مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1380 9 1 gregorian 2001 12 1 1 4 online 1 fulltext

fa آموزش گروهی چند مرحله ای بيماران هپاتيت B پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> هپاتيت B شايعترين علت بيماری انتهايی کبد در کشور ما محسوب می‌شود و حدود 2 درصد از کل جامعه HbsAg مثبت هستند. هپاتيت B به عنوان يک بيماری پر خرج با بروز نسبتا بالا و سطح ناکافی آگاهی جامعه، زمينه نياز به برنامه‌های آموزشی را فراهم می‌کند. در اين مطالعه، اثر آموزش گروهی چند مرحله‌ای بر روی جمعيتی مرکب از بيماران و خانواده آنها بررسی شده‌ است. <strong>روش‌ها</strong> </ br> در اين مطالعه تجربی از طرح يک گروه با پيش آزمون و آزمون نهايی استفاده شده است. نمونه‌ها به صورت غير احتمالی از ميان شرکت‌کنندگان در برنامه آموزش بيماران مبتلا به هپاتيت B انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها از طريق پرسشنامه خودايفا با توزيع در جمع به انجام رسيد. پيش‌آزمون قبل از اجرای آموزش و پس‌آزمون در پايان آموزش انجام گرديد. در پايان پرسشنامه پس آزمون، سوالات نگرش‌سنجی نيز قرار داشت. فراوانی نسبی پاسخ‌های صحيح پيش‌آزمون و پس‌آزمون تعيين شد و نمره هر فـرد نيز در آزمون بر اساس مجموع پاسخهای صحيح محاسبه گرديد. برای محاسبه ملاک قبولی از شيوه ندلسکی و نظرات گروه تحقيق استفاده شد. برای بررسی تفاوت احتمالی پيش‌آزمون و پس‌آزمون، از آزمون t زوج استفاده شد. در تمام موارد p<0.05 به عنوان شاخص معنی‌دار بودن در نظر گرفته شده است.يافته‌ها. طيف سنی شرکت‌کنندگان از 11 تا 59 سال متفاوت بود و حدود نيمی از 80 پاسخ‌دهنده در جلسه آموزشی، زن بودند. مقايسه پيش‌آزمون و پس‌آزمون حاکی از افزايش معنی‌دار سطح آگاهی آموزش‌گيرندگان در زمينه راه‌های انتقال هپاتيتB، راه‌های پيشگيری و نحوه برخورد با آن است. در پيش آزمون 45 درصد از شرکت‌کنندگان نمره قبولی گرفتند در حالی که، در پس‌آزمون ميزان دريافت نمره قبولی به 69 درصد افزايش يافت 90 (P<0.01) درصد از آموزش‌گيرندگان عقيده داشتند که آموزش داده شده در بالا بردن دانش آنها در زمينه هپاتيت موثر بوده است و 81 درصد نيز جلسه پرسش و پاسخ را در حل مشکلاتشان موثر يافتند. از طرفی 5/92 درصد نيز نحوه تدريس شخص سخنران را خوب يا خيلی خوب توصيف کردند. در نهايت 36 درصد نيز عقيده داشتند که سوالاتی در زمينه هپاتيت B در ذهنشان باقی مانده که بدون جواب مانده است. نکته جالب آن که چه قبل از آموزش و چه بعد از آن، حدود 90 درصد متذکر شدند که نياز به آموزش بيشتر در اين زمينه دارند.</ br><strong>بحث</strong> </ br> تفاوت های معنی‌دار نتايج سؤالات دانشی به همراه رضايت بالای آموزش‌گيرندگان، بيانگر اثر فوق‌العاده برنامه‌های آموزشی گروهی چند مرحله‌ای در ارتقای دانش شرکت‌کنندگان در زمينه راه‌های انتقال هپاتيت B، پيشگيری و کنترل آن می‌باشد. بنابراين، پيشنهاد می‌گردد از اين روش آموزشی برای تدريس مطالب علمی مربوط به بيماری‌ها به دانشجويان علوم پزشکی استفاده شود. Abstract Introduction. Hepatitis B is the most common cause of end stage liver disease in Iran. As a high-cost disease with a relatively high incidence, and the relative lack of community knowledge, it warrants initiation of a public health intervention in Iran. Methods. This was a Before-After educational intervention that analyzed the data obtained from questionnaires filled out by 80 patients infected by Hepatitis B and their family members. The patients were registered and invited by “Hamedan Society for Support of Hepatic Patients” for the educational program. The questionnaire was designed in order to evaluate the degree of knowledge according to patients’ needs and experts’ ideas i.e. means of transmission, preventive measures and their use and some basic practical knowledge of hepatitis B management. Nedelsky method and T-paired test were used to analyze the results. Results. The participants were aged between 11 and 59 (The age of the participants was from 11 to 59) and about half of them were females. The comparison between pre-test and post-test indicated a significant increase in the learners' level of knowledge concerning transmission of and prevention from hepatitis B and its management. 45% of the participants got an acceptable score in pre-test while in post-test it increased to 69% of them. 90% of the participants believed that the performed education had been effective in increasing their knowledge about hepatitis. 81% found the question-answer session effective in solving their problems. Moreover, 92.5% described the instructor's teaching method good or very good. Finally, 36% believed that they still had some questions about hepatitis B. Interestingly, both before and after education, about 90% thought they needed more education regarding hepatitis B. Conclusion. Group education is a useful tool for improving patients’ and their families’ knowledge of and attitude towards hepatitis B in an example of Iranian community situation. آموزش بيماران، هپاتيت B Hepatitis B, Patients education. 2 8 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-44&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Peyman Adibi پيمان اديبی 700031947532846003861 Yes طبقه سوم، پلاک 20، بن بست اول، کوچه رشتچی، کوچه مشکين، خيابان وحيد، اصفهان bita nik kholgh بيتا نيک خلق 700031947532846003862 No amir houshang Mohammad Alizadeh اميرهوشنگ محمدعلی زاده 700031947532846003863 No Mohammad reza Zali محمدرضا زالی 700031947532846003864 No Abbas Esmaeili عباس اسماعيلی 700031947532846003865 No

fa وضعيت آموزش مهارت های بالينی عملی کارورزان دانشگاه علوم پزشکی تبريز پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> هدف از انجام اين مطالعه در دانشگاه علوم پزشکی تبريز، بررسی نظر کارورزان در مورد ميزان توانايی آنان در انجام 20 تکنيک بالينی پايه و تعيين تاثير فرصت‌های آموزشی موجود، بر ميزان توانايی آنان است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> از 200 نفر کارورز مشغول به کار در بخش‌های مختلف بالينی خواسته شد که پرسشنامه کتبی را تکميل و ميزان مهارت خود را در انجام هريک از 20 تکنيک مورد مطالعه که با استفاده از تحليل عاملی و انجام چرخش واريماکس به سه گروه تقسيم شده بودند (KMO=0.87) مشخص نمايند. اين تکنيک‌ها با استناد به برنامه آموزش پزشکی دانشگاه انتخاب شدند. مواجهه دانشجويان با فرصت‌های آموزشی موجود در بخش‌های بالينی برای فراگيری تکنيک‌های مورد مطالعه پرسيده شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> در مهارت‌های عمومی (گروه اول) سطح مهارت کارورزان بطور متوسط 51.4 درصد بود. دانشجويان مهارت خود را در انجام پونکسيون لومبر، لوله‌‌گذاری تراشه، آتل‌‌گذاری، تعبيه لوله قفسه سينه و خارج نمودن جسم خارجی چشم و گوش، ضعيف ارزيابی نمودند و بيشتر تکنيکها را صرفا از طريق مشاهده فرا گرفته و در اغلب موارد، بدون نظارت مستقيم استادان يا دستياران بخش انجام داده‌‌اند. مانکن‌های آموزشی به ندرت برای آموزش آنان مورد استفاده قرار گرفته است.</ br><strong>بحث</strong> </ br> مهارت کارورزان در انجام اغلب تکنيک‌ها ناکافی بوده و اغلب آنان بدون آموزش لازم به انجام آنها اقدام می‌‌نمايند. بنابراين، بهره‌گيری از مرکز آموزش مهارت‌های بالينی و شيوه‌های ارزيابی عينی مهارت دانشجويان، به ويژه قبل از ورود به محيط بيمارستان برای رعايت حقوق بيماران و نياز دانشجويان، توصيه می‌‌شود. Abstract Introduction. This survey was performed to assess the competency level of last year medical students (Interns) in performing 20 selected basic clinical procedures as well as the effect of learning opportunities on their competency level. Methods. 200 randomly selected interns were asked to fill a questionnaire in order to self-assess their competency in performing 20 procedures and to record the ones they used in practice. These procedures were selected from current educational programs, according to expert opinion. They were also asked about the related learning opportunities they faced in clinical wards. The 20 selected procedures were divided into three groups by employing factor analysis with Varimax rotation (KMO=0.87). Results. The mean level of skills for the first group (general techniques) was 51.4%. Students assessed their level of skills "poor" for lumbar puncturing, airway intubation, splinting, chest tube insertion, and removal of superficial foreign bodies from the ear and the eye. They learnt most of the techniques through observation. Most of the students performed the procedures without direct supervision of teachers or residents. The majority of the students did not have the opportunity to use manikins for learning. Conclusion. The results suggested that competence of the students in performing most of the procedures was insufficient and most of them did the procedures without the needed training. It is recommended that using some educational facilities including skill labs and student assessment methods including OSCE (Objective Structured Clinical Evaluation) can play an important role in improving students’ level of skills in performing clinical procedures, especially before working as interns at clinical wards and in order to respect patients’ rights. مهارت‌های بالينی، ارزشيابی مهارت های بالينی، کارورزان پزشکی Clinical competencies, Clinical skills evaluation, Interns, Medical Students. 9 16 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-45&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846003352 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان آذربايجان شرقی، تبريز Mohammad Barzegar محمد برزگر 700031947532846003353 No farhad Hatamy فرهاد حاتمی سعدآبادی 700031947532846003354 No

fa ميزان آمادگی فراگيران برای يادگيری از ديدگاه دانشجويان مقطع کارشناسی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1380 پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> فاکتورهای متعدد داخلی و خارجی فرآيند يادگيری را متاثر می‌کنند که يکی از اين فاکتورها آمادگی فراگير از نظر جسمی، عاطفی و ذهنی برای يادگيری است که توجه نکردن به‌اين عوامل منجر به يادگيری سطحی و در نتيجه تربيت نيروهای کم‌توان خواهد شد. چنان که ما بتوانيم شرايط آمادگی دانشجويان برای يادگيری را به نحو صحيحی ترسيم کنيم، گامی بلند در جهت ارائه راهکارهای مناسب در امر تدريس برداشته‌ايم. به‌اين جهت، تحقيقی با اهداف تعيين ميزان آمادگی جسمی، عاطفی و ذهنی برای يادگيری از ديدگاه دانشجويان و ارتباط آن با برخی ويژگی‌های دموگرافيک آنها انجام شد.<strong>روش‌ها</strong> </ br> در اين بررسی توصيفی از نوع پيمايشی تعداد 298 نفر از دانشجويان مقطع کارشناسی پيوسته روزانه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در چهار دانشکده بهداشت، پرستاری و مامايی، مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی و توانبخشی بطور تصادفی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. ابزار مطالعه، پرسشنامه بوده است. روايی و پايايی ابزار به ترتيب با روش روايی محتوا و آزمون تست مجدد تعيين و در نهايت مورد تاييد مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی اصفهان قرار گرفت. از آمار توصيفی و استنباطی برای تحليل نتايج استفاده گرديد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> ميانگين آمادگی جسمی، عاطفی و ذهنی برای دانشکده‌های چهارگانه محاسبه گرديد و مشخص شد که عليرغم اينکه در مورد تعدادی از عوامل مرتبط با آمادگی تفاوت معنی‌داری بين دانشکده‌ها وجود دارد، اما در کل، آزمون آناليز واريانس بين ميانگين آمادگی جسمی و آمادگی عاطفی و آمادگی ذهنی در دانشکده‌های مختلف تفاوت معنی‌داری را نشان نداد. آزمون‌های آماری بين بعضی ويژگی واحدهای مورد پژوهش و ديدگاه دانشجويان از ميزان آمادگی روابط معنی‌داری را نشان داد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> اگر چه آمادگی جسمی دانشجويان برای يادگيری بيشتر با شرايط زندگی فرد مربوط می‌شود اما، حيطه‌های آمادگی عاطفی و ذهنی بايد مورد توجه خاص مسؤولين آموزش پزشکی باشد. برگزاری جلسات گفتگو با دانشجويان، نظارت در امر برنامه‌ريزی درسی و برنامه‌ريزی و آموزش برای بهبود کيفيت عملکرد اساتيد می‌تواند يادگيری دانشجويان را تسهيل نمايد. Introduction. One of the basic human activities is learning and education. Indeed the role of education is to facilitate learning but many internal or external factors affect the learning process such as learners’ physical, affective and mental readiness. If we don’t pay attention to these factors, they will lead to a superficial learning and finally the trained and graduated students won't be efficient enough. If we determine the factors affecting students' readiness for learning, we will be able to adopt a proper strategy for teaching. Therefore this research was planned to determine the level of learners’ readiness for learning according to B.S. students and also to determine its correlation with some of their demographic characteristics. Methods. This research was a cross-sectional survey. The research samples consisted of 298 B.S. students from four schools including: Health, Nursing and Midwifery, Management & Informatics and Rehabilitation, selected based on simple stratified sampling. The tool for collecting data was a questionnaire whose validity and reliability were determined by content validity and test re-test respectively. Descriptive analytic statistics was used for data analysis. Results. The mean score of physical, affective and mental readiness for learning in four schools were calculated. Although a significant difference was observed for some factors related to learners' readiness between the schools, but ANOVA didn’t show a significant difference between the mean score of physical readiness, affective readiness and mental readiness in four schools. Also, other tests including Mann-Whitney, students t test, ANOVA and Pearson correlation coefficient showed a significant relationship between participants’ characteristics and their readiness for learning. Conclusion. Students' physical readiness is more affected by life conditions while affective and mental readiness has to be under special consideration by people in charge of medical education. Holding talking sessions with students, supervising educational programs and improving faculty members' performance can facilitate students' learning. آمادگی جسمی, آمادگی عاطفی, آمادگی ذهنی, يادگيری, دانشجوی مقطع کارشناسی Physical readiness, Mental readiness, Affective readiness, Learning, B.S. students. 17 25 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-46&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Masoud Bahrami مسعود بهرامی 700031947532846003358 Yes گروه پرستاری داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان akbar Hassanzadeh اکبر حسن زاده 700031947532846003359 No

fa ارايه الگويی برای اعتباربخشی دانشگاه های علوم پزشکی کشور پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> ارايه الگويی مناسب برای اعتباربخشی دانشگاه‌ها وظيفه‌ای خطير برای نظام نظارت و ارزيابی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی جوامع می‌باشد. هدف اين مطالعه، ارايه الگويی برای اعتباربخشی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی علوم پزشکی کشور است. اهداف اختصاصی شامل: تعيين مولفه‌ها (عوامل) و شاخص‌های عملکردی در دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی علوم پزشکی، ارايه الگوی پيشنهادی برای اعتباربخشی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی علوم پزشکی و تعيين ميزان برخورداری الگوی پيشنهادی از مقبوليت ملی است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين مطالعه توصيفی، از نوع پيمايشی و در دو مرحله انجام شده است. در مرحله اول، به منظور تعيين مولفه‌ها و شاخص‌های عملکردی، از يک پرسشنامه شامل 216 شاخص عملکردی در قالب 16 مولفه اصلی که بر اساس يک مقياس متوالی صفر تا هفت درجه‌ای از نظر ميزان مطلوبيت هر يک از مؤلفه‌ها و شاخص‌ها استفاده گرديد. در مرحله دوم، پس از ارايه الگوی پيشنهادی به منظور تعيين ميزان مطلوبيت الگو و برخورداری از مقبوليت ملی از پرسشنامه‌ای 20 سؤالی بر اساس مقياس ليکرت و 2 سوال تشريحی استفاده گرديد. پرسشنامه‌های جمع‌آوری شده با روش آماری توصيفی تحليل شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> در مرحله اول، برخی از مولفه‌ها بطور کلی و اختصاصا برخی از شاخص‌های عملکردی مانند انتشار کتب و وجود پايگاه‌های اطلاعاتی از نظر واحدهای اين پژوهش بيش از سايرين در اهميت و اولويت قرار داشت و در مرحله دوم، بر اساس 30 نمونه مورد بررسی، ميزان مطلوبيت الگوی اعتبار بخشی پيشنهادی از نظر صاحبنظران آموزش عالی علوم پزشکی کشور در مقياس «زياد» (27/70 درصد) است.</ br><strong>بحث</strong> </ br> بر اساس يافته‌های اين پژوهش، الگوی پيشنهادی بر اساس گذر از چهار مرحله اصلی: درخواست اعتبار بخشی توسط موسسه، تعيين مولفه‌ها و شاخص‌های عملکردی، فرايند خودارزيابی و انجام ارزشيابی توسط همتايان، قادر خواهد بود به ارزيابی کيفيت و با اعتباربخشی دانشگاه‌های ياد شده بر اساس معيارها و شاخص‌های کمی و کيفی بپردازد Introduction. Presenting an appropriate model for university accreditation is a great task for supervising and assessment system of higher education institutions. The present survey was conducted to design an appropriate model for the accreditation of medical universities in Iran. The objectives of this study were: to determine the components and performance indicators in medical universities, to design and propose a model for the accreditation of medical universities in Iran and, to determine the amount of national credibility for the proposed model. Methods. A descriptive survey was carried out in two stages. In the first stage, a questionnaire was used to determine the components and performance indicators. The questionnaire consisted of 16 main components and 216 performance indicators which were ranked from 0 to 7 based on their desirability. The second stage included designing a model by reviewing the literature and considering the special situation of the country. Then a questionnaire using Likert scale and two written questions was used in order to determine its national credibility. The findings were analyzed by descriptive statistics and factor analysis method. Results. Some of the components and performance indicators like publishing books and the existence of information systems were more important and had the priority compared to the rest of the factors. Findings of the second stage showed that the proposed model according to the view points of 30 experts in the field of medical education got a high approval (70.27% in high level). Conclusion. Despite many attempts regarding accreditation in higher education in Iran, these institutions suffer from a number of shortcomings in terms of quality. This model is semi-centralized and consists of four steps request for accreditation, determining the components and performance indicators, self - assessment process, and peer evaluation. This model can be implemented for the quality assessment or university accreditation in Iran. اعتباربخشی، دانشگاه های علوم پزشکی، نظارت و ارزيابی، دانشگاه ها، آموزش عالی Accreditation, Medical Universities, Higher education, Supervising and assessment of universities, Iran. 26 35 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-47&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mehrnoush Pazargadi مهرنوش پازارگادی 700031947532846003361 Yes دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی شهيد بهشتی، نرسيده به ميرداماد، خيابان دکتر شريعتی، تهران Habib allah Peyravi حبيب اله پيروی 700031947532846003362 No Yousef Pourkhoshbakht يوسف پورخوشبخت 700031947532846003363 No Hamid Alavi Mojed حميد علوی مجد 700031947532846003364 No Fereydoun Azizi فريدون عزيزی 700031947532846003365 No

fa نگرش‌ دانشجويان‌ پزشکی‌ به وضعيت‌ تحصيل‌ در رشته‌ پزشکی‌ پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> نگرش‌ دانشجويان‌ رشته‌ پزشکی‌ در مورد رشته‌ تحصيلی‌ خود نقش‌ موثری‌ در برنامه‌ريزی‌های‌ کلان‌ مملکتی‌ خواهد داشت‌. تعيين‌ نوع‌ نگرش‌ به‌ تحصيل‌ در رشته‌ پزشکی‌ از ديدگاه‌ دانشجويان‌ و سپس‌ ارتباط دادن‌ نوع‌ نگرش‌ با خصوصيات‌ دموگرافيک‌ افراد هدف اين پژوهش بوده است‌.<strong>روش‌ها</strong> </ br> اين پژوهش‌ توصيفی‌-مقطعی‌ در ارديبهشت‌ سال‌ 1378 انجام شد. تعداد 380 پرسشنامه توسط دانشجويان پزشکی تکميل شد. هر پرسشنامه‌ حاوی‌ 30 عبارت‌ برای سنجش نوع‌ نگرش‌ بود. با تعيين‌ نمره‌ نگرش‌ بر اساس‌ مقياس‌ درجه‌‌بندی‌ ليکرت‌، ميانگين‌ نمره‌ کل‌ آزمون‌ به دست‌ آمد.‌ با توجه به‌ ميانگين‌ نمرات اصلی پرسشنامه، مثبت‌ يا منفی‌ بودن‌ نگرش دانشجويان معين‌ گرديد. سپس‌ با استفاده‌ از روش‌های‌ آماری‌ آناليز واريانس‌ يک‌طرفه‌، آزمون‌ t و ضريب‌ همبستگی‌ پيرسون‌، به‌ مقايسه‌ نمره‌ نگرش‌ بر حسب ‌خصوصيات‌ دموگرافيک‌، پرداخته‌ شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> با ميانگين‌ نمره‌ نگرش‌ 78/73 که‌ از ميانگين‌ نمره‌ کل آزمون‌ کمتر بود،‌ نگرش‌ دانشجويان‌ منفی‌ تلقی گرديد. مقايسه‌ نمرات‌ نگرش‌ دانشجويان‌ بر حسب‌ جنس‌، اختلاف‌ معنی‌داری‌ نشان داد‌ بطوری که نمره‌ نگرش‌ افراد مؤنث‌ بيشتر از افراد مذکر بود. مقايسه‌ نمره‌ نگرش‌ افراد بر حسب‌ سن‌ نيز اختلاف‌ معنی‌داری‌ داشت يعنی با افزايش‌ سن‌، نمره‌ نگرش‌ کاهش‌ يافته بود‌. مقايسه‌ نمره‌ نگرش‌ افراد بر حسب‌ مقطع‌ تحصيلی،‌ بيانگر اختلاف‌ معنی‌داری‌ بود بطوری که‌ با افزايش‌ سنوات‌ تحصيلی،‌ نمره‌ نگرش‌کاهش‌ داشت‌. مقايسه‌ نمره‌ نگرش‌ افراد بر حسب‌ وضعيت‌ تاهل‌ و بومی‌ يا غير بومی‌ بودن‌ اختلاف‌ معنی‌دار نداشت.بحث‌. با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش، دانشجويان رشته پزشکی نسبت به وضعيت تحصيلی خودشان نگرش منفی داشتند ولی ‌اين نوع نگرش در دانشجويان دختر از شدت کمتری برخوردار بود. Introduction. The attitude of medical students towards their own discipline will have an effective role in major plannings of the government concerning the field of medicine. This study aims to assess students' attitude towards studying medicine, and to determine the relationship between students' attitude and their demographic characteristics. Methods. A cross–sectional descriptive study was done in April 1999. A checklist containing 30 phrases for assessing attitude was distributed among medical students in different years of study. 380 completed questionnaires were collected, then the mean of attitude was calculated based on the grade of attitude for each question using Likert scale. The statistical methods including one way ANOVA and Pearson correlation coefficient were used to compare the correlation between the grade of attitude and demographic characteristics. Results. The mean of students' test grade was 73.78 which was less than the mean of total test grade. There was a significant relationship between students' attitude and their gender, so that the females had a higher degree of attitude than males. Also, the attitude grade decreased with increment of age and years of study. In comparing the students attitude and their marital status and being local or not, no significant relationship was found. Conclusion. It is concluded that about 90% of the students had a mean degree of attitude less than total test grade, suggesting that most of them had a negative attitude towards education. Female students had a more positive attitude comparing to males. نگرش، دانشجويان‌ پزشکی،‌ رشته پزشکی، وضعيت تحصيلی Medicine, Attitude, Medical students. 36 43 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-48&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad reza Sharifi محمدرضا شريفی 700031947532846003367 Yes Hossein Taheri Nassaj حسين طاهري‌ نساج 700031947532846003368 No

fa ارزشيابی عملکرد فارغ التحصيلان کارشناسی پرستاری از ديدگاه خودشان و سرپرست بلافصل آنان در بيمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال1380 پژوهشی اصیل Original research article يکی از راههای سنجش حاصل نهايی برنامه‌های آموزشی ارزشيابی عملکرد فارغ التحصيلان در محيط کار است. به همين منظور, مطالعه‌ای تحت عنوان «ارزشيابی عملکرد فارغ التحصيلان کارشناسی پرستاری از ديدگاه خودشان و سرپرست بلافصل آنان در بيمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1380» انجام شده است. روش‌ها. اين پژوهش، يک مطالعه Triangulation است که در دو مرحله و به دو روش انجام شده است. در مرحله اول, به منظور کسب اطلاعات ضروری برای طراحی پرسشنامه از روش دلفی و در مرحله دوم, يعنی اجرای ارزشيابی, از روش Survey با طرح موازی استفاده شده است. روش نمونه‌گيری به طريق سرشماری است و جمعيت پژوهش شامل 97 فارغ التحصيل کارشناسی پرستاری و 49 سرپرستار است. جمع‌آوری اطلاعات از طريق پرسشنامه‌ای شامل 6 حيطه عملکردی است که دارای روايی محتواست و پايايی آن نيز از طريق محاسبه ضريب آلفای کرونباخ به دست آمده است. نتايج. يافته‌های پژوهش نشان داد که ميانگين ارزشيابی عملکرد از ديدگاه فارغ التحصيلان در کليه حيطه‌ها به جز حيطه آموزشی و پژوهشی به مراتب بالاتر از ميانگين ارزشيابی از ديدگاه سرپرستاران می باشد. علاوه بر آن, بيشترين و کمترين درصد فراوانی در سطوح خوب تا عالی از ديدگاه فارغ التحصيلان به ترتيب مربوط به حيطه مراقبت‌های پرستاری (7/91 درصد) و حيطه آموزشی و پژوهشی (3/42 درصد) و در همين سطوح از ديدگاه سرپرستاران به ترتيب مربوط به حيطه تکامل و توسعه حرفه‌ای (3/67 درصد) و حيطه آموزشی و پژوهشی (6/30 درصد) بوده است. بحث. ضعف عملکرد فارغ التحصيلان پرستاری را در حيطه آموزش و پژوهش می‌توان با برنامه‌ريزی‌های مشترک و همکاری گروه‌های آموزشی بالينی برطرف نمود و با ارائه آموزش‌های مداوم در خصوص پژوهش و تنش‌های آموزشی پرستاران اين عملکردها را بارور نمود. Introduction. One way to measure the impact of educational programs is the evaluation of graduates' performance in their workplace. The present study was conducted to evaluate B.S. nursing graduates' performance from the perspectives of their own and their head nurses in hospitals affiliated to Isfahan University of Medical Sciences in 2001. Methods. This research was based on triangulation study and was carried out in two phases using two methods: In the first phase, in order to gather necessary data to design the questionnaire, Delphi method was used and in the second one, in order to carry out the very evaluation, Survey method with Parallel design was utilized. Sampling method was based on census and the study population consisted of two groups: 97 B.S. nursing graduates and 49 head nurses. A questionnaire composed of 6 performance dimensions was used to collect the data. The validity of the questionnaire was confirmed by content validity and the reliability was determined by Alpha-Kronbach. Results. Study findings were as follows: average performance evaluation score given by graduates was significantly higher than their head nurses', except for the education and research dimensions. Further, concerning the levels of good and excellent, the highest and lowest frequencies were respectively attributed to the nursing care (91.7%) and the education and research (42.3%) dimensions by graduates and to the professional development (67.3%) and the education and research (30.6%) dimensions by head nurses. Conclusion. Nursing graduates' low performance in educational and research areas can be improved by proper programming and cooperation between educational groups. Also, presenting continuing education concerning research and nurses' educational activities can fortify these performances. ارزشيابی عملکرد،فارغ التحصيلان, سرپرستار, پرستار, مراقبت پرستاری, آموزش, پژوهش, توسعه حرفه‌‌ای Performance Evaluation, Graduates, Head nurse, Nurse, Nursing care, Education, Research, Professional development. 44 51 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-241&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa shayesteh Salehi شايسته صالحی 700031947532846003871 Yes Zahra Tavakkol زهرا توکل 700031947532846003872 No Roshanak Hassan Zahraie روشنک حسن زهرايی 700031947532846003873 No Nasrollah Bashardoust نصر ا... بشردوست 700031947532846003874 No Siamak reza Mahjour سيامک رضا مهجور 700031947532846003875 No

fa نحوه ارزشيابی دانشجويان توسط اعضای هيات علمی علوم پايه دانشگاه علوم پزشکی زاهدان پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> ارزشيابی يکی از جنبه‌های مهم در فرايند فعاليت‌های آموزشی است و توسط آن می‌توان به کاستی‌ها و نقاط قوت برنامه آموزشی پی برد و راه‌کار مناسبی را در جهت حل مشکلات برنامه آموزشی ارايه نمود. به همين منظور، نحوه ارزشيابی دانشجويان توسط اعضای هيات علمی مورد مطالعه قرار گرفت.<strong>روش‌ها</strong> </ br> برای انجام اين پژوهش توصيفی، پرسشنامه‌ای تهيه شده و در اختيار اساتيد قرار گرفت و سپس اطلاعات استخراج شده از 51 پرسشنامه برگشتی، با استفاده از روش‌های آماری توصيفی وتحليلی و توسط نرم‌افزاز SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> 5/72 درصد اعضای هيات علمی علوم پايه دانشگاه، از ارزشيابی مرحله‌ای و 5/27 درصد آنها از ارزشيابی تراکمی استفاده می‌کنند. مهمترين آزمون‌های مورد استفاده برای ارزشيابی به ترتيب: سوالات چند گزينه‌ای و آزمون‌های کتبی (تشريحی) می‌باشد. اساتيد عمدتا مهمترين ملاک ارزشيابی خود را امتحان پايان ترم می‌دانند. اکثريت قريب به اتفاق آنها (2/90 درصد) به هنگام تدريس، از طرح درس استفاده می‌کنند. حدود 30 درصد آنها دارای مدرک دکترا (PhD) بوده و عمدتا در بيش از يک مقطع تدريس می‌نمايند. 51 درصد اساتيد امتحان ميان ترم برگزار می‌کنند. بين مقطع تحصيلی تدريس شده توسط اساتيد و نحوه ارزشيابی آنها از دانشجويان رابطه معنی‌داری وجود داشت. اکثر اساتيد از نظر سنی و سابقه تدريس جوان بوده و ميانگين تعداد واحدهايی را که در هر ترم تدريس می‌‌نمايند، بيشتر از سقف موظف آنها می‌باشد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> با اينکه اساتيد عمدتا ارزشيابی مرحله‌ای را مورد استفاده قرار می‌دهند، اما با اين حال، مهمترين ملاک ارزشيابی را امتحان پايان ترم می‌دانند. تجديد نظر در روش‌های ارزشيابی و تدريس و توجه به روش‌های نوين ارزشيابی می‌تواند مشکلات موجود را کاهش دهد. Abstract Introduction. Evaluation is one of the important aspects of educational activities. Through Evaluation, we can point out the weaknesses and strengths of educational programs and also we will be able to present an effective solution for solving the problems of educational programs. The purpose of this survey was to study the methodology of student assessment performed by faculty members. Methods. A questionnaire was designed and distributed between the faculty members. The earned data from 51 returned questionnaires was analyzed by SPSS software. Descriptive and analytic statistics were used for analyzing the data. Results. According to the results, 72.5% of the faculty members teaching basic medical sciences used formative evaluation and 27.5% of them used summative evaluation. The most important tests used for student assessment were multiple choice questions and written tests, respectively. The faculty members mainly considered the final exam as their most important criterion. The majority of them (90.2%) used lesson plan during their teaching. About 30% of them carried Ph.D. degree and most of them taught in more than one level. 51% of them performed mid-term exam. There was a significant relationship between the taught educational level and evaluation method. Conclusion. Although the faculty members mainly used formative evaluation, they considered final exam as the most important evaluation criterion. Most of the faculty members were young with little experience. The mean of the number of units they taught in each semester was more than their required number. Reviewing evaluation and teaching methods and considering new methods of evaluation can decrease the present problems in educational programs. ارزشيابی، علوم پايه پزشکی، دانشجو، استاد Evaluation, Basic Medical Sciences, Student, Faculty member 52 57 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-50&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa gholam reza Komeili غلام رضا کميلی 700031947532846003378 Yes گروه فيزيولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان سيستان و بلوچستان، ميدان مشاهير، زاهدان ghorban ali Rezai قربان علی رضايی 700031947532846003379 No

fa تاثير بازانديشی بر مهارت‌های تفکر انتقادی دانشجويان پرستاری شهرستان تبريز پژوهشی اصیل Original research article <strong>مقدمه</strong> </ br> افزايش و بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانشجويان در شرايط رشد فزاينده دانش بشر، اهميت توجه به پرورش مهارت‌های تفکر دانشجويان را روشن نموده است. در اين راستا، استفاده از راهبرد آموزشی بازانديشی، راه‌کاری است که توسط پژوهشگران و دست‌اندرکاران برنامه‌های آموزشی برای پرورش تفکر توصيه شده است. پژوهش حاضر، برای آزمودن تاثير بازانديشی بر مهارت‌های تفکر انتقادی دانشجويان پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی شهرستان تبريز انجام شده است.<strong>روش‌ها</strong> </ br> چهل نفر از دانشجويان سال چهارم پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی شهرستان تبريز داوطلبانه در اين پژوهش شرکت نمودند. اين افراد پس از شرکت در يک جلسه توجيهی در آزمون مهارت‌های تفکر انتقادی شرکت نمودند. سپس به دو گروه 20 نفری تجربی و شاهد تقسيم شدند. گروه شاهد در برنامه‌های معمول بالينی تنظيم شده و گروه تجربی، علاوه بر شرکت در برنامه‌های معمول بالينی، در برنامه مداخله‌ اين پژوهش نيز شرکت نمودند تا آمادگی‌های لازم را برای انجام بازانديشی به دست آورند و پس از آن به مدت ده هفته، به بازانديشی بر تجارب بالينی و مراقبتی پرداختند. در پايان برنامه بالينی، هر دو گروه مجدداً در آزمون مهارت‌های تفکر انتقادی(critical thinking) شرکت کردند. نتايج به دست آمده از اين آزمون، مبنای تحليل آماری بود و برای تحليل داده‌ها از آزمون تی زوج و تی برای گروه‌های مستقل و تحليل کوواريانس استفاده شد.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> نتايج پژوهش مويد تاثير بازانديشی بر استدلال استقرايی دانشجويان و نيز نمره کل آزمون مهارت‌های تفکر انتقادی بود. يافته‌ها تفاوت دانشجويان دو گروه را از نظر کسب مهارت‌های تفکر انتقادی در طول برنامه مورد تاييد قرار داد.</ br><strong>بحث</strong> </ br> با توجه به ‌اينکه آزمون مهارت‌های تفکر انتقادی کاليفرنيا يک آزمون عمومی برای اندازه‌گيری مهارت‌های تفکر انتقادی است، تغيير به دست آمده در نتيجه يک روش آموزشی يافته ارزشمندی است که لزوم استفاده از راهبرد بازانديشی را در برنامه‌های آموزشی تصريح می‌نمايد. Introduction. The significance of fostering critical thinking in students has been explicated by the increasing rate of knowledge and information. To assimilate knowledge and to assess the considerable amount of information, students need to develop their thinking skills. Considering reflection as a teaching strategy and one of the most effective ways for fostering thinking, this study was designed to determine the effect of reflection on thinking skills of nursing students at Tabriz faculty of nursing and midwifery. Methods. 40 senior nursing students participated in this study voluntarily. After receiving the necessary information regarding their participation they took California Critical Thinking Skill Test. Then they were divided into 2 equal case and control groups. Both groups had their routine clinical programs, but the interventional program was offered only to the case group. This interventional program consisted of 3 main parts: A 4 day workshop on reflection and 10 weeks reflection on their clinical experiences, concluding dialog journals and writing up logs. At the end of their clinical program, both groups took the same test as pretest. Data were analyzed by paired T-test and T-test. Results: Results of the study revealed that reflection has been effective on improving inductive reasoning and total scores of critical thinking skills of students. Conclusion: Improving general critical thinking skills due to a disciplinary specific strategy was a valuable outcome. Regarding this results, reflection is recommended to be infused in our educational program. مهارت های تفکر انتقادی، بازانديشی، آموزش بالينی، يادگيری Critical thinking skills, Reflection, Clinical education, Learning 58 64 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-51&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Marzieh Moattari مرضيه معطری 700031947532846003380 Yes دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان فارس، شيراز Heidar Ali Abedi حيدرعلی عابدی 700031947532846003381 No Abolqassem Amini ابوالقاسم امينی 700031947532846003382 No Eskandar Fathi Azar اسکندر فتحی‌ آذر 700031947532846003383 No

fa واژه‌نامه توصيفی آموزش واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary (Delphi Technique) تکنيک دلفای يا دلفي فيلسوف يونان باستان در معبد دلفی بکار گرفت, گرفته شده است(Oracle) . نام اين تکنيک از روشی که او را کل به طور خلاصه اين تکنيک روشی است برای حصول توافق درباره مسائل پيچيده, بدون مواجهه رو در روی افراد گروه تصميم گيرنده يا يکديگر. از مزايای اين تکنيک اين است که چون افراد در مواجهه رو در رو با يکديگر قرار نمی‌گيرند, از اين رو, از نفوذ و شخصيت افرادی که در گروه حالت مسلط دارند، جلوگيری می‌شود، فشار گروهی کاهش می يابد، افراد برای دفاع از موضوع خود در جمع, حالت تدافعی نمی‌گيرند، امکان بروز افکار مستقل و خودباوری در مجموعه افزايش می‌يابد و افراد به دليل نگرانی از قضاوت ديگران از اظهار نظر پرهيز نمی‌کنند. عمده ترين ضعف اين تکنيک زمان‌بر بودن آن است. در دوران معاصر, به طور رسمی, اين تکنيک در سال 1950 در کمپانی راند (Rand) مطرح شد و به تدريج در سال‌های بعدی توسعه يافت. اين تکنيک در حال حاضر, در تجارت و سازمان‌های تجاری برای شناسايی نيازهای مشتريان، در امور دولتی، در امور پزشکی و درمانی، در برنامه‌ريزی‌های منطقه‌ای و برنامه‌ريزی‌های آموزشی و در موقعيت‌های متعدد ديگر, برای پيش‌بينی نيازهای آينده، مشخص کردن اولويت‌های بودجه‌بندی، تخمين مسائل مربوط به کيفيت زندگی، سياستگزاری‌ها، شناسايی مسائل و تدوين راه حل‌ها با وسعت به کار گرفته می‌شود. مراحل به کارگيری الگوی تکنيک نيازسنجی دلفای به اين شرح است: الف. انتخاب شرکت‌کننده‌ها که البته بايد از اطلاعات لازم برای پاسخ‌گويی در مورد موضوع مورد بررسی برخوردار باشند و ارسال پرسشنامه برای آنان و درخواست از آنها برای بيان نظريات، پيشنهادات، توصيه‌ها و حتی پيش‌‌بينی‌ها در مورد موضوع يا مسأله مورد بحث. ب. پس از دريافت اطلاعات درخواستی در مرحله الف, نتايج آن به صورت حد وسط (ميانه) پاسخ‌ها برای شرکت‌کننده‌ها به عنوان بازخورد (Feed back) ارسال می‌شود. در اولين دور پاسخ‌گويی از شرکت‌کننده‌ها خواسته می‌شود که ميزان توافق و عدم توافق خود را با متوسط (ميانه) پاسخ‌های مصاحبه‌شوندگان در دور اول بيان نمايند. پ. در اين مرحله نيز, نتايج مرحله قبل تحليل شده و متوسط پاسخ‌های شرکت‌کنندگان به همراه دلايل موافقت‌ها و مخالفت‌های افراد, مجدداً به عنوان بازخورد مرحله قبل برای شرکت‌کننده‌ها ارسال می‌گردد. ت. پس از بررسی استدلالات و عقايدی که حداقل تفاوت را داشته‌اند, نتايج مجدداً برای اعلام نظر شرکت‌کنندگان ارسال می‌شود. ث. با بررسی آخرين اظهار نظرها، راه حل‌های مورد تأکيد يا نيازهای مورد قبول جمع, دسته‌بندی می‌گردند. مراحل الف وب و ث و ت ممکن است بيش از يکبار تکرار شود تا شرکت‌کنندگان به همگرايی بيشتری در پاسخ‌ها دست يابند. با توجه به گسترش تکنولوژی و ايجاد شبکه اينترنت, امکان جمع‌آوری پاسخ‌های شرکت‌کنندگان و دادن بازخورد به آنها, سهولت بسيار زيادی پيدا کرده و امکان استفاده‌ از تکنيک دلفای را فراهم شده است. به کارگيری تکنيک دلفای در شرايط زير موجه جلوه می‌کند: 1. وضوح شکل و يا مسأله از طريق قضاوت جمعی گروه يا گروهی از شرکت‌کننده‌ها افزايش يابد. 2. افراد شرکت‌کننده کسانی نباشند که امکان قضاوت آنها به سهولت و بدون طی اين فرايند ميسر باشد. 3. امکان پذيرش راه حل حاصل شده و يا نيازهای تعيين شده از طريق اين تکنيک بيشتر از جلسات مواجهه حضوری باشد. 4. گروه‌های متعددی وجود داشته که وقت و مسافت و مسائلی از اين قبيل حضور آنها را ممکن نسازد. 5. گروه يا گروه‌هايی در مجموعه سازمان وجود داشته باشند که با حالت سلطه با ديگر واحدها مواجه می‌شوند. ذکر اين نکته نيز خالی از لطف نيست که عليرغم استفاده وسيع از تکنيک دلفای, مبانی نظری اين تکنيک چندان قوی نيستند. به محققان و مديرانی که از اين الگو برای مصارف مختلف استفاده می‌کنند, توصيه می‌شود که خود را در چهارچوب پنج مرحله محدود نسازند، مهم طرح روشن مسأله، طراحی سؤالات مناسب باز و بسته برای پاسخ‌گويان و دادن بازخورد به پاسخ‌گويان و ايجاد انگيزه برای توافق بيشتر در بين آنها می‌باشد. طبيعتاً محققينی که تجربه بيشتر در طراحی پرسشنامه و استفاده از اين تکنيک دارند می‌توانند مشاوران خوبی برای افراد مبتدی باشند 65 66 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-251&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ali reza Yousefi عليرضا يوسفی 700031947532846003866 Yes

fa معرفی برخی پايگاههای مفيد برای پژوهش و آموزش پزشکی پژوهشی اصیل Original research article http://www.emtech.net اين پايگاه مشتمل بر بيش از 15000 منبع علمی و مقالات متعدد در زمينه‌های مختلف آموزش است که می‌تواند مورد استفاده مدرسين و دانشجويان قرار گيرد. منابع موجود در پايگاه به صورت موضوعی فهرست شده و علاوه بر جنبه‌های نظری آموزش (از جمله نظريات يادگيری، سبک يادگيری و...), جنبه‌های علمی، انواع طرح درس‌ها، نحوه تهيه مواد آموزشی، و بسياری عناوين ديگر را نيز در بر می‌گيرد. http:// tip.psychology.org برای علاقمندان به مباحث روانشناسی يادگيری، نظريه‌های مختلف يادگيری، و کاربرد اين نظريه‌ها و حيطه‌های يادگيری در طراحی آموزشی، پايگاه فوق, مجموعه ارزشمندی فراهم می‌نمايد. حدود 50 مورد نظريه يادگيری و کاربردهای عمده اين نظريات در اين مجموعه توصيف می‌شود. http://www.byu. Edu./ipt/vlibrary/developer/theories.html اين پايگاه بخشی از کتابخانه مجازی دانشگاه Birgham Young است که مطالب تئوريک، مدلها، و رويکردهای مختلف به طراحی آموزشی، و نيز روش‌های طراحی آموزشی را به نحو مبسوط عرضه می‌نمايد. مراجعه به اين پايگاه, اطلاعات ارزشمندی در اختيار محققين آموزش پزشکی که علاقمند به مطالعه برنامه درسی هستند و نيز معلمين گروه پزشکی که خواهان طراحی دقيقتر و علمی‌تر دروس خود می‌باشند, قرار می‌دهد. 66 0 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-243&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Tahereh Changiz طاهره چنگيز 700031947532846003867 Yes