگ و مير با 3/47 درصد در حد متوسط بود. نتيجه‌گيری: ميزان آگاهی جامعه پژوهش از قوانين و دستورالعمل‌های مرگ و مير مصوب سازمان جهانی بهداشت در گواهی فوت در حد ضعيف است که اين امر آموزش‌های لازم به منظور دفاع از حقوق بازماندگان فوت‌شدگان و نظارت کافی بر اجرای قوانين و دستورالعمل‌ها را می‌طلبد. Introduction: To clarify mortality trend, enhancing the knowledge of physicians and clinical coders who play their role in coding based on ICD book is crucial. This study was performed to investigate the knowledge of physicians and clinical coders on the rules and guidelines of determining mortality causes. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed on 152 health care providers (physicians and disease coding experts) employed in hospitals affiliated to Kashan University of Medical Sciences in the year 2008. The research tool was a researcher-made questionnaire including items about mortality rules adapted from ICD-10 book of World Health Organization which was completed by study participants. Study data was analyzed by SPSS software using descriptive and inferential statistics such as Chi². Results: General knowledge of the population under investigation regarding the rules was 38.4%. Specialists and individuals with more than 5-10 years experience enjoyed the highest knowledge level (44.9% and 41.7%). Participants’ knowledge on mortality general rules was 11.2% which was interpreted as very weak and their knowledge on optional mortality rules was 29.6% which was deciphered as weak. Also, their awareness about modified regulations of mortality was at average level with 47.3%. Conclusion: Study population’s knowledge on mortality rules and guidelines in death certification, approved by WHO is weak which calls for necessary education in order to respect the rights of decedent’s relatives. It is also recommended to consider adequate supervision on execution of these rules and guidelines. آگاهی، فوت، مرگ و مير، علت مرگ، قوانين و دستورالعمل‌های مرگ و مير، گواهی فوت Knowledge, Death, Mortality, Cause of death, Mortality rules and guidelines, Death Certification. 19 26 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-4&slc_lang=fa&sid=fa Leila Shokrizadeh Arani ليلا شکری‌زاده آرانی arani_leila@yahoo.com 700031947532846008182 Yes Leila Shokrizadeh Arani, Instructor, Department of Medical Documents, School of Allied Health Sciences, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran. ليلا شکری‌زاده آرانی (مربی)، گروه مدارک پزشکی، دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، جاده کاشان راوند، کاشان. Mahtab Karami مهتاب کرمی m_karami33@yahoo.com 700031947532846008203 No Mahtab Karami, Instructor, Department of Medical Documents, School of Allied Health Sciences, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran مهتاب کرمی (مربی) گروه مدارک پزشکی، دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان

fa آمادگی خودراهبری در يادگيری و سبک‎های يادگيری در دانشجويان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: با توجه به پيچيدگی و تغيير در روال توسعه حرفه پرستاری، خودراهبری در يادگيری در دو تا سه دهه اخير در آموزش پرستاری مورد توجه قرار گرفته است. رابطه بين خودراهبری در يادگيری و سبک‌های يادگيری، در موقعيت‌های يادگيری گوناگون، قابل کشف است. اين پژوهش با هدف تعيين ميزان آمادگی خودراهبری در يادگيری و شناسايی سبک‌های يادگيری دانشجويان پرستاری و ارتباط اين دو مفهوم با همديگر صورت پذيرفت. روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی در سال 1385، تعداد 178 نفر از دانشجويان رشته پرستاری در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به شيوه تصادفی طبقه‌ای انتخاب گرديدند. ابزار گردآوری داده‌ها سه پرسشنامه دموگرافيک، مقياس آمادگی خودراهبری در يادگيری گاگليمينو و پرسشنامه سبک‌های يادگيری کلب بود. تجزيه و تحليل داده‌های پژوهش با نرم‌افزار SPSS و روش‌های آمار توصيفی و استنباطی انجام شد. نتايج: ميزان آمادگی خودراهبری در يادگيری، در اکثريت واحدهای مورد پژوهش در سطح زياد و سبک يادگيری غالب، سبک انطباق‌يابنده بود. انجام آزمون آماری، رابطه معناداری را بين دو متغير اصلی نشان نداد. نتيجه‌گيری: با توجه به بالا بودن ميزان آمادگی خودراهبری در يادگيری در درصد قابل توجهی از دانشجويان و غالب بودن يک سبک در بين اکثريت آنان، انطباق و سازگاری روش‌های ياددهی با اين مشخصه‌های يادگيری در دانشجويان پيشنهاد می‌گردد. Introduction: Self directed learning has become a focus for nursing education in the past few decades due to the complexity and changes in nursing profession development. The relationship between self directed learning and learning styles is detectable in different learning situations. This study was performed to determine nursing students' readiness for self-directed learning and also identify their learning styles and find out the association between these two concepts. Methods: In a descriptive study in the year 2006, 178 BS, MS, and PhD nursing students in Isfahan University of Medical Sciences were selected through stratified random sampling method. Data gathering instruments included 3 questionnaires of demographic features, Guglielmino`s self-directed learning readiness scale, and the Kolb's learning styles inventory. Data was analyzed by SPSS software using descriptive and interferential statistical methods. Results: Students' readiness for self-directed learning enjoyed a high level in majority of study units and the dominant learning style was the adaptive style. Considering the statistical analysis, no significant relationship was recognized between two main variables. Conclusion: Considering the high level of readiness for self-directed learning in a considerable portion of students and dominance of a single style among majority of them, adaptation and adjustment of teaching methods featuring such learning traits in students is recommended. آمادگی، خودراهبری در يادگيری، سبک‌های يادگيری، دانشجوی پرستاری، آموزش پرستاری Rediness, Self-directed Learning, Learning Styles, Nursing Students, Nursing Education 27 36 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-5&slc_lang=fa&sid=fa Mahboobeh Safavi محبوبه صفوی msafavi@iautmu.ac.ir 700031947532846007600 No Mahboobeh Safavi, Assistant Professor, School of Nursing and Midwifery and Health, Tehran Islamic Azad University, Tehran, Iran دکتر محبوبه صفوی (استاديار) دانشکده پرستاری و مامايی و بهداشت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران Shahnaz Shooshtari شهناز شوشتری زاده shooshtari@iaufala.ac.ir 700031947532846007601 Yes Shahnaz Shooshtari zadeh, Instructor, School of Nursing and Midwifery, Felavarjan Islamic Azad University, Felavarjan, Isfahan, Iran. شهناز شوشتری زاده (مربی)، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، بلوار دانشگاه، فلاورجان، اصفهان. Mahmood Mahmoodi محمود محمودی mahmoodim@tums.ac.ir 700031947532846007602 No Mahmood Mahmoodi, Professor, School of Health and Epidemiology, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر محمود محمودی (استاد) دانشکده بهداشت و اپيدميولوژی، دانشگاه تهران Mohammad Hossein Yarmohammadian محمد حسين يارمحمديان yarmohamadian@mng.mui.ac.ir 700031947532846007603 No Mohammad Hossein Yarmohammadian, Associate professor, School of Management and Medical Information, Health Management and Economic Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran و دکتر محمدحسين يارمحمديان (دانشيار) دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی و مرکز تحقيقات مديريت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

fa جستجوی منابع اطلاعاتی دانشجويان پزشکی در طب اورژانس شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: اعضای تيم مراقبتی در بخش فوريت‌های پزشکی، اطلاعات کمی از بيمار پذيرفته شده دارند و به ناچار برای مديريت درمان وی، از منابع اطلاعاتی مختلف استفاده می‌کنند. هدف از اين مطالعه، تعيين منابع اطلاعاتی دانشجويان پزشکی در بخش فوريت‌ها بود. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی بر روی 146 دانشجوی سال آخر پزشکی که در بخش‌های آورژانس بيمارستان‌های آموزشی فعاليت داشتند، صورت گرفت. روش جمع‌آوری اطلاعات، مشاهده و پرسشنامه بود. داده‌ها از طريق روش‌های آمار توصيفی و آزمون همبستگی دومتغيری مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: بيشتر دانشجويان پزشکی (50 درصد) از بيمار و پرونده او به عنوان منبع اطلاعاتی استفاده می‌کردند. دانشجويان برای رفع نيازهای اطلاعاتی خود در زمينه درمان بيماران، بيشتر از منابع چاپی استفاده می‌نمودند. نتيجه‌گيری: نتايج اين تحقيق اهميت توجه به دسترسی به منابع اطلاعاتی متنوع را در بخش اورژانس نشان می‌دهد. از جمله برنامه‌های آموزشی در زمينه ارتقای ميزان آگاهی از فناوری (Personal Digital Assistant-PDA) و استفاده از آن برای تصميم‌گيری مبتنی بر شواهد را برای دانشجويان می‌توان توصيه نمود. واژ Introduction: Members of the health care team in medical emergencies have little information about admitted patients and rely on several information resources in order to manage these patients. The aim of this study was to determine the information resources for medical students in emergency ward. Methods: This descriptive study was performed on 146 last year medical students attended in emergency ward of educational hospitals. Data gathering methods included observation and questionnaire. Data was analyzed using descriptive statistics and Pearson Correlation coefficient. Results: Most of medical students (50 %) used patient and his/her file as information source. Medical students mostly used print sources for obtaining the needed information for patients' treatment. Conclusion: The results of this study underscore the importance of access to variety of information resources in emergency ward. It is recommended to plan educational programs for promoting students' awareness about Personal Digital Assistant (PDA) and using it for evidence-based decision-making. جستجو، منابع اطلاعاتی، دانشجويان پزشکی، اورژانس Search, Information sources, information sources, medical students, Emergency 37 44 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-6&slc_lang=fa&sid=fa Hassan Abolhassani حسن ابوالحسنی abolhassani@sharif.edu 700031947532846003 No Hassan Abolhassani, Associate Professor, Department of Information Technology, School of Computer Sciences, Sharif University of Technology, Tehran, Iran دکتر حسن ابوالحسنی (دانشيار) گروه فناوری اطلاعات، دانشکده کامپيوتر دانشگاه صنعتی شريف تهران Farbod Ebadifard Azar فربد عبادی‌فرد آذر dr_febadi@yahoo.com 700031947532846008183 No Farbod Ebadifard Azar, Associate Professor, Department of Health, School of Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر فربد عبادی‌فرد آذر (دانشيار) گروه بهداشت دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ايران Roghayeh Scroochi رقيه اسکروچی parisebt@yahoo.com 700031947532846008204 No Roghayeh Scroochi, Associate Professor, Department of Library, School of Management and Medical Information, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتر رقيه اسکروچی (دانشيار) گروه کتابداری، دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ايران Mehdi Kahouei مهدی کاهويی mkahouei@yahoo.com 700031947532846008205 Yes Mehdi Kahouei, Assistant Professor, Department of Allied Health Sciences, School of Nursing and Allied Health Sciences, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran. دکتر مهدی کاهويی (استاديار)، گروه پيراپزشکی، دانشکده پرستاری و پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان.

fa آگاهی دستياران و کاروزان پزشکی در حال تحصيل از دانش تغذيه شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: با توجه به اهميت تغذيه در سلامتی، بالا بودن دانش تعذيه‌ای پزشکان امری مهم و حياتی است. اين مطالعه به منظور تعيين سطح آگاهی دستياران و کارورزان پزشکی در حال تحصيل از دانش تغذيه در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهيد بهشتی انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، از کل کارورزان و دستياران هدف، 66 کارورز و 70 دستيار به صورت تصادفی، پرسشنامه‌های دانش تغذيه‌ای را در بيمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه دريافت کردند و همگی آن را تا پايان وقت اداری تکميل کرده و به پرسشگر تحويل دادند. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS و با آزمون‌های ANOVA و مجذور کای تجزيه و تحليل شد. نتايج: سطح دانش تغذيه‌ای 3/25 درصد شرکت‌کنندگان ضعيف، 3/61 درصد متوسط و 4/13 درصد خوب بود ولی دانش تغذيه‌ای هيچ کس در حد خيلی خوب نبود. پاسخ صحيح به سؤالات دانش تغذيه‌ای 28/50 درصد بود. نود و سه و هفت دهم درصد کل دستياران و کارورزان از رابطه مصرف بيش از حد ويتامين C در دوره بارداری و وابستگی نوزاد به اين ويتامين و 3/80 درصد ايشان از ارتباط مصرف بيش از حد پروتئين با دفع کلسيم بی‌اطلاع بودند. نود و شش و پنج دهم درصد شرکت‌کنندگان، هيچ کتاب جامع و معتبری در زمينه تغذيه نمی‌شناختند و هيچ کس سايت و يا مجله‌ای برای مطالعه در زمينه تغذيه نمی‌شناخت. نتيجه‌گيری: اين مطالعه نتايج مطالعات پيشين، مبنی بر اينکه افزايش آگاهی تغذيه‌ای در برنامه درسی دانشگاه‌های علوم پزشکی و هنگام فعاليت‌های بالينی ضروری است، را تأييد می‌کند. Introduction: Considering the important role of nutrition in health, attaining a high nutritional knowledge is essential for physicians. So, this study was performed with the aim of determining the level of residents' and interns' knowledge about nutrition in Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services. Methods: Sixty six interns and 70 residents were selected randomly out of the total target population in this descriptive cross-sectional study and received the nutritional knowledge questionnaire in hospitals affiliated to the medical university. They all filled and returned the questionnaires before the end of official working hour. Data was analyzed by SPSS software using ANOVA, and chi². Results: The level of nutritional knowledge was weak in 25.3%, average in 61.3%, and good in 13.4% of the participants. But none of the participants had a very good level of nutritional knowledge. The mean score for correct answers was 50.28. Ninety three point seven percent of residents and interns had no idea about the relationship between overconsumption of Vitamin C in pregnancy and infant’s dependency to this Vitamin and 80.3% were also not aware of the relationship between overconsumption of Protein and Calcium excrete. Among the participants, 96.5% knew no comprehensive reference on nutrition and no one identified any website or journal in the field of nutrition. Conclusion: This study affirmed the results of preceding studies implicating the necessity of enhancing nutritional knowledge in medical universities' curriculum and during clinical activities. آگاهی، دستيار، کارورز، پزشکان، آموزش پزشکی، دانش تغذيه‌ای Nutritional knowledge, Resident, Intern, Physicians, Medical education 45 54 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-7&slc_lang=fa&sid=fa Malek Alimohammadi Kamalabadi مالک علی‌محمدی کمال‌آبادی malek_amk@yahoo.com 700031947532846008184 Yes Malek Alimohammadi Kamalabadi, Nutrition Expert, Number 7, alley No. 9, Eastern Amirkabir St., Rafsanjan, Iran. مالک علی‌محمدی کمال‌آبادی (کارشناس تغذيه)، شماره 7، کوچه 9، خيابان اميرکبير شرقی، رفسنجان. Naser Kalantari ناصر کلانتری nkalantari1334@gmail.com 700031947532846008206 No Naser Kalantari, Associate Professor, Department of Community Nutrition, School of Nutritional Sciences and Food Industries, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دکتر ناصر کلانتری (دانشيار) گروه تغذيه جامعه، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Narguess Abdous نرگس عبدوس abdous.n@gmail.com 700031947532846008207 No Nutrition Expert نرگس عبدوس، کارشناس تغذيه، واحد 21، طبقه ششم ساختمان صبا، خيابان پيوند، بلوار پيام، سعادت‌آباد، تهران Mehrassa Mohamadsadeghi مهرآسا محمدصادقی asa_sdgh@yahoo.com 700031947532846008208 No Nutrition Expert مهرآسا محمدصادقی، کارشناس تغذيه، شماره 52، گرمسار غربی، شيراز جنوبی، خيابان ملاصدرا، ميدان ونک، تهران

fa کتابچه گزارش روزانه (logbook) کارورزان بخش اورژانس بيمارستان امام خمينی (ره) چگونه تکميل شده است؟ شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: از پيش تعيين نمودن اهداف آموزشی عملی و قرار دادن دانشجويان در برابر فرصت‌های يکسان آموزشی و منطبق با اهداف، از طريق کتابچه گزارش روزانه (logbook) برای کارورزان به عنوان بخشی از نمره ارزيابی نهايی آنان است. بررسی چگونگی تکميل بخش‌های مختلف کتابچه گزارش روزانه توسط کارورزان بخش اورژانس هدف اين مطالعه بود. روش‌ها: اين مطالعه به صورت توصيفی- مقطعی گذشته‌نگر بر روی کليه کتابچه‌های گزارش روزانه کارورزان بخش اورژانس بيمارستان امام خمينی (ره)، در فاصله زمانی فروردين 1385 تا ارديبهشت 1386 انجام گرفت. داده‌های آن توسط نرم‌افزار SPSS و آمارهای توصيفی به صورت فراوانی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: در مجموع، 388 کتابچه گزارش روزانه کارورزی، مربوط به 221 (96/56 درصد) کارورز مرد و 167 نفر (04/43 درصد) کارورز زن بررسی شد. با در نظر گرفتن تمامی فعاليت‌های مورد نظر، 98/75 درصد از کارورزان حداقل يک بار، 36/49 درصد از کارورزان يک بار کمتر از تعداد مورد نظر و 25/32 درصد بطور کامل هر يک از فعاليت‌های مورد نظر بخش را انجام داده، يا مشارکت داشته و يا آن را مشاهده کرده‌اند. نتيجه‌گيری: با بکار بستن کتابچه گزارش روزانه در بخش اورژانس می‌توان کارورزان را در انجام فعاليت‌های مورد نظر بخش هدايت نمود ولی استفاده مؤثر از کتابچه گزارش روزانه، نيازمند آشنايی بيشتر کارورزان با اين ابزار و اعمال نظارت بيشتر بر نحوه تکميل آن می‌باشد. کتابچه گزارش روزانه فعلی نيازمند اعمال تغييراتی است. به منظور يک‌نواخت نمودن آموزش در کل دوره کارورزی و پوشش تمامی اهداف آموزشی عملی در آن، طراحی کتابچه گزارش روزانه جامعی برای کل دوره کارورزی پيشنهاد می‌شود. Introduction: Predetermining practical educational objectives and confronting students with equal educational opportunities based on the objectives, thorough logbook is regarded as part of their final evaluation. Investigating the manner of completing different parts of the logbook by interns in emergency ward is the aim of this study. Methods: This descriptive cross-sectional retrospective study was performed on all logbooks filled by interns from April 2006 to May 2007 in emergency ward of Imam Khomeini Hospital. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics. Results: In total, 388 internship logbooks were investigated which belonged to 221 male (56.96%) and 167 female (43.03%) interns. Considering all concerned activities, 75.98% of interns at least one time, 49.36% one time less than expected, and 32.25% completely performed, participated, or observed the activities expected in the ward. Conclusion: By using logbook in emergency ward, interns could be guided in performing activities expected in the ward but effective use of logbook requires further familiarization of interns with logbook as well as proper supervision on the manner of its completion. The present logbook needs some modifications. It is recommended to design a comprehensive logbook in order to have a uniform education throughout the entire internship course and cover all practical educational objectives. کتابچه گزارش روزانه، کارورز، بخش اورژانس، اهداف آموزشی Logbook, Intern, Emergency Ward, Educational Objectives. 55 63 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-8&slc_lang=fa&sid=fa Shervin Farahmand شروين فرهمند shfarahmand@sina.tums.ac.ir 700031947532846008185 Yes Shervin Farahmand, Assistant Professor, Internship Educational Manager, Department of Emergency Medicine, Imam Khomeini Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Keshavarz Blvd, Tehran, Iran دکتر شروين فرهمند (استاديار)، گروه طب اورژانس و مدير آموزش کارورزی گروه طب اورژانس، بيمارستان امام خمينی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران، بلوار کشاورز، تهران Hoseyn Asl Soleymani حسين اصل سليمانی soleimani@sina.tums.ac.ir 700031947532846008209 No Hoseyn Asl Soleymani, Associate Professor, Department of Internal Medicine, Imam Khomeini Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran دکتر حسين اصل سليمانی (دانشيار) گروه داخلی و مدير گروه طب اورژانس، بيمارستان امام خمينی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران

fa تأثير کاربرد راهنمای يادگيری بالينی (logbook) بر يادگيری دانشجويان پرستاری شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: برنامه‌های آموزشی مطلوب بايد ماهيت پويا و ديناميک داشته و به دنبال بازخوردهای محيطی، بطور مداوم بازنگری و اصلاح گردد. راهنمای يادگيری بالينی در صورتی که با logbookهای تعاملی ادغام شوند، با فراهم آوردن فرصت تعامل بيشتر بين دانشجو، محيط بالينی و مربی ابزار مناسبی برای افزايش يادگيری بالينی محسوب می‌گردند، بنابراين، اين مطالعه با هدف بررسی تأثير کاربرد راهنمای يادگيری بالينی بر يادگيری دانشجويان صورت گرفت. روش‌ها: اين مطالعه نيمه تجربی بر روی 24 دانشجوی پرستاری اينترنشيپ انجام شد، ابتدا بر اساس يک مطالعه دلفی، راهنمای يادگيری بالينی ادغام شده با logbook برای بخش‌های ICU و CCU طراحی و تدوين گرديد. سپس دانشجويان به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسيم شدند. گروه کنترل به روش معمول و گروه تجربی در بخش‌های منتخب با استفاده از راهنمای يادگيری بالينی آموزش ديدند. ميزان يادگيری دانشجويان در بالين در حيطه شناختی و روانی حرکتی در هر دو گروه بررسی گرديد. نتايج: ميانگين نمرات دانشجويان در بخش ICU در دو حيطه شناختی و روانی حرکتی در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل بطور معنی‌داری بيشتر بود. اگرچه ميانگين نمرات دانشجويان گروه تجربی در بخش CCU در دو حيطه بيشتر از گروه کنترل بود، اما تفاوت معنی‌دار نبود. نتيجه‌گيری: ارتقای ميانگين نمرات يادگيری دانشجويان در هر دو حيطه شناختی و روانی- حرکتی در هر دو بخش ICU و CCU می‌تواند مشوقی برای کاربرد اين روش در آموزش بالينی دانشجويان باشد. برای اثبات تأثير راهنمای يادگيری بالينی بر يادگيری دانشجويان پرستاری در بالين نياز به مطالعات بيشتری در ساير بخش‌های آموزشی است. Introduction: Proper educational programs should have an active and dynamic nature and be revised and modified following the received feedbacks. Clinical learning guide if integrated with interactive logbooks is considered an appropriate tool for clinical learning enhancement by providing opportunity for more interaction among student, clinical environment, and instructor. Therefore, this study was performed with the aim of investigating the effect of using logbooks on students' learning. Methods: This quasi-experimental study was performed on 25 internship nursing students. Based on a Delphi study, a clinical learning guide integrated to logbook was designed and developed for ICU and CCU wards. Then, students were randomly assigned into two groups of control and experiment. The control group was trained through usual method and the experiment group was taught using logbook in selected wards. Students' clinical learning was assessed considering cognitive and psychomotor domains in both groups. Results: The mean score of the experiment group in ICU ward in both cognitive and psychomotor domains was significantly higher than that of the control group. Although the experiment group's mean score in both domains in CCU ward increased compared to the control group but the difference was not significant. Conclusion: The increase in students' scores in both cognitive and psychomotor domains in ICU and CCU wards can be a motivation for applying this method in clinical education. Further studies on other educational wards are recommended in order to demonstrate the effectiveness of logbook on nursing students' clinical learning. يادگيری، راهنمای يادگيری بالينی، آموزش، دانشجويان پرستاری، محيط بالين. Learning, Clinical Learning Guide, Education, Nursing Students, Clinical Environment 64 70 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-9&slc_lang=fa&sid=fa Fariborz Roshangar فريبرز روشنگر froshangar@tbzmed.ac.ir 700031947532846004 No Fariborz Roshangar, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran فريبرز روشنگر مربيان گروه پرستاری داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. Mojgan Lotfi مژگان لطفی mojgan.lotfi@yahoo.com 700031947532846008186 Yes Mojgan Lotfi, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Shariati Jonoobi St, Tabriz, Iran. مژگان لطفی (مربی)، گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز، خيابان شريعتی جنوبی، تبريز. vahid Zamanzadeh وحيد زمان‌زاده z.ashkavand@yahoo.com 700031947532846008210 No Vahid Zamanzadeh, Assistant Professor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz دکتر وحيد زمان‌زاده (استاديار) گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی مربيان گروه پرستاری داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. Farahnaz Abdollahzadeh فرحناز عبداله‌زاده sabdollahzadeh@msn.com 700031947532846008211 No Farahnaz Abdollahzadeh, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran فرحناز عبداله‌زاده مربيان گروه پرستاری داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز. Arefeh Davoodi عارفه داوودی adavoodi@tbzmed.ac.ir 700031947532846008212 No Arefeh Davoodi, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran عارفه داودی مربيان گروه پرستاری داخلی- جراحی دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تبريز.

fa تدوين استانداردهای اعتباربخشی آموزش بالينی پرستاری در ايران با اقتباس از استانداردهای بين‌المللی شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: اعتباربخشی از مهم‌ترين روش‌های تضمين و ارتقای کيفيت در آموزش علوم پزشکی کشور، بالاخص در حيطه آموزش بالينی پرستاری می‌باشد. با اين وجود، استانداردهای مدون و مکتوبی وجود ندارد و بکارگيری استانداردهای خارجی نيز غير اصولی به نظر می‌رسد، بنابراين، پژوهشی با هدف تدوين استانداردهای اعتباربخشی آموزش بالينی پرستاری در ايران با اقتباس از استانداردهای بين‌المللی و نظرات صاحب‌نظران آموزش پرستاری در ايران صورت گرفته است. روش‌ها: اين پژوهش به صورت چند مرحله‌ای طی سال‌های 1383 تا 1385 انجام گرفته است. با بهره‌گيری از استانداردهای بين‌المللی آموزش پرستاری و نظرات صاحب‌نظران کشوری (بکارگيری تکنيک دلفی)، استانداردهای اعتباربخشی آموزش پرستاری تنظيم گرديد و در قالب پرسشنامه‌ای با کمک روش زمينه‌يابی به نظرسنجی کشوری گذاشته و استانداردهای با اجماع بيش از 70 درصد ارائه شد. در پايان استانداردهای مربوط به حيطه‌های آموزش بالينی بطور مجزا پيشنهاد گرديد. نتايج: اين مطالعه منتهی به پيشنهاد 55 استاندارد در پنج حيطه هيأت علمی و مدرسين بالينی کمکی، دانشجويان، برنامه آموزشی، تسهيلات بالينی و فعاليت‌های ياددهی- يادگيری برای اعتباربخشی آموزش بالينی پرستاری در ايران گرديد. نتيجه‌گيری: استانداردهای پيشنهادی عمدتاً از مطلوبيت 90 درصد به بالا برخوردار است. به نظر می‌رسد عدم مطلوبيت برخی استانداردها از نظر صاحب‌نظران کشوری مربوط به وضعيت حاکم بر سيستم آموزش پرستاری کشور باشد. اين گونه استانداردها بر اساس پيشنهادات صاحب‌نظران حذف يا اصلاح گرديد. Introduction: Accreditation is one of the most important quality assurance and improvement methods in medical sciences education, especially in the field of nursing clinical education. However, there are not compiled standards in this regard and employing international standards does not seem to be practical. Accordingly, the researchers in this study tried to develop the national standards for accrediting clinical nursing education based on international standards as well as the viewpoints of nursing education experts in Iran. Methods: This study was performed in multiple stages during the years 2004 to 2005. At first, using international standards of nursing education and the views of expert faculty members by Delphi technique, proper standards for the context of Iran were developed. Then, the proposed standards were investigated through a national survey using a designed questionnaire and the ones with more than 70% consensus were approved. At the end, the standards for clinical education were presented separately. Results: Fifty five standards in 5 domains including faculty members and clinical preceptors, students, curriculum, clinical facilities and teaching-learning activities were proposed for the accreditation of clinical nursing education in Iran. Conclusion: The proposed standards had mostly more than 90% of optimum level. However, it seems that the lack of appropriateness of some standards is due to the present situation in nursing education system in Iran. So, these standards were revised or omitted based on experts' comments. استانداردهای بين‌المللی، آموزش بالينی پرستاری، اعتباربخشی International standards, Clinical nursing education, Accreditation. 71 81 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-10&slc_lang=fa&sid=fa Nayereh Naseri نيره ناصری naseri@nm.mui.ac.ir 700031947532846008187 Yes Nayereh Naseri, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Najafabad Islamic Azad University, Isfahan, Iran نيره ناصری (مربی)، گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف‌آباد، اصفهان Shayesteh salehi شايسته صالحی salehi@nm.mui.ac.ir 700031947532846008213 No Shayesteh salehi, Associate Professor, Department of Educational Management, School of Nursing and Midwifery, Khorasgan Islamic Azad University, Isfahan, Iran دکتر شايسته صالحی (دانشيار) گروه مديريت آموزشی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه آزد اسلامی واحد خوراسگان Asghar Khalifehzadeh اصغر خليفه‌زاده khalifezadeh@nm.mui.ac.ir 700031947532846008214 No Asghar Khalifehzadeh, Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran اصغر خليفه‌زاده (مربی) گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. Alireza Yousefy علی رضا يوسفی aryousefy@edc.mui.ac.ir 700031947532846008215 No Alireza Yousefy, Associate Professor, Medical Education Research Center, Department of Medical Education, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکتر علی‌رضا يوسفی (دانشيار) گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.

fa نظرات دانشجويان پزشکی دانشکده پزشکی اراک در مورد امتحانات جامع علوم پايه و پيش‌کارورزی شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: نظرات گوناگونی در مورد آثار امتحانات جامع پيش‌کارورزی و علوم پايه بر آموزش و کيفيت زندگی دانشجويان مطرح گرديده است. اين مطالعه با هدف بررسی نظرات دانشجويان پزشکی درمورد توانايی ارزيابی و فوايد و معايب اين امتحانات انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، 91 دانشجو به صورت سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه خودساخته بود که پس از طراحی نمودار درختی، امتيازگذاری و تهيه بانک سؤال، مطالعه مقدماتی انجام يافت و بر اساس بررسی روايی صوری و محتوايی سؤالات، سؤالات نهايی انتخاب گرديد. داده‌ها بانرم‌افزار SPSS تحليل گرديد. نتايج: نوزده دانشجوی فيزيوپاتولوژی، 44 کارآموز و 28 کارورز در اين مطالعه شرکت کردند. دانشجويان، امتحان پيش‌کارورزی را برای سنجش اطلاعات دانشجو ضروری دانستند ولی در مورد علوم پايه چنين نبود. هر دو گروه معتقد بودند آزمون‌ها قادر به ارزيابی نتيجه سعی و کوشش چندين ساله و مهارت و نگرش دانشجو نيستند و فراگيری معلومات برای اين آزمون‌ها در حل سؤالات بالينی در برخورد با بيمار بی‌تأثير است، اين امتحانات با ايجاد استرس زياد، سبب مختل شدن زندگی دانشجو می‌شود، و نتايج امتحانات موقتی است و اثر کاربردی ندارد. نتيجه‌گيری: اکثر دانشجويان امتحانات جامع را روش مناسبی برای سنجش مهارت‌های عملی نمی‌دانند وعدم قبولی در امتحان، برابر با شش ماه وقفه در دوران تحصيل آنان خواهد بود. شايد بهتر باشد امتحانات با شيوه OSCE و با فواصل کمتر، جانشين اين دو امتحان جامع شوند و به امتحانات انتهای هر بخش در ارزشيابی دانشجو، بهای بيشتری داده شود. Introduction: Different viewpoints have been presented concerning the impressions left by preinternship and basic sciences exams on students' education and quality of life. This study was performed in order to investigate medical students' viewpoints toward evaluation aptitude as well as advantages and disadvantages of these exams. Methods: Ninety one students based on census method were studied in this descriptive cross-sectional study Data gathering instrument was a researcher-made questionnaire. Following designing a tree diagram, scoring, and developing a question bank, the pilot study was performed. Then, based on the face and content validity, final questions were selected. Data was analyzed by SPSS software. Results: Nineteen physiopathology students, 44 clerks, and 28 interns participated in this study. Students considered preinternship examination as necessary for evaluation of students' knowledge, but the same was not true about basic sciences examination. Both groups believed that examinations were not capable of assessing the students' endeavors during several years as well as their skills and attitude. Also, memorizing information for passing these exams would not prove helpful in dealing with patients. These exams exerting too much stress on students affect their life while the achieved results are provisional having no applicability. Conclusion: Most students do not believe in comprehensive exams as an appropriate method for assessing practical competencies while failing these examinations leads to a 6 month delay in their education. It is suggested to assess students using OSCE method in short intervals rather than these two comprehensive exams. It is also recommended to put more emphasis on final examinations of each ward. نظرات، دانشجوی پزشکی، امتحانات جامع، علوم پايه، پيش‌کارورزی Viewpoints, Medical student, Comprehensive exams, Basic Sciences, Preinternship. 82 91 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-11&slc_lang=fa&sid=fa Khadije Nasri خديجه نصری k.nasri@arakmu.ac.ir 700031947532846008188 Yes Khadije Nasri, Assistant professor, Department of Obstetrics and Gynecology, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Taleghani Hospital, Imam St, Arak, Iran دکتر خديجه نصری (استاديار)، گروه بيماری‌های زنان و مامايی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، بيمارستان طالقانی، خيابان امام، اراک Manije Kahbazi منيژه کهبازی m_kahbazi@yahoo.com 700031947532846008216 No Manije Kahbazi, Assistant professor, Department of Pediatrics, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran دکتر منيژه کهبازی (استاديار) گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی اراک. Shekoofeh Nasri شکوفه نصری nasri_47@live.com 700031947532846008217 No Shekoofeh Nasri, MS, in Nursing Management, Amirkabir Hospital, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. شکوفه نصری، کارشناس ارشد مديريت پرستاری بيمارستان اميرکبير، دانشگاه علوم پزشکی اراک

fa اصول آموزش و مشاوره تغذيه بيماران در جلسات آموزش گروهی بر مبنای تئوری تغيير رفتار شيوه هاي آموزش Teaching Methods پژوهشی اصیل Original research article با گسترش علوم‌تربيتی و آموزشی و اثبات نقش تأثيرگذار تئوری‌های رفتاری در تغيير دانش، نگرش و عادات افراد، چنان که بخواهيم آموزش تغذيه به مخاطبين، بويژه در جلسات آموزش گروهی، دارای کارآيی و اثربخشی لازم باشد، ناچاريم از اصول برنامه‌ريزی آموزشی در تعيين محتوای آموزش بهره‌مند گرديم. وجود موانع و مشکلات در دسترسی به آموزش مؤثر تغذيه از جمله ناکافی بودن مدل‌ها و راهکارهای کارآمد آموزش تغذيه در واحدهايی که به آموزش تغذيه، بويژه در جلسات گروهی می‌پردازند و تنها بسنده کردن به رژيم‌های غذايی متداول، ارائه اطلاعات مختلف و...، معتبر از سوی افراد مختلف تيم درمانی و غيره ما را بر آن داشت تا با ارائه اين مقاله، اولاً اصول کلی آموزش و مشاوره گروهی برای افزايش کارآيی آموزش تغذيه در اين واحدها را ارائه نماييم، ثانياً با اشاره به موضوعات ساختاری به عوامل مؤثر در کيفيت آموزش تغذيه بپردازيم و در آخر، توصيف واضح و روشنی از برخی نگرش‌های رفتاری و فعاليت‌های يادگيری مربوط به آن که در آموزش تغذيه گروهی مؤثرند، ارائه نماييم. اين مجموعه بيانگر آن است که دستيابی به اهداف آموزشی مورد نظر در ايجاد تغييرات مطلوب در رفتار بيماران، نتيجه تدوين و طراحی مدل و راهنمای آموزشی مناسبی است که در آن ساختار جلسات آموزش، فرايند آموزش تغذيه، محتوای آموزش تغذيه و استراتژی‌های آموزشی و فعاليت‌های يادگيری مبتنی بر اصول برنامه‌ريزی آموزشی و در نظرگيری عناصر رفتاری مورد نظر باشد. The advance in educational sciences has demonstrated the effective role of behavioral theories in changing individuals' knowledge, attitude, and habits. Therefore, in order to have efficient and effective training about nutrition especially in group education sessions, applying curriculum development principles in determining educational content is inevitable The problems and obstacles in having effective nutrition education in units dealing with nutrition education especially in group sessions includes: lack of effective models and strategies for nutrition education, relying only on routine diets and providing different and unreliable information by different members of the treatment team for the patients. These problems motivated us to present this article in order to attain three general objectives. First, introducing general principles for education and group counseling in order to enhance the efficacy of nutrition education second, investigating factors affecting the quality of nutrition education through pointing to some important subjects and the third, providing a clear description for some behavioral attitudes and their related learning activities which are effective in nutrition education. This work explains that achieving educational objectives for making proper changes in patients' behavior is due to development and designing an appropriate educational model and guide. In such model, the structure of educational sessions, the procedure for nutrition education, the educational content, the educational strategies, and learning activities are based on curriculum development principles in which related behavioral elements have been considered. آموزش تغذيه، بازتوانی قلبی، اهداف يادگيری، تئوری رفتاری، فعاليت‌های يادگيری، آموزش گروهی Nutrition education, Cardiac rehabilitation, Learning objectives, Behavioral theory, Learning activities, Group education. 92 100 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-725-12&slc_lang=fa&sid=fa Morteza Rafiei مرتضی رفيعی rafiei@edc.mui.ac.ir 700031947532846007232 Yes Morteza Rafiei, Research Expert, Medical Education Research Center, Medical Education Development Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرتضی رفيعی (کارشناس تحقيقات)، مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان Nafiseh zaghian نفيسه زاغيان na_zaghian@yahoo.com 700031947532846007233 No Nafiseh zaghian, PhD student of Nutrition, نفيسه زاغيان (دانشجوی دکترای تغذيه) شماره 26، مشتاق دوم، خيابان سلمان فارسی، اصفهان Azitta Rostami آزيتا رستمی azita_rostami51@yahoo.com 700031947532846007234 No Azitta Rostami, Education expert, Iranian Journal of Medical Education Office, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. آزيتا رستمی، کارشناس دفتر مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. Azitta Tavakoli آزيتا توکلی az.tavakoli@yahoo.com 700031947532846007235 No Azita Tavakoli, Evaluation expert, Medical Education Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran آزيتا توکلی کارشناس ارزشيابی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. Mojdeh Ghiasi مژده غياثی ghiasil@gmail.com 700031947532846007236 No Mojdeh Ghiasi, Evaluation expert, Medical Education research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran مژده غياثی، کارشناس مرکز تحقيقات آموزش علوم پزشکی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.