مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی IJME Medical Sciences http://www.ijme.ir 70 journal70 9359-1608 8892-1735 fa jalali 1384 9 1 gregorian 2005 12 1 5 2 online 1 fulltext

en دوره های برخورد زودرس با محيط بالينی بايد چه اهدافی را دنبال کنند؟ پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: آموزش پزشکی دردهه‌های اخير رويکرد جديدی نسبت به تجربه بالينی زودرس داشته است. تعيين اهداف دوره‌های برخورد زودرس با محيط بالينی با توجه به اهميت و قابليت دستيابی آنها از ديدگاه شرکت‌کنندگان، هدف اين مطالعه است. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی، 70 نفر از دانشجويانی که قبلاً در دوره برخورد زودرس با محيط بالينی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شرکت کرده بودند، برای مطالعه دعوت شدند. پرسشنامه‌ای که بر اساس اهداف برنامه‌های مشابه در مطالعات ديگر طراحی شده بود، تکميل کردند. اين پرسشنامه شامل 22 عبارت در قالب مقياس ليکرت و به شکل نمره‌دهی جداگانه به دو جنبه اهميت و قابليت دستيابی به اهداف طراحی شده بود. نمره اهميت و قابليت دستيابی به اهداف و همچنين ارتباط اين دو با يکديگر و عبارات دارای بالاترين درصد موافقت بيان شده است. نتايج: هفتاد و دو درصد دانشجويان در مطالعه شرکت کردند. آلفای کرونباخ برای پرسشنامه 91/0 بود. ميانه نمرات اهميت بزرگتر و مساوی 4 و در مورد قابليت دستيابی ميانه 7 عبارت 3 و ميانه بقيه اهداف مساوی يا بزرگتر 4 بود. ميانگين نمره اهميت 7/0±98/3 و ميانگين و انحراف معيار نمره دستيابی 53/0±51/3 از نمره پنج بود. بطور کلی ارتباط ناچيزی بين اهميت و دستيابی به اهداف وجود داشت. نتيجه‌گيری: اهداف مشخص شده برای دوره برخورد زودرس با محيط بالينی از جهت اهميت و قابليت دستيابی مناسب بودند، اما بايد تلاش بيشتری برای کمک به دانشجويان در زمينه ادغام علوم پايه و بالينی انجام شود. همچنين اين مطالعه، الگوی مناسبی برای روش تعيين اهداف دوره‌های برخورد زودرس با محيط بالينی با توجه به نيازهای خاص هر دانشگاه ارائه داده است. مطالعات بيشتر برای تبديل اين اهداف به اهداف عينی آموزشی مورد نياز است. Introduction: In recent decades, medical education has been following new approaches to early clinical exposure. This study was designed to determine early clinical exposure (ECE) objectives and their availability and importance from the participants’ viewpoint. Methods: In a descriptive study, 70 students who had participated in ECE at Isfahan Medical University were asked to complete a questionnaire based on ECE goals in other similar studies. The questionnaire included 22 items based on Likert scale and asking about two aspects of importance and availability of objectives. The total score for importance and availability and their relationship are reported. Items resulted in the greatest degree of agreement are presented as well. Results: Seventy two percent of the students took part in the study and Cronbach’s alpha for the questionnaire was equal to 0.91. The median of all items indicating the importance of objectives was 4 and higher. The availability items had the median score equal to 3 in 7 items and equal or greater than 4 in the rest of items. The mean of total importance score was 3.98±0.7 and of total availability score was 3.51±0.53 out of 5. There was a small correlation between importance and availability of objectives. Conclusion: The determined goals were appropriate for our ECE program in the case of importance and availability but more attempts is needed to help students with basic sciences and clinical education integration. This study provided a good model to determine ECE objectives based on each university’s specific needs. More studies are recommended to design these educational goals in an objective manner. برخورد زودرس، محيط بالينی، اهداف. : Early clinical exposure, Clinical Environment, Objectives 7 13 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-107&slc_lang=en&sid=fa Iman Adibi ايمان اديبی 7000319475328460016553 Yes کميته پژوهش های دانشجويی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان mahsa Kianinia مهسا کيانی نيا 7000319475328460016554 No

fa مشکلات آموزش بالينی از نظر دانشجويان مامايی دانشگاه علوم پزشکی بابل پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: آموزش بالينی فراينده پيچيده ای است که تحت تأثير عوامل و متغيرهای زيادی قرار دارد. شناخت مشکلات اولين گام برای کاهش آنها بشمار می‌رود. مطالعه‌ای با هدف تعيين نظرات دانشجويان مامايی در مورد مشکلات آموزش بالينی در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد. روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی- مقطعی از نوع پيمايشی، تعداد 55 دانشجوی سال آخر روزانه و شبانه مامايی به صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای روا و پايا بود که با 32 گزينه، مشکلات آموزش بالينی را جويا می‌شد. مقياس پرسشنامه به صورت بله، گاهی، خير بود. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS با آمار توصيفی و آزمون مجذور کای تجزيه و تحليل شد. نتايج: هشتاد و يک و هشت دهم درصد معتقد بودند آموزش بالينی در مامايی با مشکلاتی روبرو است که 40 درصد مشکلات را در حد زياد و 8/41 درصد مشکلات را متوسط عنوان کردند، 7/72 درصد آموزش بالينی را از لحاظ امکانات و عوامل محيطی ضعيف و با مشکلاتی مواجه می‌دانستند، 3/87 درصد معتقد بودند که مشکلات آموزش بالينی ناشی از مشکلات مربيان آموزش بالينی است، 6/83 درصد واحدهای تئوری پيش بالينی و پراتيک را دارای مشکلاتی قلمداد کردند، 5/74 درصد مشکلات را مربوط به پرسنل بيمارستان‌ها و مراکز بهداشتی- درمانی می‌دانستند، 7 /83 درصد از واحدهای پژوهش نيز مشکلاتی را در ارزشيابی بالينی احساس می‌کردند. نتيجه‌گيری: نداشتن مربيان بالينی مسلط و مشکلات مربوط به آموزش‌های پيش بالينی و ارزشيابی بالينی از عمده‌ترين مشکلات آموزش بالينی دانشجويان مامايی دانشگاه بابل بود. Introduction: Clinical education is a complicated process which is affected by many factors and variables. Since, recognizing the problems is the first step towards reducing them, a study was designed to determine the viewpoints of midwifery students about clinical education problems in Babol Medical University. Methods: In a cross sectional descriptive study, 55 last year midwifery students were selected by census sampling method. The data collection tool was a valid and reliable questionnaire containing 32 items asking about clinical education problems. The scale of the questionnaire was as yes, sometimes, and no. The data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics and Chi2. Results: Eighty one point eight percent believed that clinical education in midwifery had some problems among which 40% were indicated as high and 41.8% as moderate. Seventy two point seven percent considered clinical education poor in facilities and environmental factors and faced with a lot of problems. Eighty seven point three percent related clinical education problems to trainers’ problems, 83.6% indicated some problems in theoretical pre-clinical courses, 74.5% related the problems to hospital and health centers’ personnel, and 83.7% of subjects felt some problems in clinical evaluation. Conclusion: Lack of expert clinical trainers, and problems in pre-clinical courses and clinical evaluation were the most significant clinical education problems based on the view points of midwifery students in Babol Medical University. آموزش بالينی، مامايی، مشکلات Clinical education, Midwifery, Problems 15 21 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-108&slc_lang=fa&sid=fa shabnam Omidvar شبنم اميدوار 7000319475328460016555 Yes گروه مامايی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل - بابل fatemeh Bakouee فاطمه‌ باکويی 7000319475328460016556 No hajar Salmalian هاجر سلمليان 7000319475328460016557 No

fa روايی و پايايی ابزار ارزشيابی کارآموزی مديريت پرستاری پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: يکی از مشکلات موجود در فرآيند ارزشيابی، بويژه در کارآموزی مديريت پرستاری، فقدان ابزاری با معيارهای عينی برای ارزشيابی است. با توجه به تأثير ارزشيابی مناسب بر کسب اطمينان از مهارت‌های مديريتی دانشجويان، اين مطالعه با هدف تهيه و تعيين روايی و پايايی ابزار طراحی شده ارزشيابی برای اندازه‌گيری مهارت‌های مديريتی دانشجويان در کارآموزی مديريت پرستاری انجام شد. روش‌ها: ابتدا با بررسی متون و تشکيل ميزگردهايی از متخصصين پرستاری اهداف کارآموزی مديريت پرستاری تعيين و با روش دلفی 56 معيار مهم ارزشيابی مشخص و با تکنيک بارس (Bars) حيطه‌ها و معيارهای ارزشيابی طراحی گرديد و سپس با تشکيل پانل‌های تخصصی در مديريت پرستاری روايی محتوا و صوری بررسی گرديد. به منظور کسب پايايی ابزار در يک مطالعه توصيفی، تعداد 30 نفر از دانشجويان در کارآموزی مديريت پرستاری يکی از دانشکده‌های پرستاری شهر تهران با اين ابزار مورد ارزشيابی قرار گرفته و پايايی به روش‌های آزمون دوپاره و پايايی بين ارزيابی‌کنندگان مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS با آزمون‌های همبستگی پيرسون و تعيين پايايی تجزيه و تحليل شد. نتايج: ابزار دو گانه‌ای برای مربيان پرستاری و سرپرستاران تهيه گرديد. روايی صوری و محتوای ابزار از طريق تأييد گروه متخصصين کسب گرديد. پايايی ابزار طراحی شده از روش‌های پايايی درونی و پايايی ارزيابی‌کنندگان با 8/0r> تأييد شد. نتيجه‌گيری: ابزار طراحی شده با قابليت اعتبار و اعتماد خوب و مناسب برای بکارگيری در محيط‌های بالينی برای ارزشيابی عملکرد مديريت دانشجويان در کارآموزی مديريت پرستاری می‌باشد. به کارگيری آن می‌تواند اثربخشی فعاليت‌های آموزش بالينی مربيان مديريت پرستاری و دانشجويان را بهبود بخشد Introduction: Lack of an evaluation tool with objective criteria is one of the problems in evaluation process specially in nursing management practicum. Considering the role of evaluation in assuring nursing students’ management skills, this study was designed to develop a specific tool for measuring their management skills and determine the validity and reliability of this tool. Methods: At first, through literature review and expert panel sessions, the objectives of nursing management practicum were determined. Then, using Delphi technique, 56 important criteria were developed and the domains and criteria of evaluation were designed by Bars technique. A panel of experts was used to confirm content and face validity. Reliability was determined by a descriptive study in which 30 nursing students from one of Tehran’s nursing schools were evaluated by this tool and the reliability was estimated by split half and inter-rater reliability. The data was analyzed by SPSS software, using Pearson Correlation Coefficient and reliability analysis. Result: A dual evaluation tool was provided for nursing instructors and head nurses. The face and content validity were confirmed by experts. The internal consistency and inter-rater reliability were confirmed by r>./8 as well. Conclusion: The designed tool with acceptable validity and reliability is appropriate to apply in clinical environment for evaluating the management skills of nursing students. Applying this instrument can improve the effectiveness of clinical education activities of nursing management instructors and students ابزار ارزشيابی، روايی، پايايی، کارآموزی مديريت پرستاری، دانشجويان پرستاری. : Evaluation tool, Validity, Reliability, Nursing management practicum, Nursing students 23 31 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-109&slc_lang=fa&sid=fa Raziee Amini راضيه امينی 7000319475328460016558 No گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، بزرگراه جلال آل احمد، تهران Zohreh Vanaki زهره ونکی 7000319475328460016559 Yes گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، بزرگراه جلال آل احمد، تهران Hormat Emamzadeh Ghassemi حرمت السادات امامزاده قاسمی 7000319475328460016560 No

fa تاثير آموزش عفونت های حاد تنفسی توسط کاردان های روستايی و مربيان مراکز آموزش بهورزی بر سطح آگاهی و عملکرد بهورزان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: امکان استفاده از کاردان‌های روستايی به عنوان مربيان اجرايی در جهت ارتقای مستمر آموزش و بازآموزی بهورزان در مقايسه با مربيان، موضوعی قابل تعمق است. هدف اين مطالعه مقايسه تأثير آموزش توسط کاردان‌های روستايی و مربيان مراکز آموزش بهورزی بر آگاهی و عملکرد بهورزان شهرستان اصفهان می‌باشد. روش‌ها: در مطالعه‌ای مداخله‌ای به صورت کارآزمايی در عرصه (field trial)، با طراحی دو گروهی قبل و بعد از آموزش، 84 نفر از بهورزان به عنوان نمونه انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. ابتدا آگاهی و عملکرد بهورزان با پرسشنامه و چک‌ليست مورد بررسی قرار گرفت و سپس کاردان‌های روستايی درس عفونت‌های حاد تنفسی را با شيوه سخنرانی و روش بحث گروهی به مدت 12 ساعت دريافت نمودند و بطور همزمان،‌ يک گروه از بهورزان توسط مربيان و گروه ديگر توسط کاردان‌ها درس عفونت حاد تنفسی را با شيوه سخنرانی و تمرين و بحث گروهی به مدت 24 ساعت آموزش ديدند. آگاهی و عملکرد بهورزان بعد از آموزش مجدداً اندازه‌گيری شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و يافته‌ها به صورت ميانگين و انحراف معيار ارائه و مقايسه‌ها با آزمون آماری t زوج و مستقل و آناليز کوواريانس و همبستگی با آزمون پيرسون انجام گرديد. نتايج: آگاهی و عملکرد بهورزان هر دو گروه بعد از آموزش بطور معنی‌داری افزايش يافته بود. ميانگين افزايش آگاهی در گروه آموزش يافته توسط مربيان 59/2±9/3 و در آموزش توسط کاردان‌ها 67/2±73/2 نمره و افزايش عملکرد بهورزان در آموزش توسط مربيان 13/4±13/12 و در تدريس توسط کاردان‌ها 88/3±9/5 نمره بود. آگاهی و عملکرد بهورزان با سابقه کار آنها ارتباط نداشت. افزايش نمرات آگاهی و عملکرد قبل و بعد از آموزش بهورزانی که توسط مربيان آموزش يافته بودند بطور معنی‌داری بيشتر از گروه آموزش يافته توسط کاردان‌ها بود. نتيجه‌گيری: اختلاف دو گروه در افزايش آگاهی در حدی است که می‌توان بجای مربيان از کاردان‌ها برای آموزش بهورزان استفاده نمود بخصوص در مواردی که مباحث آموزش فقط جنبه افزايش آگاهی دارد. ولی به نظر می‌رسد که در مواردی که آموزش بهورزان برای افزايش مهارت آنها در حيطه کار عملی است، لازم است از مربيان بهره‌برداری شود. Introduction: The possibility to use rural health technicians as instructors for on going education of Behvarzes, is an issue that should be considered. The effect of training by rural health technicians and Behvarzes’ instructors on knowledge and practice of Behvarzes in Isfahan district were compared in this study. Methods: In an interventional study performed as field trial, 84 Behvarzes were selected and divided to two groups randomly. The knowledge and practice of Behvarzes were measured using a questionnaire and a checklist, respectively. Before starting the education, an educational course related to Acute Respiratory Infection including 12 hours lecture and group discussion was conducted for the health technicians. Then, the first group of Behvarzes was trained by instructors of Behvarz training center and the second group by health technicians using lecture, group discussion and practical education for 24 hours. The knowledge and practice of Behvarzes were measured after the education. The data was analyzed by SPSS software, using mean, standard deviation, paired t-test, independent t-test, covariance analyses and Pearson Correlation Coefficient. Results: Behvarzes’ score in knowledge and practice increased significantly after education in both groups. The increased mean scores of knowledge were 3.9±2.59 and 2.73±2.67 in the groups trained by instructors and technicians, respectively. Also, the increased mean score of practice were 12.13±4.13 and 5.9±3.88 in the groups trained by instructors and technicians, respectively. There was no significant relationship between the score of Behvarzes’ knowledge and practice with their experience. The increase in knowledge and practice scores of the group trained by instructors was significantly more than the group trained by technicians. Conclusion: The difference between the increased knowledge scores in the two groups is at an extent that shows we can use technicians instead of instructors for increasing Behvarzes’ knowledge. But, as far as Behvarzes’ practice is concerned we should better not use technicians for improving their practice. آموزش، آگاهی، عملکرد، بهورز، کاردان روستايی، مربی، عفونت حاد تنفسی Education, knowledge, practice, Behvarz, Rural health technician, Instructor, Acute Respiratory Infection. 33 39 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-110&slc_lang=fa&sid=fa Sedigheh Ansaripour صديقه انصاری پور 7000319475328460016561 Yes مرکز بهداشت استان، جنب مرکز پزشکی امين، خيابان ابن سينا، اصفهان Bahram Soleimani بهرام سليمانی 7000319475328460016562 No Gholam hossein Sadri غلام حسين صدری 7000319475328460016563 No Ahmad Bahonar احمد باهنر 7000319475328460016564 No

fa مهارت های تفکر انتقادی دانشجويان علوم پايه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در مواجهه با متون علمی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: تفکر خلاق از ديرباز مورد بحث و توجه معلمان و مراکز آموزشی بوده است. با توجه به رويکرد وسيع و جدی به تفکر انتقادی، اين مطالعه با هدف بررسی ميزان بکارگيری تفکر انتقادی نزد دانشجويان علوم پايه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در مواجهه با متون علمی انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه تجربی، دانشجويان گروه پزشکی (پزشکی، دندان‌پزشکی، داروسازی) در سه گروه مختلف، نوشته‌های علمی و يا سؤالاتی در ارتباط با درس را دريافت کردند که حاوی اشتباهات فاحش منطقي– ادراکی بود. ميزان اشتباهاتی که از سوی دانشجويان شناسايی و مورد توجه قرار گرفت، ملاکی برای بهره‌گيری آنان از مهارت‌های تفکر انتقادی در نظر گرفته شد. نتايج: دانشجويان گروه پزشکی در مواجهه با سؤالات غلط امتحانی به هيچ وجه از مهارت‌های تفکر انتقادی استفاده نکرده و در مواجهه با جزوات درسی تنها حدود 8/6 درصد از آنها صرفاً به برخی از اشتباهات توجه کرده بودند. نتيجه‌گيری: علی‌رغم پرداختن به پرورش انواع تفکر به عنوان مهم‌ترين هدف نظام‌های آموزش عالی در همه کشورهای جهان، نتايج اين مطالعه و بسياری از مطالعات مشابه نشان می‌دهد که در مقام عمل، نظام‌های آموزشی، برنامه‌ای برای پرداختن به پرورش تفکر ندارند و اين موضوع می‌تواند برای نسل فعلی و آينده دانش‌آموختگان، موضوع نگران‌کننده‌ای باشد. Introduction: Critical thinking has been always the subject of discussion by teachers and educational centers. Considering the extensive and serious approach to critical thinking, this study was performed to investigate the application of critical thinking by basic sciences students in facing scientific texts, in Isfahan University of Medical Sciences. Methods: In this experimental study medical, dentistry and pharmacy students in 3 different groups, received scientific texts or exam questions related to their course which contained conceptual-logical mistakes. The number of mistakes identified by students was considered as a criterion for their use of critical thinking skills. Results: In facing mistakes of exam questions, the students didn’t use their critical thinking skills. But, concerning the mistakes in their texts, only 6.8 percent noticed some of the mistakes. Conclusion: Despite fostering different thinking skills as the most important goal of higher education in all universities of the world, the results of this study and other similar studies shows that in real situation, educational systems don’t have any program for fostering thinking skills. This issue is a big concern for the present and future university graduates. تفکر، تفکر انتقادی، پرورش تفکر، دانشجويان پزشکی Thinking, Critical thinking, Fostering thinking, Medical students. 41 46 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-111&slc_lang=fa&sid=fa Forood Bahmani فرود بهمنی 7000319475328460016565 Yes مرکز تحقيات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان Ali reza Yousefy عليرضا يوسفی 7000319475328460016566 No Mehdi Nematbakhsh مهدی نعمت بخش 7000319475328460016567 No Tahereh Changiz طاهره چنگيز 7000319475328460016568 No Mohammad Mardani محمد مردانی 7000319475328460016569 No

fa آگاهی علمی و آمادگی تجهيزاتی دندان پزشکان شهر اصفهان در خصوص اورژانس های پزشکی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: استرس و کار دندان‌پزشکی و وجود مشکلات پزشکی در بيماران می‌توانند باعث بروز اورژانس‌های پزشکی در مطب دندان پزشکی شود. اداره اين فوريت‌ها بستگی به ميزان اطلاعات و تجهيزات در دسترس دندان‌پزشک دارد. هدف اين مطالعه، تعيين ميزان آگاهی و آمادگی تجهيزاتی دندان‌پزشکان شهر اصفهان در خصوص اورژانس‌های پزشکی است. روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی که در سال1384 انجام شد، تعداد 150 نفر از دندان‌پزشکان شهر اصفهان بطور تصادفی نظام‌دار انتخاب شدند و با پرسشنامه‌ای روا و پايا که حاوی 10 سؤال چهار گزينه‌ای در خصوص اورژانس‌های پزشکی، ليست هشت دارو و پنج وسيله اورژانسی بود با مراجعه حضوری، مورد پرسش قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS با آمار توصيفی به صورت ميانگين، توزيع فراوانی آزمون t و آزمون‌های همبستگی تجزيه و تحليل شدند. نتايج: از 139 نفر 8/74 درصد مرد و بقيه زن بودند. متوسط نمره افراد 42/5 از نمره 10 بود که تفاوت معنی‌داری بين زن ومرد مشاهده نشد. متوسط وجود دارو از هشت داروی سؤال شده، 28/5 و متوسط وجود تجهيزات اورژانسی از پنج وسيله مورد سؤال 74/0 بود. نتيجه‌گيری: اطلاعات علمی دندان‌پزشکان متوسط و دارو و تجهيزات در دسترس آنها کم بود، بنابراين، اداره صحيح اورژانس‌های پزشکی توسط دندان‌پزشکان مشکل‌ساز است. Introduction: Fear from dental work and other medical problems in dental patients can cause medical emergencies in dental office. Managing these emergencies depends on dentist’s knowledge and their access to needed equipments. This study was performed to determine the knowledge of dentists about medical emergencies, and available equipments in Isfahan's dental offices. Methods: In this descriptive study performed in 2005, 150 dentists were selected by systematic random sampling. They were asked in person, using a valid and reliable questionnaire containing 10 multiple choice questions about medical emergencies, a list of 8 emergency medications and 5 emergency equipments. Data was analyzed by SPSS software using mean, frequency,and t-test. Results: From 139 dentists who completed the questionnaires, 74.8% were male and the rest were females. The mean score of their knowledge was 5.42 out of 10 and no significant difference was observed between male and female. The mean of available drugs was 5.28 from 8 drugs and the mean of available emergency equipments was 0.74 from 5 equipments. Conclusion: The Dentists’ knowledge was at an average level and they had little access to emergency drugs and equipments. So, the correct management of medical emergencies in dental offices is difficult. اورژانس های پزشکی، آگاهی، تجهيزات، دندانپزشک Medical Emergencies, Knowledge, Equipments, Dentist. 47 54 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-112&slc_lang=fa&sid=fa Reza Birang رضا بيرنگ 7000319475328460016570 No دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان Naser Kaviani ناصر کاويانی 7000319475328460016571 Yes دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان Mansoor Behnia منصور بهنيا 7000319475328460016572 No Mostafa Mirghaderi مصطفی ميرقادری 7000319475328460016573 No

fa ميزان دستيابی به حداقل های يادگيری در بخش چشم از ديدگاه کارورزان دانشکده پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: شواهد و قرائن نشان می‌دهد برنامه آموزش فعلی با نيازهای پس از دانش‌آموختگی پزشکان همخوانی نداشته و گاه موجب بروز مشکلاتی برای پزشکان و گيرندگان خدمت گرديده است. هدف از اين مطالعه، تعيين ميزان دستيابی به حداقل‌های يادگيری در بخش چشم از ديدگاه کارورزان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است. روش‌ها: مطالعه توصيفی در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در بهمن 1382 انجام شد. کليه کارورزان (40 نفر) بخش چشم که حداقل 4 ماه از دوره اينترنی را گذرانده بودند، پرسشنامه‌ای روا و پايا با 15 گزينه را تکميل نمودند. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS-11 و با آمار توصيفی مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. نتايج: بيشترين فعاليت و مهارت کارورزان در پايان دوره، معاينه فيزيکی چشم (100 درصد) و درآوردن جسم خارجی (5/92 درصد)، و کمترين فعاليت و مهارت کارورزان تخمين ميدان بينايی به روش Confrontation (5/12درصد) و انجام تونومتری شيوتز (5/27 درصد) بود. نتيجه‌گيری: کارورزان نتوانسته‌اند حداقل‌های يادگيری مهارت‌های اين بخش را به دست آورند. لازمست حداقل‌های آموزشی بازنگری، مجدداً تعريف و منطبق بر نياز فراگيران و جامعه و بر حسب اولويت تنظيم شود و نيز شيوه‌هايی برای اطمينان از مهارت کافی کارورزان پيش‌بينی شود. Introduction: Evidences show that current educational programs do not correspond to after graduation needs of physicians and occasionally cause problems for both physicians and recipients of services. Current study has determined the opinion of interns about achieving minimum learning requirements in ophthalmology ward. Methods: A descriptive study was done in the Medical School of Isfahan Medical University in 2004. All interns in ophthalmology ward (40), who were at least in their fourth month of internship period filled a valid and reliable questionnaire, composed of 15 questions. The data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics. Result: The most learned skill, at the end of one month period, was physical examination (100%), and removing foreign bodies (92.5%). The least learned skill was estimation of visual field by methods of confrontation (12.5%) and using Schiotz tonometer (27.5%). Conclusion: It seems that the interns were not able to acquire the minimum learning requirements in ophthalmology ward. It is recommended that educational objectives be revised, defined more accurately, and adjusted according to the needs of learners and society. Also, designing appropriate evaluation methods is suggested to assess interns’ acquired skills. حداقل های يادگيری، چشم پزشکی، ديدگاه، مهارت، کارورز Minimum learning requirements, Ophthalmology, Viewpoint, Skill, Intern. 55 62 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-113&slc_lang=fa&sid=fa Habib allah Taban حبيب اله تابان 7000319475328460016574 No دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان Farzan Kianersi فرزان کيان ارثی 7000319475328460016575 No Mohammad Garakyaraghi محمد گرگ يراقی 7000319475328460016576 No Amrollah Ebrahimi امراله ابراهيمی 7000319475328460016577 No Maryam Avizhgan مريم آويژگان 7000319475328460016578 Yes دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان

fa شرح وظايف شغلی و نيازهای آموزشی دانش آموختگان مقاطع مختلف رشته بهداشت محيط پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: تغييرات اساسی در زندگی جوامع، ارتقای سطح سلامتی، و تغيير وظايف اجرايی پرسنل بهداشت محيط از علل اصلی عدم تطابق برنامه‌های آموزشی اين کادر متخصص با شرح فعاليت‌های اجرای آنان در شرايط و زمينه کاری و نيازهای واقعی جامعه فعلی می‌باشد. ضرورت بازنگری دروس آموزشی اين رشته تحصيلی به شدت احساس می‌شود. اين تحقيق با هدف تعيين شرح وظايف اجرايی نيروهای بهداشت محيط و تعيين نيازهای آموزشی و بمنظور هماهنگ‌سازی برنامه‌های آموزشی با فعاليت‌های اجرايی آنان انجام شده است. روش‌ها: يک مطالعه توصيفی بر روی دانش‌آموختگان و پرسنل رشته بهداشت محيط استان اصفهان انجام گرديد، طی پرسشنامه خودايفاد و از طريق پست از 383 نفر دانش‌آموخته خواسته شد که نيازهای آموزشی و فعاليت‌های اجرايی خود را بر اساس نوبت تکرار آنها اعلام کنند. اعتبار و اعتماد علمی پرسشنامه با استفاده از اعتبار محتوا و آزمون مجدد تعيين گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با روش آمار توصيفی توسط نرم افزار SPSS انجام شد. نتايج: شاغلين بهداشت محيط استان اصفهان در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد به ترتيب 31، 38، 26 نوع فعاليت را به عنوان فعاليت‌های شغلی خود اعلام کردند. در رأس همه فعاليت ها، کلرسنجی، بازديد از اماکن اداری و رسيدگی به شکايات، از وظايف روزمره بودند که با نيازهای آموزشی همخوانی داشتند. در مقطع کارشناس ارشد، مديريت، نظارت بر امور بهداشت محيط و تدريس و تحقيق مهمترين وظايف اجرايی بوده‌اند. نتيجه‌گيری: فعاليت‌های اجرايی پرسنل شاغل بهداشت محيط در مقاطع کاردانی و کارشناسی تا حدودی مشابه بوده، و شامل چند فعاليت مشخص می‌باشد که با نيازهای آموزشی درخواستی آنان همخوانی دارد. پيشنهاد می‌شود برنامه آموزشی تربيت نيروهای متخصص بهداشت محيط مورد بازنگری دقيق قرار گيرد، و دروس آموزشی با فعاليت‌های اجرايی و نيازهای آموزشی آنان تطبيق داده شود. Introduction: Substantial changes in living trends of societies, promotion of health, and changes in environmental health officers’ (EHOs) duties and responsibilities are the main reasons that educational programs in this field do not correspond with their job description in the real context and according to the real needs of the society. Therefore, the educational courses of this field should be revised. The goal of this study was to determine the job description and the educational needs of EHOs in order to coordinate their educational programs with their real job duties. Methods: In this descriptive study, a questionnaire was mailed to 383 graduates and personnel of environmental health in Isfahan Province, to declare their educational needs and job activities based on their frequency. The validity and reliability of the questionnaire was confirmed by content validity and test/re-test, respectively. The data analysis was performed by SPSS software using descriptive statistics. Results: The EHOs working in Isfahan province, with technician, bachelor and master degrees, declared 31, 38, 26 types of activities as their job duties, respectively. Their most common duties were residual chloride measurement in water, monitoring public places, and investigating complaints, which were the same as their educational needs. In postgraduate level, the most important duties included management, supervising environmental health affairs, teaching and research. Conclusion: Technicians and bachelors of environmental health are conducting similar job activities which correspond with their mentioned educational needs. It is recommended that educational programs for environmental health be revised according to their real job activities and educational needs. It is also suggested to coordinate the educational programs with the needs of their future job such as continuing the education, and different job options, in order to increase their efficacy. بهداشت محيط، دانش آموختگان، وظايف شغلی، نيازهای آموزشی Environmental Health, Graduates, Job duties, Educational needs. 63 71 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-114&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad reza Hamdi محمدرضا حمدی 7000319475328460016579 Yes گروه بهداشت محيط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان Abdoalrahim Parvaresh عبدالرحيم پرورش 7000319475328460016580 No Mehdi Amin مهدی امين 7000319475328460016581 No

fa موانع آموزش بالينی و راهکارهای بهبود کيفيت آن از ديدگاه مربيان بالينی دانشکده های پرستاری شهر تهران پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: برای بهبود کيفيت آموزش بالينی، بايد وضعيت آن همواره مورد ارزشيابی قرار گيرد. اين مطالعه با هدف تعيين موانع و مشکلات و راهکارهای بهبود کيفيت آموزش بالين از ديد مربيان بالينی دانشکده‌های پرستاری تهران در سال 1384 انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، 60 مربی بالينی شاغل در دانشکده‌های پرستاری شهر تهران، به صورت سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه‌ای روا و پايا در 5 حيطه عملکرد مربيان بالينی، برنامه‌ريزی آموزشی، محيط بالينی، خصوصيات دانشجويان و تسهيلات رفاهی و آموزشی بود. در تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفی، آزمون آماری t مستقل و آناليز واريانس در نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتايج: مربيان کيفيت آموزش بالين را در حيطه‌های محيط بالينی و تسهيلات رفاهی و آموزشی متوسط و وضعيت ساير حيطه‌ها را در حد ضعيف گزارش نمودند. عدم وجود علاقه و انگيزه دانشجويان در محيط بالينی، به عنوان مهم‌ترين مانع آموزش بالينی و توجه بيشتر برنامه‌ريزان و مسؤولان پرستاری برای برنامه‌ريزی مناسب برای بالين به عنوان مهم‌ترين راهکار بهبود وضعيت ابراز گرديد. نتيجه‌گيری: آموزش بالين از کيفيت مطلوبی برخودار نمی‌باشد. بنابراين، به نظر می‌رسد کاهش يا بهبود اين چالش‌ها، مستلزم همکاری مربی، ‌پرسنل بالينی، سوپروايزران آموزشی، سرپرستاران، مديران پرستاری، مسؤول برنامه‌ريزی آموزشی و ساير مسؤولين رده بالا مديريتی ‌باشد Introduction: The situation of clinical education should be always evaluated in order to improve its quality. This study was performed to determine the viewpoints of clinical instructors about obstacles of clinical teaching and strategies for improving its quality in Tehran Nursing Schools in 2005. Methods: In this cross-sectional survey 60 instructors of Tehran’s nursing and midwifery schools were selected by census sampling method. The data collection tool was a valid and reliable questionnaire consisted of 5 domains including the performance of clinical instructors, curriculum design, clinical environment, students’ characteristics, and educational and welfare facilities. Data was analyzed by SPSS software (13.0), using descriptive statistics, t-test and one-way ANOVA. Results: The instructors reported the quality of clinical education average in the domains of clinical environment and educational facilities, and weak in other domains. Lack of interest and motivation in students was the main obstacle for clinical education. Paying more attention to appropriate planning for clinical education was mentioned as the best strategy for quality improvement. Conclusion: The quality of clinical teaching was unsuitable. In order to overcome these challenges, the collaboration of instructors, staff, educational supervisors, head nurses, nursing managers and other managerial levels is recommended. آموزش بالينی، پرستاری، مربيان بالينی، کيفيت Clinical education, Nursing, Clinical instructors, Quality. 73 80 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-115&slc_lang=fa&sid=fa Abolfazl Rahimi ابوالفضل رحيمی 7000319475328460016582 Yes گروه آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی زنجان، خيابان پروين اعتصامی، زنجان Fazloallah Ahmadi فضل اله احمدی 7000319475328460016583 No

fa نيازسنجی يادگيری در دوره کارشناسی پرستاری: يک مطالعه کيفی پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: نيازسنجی آموزشی يکی از مهم‌ترين مقوله‌هايی است که در بحث برنامه‌ريزی آموزشی نوين مورد توجه قرار می‌گيرد. اين مطالعه در پی پاسخ‌گويی به اين سؤال است که نيازهای واقعی و اصيل يادگيری در فراگيران پرستاری دوره کارشناسی چيست؟ و اساساً‌ ايشان بر اساس تجارب خود، چه محورهايی را به عنوان نياز يادگيری مطرح می‌نمايند؟ روش‌ها: در اين تحقيق کيفی به روش فنومنولوژی، از الگوی کلايزی (Colaizzi) برای بررسی تجارب فراگيران در مورد نيازهای يادگيری استفاده گرديد. تعداد 25 نفر دانشجوی پسر و20 نفر دانشجوی دختر بر اساس نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب و به 4 گروه کوچک تقسيم شدند. داده‌ها به روش بحث گروهی متمرکز جمع‌آوری گرديد. همچنين پژوهشگر با 4 نفر از مربيان پرستاری مصاحبه نمود. محتوای مصاحبه با کسب اجازه از مشارکت‌کنندگان ضبط شده و در اسرع وقت نسخه‌برداری گرديد و به روش تحليل تماتيک (Thematic) مورد بررسی قرار گرفت. نتايج: مدل نيازسنجی فراگير از پنج محور اصلی برنامه درسی، معلم پرستاری، امکانات محيطی و اجتماعی، مديريت و فراگير از يافته‌ها استخراج شد. بر اين اساس، مدل نيازسنجی فراگير محور استخراج گرديد که در اين مدل علاوه بر پنج محور اصلی، سه متغير مسؤوليت‌پذيری، شناخت دقيق حرفه پرستاری و کسب آرامش خاطر از جمله متغيرهايی بودند که بر افزايش توانايی فراگير تأثيرگذار بودند. نتيجه‌گيری: نيازسنجی معلم در مرکزيت يادگيری قرار دارد. برنامه درسی، مديريت قدرتمند آموزشی و نيز تجهيز امکانات مورد لزوم در امر آموزش و يادگيری می‌تواند کفايت برنامه آموزشی کارشناسی پرستاری را تضمين نمايد. Introduction: One of the most important components of educational technology is educational needs assessment. This study tried to answer the question of, what the real needs of bachelor nursing students based on their experience? and what themes the refer to as their learning needs. Method: A phenomenology research was performed to study the experience of students regarding their learning needs using Colaizzi model. Twenty five male and 20 female nursing students were selected by purposive sampling and divided to 4 small groups. The data gathering was done through group discussion. Also, a face to face interview with 4 nursing instructors was performed and the interviews were recorded with their permission. Data was transcribed as soon as possible and analyzed by thematic analysis method. Results: The learner needs assessment model was obtained based of 5 main themes including: Nursing instructor, curriculum planning, educational management, social and environmental facilities and learner. According to this, learner-based need assessment model was developed in which, in addition to five main themes, there were three variables of responsibility taking, recognizing nursing profession and acquiring mental tranquility which were effective on increasing the learners’ capabilities. Conclusion: Nursing instructor’s need assessment lies in the center of learning. Curriculum, powerful educational management and providing the needed facilities for teaching and learning can assure the quality of bachelor nursing educational program. نيازسنجی آموزشی، آموزش پرستاری، تحقيق کيفی. Educational needs assessment, Nursing Education, Qualitative research. 81 92 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-192&slc_lang=fa&sid=fa A Zareiyan Jahromi آرمين زارعيان‌جهرمی* 7000319475328460016584 Yes F Ahmadi فضل‌الله احمدی 7000319475328460016585 No

fa رضايت دانشجويان و مدرسان دوره تحصيلات تکميلی از عملکرد مديريت خدمات آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: باتوجه به حساسيت مديريت خدمات آموزشی و کيفيت ارائه خدمات آن به دانشجويان مقاطع تحصيلات تکميلی، اين مطالعه با هدف تعيين ميزان رضايت مدرسان و دانشجويان دوره تحصيلات تکميلی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نسبت به عملکرد مديريت خدمات آموزشی درچهار حيطه آموزشی، اداری، کيفيت پاسخ‌گويی و نظارت و راهنمايی انجام شد. روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی- پيمايشی، 78 نفر دانشجويان مقطع کارشناسی ارشد و دکتری و 65 نفر مدرسان مقطع کارشناسی ارشد و دکترای دوره تحصيلات تکميلی با روش سرشماری از سال 1380 تا 1381 مورد پرسش قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، دو پرسشنامه محقق ساخته بود که روايی و پايايی آنها با اعتبار محتوی و تعيين ضريب الفای کرونباخ مورد تأييد قرار گرفت. يافته‌های پژوهش به صورت توزيع فراوانی و انجام آزمون t برای مقايسه ميانگين‌ها با عدد ثابت و t مقايسه ميانگين دو گروه مستقل تحليل شد. نتايج: مدرسان و دانشجويان دوره تحصيلات تکميلی از هيچ يک از چهار حيطه عملکرد آموزشی، اداری، کيفيت پاسخ‌گويی و نظارت و راهنمايی مديريت خدمات آموزشی دانشگاه علوم پزشکی رضايت ندارند. نظرات مدرسان و دانشجويان مؤنث و مذکر دوره تحصيلات تکميلی، تفاوت معنی‌داری نداشت. نتيجه‌گيری: عدم رضايت مدرسان و دانشجويان دوره تحصيلات تکميلی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از عملکرد مديريت خدمات آموزشی دانشگاه می‌تواند در سطح مديريت دانشگاه، يک ضعف تلقی شود که نياز است مديران ارشد در اين زمينه اقدامات لازم را برای بهبود کيفيت مديريت خدمات آموزشی انجام دهند. Introduction: Considering the importance of educational services management and the quality of providing these services to post graduate students, this study was designed to investigate the satisfaction among students and faculty at graduate level in four educational, administrative, accountability and supervision domains. Method: In this descriptive study 78 master and doctoral students and 65 faculty members were selected through census sampling method in the period of 2001 till 2002. Data collection tools were two researcher made questionnaires whose validity and reliability were confirmed by experts and Cronbuch alpha, respectively. Data were analyzed using frequency and t-test. Results: Faculty members and graduate students were not satisfied with the services of any educational, administrative, accountability and supervision domains. No significant difference was observed between the viewpoints of male and female faculty members and students. Conclusion: Dissatisfaction of graduate studies faculty members and students from educational services management is considered as a weakness at the managerial level of the university. It is recommended that the university managers take necessary actions to improve the quality of educational services management رضايت، دانشجويان، مدرسان، دوره تحصيلات تکميلی، مديريت خدمات آموزشی، عملکرد Satisfaction, Students, Faculty members, Graduate studies, Educational services management, Performance. 93 100 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-116&slc_lang=fa&sid=fa Ali Siadat علی سيادت 7000319475328460016586 Yes دانشکده علوم تربيتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، خيابان هزار جريب، اصفهان Behzad Shams بهزاد شمس 7000319475328460016587 No Reza homaie رضا همايی 7000319475328460016588 No Lotfoallah Gharibi لطف اله غريبی 7000319475328460016589 No

fa ديدگاه دانشجويان علوم پزشکی جندی شاپور اهواز نسبت به عوامل موثر در ارزشيابی استاد پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: شناخت نظرات دانشجويان در مورد ارزشيابی استاد و عوامل مؤثر بر آن و همچنين اطلاع از ديدگاه‌های آنها در مورد روند اجرايی و اثربخشی ارزشيابی استاد می‌تواند برنامه‌ريزان را با نقاط قوت و ضعف آن در دانشگاه آشنا و امکان اصلاح و بهبود کيفيت آن را فراهم نمايد. مطالعه حاضر با هدف تعيين نظرات دانشجويان در مورد عوامل مؤثر در ارزشيابی استاد در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی، 423 نفر از دانشجويان دانشگاه مورد پرسش قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای پايا و روا مشتمل بر 64 سؤال بسته بود. پرسشنامه‌ها در محل دانشکده‌ها توزيع و جمع‌آوری گرديد. داده‌های حاصل از پرسشنامه با استفاده از نرم‌افزار SPSS، به صورت درصد فراوانی، ميانگين و آزمون مجذور کای و همبستگی پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: شصت و پنج و هشت دهم درصد دانشجويان، ارزيابی‌های دانشجويی را يک منبع معتبر و قابل اعتماد می‌دانند و اعتقاد دارند دانشجويان در بيان نظراتشان درباره اساتيد خود صداقت دارند. قدرت بيان و روش تدريس استاد با ميانگين 05/4 به عنوان مهم‌ترين عامل در تدريس مؤثر و موفق استاد معرفی شده است. با اندکی تفاوت، توان علمی و اخلاق و رفتار استاد با دانشجويان در اولويت‌های بعدی قرار دارند. بين نظرات دختران و پسران و دانشجويان با معدل تحصيلی بالا و پايين در ارتباط با عوامل مؤثر در ارزشيابی استاد تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: هر سه ويژگی حرفه‌ای، علمی و فردی استاد با اندکی تفاوت در ارزشيابی استاد توسط دانشجو مهم تلقی شده است. جمع‌بندی نتايج تحقيقات انجام شده در کشور در اين زمينه و بهره‌برداری از نتايج حاصل در جهت تدوين پرسشنامه و روند اجرای ارزيابی‌ها می‌تواند در اصلاح اشکالات سيستم ارزشيابی و استاندارد نمودن آن کمک شايانی نمايد. Introduction: Gathering students’ viewpoints about teacher evaluation, its effective factors and its process, can identify the strength and weaknesses of teacher evaluation and provide the possibility to improve its quality. The aim of this study was to determine the viewpoints of students about the factors affecting evaluation of teaching in Jondishapour Medical University. Method: In a descriptive study 423 students were studied using a valid and reliable questionnaire including 64 closed questions. The questionnaires were distributed and gathered at the schools of Medical University. The data was analyzed by SPSS software using frequency distribution, mean, chi2 and Pearson correlation coeficient. Results: Sixty five point eight percent of students believed that students were a valid and reliable source for teacher evaluation and they were truthful in their opinions. The verbal skills and teaching methods of the faculty member were introduced as the most important factors of effective teaching with the mean of 4.05. With a little difference, scientific ability, ethical issue, and behavior with students were in next priorities. No significant difference was observed between male and female students and between high mean score and low mean score students in regard to effective factors in teaching evaluation. Conclusion: The three professional, scientific and personal characteristics of faculty members were considered important with some small differences. A study on different researches on teacher evaluation is recommended to use the results for designing a more appropriate questionnaire and evaluation process. This can make a considerable help regarding the improvement of teacher evaluation system. ارزشيابی استاد، دانشجويان، عوامل مؤثر،‌ ديدگاه. Teacher evaluation, Students, Effective factors, Opinion. 101 110 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-117&slc_lang=fa&sid=fa Abdolhossein Shakurnia عبدالحسين شکورنيا 7000319475328460016590 Yes مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، بلوار گلستان، اهواز Mohammad esmaeel Motlagh محمداسماعيل مطلق 7000319475328460016591 No Ali reza Malayeri عليرضا ملايری 7000319475328460016592 No Abdolalreza Jouhanmardi عبدالرضا جهان مردی 7000319475328460016593 No Hossein Komaili Sani حسين کميلی ثانی 7000319475328460016594 No

fa تأثير آموزش رابطين بهداشتی زن بر آگاهی و نگرش از بهداشت روان در جمعيت شهری استان اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: چگونگی ارائه آموزش‌های پزشکی و بهداشتی در انتقال مفاهيم مربوط به آنها از سطوح بالای دانشگاهی به سطوح پايه بهداشتی کشور، از سؤالات مهم پيش روی دانشگاه‌های علوم پزشکی محسوب می‌شود. نياز مبرم به وجود حلقه ارتباطی بين دانشگاه و جامعه شهری، توجه به رابطين (داوطلب) بهداشتی به عنوان نيروی مردمی آموزش‌دهنده جلب گرده است. هدف از اين مطالعه، تعيين تأثير آموزش رابطين زن بر آگاهی و نگرش از بهداشت روان در جمعيت شهری استان اصفهان است. روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربی دو گروهی قبل و بعد از آموزش که در سال 1382 انجام شده، 400 نفر از جمعيت شهری هر يک از دو شهرستان فلاورجان و خمينی‌شهر (تجربی و شاهد) بطور تصادفی انتخاب و آگاهی و نگرش آنان با پرسشنامه روا و پايا، بررسی شد (پيش‌آزمون). پس از انجام مداخلات آموزشی جامع بهداشت روان توسط رابطين بهداشتی، مجدداً پس از گذشت يک سال، پس‌آزمون انجام گرفت. يافته‌ها با نرم‌افزار SPSS با آزمون‌های t و مجذور کای مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: در گروه تجربی، ميزان آگاهی نمونه مورد مطالعه از 5/40 درصد قبل از مداخله به 2/64 درصد و ميزان نگرش از 5/54 درصد به 2/80 درصد در پس از مداخله ارتقا يافته بود که هر دو بطور معنی‌داری افزايش پيدا کرده است. ميزان آگاهی در منطقه شاهد در قبل و بعد از مداخله به ترتيب 5/41 و 9/41 اختلاف معنی‌داری نداشت و ميزان نگرش در اين منطقه در قبل و بعد از مداخله به ترتيب 1/63 و 9/49 بود و تفاوت معنی‌داری نداشت. ميزان آگاهی و نگرش بعد از مداخله در منطقه تجربی به صورت معنی‌داری از منطقه شاهد بالاتر بود. نتيجه‌گيری: در زمينه بهداشت روان شهری می‌توان به کفايت و اثربخشی انتقال اطلاعات توسط سطوح بالاتر بهداشتی (پزشک سطح سوم بهداشت و روان) به رابط مربيان و از طريق رابط مربيان به رابطين بهداشت و از طريق رابطين به خانواده‌ها اتکا نمود. Introduction: One of the challenges of medical universities is to deliver medical and health instructions and the related concepts from the higher university levels to the basic levels of the society. The absolute need to have a communicating bridge between the universities and the urban society, has led to more attention to community health volunteers as the potential source for such a link. This study attempted to determine the effect of female health volunteer education on the knowledge and attitude towards mental health in urban society of Isfahan. Methods: This was a quasi-experimental study with two group/pre and post-test design carried out in 2003. Four hundred people of Falavarjan city as well as the same number of people in Khomeini-Shahr city were randomly assigned to complete a valid and reliable questionnaire for knowledge & Attitude as the pretest. Then after a one year period of mental health educational interventions by health volunteers in Falavarjan, the post-test was accomplished in both cities. The data was analyzed by SPSS software using t-test and Chi2. Results: The pre-interventional scores of knowledge and attitude in the experiment group were 40.5% and 54.5%, respectively which increased significantly to 64.2% and 80.2% , respectively, after intervention. In the control group, the pre- and post-interventional scores of knowledge were 41.5 and 41.9 respectively which had no significant difference. The respective rates for attitude were 63.1 and 49.9 which showed no significant difference before and after intervention. The post interventional scores of knowledge and attitude were significantly higher in the experiment group, compared to the control group. Conclusion: For promoting mental health in urban areas, we can rely on the efficacy of the stepwise knowledge transfer from the higher health levels (third level mental health physician) to health–educating volunteers and from them to community health volunteers and finally to urban families. آگاهی، نگرش، داوطلبين بهداشتی، بهداشت روان، مراقبت‌های بهداشتی اوليه. Knowledge, Attitude, Health volunteers, Mental health, Primary health care. 111 119 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-193&slc_lang=fa&sid=fa Mehrdad Salehi مهرداد صالحی* 7000319475328460016595 Yes Mahnaz Kelishadi مهناز کليشادی 7000319475328460016596 No Masoud Zandye مسعود زنديه 7000319475328460016597 No Jalal Keshavarz جلال کشاورز 7000319475328460016598 No Abas Bagheri عباس باقری يزدی 7000319475328460016599 No

fa ارزشيابی برنامه‌های آموزشی مرکز مشاوره و آموزش بهداشت روان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: يکی از شاخص‌های اصلی و کليدی يک سيستم کامل مراقبتی در زمينه بهداشت روان، بکار‌گيری و استفاده از داده‌های حاصل از ارزشيابی در شناخت توانايی‌ها و تمرکز روی آنها برای برنامه‌ريزی در آينده است. هدف اصلی اين پژوهش، ارزشيابی برنامه‌های آموزشی مرکز مشاوره و آموزش بهداشت روان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. روش‌ها: در اين مطالعه ارزشيابی، جامعه تحقيق را شرکت‌کنندگان دوره‌های آموزشی اين مرکز از ابتدای سال 80 تا مرداد 82 تشکيل دادند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای بود که دانش، نگرش و عملکرد مراجعان اين مرکز را در يازده موضوع آموزشی ارائه شده در دوره، مورد بررسی قرار می‌داد. اطلاعات دموگرافيک مراجعان نيز همراه با پرسشنامه اصلی جمع‌آوری و با آزمون‌های آماری توصيفی و استنباطی t و تحليل واريانس در نرم‌افزار SPSS تحليل گرديد. نتايج: مرکز مشاوره و آموزش بهداشت روان در ارتباط با شناسايی مشکلات خفيف روانی مراجعان، عملکردی موفق داشته است. براساس معيارهای در نظر گرفته شده برای ارزشيابی برنامه‌های آموزشی اين مرکز، آموزش‌های اين مرکز در ارتقای دانش و عملکرد مراجعان بطور نسبی موفق بوده است. نتيجه‌گيری: با توجه به پيچيدگی روزافزون جوامع و لزوم آموزش افراد برای پيشگيری از بروز اختلالات حاد روانی، به نظر می‌رسد ايجاد و توسعه چنين مراکزی از اولويت‌های نظام سلامت و آموزش پزشکی در کشور محسوب شود. Introduction: One of the main criteria for a complete care system in mental health is using evaluation data to identify and focus on potential capacities for future planning. The goal of this study was to evaluate educational programs of center for mental health education and consultation in Isfahan University of Medical Sciences. Methods: In this evaluation study, the participants of educational programs of this center, from March 2001 until August 2003 were investigated. A researcher made questionnaire was used to study the knowledge, attitude and practice of people referring to this center, in 11 educational subjects presented in the educational programs. The demographic characteristics were also asked along with the main questionnaire. The data analysis was made using descriptive and inferential statistics, t-test, and ANOVA by SPSS software. Results: Center for consultation and education of mental health, has had a successful performance regarding identifying mild mental problems. Based on the designed criteria for evaluating educational programs in this center, these programs were relatively successful in promoting the knowledge and practice of referred people. Conclusion: Considering the increasing complications of societies and the necessity to educate people for the purpose of preventing acute mental disorders, it seems that implementing and developing such centers is one of the priorities of health system and medical education in the country. ارزشيابی برنامه، بهداشت روان، آموزش، مرکز مشاوره. Program evaluation, Mental health, Education, Consultation Center. 121 127 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-194&slc_lang=fa&sid=fa Narges Keshtiaray نرگس کشتی‌آرای 7000319475328460016600 Yes مرکز تحقيقات آموزش در علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. Ali reza Yousefy عليرضا يوسفی 7000319475328460016601 No

fa آگاهی، نگرش و توانمندی پژوهشی دانش‌آموختگان دوره دکتری حرفه‏ای پزشکی و دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: دانش‌آموختگان دوره دکترای عمومی پزشکی بايد حداقلی از توانمندی پژوهشی را در دوره تحصيل خود کسب نمايند. بدين منظور برنامه‌های متعددی مثل ارائه واحد درسی آمار و روش تحقيق، کارگاه روش تحقيق در سيستم‌های بهداشتی و پايان‌نامه تحقيقاتی برای آنان ارائه می‌گردد. هدف اين تحقيق تعيين آگاهی، نگرش و توانمندی پژوهشی دانش‌آموختگان دوره دکتری عمومی پزشکی و دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال 1382 بوده است. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی، 60 نفر از پزشکان و دندان‌پزشکان که کمتر از دو سال دانش‌آموخته شده بودند بطور تصادفی انتخاب و از آنان خواسته شد که هر کدام پرسشنامه‌های روا و پايای آگاهی و نگرش را تکميل و يک پروپوزال آماده نموده و تحويل دهند. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و با محاسبه شاخص‌های مرکزی و پراکندگی و توزيع فراوانی و با آزمون t تجزيه و تحليل گرديد. نتايج: ميانگين و انحراف معيار نمره آگاهی 72/2±5/12 (از 22 نمره)، ميانگين نمره نگرش 49/6±25/55 (از 80 نمره) بود. ميانگين نمره توانمندی نيز 27/7±15 (از 34 نمره) تعيين گرديد. در مجموع 5/27 درصد از پزشکان دارای آگاهی اندک از تحقيق بودند در حالی که تنها 3 درصد آنها نگرش منفی نسبت به تحقيق داشتند. شرکت قبلی در کارگاه روش تحقيق با توانمندی پژوهشی رابطه معنی‌دار آماری نداشت. نتيجه‌گيری: آگاهی اکثريت پزشکان و دندان‌پزشکان از تحقيق در سطح متوسط پايين ولی قابل قبول بود. از نظر توانمندی پژوهشی، اکثر پزشکان و دندان‌پزشکان دارای توانمندی پايين اما در سطح قابل قبول پژوهشی بودند. نگرش اکثريت پزشکان نسبت به تحقيق مثبت بود. در مجموع ميزان توانمندی پژوهشی پزشکان از وضعيت مطلوب فاصله دارد. Introduction: General physicians (GPs) and dentists have to acquire reasonable research capability during academic education in Iran. For this purpose, various educational programs such as: statistics and research methodology course, Health System Research (HSR) workshop and research thesis have been planned in their curriculum. The purpose of this study was to determine knowledge, attitude and research ability of general practitioners and dentists graduated from Hamadan University of Medical Science (HUMS). Methods: In a descriptive study 60 general physicians and dentists who had been graduated in the previous 2 years, were selected randomly and asked to design a research proposal. They were also asked to complete a valid and reliable questionnaire containing 22 questions regarding their knowledge and attitude. The data was analyzed by SPSS software using frequency, mean, standard deviation, frequency and t-test. Results: The mean and standard deviation for knowledge and attitude were 12.5±2.72 (out of 22), and 55.25±6.49 (out of 80), respectively. The mean and standard deviation of research capability was 15±7.27 (out of 34). In total, 27.5% of GPs and dentists had low knowledge, while, only 3% had negative attitude towards research. There was no significant relationship between HSR workshop participation and research capability. Conclusion: The majority of medical doctors and dentists graduated from Hamadan University of Medical Sciences had low but acceptable knowledge about research methodology. More than 50% of them had low research capability, but more than 95% had a positive attitude towards research. In total their research capability was far from optimal situation. توانمندی، پژوهش، پزشکان، دندان‌پزشکان. Capability, Research, Medical doctors, Dentists. 129 138 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-195&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Fallah محمد فلاح 7000319475328460016602 Yes گروه انگل و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، خيابان شهيد فهميده، همدان. Behzad Houshmand بهزاد هوشمند 7000319475328460016603 No Ahmad Joneidi Jafari احمد جنيدی جعفری 7000319475328460016604 No Farshid Shamsai فرشيد شمسايی 7000319475328460016605 No Saeed Bashirian سعيد بشريان 7000319475328460016606 No

fa نظرات دانش‌آموختگان دانشکده دندان‌پزشکی بابل نسبت به توانمندی‌های حرفه‌ای خود پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: برای نيل به اهداف آموزش بالينی کارآمد، لازم است وضعيت موجود آموزش به صورت مستمر ارزيابی و نقاط ضعف و قوت آن شناسايی شود. هدف از اين پژوهش، تعيين نظرات و رضايت دانش‌آموختگان دانشکده دندان‌پزشکی بابل نسبت به توانمندی‌های حرفه‌ای‌شان می‌باشد. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی- مقطعی، بين کليه دانش‌آموختگان رشته دندان‌پزشکی ورودی‌های 76 و77، (45 نفر) پرسشنامه‌ای پايا و روا، شامل 97 سؤال منطبق براهداف برنامه آموزشی بالينی دندان‌پزشکی توزيع و نظرات آنان در مورد توانمنديشان جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS با محاسبه ميانگين و انحراف معيار و آزمون‌های t-test و ضريب همبستگی پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: ميانگين امتياز کل توانمندی حرفه‌ای 11/20±02/132 از 180 امتياز بود. درس پريو و درس پروتز ثابت، به ترتيب، حداقل و حداکثر درصد امتياز را در گروه‌ها دريافت نمود. ميانگين امتياز توانمندی حرفه‌ای در آقايان بيشتر از خانم‌ها بود. ميانگين امتياز توانمندی با سال ورود به دانشگاه و سهميه قبولی و وضعيت تأهل ارتباطی نداشت. نتيجه‌گيری: نظر دانش‌آموختگان مورد مطالعه در مورد توانمندی‌های حرفه‌ای خود تا حد زيادی نشان‌دهنده عدم رضايت آنها از توانمندی‌های عملی کسب شده، و در نتيجه وجود نقاط ضعفی در روش آموزش بالينی ‌بود. Introduction: In order to achieve clinical education objectives, it is necessary to evaluate the educational situation continuously and identify its strength and weaknesses. The aim of this study was to determine dentists' opinion about their professional capability graduated from Babol Dental School. Methods: In a cross-sectional descriptive study, all dental students who had entered the university in 1997 and 1998 (n=45) filled a valid and reliable questionnaire including 97 questions about clinical training objectives. The data were analyzed by SPSS software using t-test and Pearson correlation coefficient. Findings: The total mean score was 132.2±20.11 out of 180. The lowest and highest scores belonged to periodontology and fixed prosthetics, respectively. The mean score of professional capability in males was more than females. There was no significant relationship between the mean score of capability and the year of entrance to the university, marriage status and quota of acceptance to the university. Conclusion: The students’ opinion about their professional capabilities showed their dissatisfaction from their acquired capabilities which in turn reveals the existence of some weaknesses in clinical educational methods. توانمندی‌های حرفه ای، دندان‌پزشکی، دانش‌آموختگان، آموزش بالينی. Professional capabilities, Dentistry, Graduates, Clinical education. 139 145 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-196&slc_lang=fa&sid=fa Mina Motallebnejad مينا مطلب ‌نژاد 7000319475328460016607 Yes دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل Zahra Madani زهراسادات مدنی 7000319475328460016608 No Ehsaneh Ahmadi احسانه احمدی 7000319475328460016609 No Seyed reza Hosseini سيدرضا حسينی 7000319475328460016610 No

fa تأثير آموزش حل مسأله بر خودپنداری دانشجويان پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی حضرت فاطمه (س) شيراز پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: مهارت‌های حل مسأله در برنامه‌های آموزشی دانشجويان پرستاری به صورت مدون و سازمان‌يافته آموزش داده نمی‌شود. از طرفی، لزوم شناسايی خودپنداری و پرورش آن در پرستاران نيز نکته ای است که بايد مورد توجه واقع شود. در همين راستا، اين پژوهش به منظور تعيين اثربخشی آموزش مهارت‌های حل مسأله بر خودپنداری دانشجويان پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی حضرت فاطمه (س) شيراز انجام شد. روش‌ها: در يک مطالعه شبه تجربی، 54 نفر دانشجوی پرستاری سال دوم مورد مطالعه قرار گرفتند. دانشجويان پس از تقسيم تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد، پرسشنامه اطلاعات فردی و سياهه خودپنداری راجرز (Roger)را تکميل کردند. افراد گروه تجربی در سه گروه کوچک در بحث‌های گروهی جهت‌داری برنامه آموزش حل مسأله بر اساس الگوی مشکل‌گشايی دزوريلا و گلدفرايد (D'zarilla & Goldfreid) و گروه شاهد برنامه آموزشی نظری و عملی روتين را دريافت نمودند. يک ماه پس از اين دوره آموزشی، سطح خودپنداری دانشجويان هر دو گروه تجربی و شاهد مجدداً مورد بررسی قرار گرفت. نتايج: يک ماه پس از اتمام دوره آموزشی، سطح خودپنداری دو گروه تفاوت معنی‌دار داشت. بين ميانگين نمرات خودپنداری قبل و يک ماه پس از مداخله گروه تجربی تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده شد اما اين تفاوت ميانگين ها در گروه شاهد معنی‌دار نبود. نتيجه‌گيری: نتايج اين پژوهش مؤيد تأثير مثبت آموزش مهارت‌های حل مسأله به روش بحث گروهی بر سطح خودپنداری دانشجويان پرستاری است. بر اين اساس، اجرای برنامه‌های آموزش مهارت‌های حل مسأله در برنامه‌های آموزش پرستاری توصيه می‌شود. Introduction: Teaching problems solving skills is not formally included in educational programs of nursing students. On the other hand, fostering self-concept in nurses is an issue which has to be considered. This study was performed to determine the effect of a short problem solving course on nursing students’ self concept in Shiraz Nursing and Midwifery School. Methods: In this quasi-experimental study, 54 volunteer nursing students were randomly divided into two experiment and control groups and their self-concept was measured by “Carl Rogers self-concept inventory”. The experiment group was divided into 3 small groups to participate in group discussions based on D’zurilla and Goldried problem solving methods. The control group received the routin theoretical and practical training. One month later, self-concept of the two groups was measured again. Results: One month after completing the course, comparing the self-concept of the two groups, , showed a significant difference. There was a significant difference between the mean score of self-concept, in the experiment group, before and one month after the intervention this difference was not significant in the control group. Conclusion: In general, implementation of the problem-solving course was a successful experience that resulted in the improvement of self-concept. Therefore, this kind of problem solving education is recommended in nursing educational programs. خودپنداری، مهارت‌های حل مسأله، دانشجوی پرستاری، آموزش. Self-concept, Problem solving skills, Nursing student, Education. 147 155 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-197&slc_lang=fa&sid=fa Marzyeh Moattari مرضيه معطری 7000319475328460016611 Yes گروه آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، فلکه نمازی، شيراز. Ali Soltani علی سلطانی 7000319475328460016612 No Masoud Moosavinasab مسعود موسوی نسب 7000319475328460016613 No Ali reza Ayatollahi عليرضا آيت‌اللهی 7000319475328460016614 No

fa ديدگاه کارورزان در مورد آمادگی برای ورود به دوره کارورزی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: پزشکان دانش‌آموخته، برخی مهارت‌های ضروری را کسب ننموده‌اند، اين در حالی است که کارورزان برای شروع دوره کارورزی بايد دانش لازم را کسب نموده و برای شروع مسؤوليت آماده باشند. هدف از اين مطالعه، تعيين ديدگاه کارورزان در مورد ميزان آمادگی برای ورود به دوره کارورزی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1384 است. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی- مقطعی، با استفاده از پرسشنامه‌ای که روايی و اعتبار آن تأييد شده بود، چهار حيطه آمادگی کارورزی حاوی 20 گويه مورد بررسی قرار گرفت. جامعه هدف کارورزان شاغل در چهار ماه اول دوره کارورزی در تير ماه 1384 به تعداد 75 نفر بودند. پرسشنامه به روش خودايفا تکميل گرديد و داده‌ها با نرم‌افزار SPSS با محاسبه توزيع فراوانی، آزمون مجذور کای و همبستگی پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: در حيطه دانش لازم برای شروع کارورزی، اکثريت کارورزان خود را در حد متوسط ارزيابی نموده‌اند، در حالی که در حيطه مهارت، اکثريت دانشجويان آمادگی خود را متوسط تا خوب ارزيابی نموده بودند. در حيطه آشنايی با فرآيند بستری و ترخيص، اکثريت وضعيت آمادگی خود را متوسط تا ضعيف ارزيابی نموده بودند. در حالی که ديدگاه دانشجويان از اعتماد به نفس و تعامل با کادر پرستاری و پزشکی و بيماران اکثريت خوب تا متوسط بود. نمره پيش‌کارورزی با داشتن دانش لازم برای شروع کارورزی ارتباط معنی‌داری داشت. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد د ر حال حاضر کارورزان، آمادگی لازم را برای شروع مسؤوليت، بخصوص در حيطه‌های دانش و مهارت ندارند. آزمون پيش‌کارورزی در برگيرنده تمام نيازهای لازم برای دوره کارورزی نمی‌باشد و برای بهبود حيطه‌ها، بخصوص مهارت‌ها و آشنايی با فرايند بستری و ترخيص، بايد برنامه‌ريزی‌های وسيع‌تری انجام شود. Introduction: It seems that graduated physicians have not acquired some of the necessary skills, while interns are supposed to have the required knowledge and skills to start their internship. In this study, interns’ opinions about their readiness for entering internship period in Isfahan Medical University was determined. Methods: In a descriptive, cross sectional study, 4 domains of interns’ readiness were measured by a valid and reliable questionnaire consisting of 20 items. The study group included 75 interns at their first 4 months of internship in the year 2005. The data was analyzed by SPSS software using frequency, Chi2, and Pearson correlation coefficient. Results: In the domain of theoretical knowledge, most interns evaluated themselves at an average level, while in the domain of skills they considered themselves at the levels of average and good. In hospitalization and discharge process, most of them evaluated themselves, average to weak. They considered themselves good to average in self confidence and interaction with nursing and medical staff, and patients. There was a significant correlation between pre-internship exam score and the score of knowledge domain. Conclusion: It seems that, interns do not have the required readiness for starting internship, especially in the domains of knowledge and skills. Pre-internship examination does not cover all the requirements for internship period. More extended planning is needed to improve some domains such as skills and familiarity with hospitalization and discharge process. دوره کارورزی، مهارت، دانشجوی پزشکی، ديدگاه. Internship, Skill, Medical student, Viewpoint. 157 164 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-198&slc_lang=fa&sid=fa Masoud Nazem مسعود ناظم 7000319475328460016615 Yes گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان. Mohammad Garakyaraghi محمد گرک يراقی 7000319475328460016616 No Mehrdad Hosseinpour مهرداد حسين پور 7000319475328460016617 No Ali reza Khoddami عليرضا خدامی 7000319475328460016618 No

fa آگاهی کارورزان دانشگاه علوم پزشکی شيراز درباره پرفشاری خون پژوهشی اصیل Original research article مقدمه: تشخيص و درمان به موقع و صحيح پرفشاری خون در پيشگيری از عوارض اين بيماری شايع و اغلب بدون علامت، از اهميت بسزايی برخوردار است. اين پژوهش به منظور تعيين ميزان آگاهی کارورزان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز در مورد جنبه‌های مختلف پرفشاری خون طراحی گرديد. روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی- مقطعی در سال 1383، بين کليه اينترن‌های بيمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شيراز (111 نفر)، پرسشنامه‌ای پايا و روا متشکل از 50 سؤال پيرامون جنبه‌های مختلف بيماری، شامل: تشخيص، درمان، عوارض بيماری و عوارض جانبی داروهای ضد پرفشاری خون توزيع شد. داده‌ها با نرم افزار SPSS، به صورت ميانگين و انحراف معيار و مقايسه‌ها با استفاده از آزمون‌های مجذور کای، آزمون t و ANOVA و همبستگی با آزمون اسپيرمن تحليل گرديد. نتايج: ميانگين کل نمرات 35/861/27 از 50 و به تفکيک جنس برای کارورزان مرد و زن به ترتيب 65/730/28 و 52/929/26 برآورد گرديد. در اين مطالعه 23 درصد از کارورزان از سطح آگاهی ضعيف، 59 درصد از سطح آگاهی متوسط و 18 درصد از سطح آگاهی خوبی درباره پرفشاری خون برخوردار بودند. نتيجه‌گيری: اکثريت کارورزان شرکت‌کننده در مطالعه از سطح آگاهی متوسط تا ضعيفی در مورد پرفشاری خون برخودار بودند. بررسی علل ناکافی بودن سطح آگاهی کارورزان رشته پزشکی و اتخاذ راه‌کارهای مناسب برای ارتقای سطح آگاهی آنان درباره پرفشاری خون توصيه می‌گردد. Introduction: On time diagnosis and appropriate treatment of hypertension are highly important especially in preventing the complications of this disease. The present study was designed to determine the knowledge of medical interns about different aspects of hypertension in Shiraz University of Medical Sciences. Methods: In a cross-sectional descriptive study all interns in educational hospitals of Shiraz Medical University (n=111) were studied using a valid and reliable questionnaire in the year 2004. The questionnaire included 50 multiple choice questions about diagnosis, treatment and complications of hypertension and also the side effects of the anti-hypertensive drugs. The data was analyzed by SPSS software using mean, standard deviation, Chi2, t-test, ANOVA and Spearman. Results: The total mean score was 27.618.35 out of 50. The mean score for male and female interns were 28.307.65 and 26.299.52, respectively. In total, 23% of interns had poor, 59% had moderate and 18% had good knowledge about hypertension. Conclusion: Most interns participating in the study had poor to moderate knowledge regarding hypertension. More studies are recommended to investigate the causes of interns’ inadequate knowledge about hypertension and provide strategies to improve their knowledge. پرفشاری خون، آگاهی، کارورزان رشته پزشکی. Hypertension, Knowledge, Medical interns. 165 170 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-199&slc_lang=fa&sid=fa Negin Hadi نگين هادی 7000319475328460016619 Yes بخش پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، خيابان زند، شيراز. Ramin Shiraly رامين شيرالی 7000319475328460016620 No

fa وضعيت آموزش بالينی از نظر دانشجويان پرستاری دانشکده پرستاری و مامايی ياسوج مقاله کوتاه Short article مقدمه: شناخت وضعيت بالينی حرفه پرستاری برای تقويت روش‌های اثربخش و تعيين و حل مشکلات ضروری است. در همين راستا، اين پژوهش با هدف تعيين وضعيت آموزش بالينی دانشجويان پرستاری در ياسوج در سال 1381 انجام گرفت. روش‌ها: اين مطالعه توصيفی- مقطعی، بر روی کليه دانشجويان پرستاری (100 نفر) ترم سوم و بالاتر، با استفاده از پرسشنامه‌ای پايا و روا که چهار محور وضعيت مربی، محيط و تسهيلات، برنامه‌ريزی آموزشی و فراگير را با مقياس رتبه‌ای می‌سنجيد، انجام شده است. اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آمار توصيفی، آزمون t و آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: اکثريت دانشجويان (55 درصد) آموزش بالينی را در سطح خوب ارزشيابی نمودند. همچنين ارزشيابی در حيطه‌های مربی (51 درصد)، برنامه آموزشی (52 درصد)، فراگير از نظر خود (53 درصد) در سطح خوب، ولی 60 درصد دانشجويان ارزشيابی محيط بالينی و 42 درصد تسهيلات آموزشی را متوسط ارزيابی نمودند در حالی که از نظر 46 درصد دانشجويان تسهيلات رفاهی ضعيف گزارش شده بود. نتيجه‌گيری: از ديدگاه دانشجويان پرستاری، وضعيت آموزش بالينی بويژه در زمينه‌های ارزشيابی مربی و دانشجو و برنامه‌ريزی آموزشی خوب ولی در زمينه محيط بالينی و تسهيلات رفاهی و آموزشی ضعيف بوده است. پيشنهاد می‌گردد اقدامات مناسب برای فراهم‌آوردن امکانات و تجهيزات مورد نياز دانشجويان در محيط بالينی انجام گيرد. Introduction: Evaluation of clinical education in nursing is necessary to improve effective methods, and identify and solve the problems. The aim of this study was to determine the viewpoints of nursing students about clinical education in Yasuj Medical University in the year 2002. Methods: This cross sectional-descriptive study was performed on all nursing students who were in their third semester or higher (n=100). A valid and reliable questionnaire which assessed four domains of instructor, environment and facilities, educational programs and student, using ordinal scale, was applied. Data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics, t-test, and ANOVA. Results: Most of the students (55%) evaluated clinical education as good. Also, they evaluated the domains of instructor (51%), educational programs (52%) and student (53%) in a good level. While the situation of clinical environment (60%), and educational facilities (42%) were reported as moderate, and welfare facilities (70%) as poor. Conclusion: According to the nursing students, the situation of clinical education especially in the fields of instructor, student and educational programs was good but in clinical environment, and educational and welfare facilities was poor. It is recommended to take proper action to provide the needed facilities and equipments for nursing students in clinical environments. آموزش بالينی، دانشجوی پرستاری، مربی پرستاری، محيط بالينی. Clinical education, Nursing student, Nursing instructor, Clinical environment. 171 175 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-1&slc_lang=fa&sid=fa Nazafarin Hosseiny نازآفرين حسينی 7000319475328460016621 Yes گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی حضرت زينب (س)، دانشگاه علوم پزشکی ياسوج، خيابان شهيد منتظری، ياسوج. Zohreh Karimi زهره کريمی 7000319475328460016622 No Janmohammad Malek zadeh جانمحمد ملک زاده 7000319475328460016623 No

fa نقش درس آناتومی در دستيابی به اهداف بالينی: ديدگاه دانشجويان پزشکی مقطع بالينی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان مقاله کوتاه Short article مقدمه: دانشجويان منبع اصلی کسب اطلاعات کيفيت و اثربخشی آموزش محسوب می‌شوند و می‌توان از نظرات آنها در بهبود فرايند تدريس و يادگيری استفاده نمود، اين تحقيق به منظور دستيابی به نظرات دانشجويان پزشکی مقطع بالينی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان نسبت به نقش دروس آناتومی در دستيابی به اهداف بالينی انجام شده است. روش‌ها: اين تحقيق در سال 1384 به صورت توصيفی با روش سرشماری بر روی کليه 97 نفر دانشجوی پزشکی مقطع بالينی (کارآموز- کارورز) انجام شد، ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه پايا و روا بود که کاربرد درس آناتومی را به صورت مقياس پنج نقطه‌ای خيلی زياد تا خيلی کم بررسی می‌نمود. نتايج با استفاده از آمار توصيفی و با کمک نرم‌افزار SPSS تجزيه تحليل شد. نتايج: به عقيده دانشجويان پزشکی، درس آناتومی تنه بيشترين نقش، و درس آناتومی سرو گردن کمترين نقش را در رسيدن به اهداف بالينی داشته است، دانشجويان معتقد بودند به مبحث شکم در درس آناتومی تنه و نوروآناتومی در آناتومی سروگردن بايد توجه بيشتری شود. نتيجه‌گيری: با توجه به اهميت آناتومی تنه و بخش شکم از نظر دانشجويان دوره بالينی، لازم است در امر آموزش کاربردی اين مباحث، توجه بيشتری شود. Introduction: Students are the main source of information regarding teaching quality and effectiveness. This study was designed to investigate the view points of Rafsanjan Medical University students at clinical settings towards the role of anatomy courses in achieving clinical objectives. Methods: A descriptive study was performed in the year 2005 in which 97 clerkship and internship students were selected by census sampling method. They filled in a valid and reliable questionnaire using a five point scale from very high to very low. The data was analyzed by SPSS software using descriptive statistics. Results: Based on the students, trunk anatomy had the most application and head and neck anatomy had the least application in achieving clinical objectives. Moreover the students believed that more attention has to be paid to anatomy of abdomen in trunk anatomy and neuroanatomy in head and neck anatomy. Conclusion: Considering the importance of trunk anatomy and specially anatomy of abdomen, it is recommended to pay more attention to teaching these courses in a more applied manner. آناتومی، دانشجويان پزشکی، علوم پايه، اهداف بالينی، کارآموزان، کارورزان، ديدگاه Anatomy, Medical students, Basic Sciences, Clinical Objectives, Clerkship students, Internship students, Viewpoint. 176 180 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-2&slc_lang=fa&sid=fa Mehdi Shariati مهدی شريعتی 7000319475328460016624 Yes گروه علوم تشريحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، ميدان انقلاب، رفسنجان. Hamidreza Jafarinaveh حميد رضا جعفری نوه 7000319475328460016625 No Hamid Bakhshi حميد بخشی 7000319475328460016626 No

fa وضعيت توليد اطلاعات علمی اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مقاله کوتاه Short article مقدمه: دانشگاه‌ها به عنوان يکی از مراکز عمده توليد اطلاعات علمی، نقش مهمی در توسعه ايفا می‌کنند و لازم است که فعاليت‌های پژوهش آنها مورد مطالعه قرار گيرد، هدف اين تحقيق تعيين وضعيت توليد اطلاعات علمی اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در طی سال‌های 1372-1381 است. روش‌ها: در يک مطالعه توصيفی، برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه پايا، روا و مدارک مستند استفاده شد. کليه اعضای هيأت علمی تمام وقت (210نفر) دانشگاه به صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از آمار توصيفی و با بهره‌گيری از نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتايج: ميزان کل اطلاعات توليد شده اعضا در همه فرم‌های توليدی 2956 مورد بوده است. بيشترين توليدات علمی اعضا به صورت مشارکت در توليد پايان‌نامه (82/42 درصد) و بالاترين درصد توليدات در سال‌های پژوهش متعلق به سال 1380 (05/16 درصد) بوده است. در مجموع، دانشکده پزشکی با 8/82 درصد، بيشترين توليد اطلاعات علمی را داشته است. معتبرترين توليدات اين اعضا يعنی 73 مقاله خارجی توسط 31 نفر (2/15 درصد) و کل 370 مقاله داخلی توليدی نيز توسط 131 نفر از اعضا (5/64 درصد) توليد شده است. بيست درصد طرح‌های تحقيقاتی به صورت مقاله ارائه شده‌اند. نتيجه‌گيری: نتايج تأليف و ترجمه کتب در سطحی نازل و اطلاع‌رسانی نتايج طرح‌های تحقيقاتی محدود است. پيشنهاد می‌شود تسهيلات بيشتری برای چاپ و انتشار مقالات فراهم گردد. Introduction: Universities as one of the main sources for producing scientific information, play an important role in the development of the society. So, it is necessary to monitor their research activities. This study investigates the situation of producing scientific information by faculty members of Kermanshah University of Medical sciences during 1993-2002. Methods: In this descriptive study, a valid and reliable questionnaire and related documents were used for gathering the data. All full time faculty members (210) were studied through census sampling method. The data was analyzed by descriptive statistics and SPSS software. Results: The total number of scientific products, in all forms, produced by faculty members was 2956. The most produced scientific information was in the form of thesis (42.82%) and the highest percentage of scientific information production was done in 2001 (16.05%). School of Medicine had the highest percentage in scientific information production (82.8%). Articles published in foreign journals (73) as the most creditable products were done by 31 of faculty members (15.2%) and the majority of internal articles produced by 131 of them (64.5%). Only 20% of research projects were presented as scientific articles. Conclusion: Translating and compiling books are performed in a very small number and publishing the results of research projects is very limited also. It is recommended to provide more facilities for publishing scientific articles. علم‌سنجی، توليدات علمی، اعضای هيأت علمی. Scientometry, Scientific products, Faculty member. 181 187 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-3&slc_lang=fa&sid=fa Feizollah Foroughi فيض الله فروعی 7000319475328460016627 Yes کتابخانه مرکزی، مرکز آموزشی-درمانی طالقانی، بلوار شهيد بهشتی، کرمانشاه. Hadi Kharrazi هادی خرازی 7000319475328460016628 No

fa پوسترهای ارائه شده در اولين کنگره سراسری آموزش بهداشت يزد در سال 1383 مقاله کوتاه Short article 188 190 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-4&slc_lang=fa&sid=fa Z Johari زهرا جوهری 7000319475328460016629 Yes گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهد، خيابان شهيد عبداله‌زاده، بلوار کشاورز، تهران A Ramezankhani علی رمضان‌خانی 7000319475328460016630 No N Khaldi ناهيد خلدی 7000319475328460016631 No

fa مهارت‌های طراحی سؤال توسط مربيان بالينی پرستاری مقاله کوتاه Short article 191 192 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-5&slc_lang=fa&sid=fa H Khoddam حميرا خدام 7000319475328460016632 Yes دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، جاده گرگان- ساری، گرگان. L Jouybari ليلا جويباری 7000319475328460016633 No A Sanagoo اکرم ثناگو 7000319475328460016634 No

fa وضعيت تحصيلی دانش‌آموختگان دانشگاه علوم پزشکی اردبيل مقاله کوتاه Short article 193 195 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-6&slc_lang=fa&sid=fa H Edalatkhah حسن عدالت‌خواه 7000319475328460016635 Yes بخش پوست، بيمارستان امام خمينی، اردبيل. S Jahangiri سيف‌الله جهانگيری 7000319475328460016636 No M Khanbabazadeh مزگان خان‌بابازاده 7000319475328460016637 No F Amani فيروز امانی 7000319475328460016638 No M Hashimilir مازيار هاشيميلر 7000319475328460016639 No

fa ديدگاه اعضای هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اراک پيرامون مشکلات موجود در انجام فعاليت‌های پژوهشی مقاله کوتاه Short article 196 198 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-4-7&slc_lang=fa&sid=fa Z Anbari زهره عنبری 7000319475328460016640 Yes )، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، خيابان اعلم‌الهدی، اراک. A Jamshidifar عليرضا جمشيدی فرد 7000319475328460016641 No M Setareh محمد ستاره 7000319475328460016642 No

fa تربيت مبتنی بر شايستگی (1) واژه نامه توصیفی Comprehensive Glossary در حوزه آموزش علوم پزشکی (Medical Education)، واژه تربيت مبتنی بر شايستگی، يک واژه بسيار مشهور و پُرکاربرد است. به اعتقاد بسياری از صاحب‌نظران حوزه آموزش علوم پزشکی، تربيت مبتنی بر شايستگی (CBE)، مبنا و فلسفه آموزش پزشکی محسوب می‌شود. اگر اين نقش محوری و مبنايی را برای CBE در آموزش علوم پزشکی بپذيريم، علی‌القاعده، بسياری از فعاليت‌ها در حوزه آموزش پزشکی بايد بر مبنای درکی که از CBE داريم سامان يابد. بر اين اساس، تشريح مفهوم CBE نيز از اهميت اساسی برخوردار می‌گردد. واژه Competence و همچنين Competency به عنوان «اسم»، اشاره به کيفيت و ميزان برخورداری از صفت «Competent» بودن دارد. فرهنگ آکسفورد در تعريف Competent به عنوان صفت، آن را «برخورداری از دانش و توانايی انجام موفقيت‌آميز برخی کارها» تعريف می‌کند و به عنوان صفت برای افراد، به فردی اطلاق می‌کند که کارآمد (Effeicient) و توانمند (Capable) باشد. در تعريفی که اپستين (Epstein) و هاندرت (Hundert) از مفهوم شايستگی (Competency) در حوزه علوم پزشکی ارائه داده‌اند، آن را به صورت زير تعريف کرده‌اند: «قضاوت صحيح و عادت به استفاده از ارتباطات، دانش، مهارت‌های فنی، استدلال بالينی، احساسات، ارزش‌ها و بازانديشی در فعاليت‌های روزانه با هدف ارائه خدمت به جامعه و افراد»(1). بل (Bell)، کوزالوسکی (Kozalowski) و وينتر (Winter) در تشريح مفهوم CBE، برای آن پنج قلمرو در نظر گرفته‌اند: فهم بالينی (Clinical Acumen)، مهارت‌های بين فردی (Interpersonal Skills)، مهارت‌های سازمانی (Organizational Skills)، رشد و توسعه (Growth and Development) و عملکرد حرفه‌ای (Businesspractice)(2). چنان که بر اساس تعاريف و مفاهيم ذکر شده درصدد ارائه مفهوم سازمان يافته‌ای از آموزش مبتنی بر شايستگی داشته باشيم، شايد در حوزه آموزش علوم پزشکی بتوانيم آن را آموزشی در نظر بگيريم که با اهداف و ويژگی‌های زير تا حدودی قابل تبيين است: - آموزشی که دانش و اطلاعات مناسب و مرتبط با ايفای نقش و وظايف حرفه‌ای در اختيار فراگيران قرار دهد. - آموزشی که بر يادگيری و ارتقای‌ مهارت و يا مهارت‌های فراگيران تا رسانيدن آنان به توانمندی اجرای موفقيت‌آميز و مؤثر مهارت‌هايشان تأکيد دارد. - آموزشی که اهداف آن از تحليل دقيق وظايف حرفه‌ای اتخاذ می‌شود. - آموزشی که تغيير دانش، نگرش و مهارت فراگيران را به صورت توأمان برای ايفای وظايف حرفه‌ای مورد نظر قرار می‌دهد. البته آموزش مبتنی بر شايستگی از يک سابقه و پشتوانه نظری در ادبيات حوزه آموزش برخوردار است و برای رسيدن به اهداف اين آموزش، روش‌هايی ذکر گرديده و ويژگی‌هايی نيز برای آن منظور شده است که برای درک وسيع‌تر از مفهوم CBE مناسبت دارد (به اين موضوع در شماره بعد اشاره خواهد شد). اشاره به اين نکته نيز شايد لازم باشد که CBE در حوزه آموزش علوم پزشکی (Medical Education) بيشتر و مفصل‌تر از ساير حوزه‌ها مورد اقبال و استقبال و استفاده قرار گرفته است و فنون و شيوه‌های اين نوع آموزش در آموزش پزشکی توسعه قابل توجهی يافته است. به اين لحاظ، تشريح بيشتر اين مفهوم در حوزه آموزش پزشکی نيز ضرورت دارد که اين نيز در ادامه بحث خواهد آمد. 200 201 http://www.ijme.ir/browse.php?a_code=A-10-1-261&slc_lang=fa&sid=fa Alireza Yousefy عليرضا يوسفی 7000319475328460016643 Yes . دکتر علی‌رضا يوسفی (استاديار)،‌ گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقيقات آموزش در علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خيابان هزارجريب، اصفهان.