<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Medical Education</title>
<title_fa>مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی</title_fa>
<short_title>IJME</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.ijme.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>70</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal70</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn> 9359-1608</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online> 8892-1735 </journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1389</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2010</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>10</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه صلاحيت بالينی پرستاران شاغل در بيمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شيراز و بوشهر: يک خودآزمايی</title_fa>
	<title>A Comparison of Nurses\' Clinical Competences in Two Hospitals Affiliated to Shiraz and Boushehr Universities of Medical Sciences: A Self-Assessment </title>
	<subject_fa>آموزش پزشكي مبتني بر نيازهاي جامعه</subject_fa>
	<subject>Community Based Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: ارزيابی صلاحيت بالينی پرستاران نقش مهمی در مديريت فرايند ارائه مراقبت و تعيين نيازهای آموزشی آنان دارد. هدف مطالعه حاضر، مقايسه صلاحيت بالينی و ميزان بکارگيری مهارت‌های بالينی پرستاران شاغل در دو بيمارستان دانشگاهی تحت پوشش دانشگاه‌های علوم پزشکی بوشهر و شيراز بود.
روش‌ها: در اين مطالعه مقطعی، به روش سرشماری، صلاحيت بالينی همه 266 پرستار شاغل در دو بيمارستان اصلی دانشگاه‌های علوم پزشکی بوشهر و شيراز که داوطلب مشارکت در مطالعه بودند، مقايسه گرديد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه‌ای، شامل 73 مهارت پرستاری، در هفت حيطه صلاحيت بالينی بود که سطح صلاحيت بالينی پرستاران را به روش Visual Analogue Scale (صفر تا 100)، و ميزان بکارگيری مهارت‌های پرستاری را به وسيله يک مقياس چهار رتبه‌ای ليکرت مورد بررسی قرار می‌داد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS، آمار توصيفی، آزمون t مستقل و ضريب همبستگی پيرسون تجزيه و تحليل شد.
نتايج: پرستاران بيمارستان دانشگاه شيراز با ميانگين صلاحيت 03/10±03/87 در مقايسه با پرستاران بيمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بوشهر با ميانگين صلاحيت 66/13±07/71 از صلاحيت بالينی بالاتری برخوردار بودند. همچنين، 70 درصد مهارت‌های بالينی توسط پرستاران شاغل در بوشهر بطور مکرر استفاده می‌شود اما اين ميزان در بيمارستان دانشگاه شيراز بيش از 83 درصد بود.
نتيجه‌گيری: سطح صلاحيت بالينی و ميزان بکارگيری مهارت‌های پرستاری در اين دو بيمارستان متفاوت است. نيازسنجی آموزشی پرستاران و اصلاح کيفيت مراقبت در بيمارستان‌های مختلف نياز به بررسی دارد.
</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Evaluating nurses' clinical competencies is of special importance in managing care process and determining their educational needs. The objective of this study was to compare the clinical competen-cies and clinical skills application by nurses in two hospitals affiliated to Boushehr and Shiraz Medical Universities. 
Methods: In this cross-sectional study, the clinical competencies of all 266 nurses employed in two main hospitals of Boushehr and Shiraz medical universities and volunteered for participation in the study were compared. A questionnaire containing 73 nursing skills in seven domains of clinical competencies was used to investigate the level of nurses' clinical competencies through Visual Analogue Scale (0 to 100) and their clinical skills application via a 4 degree Lickert Scale. Data was analyzed by SPSS software using descrip-tive statistics, independent t-test, and Pearson Correlation Coefficient.
Results: Having a mean score of 87.03±10.03, Shiraz University of Medical Sciences' nurses enjoyed higher level of clinical competencies compared to the mean score of 71.07±13.66 achieved by those in the hospital affiliated to Boushehr University of Medical Sciences. More over, 70 percent of clinical skills are recurrently exploited by nurses employed in Boushehr while this rate is more than 83 percent in the hospital affiliated to Shiraz Medical University.
Conclusion: The level of clinical competencies and the extent to which nursing skills are employed by nurses is dissimilar in these two hospitals. Educational needs assessment for nurses and modification of health care quality in different hospitals is recommended to be investigated. 

</abstract>
	<keyword_fa>صلاحيت بالينی، پرستاران، بيمارستان، خودارزيابی</keyword_fa>
	<keyword>Clinical Competency, Nurses, Hospital, Self-assessment</keyword>
	<start_page>101</start_page>
	<end_page>110</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-369-4&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Massoud</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bahreini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بحرينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mbahreini@sums.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460011288</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, Department of Psychiatry Nursing, School of Nursing and Midwifery, Boushehr University of Medical Sciences, Boushehr, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa> مسعود بحرينی (مربی و دانشجوی دکتری پرستاری)، گروه پرستاری بهداشت روان، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Marzieh </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Moattari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مرضيه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>معطری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>moattarm@sums.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460011289</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Department of Nursing Education, Hazrate Fatemeh School of Nursing, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر مرضيه معطری (دانشيار)، گروه آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری حضرت فاطمه (س) دانشگاه علوم پزشکی شيراز   </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad Hossein </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kaveh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد حسين </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کاوه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>kaveh@sums.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460011290</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Health, School of Health and Nutritional Sciences, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر محمدحسين کاوه (استاديار)، گروه بهداشت دانشکده بهداشت و علوم تغذيه  دانشگاه علوم پزشکی شيراز</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fazlollah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ahmadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فضل‌اله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ahmadif@modares.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460011291</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Associate Professor, Department of Nursing Education, School of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آموزش پرستاری، دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربيت مدرس  </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تجارب دانشجويان پرستاری و مامايی درباره اثربخشی استفاده از پاورپوينت در تدريس</title_fa>
	<title>Nursing and Midwifery Students\' Experiences in Efficiency of PowerPoint in Teaching</title>
	<subject_fa>آموزش پزشكي مبتني بر نيازهاي جامعه</subject_fa>
	<subject>Community Based Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: گزارش مطالعات انجام شده در مورد کاربرد پاورپوينت در تدريس نتايج متفاوتی داشته اشت. با توجه به تناقضات موجود، اين تحقيق با هدف بررسی تجارب و نظرات دانشجويان پرستاری و مامايی درباره کاربرد پاورپوينت توسط مدرسان انجام شد.
روش‌ها: مطالعه کيفی با استفاده از شش مصاحبه فردی و دو جلسه بحث گروهی با 12 دانشجو در دانشکده پرستاری و مامايی کاشان انجام شد. در هر جلسه دانشجويان تجارب و نظرات خود را در زمينه نحوه استفاده اساتيد از پاورپوينت و نيز ميزان تأثير اين روش بر يادگيری خود، بيان می‌کردند. محتوای جلسات ضبط و سپس کلمه به کلمه پياده شد و به روش تحليل محتوا مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: داده‌ها در دو طبقه با عنوان «ماهيت پاورپوينت» و «فرهنگ استفاده از پاورپوينت» قرار گرفت. طبقه دوم دربردارنده زير طبقات «استفاده صحيح»، «استفاده نامناسب» و «عوارض استفاده نامناسب» بود. شرکت‌کنندگان در تحقيق، پاورپوينت را يک ابزار آموزشی می‌دانستند که می‌تواند به صورت درست يا غلط استفاده شود. از نظر آنها، «استفاده صحيح» دربردارنده کاربرد هدفمند پاورپوينت در تلفيق با ساير روش‌های تدريس و در راستای تفهيم مطالب، و در مقابل، «استفاده نامناسب» دربردارنده زياد بودن سرعت ارائه، استفاده افراطی و نمايش اسلايدهايی با ساختار و محتوای نامناسب و بدون توجه به يادگيری فراگيران بود. اين شيوه باعث ايجاد خستگی، پرت شدن حواس و بی‌توجه دانشجو به درس، فقدان فرصت تفکر و نيز کاهش تعامل استاد و دانشجو می‌شد.
نتيجه‌گيری: اگرچه استفاده مناسب و بجا از پاورپوينت می‌تواند به جذابيت تدريس و بهبود يادگيری کمک کند، اما استفاده افراطی و نامطلوب اساتيد از آن، عملاً باعث کاهش تعامل دانشجو با درس و مدرس، و دلزدگی دانشجويان از اين ابزار آموزشی شده است.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Divergent results are reported from studies on PowerPoint exploitation in teaching. With regard to the existing conflicts, this study was conducted to investigate nursing and midwifery students' experiences and views concerning using PowerPoint by lecturers.
Methods: This qualitative study was performed using six individual interviews and two sessions of group discussion with the participation of 12 students in Kashan University of Medical Sciences. In each session, students described their experiences and views about the way teachers used PowerPoint and its impact on their learning. The interviews and discussions were recorded and transcribed, then analyzed using content analysis method. 
Results: Two main categories emerged from data including &quot;the nature of PowerPoint&quot; and &quot;PowerPoint application culture&quot;. The second category encompassed subcategories of &quot;correct application&quot;, &quot;incorrect application&quot;, and &quot;consequences of incorrect application&quot;. Participants recognized PowerPoint as an educa-tional instrument which could be used properly or improperly. Based on their viewpoints, &quot;correct application&quot; embraces purposeful usage of PowerPoint, integrated with other teaching methods which can lead to deep understanding of teaching content. In contrast, &quot;incorrect application&quot; entails rapidity in presentation, slide overuse and illustration of slides with improper structure and content, without consider-ing students' learning. This method causes tiredness and distraction as well as inattention to lesson and lack of time for deliberation in students, and reduces their interaction with teacher. 
Conclusion: Although proper and accurate application of PowerPoint may prove helpful in having attractive teaching and improving learning, its overuse and improper use by teachers causes the decrease in student's interaction with the teacher and consequently leads to student's aversion with this educational instrument. 
</abstract>
	<keyword_fa>تجارب، دانشجويان، اثربخشی، پاورپوينت، تدريس، نظرات</keyword_fa>
	<keyword>Experiences, Students, Efficiency, PowerPoint, Teaching, Viewpoints</keyword>
	<start_page>111</start_page>
	<end_page>123</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-344-4&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohsen</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Adib Hajbagheri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اديب حاج‌باقری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>adib1344@yahoo.com</email>
	<code>7000319475328460011505</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر محسن اديب حاج باقری (دانشيار)، گروه پرستاری داخلی جراحی ، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان ، بلوار قطب راوندی، کاشان</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير آموزش گروهی در دوران بارداری بر آگاهی و نگرش و انتخاب نوع زايمان در زنان نخست‌زا</title_fa>
	<title>The Effect of Prenatal Group Education on Knowledge, Attitude and Selection of Delivery Type in Primiparous Women</title>
	<subject_fa>ساير موارد</subject_fa>
	<subject>other</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: يکی از دلايل افزايش عمل سزارين، عدم آگاهی مادران در انتخاب نوع زايمان است. بدين منظور، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش گروهی در دوران بارداری بر آگاهی و نگرش و انتخاب نوع زايمان در زنان نخست‌زا مراجعه‌‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی قائم‌شهر صورت گرفت.
روش‌ها: اين مطالعه از نوع نيمه تجربی بود. تعداد 170 خانم باردار نخست‌زا که هيچ ممنوعيتی برای زايمان طبيعی نداشتند، انتخاب شدند. نمونه‌گيری چند مرحله‌ای و مبتنی بر هدف بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه بود. زمان شروع آموزش از پايان هفته 27 حاملگی در نظر گرفته شد و با فواصل منظم تا انتهای بارداری ادامه يافت. پرسشنامه‌ها يک بار قبل از آموزش و يک بار بعد از آموزش به عنوان پيش‌آزمون و پس‌آزمون توسط واحدهای پژوهشی تکميل شدند. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و آمارهای توصيفی و آزمون‌های t، ويل‌کاکسون و Z استفاده شد.
نتايج: تفاوت آماری معنی‌داری بين آگاهی و نگرش زنان پس از آموزش نسبت به قبل از آن ديده شد. انتخاب نوع زايمان طبيعی، قبل و بعد از آموزش در ارجحيت بود، ولی پيگيری عملکرد زنان نشان داد که فقط 6/57 درصد آنها نوع زايمان طبيعی انتخاب برگزيدند. در حقيقت، قبل از آموزش، 8/61 درصد و بعد از آن 6/80 درصد زنان، زايمان طبيعی را انتخاب کرده بودند.
نتيجه‌گيری: آموزش در دوران بارداری در کاهش انتخاب سزارين مؤثر است. ايجاد امکانات و ترويج روش‌های مختلف زايمان کم‌درد و آموزش کارکنان زايشگاه برای انجام زايمان طبيعی مورد انتظار است.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Lack of knowledge about choosing delivery type in mothers, is one of the reasons for the increase in the number of cesarean section. Therefore, this study was performed to determine the effect of prenatal group education on knowledge, attitude and delivery type selection in primiparous women who referred to Qaemshahr Health Care Center.
Methods: In this quasi-experimental study, 170 primiparous women who had no limitation for having normal delivery were selected. The sampling was multistage and purposeful. Data gathering tool was a questionnaire. Education was started at the 27th week of gestational age and continued to the end of pregnancy in regular intervals. The questionnaires were filled by study samples before and after education as pre-test and post-test). Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics, t-test, Vilcoxon, and Z tests.
Results: A significant difference was observed in women's knowledge and attitude, before and after education. Normal delivery was women's preferable choice before and after education, but, following up their performance, showed that only 57.6% chose normal delivery in practice. In fact, 61.8% of women before and 80.6% of them after education, chose normal delivery. 
Conclusion: Prenatal education is effective in reducing the rate of caesarean section. It is recommended to provide more facilities regarding different methods of low-pain deliveries and also educate labor room staffs for normal delivery.

</abstract>
	<keyword_fa>آموزش گروهی، دوران بارداری، آگاهی، نگرش، انتخاب، نوع زايمان، زنان نخست‌زا.</keyword_fa>
	<keyword>Group education, Pregnancy period, Knowledge, Attitude, Choice, Delivery type, Primiparous women.</keyword>
	<start_page>124</start_page>
	<end_page>130</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-796-3&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Maryam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tofighi Niaki</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مريم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>توفيقی نياکی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mtniaki@gmail.com</email>
	<code>700031947532846008190</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, Head of Midwifery Department, Sari Islamic Azad University, 7th kilometer of Jaddeh Darya, Firoozkandeh, Sari, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مريم توفيقی نياکی (مربی)، مدير گروه مامايی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، کيلومتر 7 جاده دريا، فيروزکنده، ساری</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fereshteh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Behmanesh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فرشته</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بهمنش</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>f24farzan@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008218</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, Department of Midwifery, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>فرشته بهمنش (مربی)، گروه مامايی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fatemeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mashmuli</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مشمولی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hasti_10025@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008219</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>BS in Midwifery, Masjed Saboori Clinic, Qaemshahr Health Care Center, Qaemshahr, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa> فاطمه مشمولی کوتنايی، کارشناس مامايی درمانگاه مسجد صبوری، مرکز بهداشت شهرستان قائم‌شهر </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hassan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Azimi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عظيمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hassan_azimu@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008220</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, School of Economic Sciences, Mazandaran University, Mazandaran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>حسن عظيمی اوريمی (مربی) کارشناس ارشد آمار)، دانشکده علوم اقتصاد و اداری دانشگاه مازندران </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير تدريس بسته فراشناختی بر خودراهبری در يادگيری دانشجويان مدارک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</title_fa>
	<title>The Effect of Teaching Meta-cognition Package on Self-Directed Learning in Medical Records Students of Isfahan University of Medical Sciences</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: تغيير و تحولات سريع در عرصه علم و دانش، نياز مبرم نظام‌های آموزش عالی را به فراگيران خودراهبر و مستقل ضروری می‌سازد. هدف اين پژوهش تعيين ميزان تأثير تدريس بسته فراشناختی بر خودراهبری در يادگيری دانشجويان مدارک پزشکی بود.
روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربی دو گروهی با پيش‌آزمون و پس‌آزمون، 24 نفر از دانشجويان پسر و دختر رشته مدارک پزشکی بطور غير تصادفی به عنوان نمونه انتخاب، و به صورت تصادفی و بطور مساوی در دو گروه تجربی و شاهد قرار گرفتند. بسته فراشناختی محقق‌ساخته در شش جلسه دو ساعته برای گروه تجربی به شيوه توضيحی همراه با پرسش و پاسخ تدريس شد. ابزار گرد‌آوری اطلاعات، مقياس خوددرجه‌بندی يادگيری خودراهبر ويليامسون بود. داده‌ها با استفاده از شاخص‌های آمار توصيفی (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحليل کوواريانس) و با نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: ميانگين نمرات کل خودراهبری در يادگيری و زيرمقياس‌های آن در گروه تجربی در پس‌آزمون نسبت به پيش‌آزمون افزايش يافت.
نتيجه‌گيری: تدريس بسته فراشناختی در افزايش نمره کل خودراهبری در يادگيری و زيرمقياس‌های آن تأثير دارد.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: The ongoing rapid changes in science bring about the need of higher education to indepen-dent and self-directed learners. This study seeks the effect of meta-cognition package training on self-directed learning in medical records students.
Methods: In this quasi-experimental study using two group design with pre-test and post-test, 24 female and male medical records students were selected not randomly. Then, they were assigned randomly to two groups of control and experiment. A researcher made meta-cognition package was taught to the experiment group during 6 two-hour sessions using explanatory method along with question and answer. Data gathering instrument was Williamson self-rating self directed learning scale. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics indices (mean and standard deviation) and inferential statistics (Covariance analysis).
 Results: The mean score of self-directed learning and its subscales in the experiment group, demonstrated the increase in post-test compared to that of pre-test.
Conclusion: Teaching meta-cognition package was effective in the enhancement of the total score of self-directed learning and its subscales.
</abstract>
	<keyword_fa> تدريس، بسته فراشناختی، خودراهبری، يادگيری، حل مسأله، تفکر انتقادی</keyword_fa>
	<keyword>Teaching, Meta-cognition, Self-directed, Learning, Problem solving, Critical thinking.</keyword>
	<start_page>131</start_page>
	<end_page>140</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-798-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Maryam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Gordanshekan</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مريم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>گردان‌شکن</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>maryam.gordanshekan@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846007597</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation> MS in Educational Planning, Khorasgan Islamic Azad University, Arghavanieh St, Isfahan, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>مريم گردان‌شکن (کارشناس ارشد برنامه‌ريزی آموزشی)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، کد پستی 49589-81994، کوی حسين‌زاده، خيابان کاخ، خيابان جی، اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad Hossein </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Yarmohammadian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدحسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>يارمحمديان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>yarmohamadian@mng.mui.ac.ir</email>
	<code>700031947532846007598</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Health Management and Economic Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر محمدحسين يارمحمديان (دانشيار)، مرکز مطالعات، تحقيقات و اقتصاد سلامت، دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sima</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ajami</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيما</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عجمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ajami@mng.mui.ac.ir</email>
	<code>700031947532846007599</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>³ Associate Professor, Department of Medical Records, School of Management and Medical Informatics, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>و دکتر سيما عجمی (دانشيار)، گروه مدارک پزشکی (ajami@mng.mui.ac.ir) دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>سبک‌های يادگيری دانشجويان پزشکی</title_fa>
	<title>Medical Students' Learning Styles</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: آگاهی از نوع سبک يادگيری دانشجويان می‌تواند روش‌های آموزشی را متناسب با سبک يادگيری دانشجويان تغيير داده و موجب بازده آموزشی بالاتر شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی سبک‌های يادگيری دانشجويان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصيلی 88-1387 بود.
روش‌ها: اين مطالعه توصيفی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصيلی 88-1387 انجام شد. نود نفر از دانشجويان پزشکی با استفاده از روش نمونه‌گيری تصادفی ساده به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده اين پژوهش، پرسشنامه سبک‌های يادگيری VARK بود. برای تحليل نتايج از نرم‌افزار SPSS و روش‌های آماری توصيفی و استنباطی استفاده گرديد.
نتايج: دانشجويان رشته‌های پزشکی از سبک‌های يادگيری مختلفی استفاده می‌کنند بطوری که سبک يادگيری ترجيحی اکثر دانشجويان پزشکی با نمره 87/6±26/39 سبک ديداری بود. دانشجويان دختر و پسر سبک‌های يادگيری متفاوتی داشتند.
نتيجه‌گيری: ارتقای کيفيت آموزش، در طراحی و ارائه آموزش ايجاب می‌کند که به سبک يادگيری فراگيران توجه شود. به اساتيد و طراحان آموزش پيشنهاد می‌گردد از رسانه‌ها و فناوری‌های گوناگون استفاده کنند.
</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Considering students' learning styles may change teaching methods in accordance with their learning styles and consequently improve the educational outcome. The aim of this study was to investigate learning styles of medical students in Isfahan University of Medical Sciences. 
Methods: This descriptive study was performed during the academic year of 2008-2009 in Isfahan Univer-sity of Medical Sciences. Ninety medical students were selected through random sampling method as study samples. VARK learning style inventory was used as the research tool. Data was analyzed by SPSS software using descriptive and inferential statistics. 
Results: Medical students use different learning styles. The most preferable one among them was visual learning style with the score of 39.26±6.87. The learning style of Male and female students were different.
Conclusion: Improving educational quality requires for paying attention to learning style in teaching and educational technology. Teachers and educational technologists are recommended to make use of media and various technologies. 
</abstract>
	<keyword_fa>سبک‌های يادگيری، پرسشنامه وارک، دانشجويان، علوم پزشکی، آموزش.</keyword_fa>
	<keyword>Learning Styles, VARK Inventory, Students, Medical Sciences, Education.</keyword>
	<start_page>141</start_page>
	<end_page>147</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-798-3&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Narjess</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نرجس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> امينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>narjesamini@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846007457</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Master in Educational Planning, School of Educational Sciences and Psychology, The University of Isfahan, Hezarjarib St, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>نرجس امينی (کارشناس ارشد برنامه‌ريزی آموزشی)، دانشکده علوم تربيتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Bibi Eshrat </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zamani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بی‌بی‌عشرت</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>nhdzamani@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846007458</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, School of Educational Sciences and Psychology, The University of Isfahan, Isfahan, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر بی‌بی‌عشرت زمانی، استاديار دانشکده علوم تربيتی و روان‌شناسی </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Yasamin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Abedini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ياسمين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عابدينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>700031947532846007459</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, School of Educational Sciences and Psychology, The University of Isfahan, Isfahan, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa> دکتر ياسمين عابدينی، استاديار دانشکده علوم تربيتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير آموزش‌های شناختی- رفتاری بر بهبود کيفيت زندگی بيماران قلبی</title_fa>
	<title>The Effect of Cognitive-Behavioral Therapy on the Improvement of Cardiac Patients' Life Quality</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: با توجه به اهميت کيفيت زندگی در بيماری های مزمن، و نقش آموزش در بهبود آن، اين پژوهش با هدف بررسی تأثير آموزش‌های شناختی- رفتاری بر بهبود کيفيت زندگی بيماران قلبی- عروقی در شهر اصفهان انجام شد.
روش‌ها: در اين پژوهش تجربی، نمونه مورد مطالعه 56 نفر از بيماران مراجعه‌کننده به بيمارستان چمران و مرکز تحقيقات قلب و عروق اصفهان بودند که به صورت تصادفی گزينش، و با روش تخصيص تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد تقسيم شدند. گروه تجربی در طی هشت جلسه دو ساعته، به صورت گروهی، آموزش ديدند. هر دو گروه آزمودنی‌ها پرسشنامه کيفيت زندگی مک‌نيو ويژه بيماران قلبی را قبل از شروع آموزش و دو هفته پس از پايان آموزش تکميل نمودند. برخی اطلاعات جمعيت‌شناختی آزمودنی‌ها نيز به همراه پرسشنامه اصلی جمع‌آوری شد.تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و از طريق آزمون‌های آماری، t مستقل، مجذور کای و کولموگروف اسميرينف و تحليل کواريانس انجام شد.
نتايج: آموزش‌های شناختی- رفتاری با شاهد اثر احتمالی پيش‌آزمون در سه خرده مقياس کيفيت زندگی و نمره کل کيفيت زندگی تأثير معنی‌دار داشت.
نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد بهره‌گيری از مداخلات شناختی- رفتاری شيوه مناسبی برای بهبود کيفيت زندگی بيماران قلبی در کنار ساير درمان‌های پزشکی می‌باشد.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Considering the significance of life quality in chronic diseases and the role of education in its improvement, this study was performed to investigate the effect of cognitive-behavioral therapy on improving the life quality of cardiovascular patients in Isfahan city.
Methods: In this experimental study, 56 patients who referred to Chamran Hospital and Isfahan Cardiovas-cular Research Center were randomly selected and assigned to two groups of experiment and control. The experiment group was trained in 8 group sessions, each session taking 2 hours. Both groups received Mc New life quality questionnaire for cardiac patients before and two weeks after education. Some demographic data was also gathered along with the questionnaire. Data was analyzed by SPSS software using statistical tests such as independent t-test, chi², and covariance analysis.
Results: With observing the possible effect of pretest, cognitive-behavioral therapy had a significant effect on the total score of life quality and its three subscale 
Conclusion: It seems that, along with other medical therapies, making use of cognitive-behavioral interven-tions is an appropriate method for improving the life quality of cardiovascular patients. 
</abstract>
	<keyword_fa>آموزش، شناختی- رفتاری، بيماری‌های قلبی- عروقی، کيفيت زندگی.</keyword_fa>
	<keyword>Education, Cognitive-Behavioral, Cardiovascular diseases, Quality of life.</keyword>
	<start_page>148</start_page>
	<end_page>153</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-315&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Zohreh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khayam Nekouei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خيام نکويی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>khayyamnekouei@gmail.com</email>
	<code>700031947532846007544</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>PhD Student of Psychology, Isfahan Branch of Science and Research, Islamic Azad University, Shadman alley, Saeb St, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa> زهره خيام نکويی (دانشجوی دکترای روان‌شناسی)، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقيقات اصفهان. کوی شادمان، خيابان صائب، اصفهان. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Alireza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Yousefy</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی‌رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>يوسفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>aryousefy@edc.mui.ac.ir</email>
	<code>700031947532846007545</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Medical Education Research Center, Department of Medical Education, Isfahan University of Medical sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر علی‌رضا يوسفی (دانشيار)، مرکز تحقيقات علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Qolamreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Manshaee</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلام رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>منشئی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>smanshaee@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846007546</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology, School of Psychology, Islamic Azad University, Naein Branch</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر غلام‌رضا منشئی (استاديار)، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نائين </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>درک خودکارآمدی دانشجويان رشته‌های توان‌بخشی از شايستگی بالينی و مقايسه آن با ارزشيابی مربيان بالينی</title_fa>
	<title>Rehabilitation Sciences Students' Perception from Clinical Self-Efficacy Compared to Evaluation by Clinical Teachers</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: ارتباط نزديک بين شايستگی بالينی و مفهوم کيفيت مراقبت باعث شده است شايستگی بالينی در ارزشيابی دانشجويان رشته‌های آموزشی علوم پزشکی، از جايگاه منجصر به فردی برخوردار باشد. اين مطالعه با هدف بررسی و مقايسه درک خودکارآمدی دانشجويان نسبت به شايستگی بالينی در آغاز و پايان دوره آموزش بالينی و مقايسه آن با ارزيابی مربيان از قابليت‌های بالينی دانشجويان انجام گرفت.
روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصيفی- همبستگی و مقطعی است که بر روی کليه دانشجويان رشته‌های فيزيوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و مددکاری دانشگاه علوم بهزيستی و توان‌بخشی به روش سرشماری به اجرا در آمد. داده‌ها در دو مقطع از برنامه آموزشی يعنی ترم چهارم و ترم هشتم از طريق پرسشنامه محقق‌ساخته جمع‌آوری گرديد. داده‌ها با آزمون‌های آماری t مستقل و آناليز واريانس، تحليل شدند.
نتايج: ميانگين نمره درک خودکارآمدی از شايستگی بالينی برای دانشجويان تمام رشته‌ها در محدوده متوسط (100-51) بود. ميانگين نمره درک خودکارآمدی کلی دانشجويان تمامی رشته‌ها در ترم هشتم بطور معنی‌داری بيشتر از ترم چهارم بود. ضريب همبستگی بين ارزيابی مربيان و درک خودکارآمدی بالينی دانشجويان در حد 04/0=r و غير معنی‌داربود.
نتيجه‌گيری: خود ارزيابی دانشجويان نسبت به شايستگی بالينی می‌تواند اطلاعات ارزشمند و مکملی را در ارزشيابی دانشجويان علوم پزشکی فراهم آورد. تنظيم اهداف آموزشی متناسب با نياز دانشجويان و هماهنگ با نظر اساتيد و اتخاذ راهبردهای کيفی ارزشيابی آموزشی با تأکيد بر درک خودکارآمدی دانشجويان می‌تواند منجر به ارتقای کيفی فرايندهای آموزشی دانشگاهی گردد.
</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Due to the close association between clinical competency and the quality of care concept, clinical competency has a special place in evaluating medical sciences students. This study was performed to investigate perceived clinical self-efficacy among students at the beginning and end of clinical education course and compare it to teachers' evaluation of students’ clinical competencies. 
Methods: This descriptive correlational cross-sectional study performed on all students of physiotherapy (PT), occupational therapy (OT), speech therapy (ST), and social working (SW) in Social Welfare and Rehabilitation Sciences University. Data was gathered using a researcher made questionnaire distributed at two points, once at the 4th semester and once again at the 8th semester. Data was analyzed using independent t-test and variance analysis.
Results: The mean of perceived clinical self-efficacy was in the range of 51-100 for students of all disciplines. The mean score of overall perceived self-efficacy of all students in all disciplines was significantly higher in the 8th semester compared to that of the 4th semester. The correlation coefficient between teachers' evaluation and students' perception from their own clinical self-efficacy was insignificant (r=0.04).
Conclusion: Students' self-evaluation of clinical competency could provide valuable and complementary information for evaluating medical sciences students. Setting educational objectives according to students' needs and faculty members’ viewpoints as well as adopting qualitative strategies for educational evaluation and emphasizing on self-efficacy perception in students, may lead to qualitative improvement of educational procedures.

</abstract>
	<keyword_fa>درک، خودکارآمدی، شايستگی بالينی، دانشجويان توان‌بخشی، ارزشيابی، مربيان بالينی</keyword_fa>
	<keyword>Perception, Self-efficacy, Clinical Competency, Rehabilitation students, Evaluation, Clinical teachers.</keyword>
	<start_page>155</start_page>
	<end_page>163</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-798-5&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Farahnaz</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فرحناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>f.mohammadi@uswr.ac.ir</email>
	<code>700031947532846008191</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Nursing Education, Social Welfare and Rehabilitation Sciences University, Koodakyar, Evin, Tehran, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa> دکتر فرحناز محمدی (استاديار)، گروه آموزشی پرستاری، دانشگاه علوم بهزيستی و توان‌بخشی، کودکيار، اوين، تهران. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad Ali </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hosseini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa> محمدعلی </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mahmaimy@uswr.ac.ir</email>
	<code>700031947532846008221</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Nursing Education, Social Welfare and Rehabilitation Sciences University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر محمدعلی حسينی (استاديار)، گروه آموزشی پرستاری، دانشگاه علوم بهزيستی و توان‌بخشی </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير آموزش مهارت‌های ارتباطی به شيوه بازخورد ويدئويی بر قابليت بالينی کارورزان</title_fa>
	<title>The Effect of Communication Skills Training through Video Feedback Method on Interns\' Clinical Competency</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: با وجود توافق کلی بر مفيد بودن آموزش مهارت‌های ارتباطی، چالش‌های روش شناختی در زمينه روش آموزش اين مهارت‌ها وجود دارد. اين مطالعه به منظور مقايسه تأثير آموزش مهارت‌های ارتباطی به روش بازخورد ويدئويی بر بهبود قابليت بالينی با روش مرسوم سخنرانی انجام گرفته است.
روش‌ها: اين مطالعه از نوع نيمه تجربی، آينده‌نگر و دو سو کور در سال 1384 در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بر روی دو گروه 20 نفری از کارورزان انجام شد. هر دو گروه ابتدا آموزش به روش سخنرانی ديدند و بلافاصله از آنها امتحان OSLER (Objective Structured Long Examination Record) به عمل آمد. سپس برای گروه تجربی گارگاه بازخورد ويدئويی اجرا شد و دو ماه بعد برای هر دو گروه همان امتحان اجرا شد. نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های من- ويتنی و ويل‌کاکسون و مجذور کای تحليل گرديد.
نتايج: دو گروه از نظر جنس، سن و ماه کارورزی تفاوت آماری معنی‌دار نداشتند. نمرات OSLER-I در هر دو گروه تفاوتی معنی‌دار نداشت، ولی تفاوت نمرات OSLER-II معنی‌دار بود. تفاوت نمرات OSLER-I با OSLER-II در گروه تجربی معنی‌دار و در گروه شاهد بدون معنی بود. مهارت در گرفتن شرح حال، انجام معاينه فيزيکی و تشخيص و درمان در گروه تجربی، قبل و بعد از شرکت در کارگاه تفاوت معنی‌دار داشت.
نتيجه‌گيری: آموزش مهارت‌های ارتباطی به روش بازخورد ويدئويی سبب ارتقای توانايی کارورزان در گرفتن شرح حال، انجام معاينه فيزيکی و افزايش صحت تشخيص و درمان می‌شود. ضمن تأکيد بر لزوم آموزش مهارت‌های ارتباطی، روش باز خورد ويدئويی می‌تواند به عنوان يک روش آموزشی مورد توجه قرار گيرد.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: There are methodological challenges on the subject of communication skills training despite general agreement on its advantages. This study was performed to compare the effect of communication skills training through video feedback with the usual method of lecture. 
Methods: This quasi-experimental double-blind prospective study was performed on two groups of 20 interns in the year 2005 in Isfahan University of Medical Sciences. First, both groups received education through lecture and immediately were tested by OSLER (Objective Structured Long Examination Record). Then the video feedback was played for the experiment group. Two months later, the same examination was performed for the both groups. The result was analyzed by SPSS software using Mann–Whitney, Wilcoxon, and chi² tests. 
Results: No significant difference was observed between two groups considering gender, age, and the number of internship months. Scores achieved on OSLER-I revealed no significant difference between the two groups but, the discrepancy in OSLER-II was significant. The difference between scores of OSLER-I and OSLER-II was significant in the experiment group and insignificant in the control group. A significant difference was discovered in history-taking skill, physical examination, diagnosis, and treatment, before and after participation in the workshop in the experiment group.
Conclusion: Communication skills training through video feedback improved interns' skills for history-taking and physical examination. It also enhanced the accuracy of diagnosis and treatment. Emphasizing on necessity of communication skills training, it is also recommended to pay attention to advantages of video feedback method as an educational approach.

</abstract>
	<keyword_fa>مهارت‌های ارتباطی، بازخورد ويدئويی، قابليت بالينی، مهارت‌های بالينی، آموزش</keyword_fa>
	<keyword>Communication skills, Video feedback, Clinical competency, Clinical skills, Education.</keyword>
	<start_page>164</start_page>
	<end_page>170</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-339-6&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Esmaeel</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Managheb</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اسماعيل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مناقب</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>esmanagheb@yahoo.com</email>
	<code>7000319475328460015079</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation> Assistant Professor, Department of Community Medicine, Jahrom University of Medical Sciences, Jahrom, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر سيد اسماعيل مناقب (استاديار)، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ahmadreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zamani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>احمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> زمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>zamani@med.mui.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460015080</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Department of Community Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر احمدرضا زمانی (دانشيار)، گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی  دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Behzad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Shams</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهزاد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شمس</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>shams@med.mui.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460015081</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Associate Professor, Department of Pediatrics, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر بهزاد شمس (دانشيار)، گروه اطفال دانشکده پزشکی   دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ziba</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Farajzadegan</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زيبا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فرج‌زادگان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>farajzadegan@med.mui.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460015082</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Department of Community Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر زيبا فرج‌زادگان (دانشيار)، گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی   دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>آموزش بر پايه حل مسأله: تجربه يک شيوه جديد آموزش در دندان‌پزشکی</title_fa>
	<title>Problem Based Learning: An Experience of a New Educational Method in Dentistry</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: با عنايت به ضرورت درگيری فعال دانشجويان دندان‌پزشکی در يادگيری مباحث درمانی و به منظور تعميق هر چه بيشتر يادگيری آنان، اين مطالعه با هدف ارزيابی روش آموزش برپايه حل مسأله و مقايسه آن با روش‌های تدريس سنتی در درس ارتودنسی دانشجويان دندان‌پزشکی انجام شد.
روش‌ها: اين مطالعه به صورت مداخله‌ای در 64 دانشجوی سال پنجم دندان‌پزشکی در سال 87-1386 انجام شد. پس از انتخاب و توجيه اساتيد گروهيار، يک راهنما برای يکنواخت‌سازی شيوه اجرا در اختيار آنان قرار گرفت. پس از توجيه دانشجويان در مورد روش آموزش بر پايه حل مسأله، گروه‌ها مشخص شدند. مراحل چهارگانه آموزش بر پايه حل مسأله اجرا گرديد. يک پيش‌آزمون برای ارزيابی نگرش و ميزان رضايت‌مندی آنان از روش تدريس سنتی سخنرانی به عمل آمد. يک پس‌آزمون، ميزان نگرش و رضايت‌مندی آنان از روش به کار رفته را ارزيابی کرد. حيطه‌های اين روش با مقياس ليکرت پنج‌تايی سنجيده شد. تجزيه و تحليل نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS، آمار توصيفی و استنباطی انجام گرفت.
نتايج: معدل نمرات کسب شده از سقف پنج، در حيطه سازمان‌دهی مطالب (75/0±41/3)، انگيزه درونی (7/0±41/3)، حيطه تناسب تکاليف (53/0±38/3) و حيطه تناسب روش ارزشيابی (17/1±67/3) بود. ميانگين نمره رضايت 14 از 20، موافقت بالاتر از حد متوسط را نشان داد.
نتيجه‌گيری: روش آموزش بر پايه حل مسأله در تدريس دانشجويان دندان‌پزشکی، با تقويت انگيزه درونی دانشجو و افزايش کيفيت آموزش و يادگيری پايدار، می‌تواند مفيد باشد.

</abstract_fa>
	<abstract>
Introduction: Considering the necessity of dentistry students' involvement in learning treatment topics and, in order to achieve deeper learning, this study was performed to evaluate problem based learning method and compare it to traditional method of teaching orthodontics to dentistry students. 
Methods: This interventional study was performed on 64, fifth year dentistry students in 2007-2008 academic years. After selection and orientation of tutors, a trainer helped them to adjust to the new method. After orientation of students about PBL method, the groups were identified and the PBL method was performed in four steps. A pretest was taken from students to assess their attitude and satisfaction about traditional method of lecture. Then, A post-test evaluated their attitude toward and satisfaction with the new method. The domains of this method were assessed by 5 point Likert scale. Results were analyzed by SPSS software using descriptive and inferential statistics. 
Results: The average of achieved scores out of the total score of five was as so in areas of material organization (main subjects) (3.41±0.75), internal motivation (3.41±0.7), assignments appropriateness (3.38±0.53), and suitability of evaluation method (3.67±1.17). The mean of satisfaction score was 14 out of the total score of 20 which demonstrates agreement higher than average.
Conclusion: By promoting learner's internal motivation, enhancing the quality of education, and, increasing continuous learning, PBL method could prove useful in teaching dentistry students.
</abstract>
	<keyword_fa>آموزش بر پايه حل مسأله، دانشجو، دندان‌پزشکی، آموزش، يادگيری</keyword_fa>
	<keyword>Problem Basel Learning (PBL), Student, Dentistry, Education, Learning.</keyword>
	<start_page>171</start_page>
	<end_page>179</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-798-8&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Ladan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zarshenas</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>لادن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زرشناس</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>zarshenasster@gmail.com</email>
	<code>700031947532846008193</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>PhD Student of Nursing, Hazrate Fateme School of Nursing and Midwifery, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>لادن زرشناس (دانشجوی دکترای پرستاری)، دانشکده پرستاری و مامايی حضرت فاطمه (س)، دانشگاه علوم پزشکی شيراز </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shahla</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Momeni Danaei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شهلا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مؤمنی دانايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>smomenidanaei@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008225</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Orthodontic Research Center of School of Dentistry, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر شهلا مؤمنی دانايی (دانشيار)، مرکز تحقيقات ارتودنسی دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Morteza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Oshagh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مرتضی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عشاق</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>morteza_oshagh@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008226</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Orthodontic Research Center of School of Dentistry, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر مرتضی عشاق (دانشيار)، مرکز تحقيقات ارتودنسی دانشکده دندان‌پزشکی  دانشگاه علوم پزشکی شيراز</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Parissa</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Salehi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پريسا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صالحی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>salehi_p@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008227</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Orthodontic Research Center of School of Dentistry, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa> دکتر پريسا صالحی (دانشيار)؛ مرکز تحقيقات ارتودنسی دانشکده دندان‌پزشکی  دانشگاه علوم پزشکی شيراز</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>آگاهی کارورزان پزشکی يزد نسبت به احکام شرعی و قانونی حيطه پزشکی</title_fa>
	<title>Yazd Medical Interns' Knowledge on Legal Rules and Religious Orders in Medicine</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: دانشجويان و کارورزان پزشکی علاوه بر انجام معاينه دقيق و مشاهدات عينی، لازم است از احکام شرعی و قوانين مربوط به آنها آگاهی داشته باشند. اين مطالعه با هدف بررسی آگاهی کارورزان يزد نسبت به احکام شرعی و قانونی حيطه پزشکی صورت گرفته است.
روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی، نظرات 120 نفر کارورز پزشکی در مراکز آموزشی و درمانی يزد که به روش سرشماری وارد مطالعه شده بودند، در زمينه احکام شرعی و قانونی از طريق پرسشنامه پژوهشگرساخته جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری توصيفی و مجذور کای تجزيه و تحليل گرديد.
نتايج: چهارده و سه دهم درصد کاروزان نسبت به احکام شرعی و قانونی آگاهی داشتند که نسبت به احکام قانونی 8/11 درصد و احکام شرعی 6/14 درصد بود و 72 درصد طی خدمت خود با مسأله‌ای روبرو شده‌اند که قوانين مربوط به آن را نمی‌دانستند و 2/83 درصد معتقد بودند که آموزش‌های دوره پزشکی پاسخ بسياری از سؤالات را نمی‌دهد. سطح آگاهی با هيچ کدام از مشخصات دموگرافيک ارتباط معنی‌داری نداشت.
نتيجه‌گيری: آگاهی کارورزان نسبت به احکام شرعی و قانونی در سطح متوسط قرار دارد. افزايش محتوی درسی دانشجويان در زمينه مباحث اخلاق پزشکی و مسائل مرتبط با آن پيشنهاد می‌گردد.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: In addition to precise physical examination and objective observations, it is necessary for students and interns to be knowledgeable about the rules and religious orders in medicine. This study was performed to investigate Yazd interns' knowledge on religious orders and legal rules in medicine.
Methods: In this descriptive study performed in educational health centers of Yazd, 120 interns selected through census sampling were asked about religious orders and legal rules in medicine using a researcher made questionnaire. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics and chi² test.
Results: Fourteen point three percent of interns had knowledge about religious orders and legal rules Among which, 11.8% had knowledge about legal rules and 14.6 about religious orders. Seventy two percent had faced with cases about which did not know the related rules. Eighty three point two percent believed that academic courses of medical education did not provide enough information to resolve many problems. Level of their knowledge showed no significant relationship with demographic features.
Conclusion: Interns' knowledge about religious orders and legal rules was in an average level. It is recommended to increase the content of medical curriculum regarding medical ethics and related issues.
</abstract>
	<keyword_fa>کارورزان پزشکی، احکام شرعی، احکام قانونی، آگاهی، حيطه پزشکی</keyword_fa>
	<keyword>Medical interns, Religious orders, Legal rules, Knowledge, Medicine.</keyword>
	<start_page>184</start_page>
	<end_page>189</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-798-9&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Ehsan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Fotuhi Ardekani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>احسان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فتوحی اردکانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>dr_ehsan_fotouhi@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008194</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Medical Student, Islamic Azad University, Yazd Branch, Yazd, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>احسان فتوحی اردکانی (دانشجوی پزشکی   دانشکده پزشکی علی بن ابی‌طالب (ع)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد يزد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Salehi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> صالحی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>msalehi@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008228</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Internal Medicine, Ali-ebn-Abitaleb School of Medicine, Islamic Azad University, Yazd Branch, Yazd, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر محمد صالحی (استاديار)گروه داخلی   دانشکده پزشکی علی بن ابی‌طالب (ع)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد يزد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Nasrollah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bashardoost</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نصر الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بشردوست</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>profbashardoost@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008229</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Professor, Department of Statistics and Epidemiology, Ali-ebn-Abitaleb School of Medicine, Islamic Azad University, Yazd Branch, Yazd, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر نصرالله بشردوست (استاد)، گروه آمار و اپيدميولوژی    دانشکده پزشکی علی بن ابی‌طالب (ع)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد يزد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shiva</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Yasini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شيوا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ياسينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>shiva_9963@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008230</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Medical Student, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran,</affiliation>
	<affiliation_fa>شيوا ياسينی، دانشجوی پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد  </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hamidreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Soltani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سلطانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hrsgmed@yahoo.com</email>
	<code>700031947532846008231</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Member of Scientific Committee of Ali-ebn-Abitaleb School of Medicine, Islamic Azad University, Yazd Branch, Yazd, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa> حميدرضا سلطانی، عضو انجمن علمی دانشکده پزشکی علی بن ابی‌طالب (ع)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد يزد</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>عوامل مؤثر بر ارزشيابی دانشجو از استاد: مقايسه ديدگاه اساتيد با دانشجويان</title_fa>
	<title>Factors Affecting Students\' Evaluation of Teachers: Comparing Viewpoints of Teachers and Students</title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research article</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: ارزشيابی استاد به روش‌های مختلفی اندازه‌گيری می‌شود اما غالب‌ترين روش در کشور ما، ارزشيابی استاد توسط دانشجو است که بسيار مورد بحث است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه ديدگاه اساتيد و دانشجويان در مورد عوامل مؤثر بر ارزشيابی دانشجو از استاد انجام شد.
روش‌ها: اين مطالعه به صورت توصيفی- مقطعی در نيمه دوم سال 87-86 در دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد و 95 نفر از اساتيد و 379 نفر دانشجويان روزانه اين دانشکده به صورت نمونه‌گيری آسان مقطعی از زمان، مورد مطالعه قرار گرفتند. نظرات آنان توسط دو پرسشنامه پنج قسمتی مجزا جمع‌آوری شد. پرسشنامه‌ها به صورت جمع‌ايفا برای دانشجويان و خودايفا برای اساتيد توزيع و گردآوری گرديد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS به صورت توزيع فراوانی، و آزمون t مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
نتايج: اختلاف معنی‌داری بين ديدگاه اساتيد و دانشجويان در مورد ميانگين نمرات عوامل تأثيرگذار مرتبط با خصوصيات فردی- شخصيتی استاد، فعاليت‌های آموزشی مدرس، برخی شرايط آموزشی، عوامل مرتبط با دانشجو وجود نداشت ولی ميانگين نمرات اساتيد و دانشجويان در مورد عوامل تأثيرگذار مرتبط با واحد کارآموزی بر ارزشيابی استاد اختلاف آماری معنی‌داری داشت. فاکتورهای غير مرتبط با کيفيت آموزش استاد از قبيل آسان‌گيری استاد، آسان بودن سؤالات امتحانی، ميزان علاقه به رشته تحصيلی، ميزان علاقه به استاد را در ارزشيابی استاد بسيار مهم دانستند.
نتيجه‌گيری: از نظر اساتيد و دانشجويان عوامل متعددی در ارزشيابی استاد حائز اهميت است که بجز عامل مرتبط با کارآموزی، در ساير موارد، بين دو گروه توافق نظر وجود دارد. بنابراين، ارزشيابی به کمک دانشجويان می‌تواند شاخص گرانبهايی برای ارزشيابی عملکرد استاد باشد. لازم است به عوامل غير مرتبط به کيفيت آموزش استاد در ارزشيابی استاد توسط دانشجو توجه ويژه شود.

</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Teacher evaluation is carried out through several ways among which the most used method in our country is teacher evaluation by students which is so controversial. This study was performed to compare the viewpoints of teachers and students about factors affecting teacher evaluation by students.
Methods: This descriptive cross-sectional study was performed in second semester of 2007-2008 academic years, in school of nursing and midwifery of Tehran Medical University. Using convenient sampling method based on time, 95 teachers and 379 students of this school were selected as study samples. Their viewpoints were collected by two separate questionnaires each comprising 5 sections. These questionnaires were distributed among students as group administered and among teachers as self-administered. Data was analyzed by SPSS software using frequency distribution and t-test.
Results: There was no significant difference between the mean score of students' and teachers' viewpoints considering factors related to teachers’ personal features, teacher's educational activities, educational conditions, and factors associated with students. But a significant difference was observed between their mean score regarding factors related to practical course. Students considered factors unrelated to teacher's quality of education such as easy taking, easy examination questions, level of interest in discipline, and level of interest in teacher, very important.
Conclusion: According to teachers' and students' viewpoints, many factors affect teacher evaluation that discounting factors related to practical course, all other factors are adhered by both groups. Therefore, evaluation by students serves as a valuable criterion for teachers' performance. It is necessary to pay attention to the factors unrelated to teacher's quality of education in teacher evaluation by students
</abstract>
	<keyword_fa>ديدگاه، اساتيد، دانشجويان، عوامل مؤثر، ارزشيابی</keyword_fa>
	<keyword>Viewpoint, Teachers, Students, Affecting factors, Evaluation.</keyword>
	<start_page>186</start_page>
	<end_page>195</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-347-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mansooreh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Aliasgharpour</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>منصوره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علی‌اصغرپور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>aliasgha@sina.tums.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460015187</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>منصوره علی‌اصغرپور (مربی)، گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Zahra</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Monjamed</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>منجمد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>(monjamed@sina.tums.ac.ir</email>
	<code>7000319475328460015188</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>زهرا منجمد (مربی)، گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی تهران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Naser </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bahrani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ناصر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بحرانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>naser_bahrani@yahoo.com</email>
	<code>7000319475328460015189</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Instructor, Department of Statistics and Epidemiology, Shaheed Sattari Air University, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa> ناصر بحرانی (مربی)، گروه آمار و اپيدميولوژی، دانشگاه هوايی شيد ستاری </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>پورت‌فوليو(واژه نامه توصيفی)</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>ارزشيابي استاد</subject_fa>
	<subject>Teacher Evaluation</subject>
	<content_type_fa>واژه نامه توصیفی</content_type_fa>
	<content_type>Comprehensive Glossary</content_type>
	<abstract_fa>واژه‌نامه توصيفي

پورت‌فوليو

وحيده حسينی*، سودابه جولايی، منيژه اسکندري


مجله ايرانی آموزش در علوم پزشکی / تابستان 1389؛ 10(2): 196 تا 197.

 
استفاده از پورت‌فوليو به عنوان ابزار يادگيری و سنجش بين حرفه‌های بهداشتی افزايش يافته و مربيان بيشتری برای پايش پيشرفت دانشجو به استفاده از پورت‌فوليو روی آورده‌اند(1تا3).

تعريف پورت‌فوليو
پورت‌فوليو مجموعه مدارکی است که برای نشان دادن توانايی‌های فرد و سير يادگيری وی در طول زمان جمع‌-آوری می‌شود. پورت‌فوليو می‌تواند به يک موضوع خاص اختصاص داشته باشد و يا کل يادگيری‌های فرد را در طول عمر در بر گيرد، هرچند که بنا به نظر کيمبل (به نقل از باتلر) کل اين مجموعه تهيه شده و يا انتخاب مواردی از آن بدون بازتاب تفکر و انديشه ارزشمند نخواهد بود. در واقع، بازتاب و انعکاس تفکر، کل پداگوژی پورت‌فوليو را تقويت می‌کند(4).
تا کنون تعاريف متعدد و متنوعی از پورت‌فوليو ارائه شده است(5و6). اسپنس و الانصاری عقيده دارند که در متون مرتبط با موضوع و بين متخصصين اين زمينه، درک يکسانی از اين اصطلاح وجود ندارد(7). نورث (به نقل از باتلر) به عدم وجود اختلافی که نشان‌دهنده يکسان‌تر شدن احتمالی تعريف اين اصطلاح در طی 2 تا 3 سال گذشته باشد، معتقد نيست(4).
يکی از متداول‌ترين تعاريف پورت‌فوليو، مجموعه شواهدی است که معمولاً کتبی بوده و در برگيرنده فرايند يادگيری و يا محصول نهايی آن، و مدارکی دال بر موفقيت و پيشرفت حرفه‌ای و فردی با ارائه تحليل انتقادی محتويای آن می‌باشد(6).

انواع پورت‌فوليو
تا کنون تقيسم‌بندی‌های مختلفی برای پورت‌فوليو ارائه شده است. بر اساس طبقه‌بندی عده‌ای، دو نوع پورت‌فوليو وجود دارد:
بهترين نمونه کار: اين نوع از پورت‌فوليو، مدارکی دال بر تخصص و توانمندی‌ها ارائه می‌کند و برای ارتقای شغلی، درخواست شغل، ارزشيابی عملکرد سالانه، اعتبار-بخشی و... استفاده می‌شوند.
رشد تحصيلی و پيشرفت: اين نوع از پورت‌فوليو برای پايش پيشرفت در رسيدن به اهداف فردی و حرفه‌ای يادگيری، طراحی می‌شود(8).
باتلر به نقل از زيخنر و ری (Zeichner and Wray) به سه نوع پورت‌فوليو که در متون مورد بحث قرار می‌گيرند، به شرح زير اشاره می‌کند:
پورت‌فوليوی يادگيری که به مستندسازی يادگيری دانشجو در طول زمان می‌پردازد، پورت‌فوليوی معرفی-‌نامه که برای ثبت نام يا تأييد و گواهی‌نامه به کار می‌رود و پورت‌فوليوی نمايشی که دانشجويان برای درخواست استخدام از آن استفاده می‌کنند، پورت‌فوليوی يادگيری و معرفی‌نامه، نشان‌دهنده نمونه کارهايی هستند که ممکن است چندان کامل و عالی نباشند در حالی که پورت-‌فوليوی نمايشی، نشان‌دهنده بهترين فعاليت‌های دانشجو است(4).
بر اساس طبقه‌بندی ديگری، سه نوع مختلف از پورت‌-فوليو عبارتند از: پورت‌فوليويی که نشان‌دهنده سير يادگيری است، پورت‌فوليوی نمايشی که نشان‌دهنده موفقيت تحصيلی يا موفقيت شغلی می‌باشد و پورت‌فوليوی سنجش که بطور اختصاصی برای سنجش يا ارزشيابی طراحی می‌گردد(4).
در تقسيم‌بندی اسميت و تيلما (به نقل از باتلر)، چهار نوع پورت‌فوليو با مقايسه هدف پورت‌فوليو در رابطه با محيط مورد استفاده، وجود دارد: پورت فوليوی سوابق برای گزينش يا ارتقای شغلی، پورت‌فوليوی آموزش برای يادگيری و پيشرفت، پورت‌فوليوی انعکاسی برای خودهدايتی (انتخاب محتويات پورت‌فوليو بر عهده فرد می‌باشد)، و پورت‌فوليوی به‌سازی و پيشرفت فردی(4).
روش‌های مختلف تقسيم‌بندی پورت‌فوليوها بر اهميت تصميم‌گيری در مورد هدف بکارگيری و مخاطب آن تأکيد دارد. به عنوان مثال، پورت‌فوليويی که تغيير و پيشرفت يادگيری دانشجو را نشان می‌دهد، برای درخواست استخدام مناسب نيست و يا پورت‌فوليوی حاوی بهترين نمونه کار، برای سنجش يادگيری تأملی و انعکاسی مناسب نمی‌باشد(4).
در نهايت، می‌توان به دو نوع کاغذی و الکترونيکی از پورت‌فوليوها اشاره کرد: پورت‌فوليوی الکترونيکی، نسخه الکترونيکی پورت‌فوليوهای کاغذی هستند و يک فضای ديجيتالی می‌باشد که ظرفيت ذخيره مطالب شنيداری و ديداری، شامل: نوشته‌ها، تصاوير، ويديو، صوت و... را دارد و به منظور پشتيبانی از انواع فرايندهای پداگوژی و سنجش طراحی شده است(4).
 

منابع
1. Buckley S, Coleman J, Davison I, Khan KS, Zamora J, Malick S, et al. The educational effects of portfolios on undergraduate student learning: a Best Evidence Medical Education (BEME) systematic review. BEME Guide No. 11. Med Teach 2009 Apr 31(4): 282-98.
2. Spickard A 3rd, Gigante J, Stein G, Denny JC. Automatic capture of student notes to augment mentor feedback and student performance on patient write-ups. J Gen Intern Med 2008 Jul 23(7): 979-84.
3. McCready T. Portfolios and the assessment of competence in nursing: a literature review. Int J Nurs Stud 2007 Jan 44(1): 143-51.
4. Butler Ph, A review of the Literature on portfolios and electronic portfolios. eCDF ePortfolio Project, New Zealand. 2006. [citd 2009 may 5]. Available from: http://akoaotearoa. ac. nz/download/ng/file/group-996/n2620-eportfolio-research-report.pdf
5. Lettus MK, Moessner PH, Dooley L. The clinical portfolio as an assessment tool. Nurs Adm Q 2001 Winter 25(2): 74-9.
6. Kear ME, Bear M. Using portfolio evaluation for program outcome assessment. J Nurs Educ 2007 Mar 46(3): 109-14.
7. Spence W, El-Ansari W. Portfolio assessment: practice teachers' early experience. Nurse Educ Today 2004 Jul 24(5): 388-401.
8. Oermann MH. Developing a professional portfolio in nursing. Orthop Nurs 2002 Mar-Apr 21(2): 73-8.




</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa></keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>196</start_page>
	<end_page>197</end_page>
	<web_url>http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-613-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>vahideh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>hosseini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>وحيده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> حسينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>s.vahidehosseini@yahoo.com</email>
	<code>7000319475328460011538</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>tehran.iran</affiliation>
	<affiliation_fa>وحيده حسينی (مربی)، گروه پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، 4 غربی، طبقه 2، ورودی 2، بلوک 22، شهرک آپادانا، تهران. </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>soudabeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>joulaee</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سودابه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> جولايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>sjoolaee@yahoo.com</email>
	<code>7000319475328460011539</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>tehran.iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکتر سودابه جولايی (استاديار)، دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>manijeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>eskandari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>منيژه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> اسکندری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>yasna_eskandari@yahoo.com</email>
	<code>7000319475328460011540</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>tehran.iran</affiliation>
	<affiliation_fa>منيژه اسکندری (مربی)، گروه پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

